ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਮੌਨਨਿਯਮੇ ਘਂਟਾਂ ਚਾਰੁ ਪ੍ਰਦਾਪਯੇਤ 4.1.4.
ਕਾਰਤਿਕ ਦੇ ਮੌਨ ਵਰਤ ਦੌਰਾਨ, ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਘੰਟੀ ਭੇਟ ਕਰੇ।
ਭੂਮਿਸ਼ਯ੍ਯਾਵ੍ਰਤੇ ਦੇਯਾ ਸ਼ਯ੍ਯਾ ਸ਼੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣਾ ਸਤੂਲਿਕਾ
ਭੂਮੀ 'ਤੇ ਸੌਣ ਦੇ ਵਰਤ ਵਿੱਚ, ਨਰਮ ਬਿਸਤਰਾ ਅਤੇ ਤਕੀਆ ਭੇਟ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।
ਧਾਨ੍ਯਤ੍ਯਾਗੇ ਚ ਤਦ੍ਧਾਨ੍ਯਮਥਵਾ ਸ਼ਾਲਯਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਜਦੋਂ ਅਨਾਜ ਦਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਨਾਜ ਚਾਵਲ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਕਤਃ ਸਰ੍ਵਦਾਨਾਨਿ ਦੀਪਦਾਨਂ ਤਥੈਕਤਃ
ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਸਾਰੇ ਦਾਨ ਹਨ, ਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਦੀਵੇ ਦਾ ਦਾਨ ਹੈ।
ਕਿਂਚਿਦਭ੍ਯੁਦਿਤੇ ਸੂਰ੍ਯੇ ਮਾਘਸ੍ਨਾਨਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਸੂਰਜ ਥੋੜਾ ਚੜ੍ਹਿਆ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਕ੍ਵਾਨ੍ਨੈਰ੍ਭੋ ਜਯੇਦ੍ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਯਤਿਨੋਪਿ ਤਪਸ੍ਵਿਨਃ
ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਵਿਦਵਾਨ ਤੇ ਤਪਸੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਘृਤਪਕ੍ਵੈਃ ਸਮੀਰਚੈਃ ਸ਼ੁਚਿਕਰ੍ਪੂਰਵਾਸਿਤੈਃ
ਘੀ ਵਿੱਚ ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ, ਸੁਗੰਧੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਪੂਰ ਦੀ ਮਹਕ ਨਾਲ।
ਸ਼ੁष੍ਕੇਂਧਨਾਨਾਂ ਭਾਰਾਂਸ਼੍ਚ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਛੀਤਾਪਨੁਤ੍ਤਯੇ
ਠੰਡ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਸੁੱਕੀ ਲੱਕੜ ਦੀਆਂ ਗੱਠੀਆਂ ਦਾਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਮਂਜਿष੍ਠਾ ਰਕ੍ਤਵਾਸਾਂਸਿ ਤਥਾ ਤੂਲਵਤੀਂ ਪਟੀਮ੍
ਮੰਜਿਠੀ ਨਾਲ ਰੰਗੀਆਂ ਲਾਲ ਕਪੜੀਆਂ ਅਤੇ ਰੂਈ ਵਾਲਾ ਕਪੜਾ ਵੀ।
ਕਂਬਲਾਨਿ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਨਿਰ੍ਵਾਤਾਨਿ ਗृਹਾਣਿ ਚ
ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੇ ਕੰਬਲ, ਹਵਾ ਤੋਂ ਬਚਾਅ ਵਾਲੇ ਘਰ ਵੀ।
ਘृਤਕਂਬਲਪੂਜਾਭਿਰ੍ਮਹਾਸ੍ਨਾਨਪੁਰਃਸਰਮ੍ 4.1.4.
ਘੀ ਤੇ ਕੰਬਲ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਵੱਡੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ।
ਇਦਂ ਪਾਤਿਵ੍ਰਤਂ ਤੇਜੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਤੇਜੋ ਭਵਾਨ੍ਪਰਮ੍ 4.1.4.
ਇਹ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਦਾ ਤੇਜ ਹੈ, ਤੇਰਾ ਤੇਜ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਬ੍ਰਹਮਣ ਦਾ ਤੇਜ ਹੈ।
ਸਾਧਯਿष੍ਯਾਮਿ ਵਃ ਕਾਰ੍ਯਂ ਵਿਸਰ੍ਜ੍ਯੇਤਿ ਦਿਵੌਕਸਃ 4.1.4.
ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰਾਂਗਾ, ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਦੇਵਤੇ ਚਲੇ ਗਏ।
ਵੇਦਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਇਮਂ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਧ੍ਯਾਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀਪੁਰੁषੋਪਿਵਾ
ਵੇਦਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਹ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਵਾਲਾ ਅਧਿਆਇ ਸੁਣ ਕੇ, ਚਾਹੇ ਔਰਤ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮਰਦ—
ਅਗਸ੍ਤਿਰੁਵਾਚ ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਸ਼ਿਵਸ਼ਰ੍ਮੇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਅਗਸਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸ਼ਿਵਸ਼ਰਮਣ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਤੇਜਸਵੀ ਸੀ।
ਅਧੀਤ੍ਯਵੇਦਾਨ੍ਵਿਧਿਵਦਰ੍ਥਂ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ।. ਪਠਿਤ੍ਵਾ ਧਰ੍ਮਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਪੁਰਾਣਾਨ੍ਯਧਿਗਮ੍ਯ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਿਆ, ਅਰਥ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਿਆ, ਧਰਮਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਿਆ ਤੇ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਂਗਾਨ੍ਯਭ੍ਯਸ੍ਯ ਤਰ੍ਕਾਂਸ਼੍ਚ ਪਰਿਲੋਡ੍ਯ ਸਮਂਤਤਃ
ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅੰਗ ਤੇ ਤਰਕ ਦੀ ਪ੍ਰਕਟਿਸ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਂਚਿਆ।
ਆਯੁਰ੍ਵੇਦਂ ਵਿਚਾਰ੍ਯਾਪਿ ਨਾਟ੍ਯਵੇਦੇ ਕृਤਸ਼੍ਰਮਃ
ਆਯੁਰਵੇਦ ਦਾ ਵੀ ਵਿਚਾਰ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਨਾਟਯਵੇਦ ਵਿੱਚ ਮਿਹਨਤ ਕੀਤੀ।
ਕਲਾਸੁ ਚ ਕृਤਾਭ੍ਯਾਸੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਉਸ ਨੇ ਕਲਾਵਾਂ ਦੀ ਅਭਿਆਸ ਕੀਤਾ ਤੇ ਮੰਤਰਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ।
ਅਰ੍ਥਾਨੁਪਾਰ੍ਜ੍ਯ ਧਰ੍ਮੇਣ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭੋਗਾਨ੍ਯਦृਚ੍ਛਯਾ
ਉਸ ਨੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਧਨ ਕਮਾਇਆ, ਤੇ ਜੋ ਸੁਖ ਮਿਲੇ, ਉਹ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਭੋਗੇ।
ਯੌਵਨਂ ਗਤ੍ਵਰਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਜਰਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾਸ਼੍ਰਿਤਾਂ ਸ਼੍ਰੁਤਿਮ੍
ਜਵਾਨੀ ਦੇ ਚਲਦੇ ਸੁਭਾਵ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ ਤੇ ਵਧਦੀ ਬੁਢਾਪਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਮੈਂ ਧਰਮ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਉੱਤੇ ਆਸਰਾ ਲਿਆ ਹੈ।
ਪਠਤੋ ਮੇ ਗਤਃ ਕਾਲਸ੍ਤਥੋਪਾਰ੍ਜਯਤੋ ਧਨਮ੍
ਜਦ ਮੈਂ ਪੜ੍ਹਦਾ ਸੀ, ਸਮਾਂ ਲੰਘ ਗਿਆ; ਤੇ ਧਨ ਜੋੜਦਿਆਂ ਵੀ ਸਮਾਂ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਨ ਮਯਾ ਤੋषਿਤੋ ਵਿष੍ਣੁਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰੋ ਹਰਿਃ
ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹਰਿ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।
ਤਮਸ੍ਤੋਮਹਰਃ ਸੂਰ੍ਯੋ ਨਾਰ੍ਚਿ ਤੋ ਵੈ ਮਯਾ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ 4.1.7.
ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ, ਕਿਸੇ ਥਾਂ ਤੇ, ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ।
ਨ ਪ੍ਰੀਣਿਤਾ ਮਯਾ ਦੇਵਾ ਯਜ੍ਞੈਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸਮृਦ੍ਧਿਦਾਃ
ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਭ ਯਗਿਆਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਵਧੀਆ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਰਾਜ਼ੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।
ਨ ਮਯਾ ਤਰ੍ਪਿਤਾ ਵਿਪ੍ਰਾ ਮृष੍ਟਾਨ੍ਨੈਰ੍ਮਧੁਰੈ ਰਸੈਃ
ਮੈਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਰਸਾਂ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।
ਬਹੁਪੁष੍ਪਫਲੋਪੇਤਾਃ ਸੁਚ੍ਛਾਯਾਃ ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਪਲ੍ਲਵਾਃ
ਮੈਂ ਉਹ ਦਰੱਖਤ ਨਹੀਂ ਚੜ੍ਹਾਏ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਬਹੁਤ ਫੁੱਲ ਤੇ ਫਲ, ਚੰਗੀ ਛਾਂ ਤੇ ਨਰਮ ਪੱਤੀਆਂ ਹੋਣ।
ਦੁਕੂਲੈਃ ਸ੍ਵਾਨੁਕੂਲੈਸ਼੍ਚ ਚੋਲੈਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਂਗਭੂषਣੈਃ
ਮੈਂ ਚੰਗੇ ਤੇ ਸੁਹਣੇ ਕਪੜੇ ਜਾਂ ਹਰ ਅੰਗ ਲਈ ਗਹਿਣੇ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੇ।
ਦ੍ਵਿਜਾਯ ਨੋਰ੍ਵਰਾ ਦਤ੍ਤਾ ਯਮਲੋਕਨਿਵਾਰਿਣੀ
ਮੈਂ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਯਮ ਦੇ ਲੋਕ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ।
ਨਾਲਂਕृਤਾ ਸਵਤ੍ਸਾ ਗੌਃ ਪਾਤ੍ਰਾਯ ਪ੍ਰਤਿਪਾਦਿਤਾ
ਮੈਂ ਸਜਾਈ ਹੋਈ ਬੱਚੇ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਯੋਗ ਪਾਤਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਭੇਟ ਕੀਤੀ।