ਯਥਾ ਗਂਗਾऽਵਗਾਹੇਨ ਸ਼ਰੀਰਂ ਪਾਵਨਂ ਭਵੇਤ੍ 4.1.4.
ਜਿਵੇਂ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—
ਅਨੁਯਾਤਿ ਨ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਯਦਿ ਦੈਵਾਤ੍ਕਥਂਚਨ
ਜੇ ਕਿਸੇ ਕਰਮ ਕਰਕੇ ਭਾਰਤੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦਾ ਪਾਲਣ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ—
ਤਦ੍ਵੈਗੁਣ੍ਯਾਦਪਿਸ੍ਵਰ੍ਗਾਤ੍ਪਤਿਃ ਪਤਤਿ ਨਾਨ੍ਯਥਾ
ਉਸ ਗਲਤੀ ਕਰਕੇ ਪਤੀ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ।
ਪਤ੍ਯੌ ਮृਤੇ ਚ ਯਾਯੋषਿਦ੍ਵੈਧਵ੍ਯਂ ਪਾਲਯੇਤ੍ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਜੇ ਪਤੀ ਮਰ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਔਰਤ ਨੂੰ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵਿਧਵਾ ਦਾ ਜੀਵਨ ਜੀਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਧਵਾ ਕਬਰੀਬਂਧੋ ਭਰ੍ਤृਬਂਧਾਯ ਜਾਯਤੇ
ਵਿਧਵਾ, ਜਿਸਦੇ ਵਾਲ ਖੁਲ੍ਹੇ ਹੋਣ, ਪਤੀ ਦੀ ਵਫਾਦਾਰੀ ਲਈ ਹੀ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਏਕਾਹਾਰਃ ਸਦਾ ਕਾਰ੍ਯੋ ਨ ਦ੍ਵਿਤੀਯਂ ਕਦਾਚਨ
ਉਸਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਹੀ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਦੂਜੀ ਵਾਰੀ ਕਦੇ ਨਹੀਂ।
ਮਾਸੋਪਵਾਸਂ ਵਾ ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣਮਥਾਪਿ ਵਾ
ਉਹ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਰੋਜ਼ਾ ਰਖ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਚਾਂਦਰਾਯਣ ਵਰਤ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਯਵਾਨ੍ਨੈਰ੍ਵਾ ਫਲਾਹਾਰੈਃ ਸ਼ਾਕਾਹਾਰੈਃ ਪਯੋਵ੍ਰਤੈਃ
ਉਹ ਜੌਂ ਦੇ ਭੋਜਨ, ਫਲਾਂ, ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਜਾਂ ਦੁੱਧ ਦੇ ਵਰਤ 'ਤੇ ਜੀ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਪਰ੍ਯਂਕਸ਼ਾਯਿਨੀ ਨਾਰੀ ਵਿ ਧਵਾ ਪਾਤਯੇਤ੍ਪਤਿਮ੍
ਵਿਧਵਾ ਜੇ ਸੋਫੇ 'ਤੇ ਸੌਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਪਤੀ ਦੀ ਨਾਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਨ ਚਾਂਗੋਦ੍ਵਰ੍ਤਨਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾ ਵਿਧਵਯਾ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਵਿਧਵਾ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਤੇਲ ਨਹੀਂ ਲਗਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਤਰ੍ਪਣਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਹਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਭਰ੍ਤੁਃ ਕੁਸ਼ਤਿਲੋਦਕੈਃ 4.1.4.
ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪਤੀ ਲਈ ਕੁਸ਼, ਤਿਲ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਤਰਪਣ ਕਰੇ।
ਵਿष੍ਣੋਸ੍ਤੁ ਪੂਜਨਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਪਤਿ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਨ ਚਾਨ੍ਯਥਾ
ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਪਤੀ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਕਰੇ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ।
ਯਦ੍ਯਦਿष੍ਟਤਮਂ ਲੋਕੇ ਯਚ੍ਚ ਪਤ੍ਯੁਃ ਸਮੀਹਿਤਮ੍
ਜੋ ਕੁਝ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਚਾਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਪਤੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ,
ਵੈਸ਼ਾਖੇ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਮਾਘੇ ਵਿਸ਼ੇषਨਿਯਮਾਂਸ਼੍ਚਰੇਤ੍
ਉਹ ਵੈਸ਼ਾਖ, ਕਾਰਤਿਕ ਅਤੇ ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਵਰਤ ਕਰੇ।
ਵੈਸ਼ਾਖੇ ਜਲਕੁਂਭਾਂਸ਼੍ਚ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਘृਤਦੀਪਕਾਃ
ਵੈਸ਼ਾਖ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਦੇ ਘੜੇ, ਕਾਰਤਿਕ ਵਿੱਚ ਘੀ ਦੇ ਦੀਵੇ ਚੜ੍ਹਾਏ ਜਾਣ।
ਪ੍ਰਪਾ ਕਾਰ੍ਯਾ ਚ ਵੈਸ਼ਾਖੇ ਦੇਵੇ ਦੇਯਾ ਗਲਂਤਿਕਾ
ਵੈਸ਼ਾਖ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਦੀ ਛਬੀ ਲਾਈ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ।
ਸਕਰ੍ਪੂਰਂ ਚ ਤਾਂਬੂਲਂ ਪੁष੍ਪਦਾਨਂ ਤਥੈਵ ਚ
ਕਪੂਰ, ਪਾਨ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਵੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ।
ਪਾਨਾਨਿ ਚ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਾ ਰਂਭਾ ਫਲਾਨਿ ਚ
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੀਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਅੰਗੂਰ, ਕੇਲੇ ਅਤੇ ਫਲ ਭੇਟ ਕੀਤੇ ਜਾਣ।
ਊਰ੍ਜੇ ਯਵਾਨ੍ਨਮਸ਼੍ਨੀਯਾਦੇਕਾਨ੍ਨਮਥਵਾ ਪੁਨਃ
ਉਰਜਾ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਉਹ ਜੌਂ ਦਾ ਭੋਜਨ ਖਾਏ ਜਾਂ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਹੀ ਖਾਏ।
ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ਤੈਲਂ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਵਰ੍ਜਯੇ ਨ੍ਮਧੁ
ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਉਹ ਤੇਲ ਛੱਡ ਦੇਵੇ; ਕਾਰਤਿਕ ਵਿੱਚ ਹੀ ਮਿੱਠਾ ਵੀ ਛੱਡ ਦੇਵੇ।
ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਮੌਨਨਿਯਮੇ ਘਂਟਾਂ ਚਾਰੁ ਪ੍ਰਦਾਪਯੇਤ 4.1.4.
ਕਾਰਤਿਕ ਦੇ ਮੌਨ ਵਰਤ ਦੌਰਾਨ, ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਘੰਟੀ ਭੇਟ ਕਰੇ।
ਭੂਮਿਸ਼ਯ੍ਯਾਵ੍ਰਤੇ ਦੇਯਾ ਸ਼ਯ੍ਯਾ ਸ਼੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣਾ ਸਤੂਲਿਕਾ
ਭੂਮੀ 'ਤੇ ਸੌਣ ਦੇ ਵਰਤ ਵਿੱਚ, ਨਰਮ ਬਿਸਤਰਾ ਅਤੇ ਤਕੀਆ ਭੇਟ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।
ਧਾਨ੍ਯਤ੍ਯਾਗੇ ਚ ਤਦ੍ਧਾਨ੍ਯਮਥਵਾ ਸ਼ਾਲਯਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਜਦੋਂ ਅਨਾਜ ਦਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਨਾਜ ਚਾਵਲ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਕਤਃ ਸਰ੍ਵਦਾਨਾਨਿ ਦੀਪਦਾਨਂ ਤਥੈਕਤਃ
ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਸਾਰੇ ਦਾਨ ਹਨ, ਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਦੀਵੇ ਦਾ ਦਾਨ ਹੈ।
ਕਿਂਚਿਦਭ੍ਯੁਦਿਤੇ ਸੂਰ੍ਯੇ ਮਾਘਸ੍ਨਾਨਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਸੂਰਜ ਥੋੜਾ ਚੜ੍ਹਿਆ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਕ੍ਵਾਨ੍ਨੈਰ੍ਭੋ ਜਯੇਦ੍ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਯਤਿਨੋਪਿ ਤਪਸ੍ਵਿਨਃ
ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਵਿਦਵਾਨ ਤੇ ਤਪਸੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਘृਤਪਕ੍ਵੈਃ ਸਮੀਰਚੈਃ ਸ਼ੁਚਿਕਰ੍ਪੂਰਵਾਸਿਤੈਃ
ਘੀ ਵਿੱਚ ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ, ਸੁਗੰਧੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਪੂਰ ਦੀ ਮਹਕ ਨਾਲ।
ਸ਼ੁष੍ਕੇਂਧਨਾਨਾਂ ਭਾਰਾਂਸ਼੍ਚ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਛੀਤਾਪਨੁਤ੍ਤਯੇ
ਠੰਡ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਸੁੱਕੀ ਲੱਕੜ ਦੀਆਂ ਗੱਠੀਆਂ ਦਾਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਮਂਜਿष੍ਠਾ ਰਕ੍ਤਵਾਸਾਂਸਿ ਤਥਾ ਤੂਲਵਤੀਂ ਪਟੀਮ੍
ਮੰਜਿਠੀ ਨਾਲ ਰੰਗੀਆਂ ਲਾਲ ਕਪੜੀਆਂ ਅਤੇ ਰੂਈ ਵਾਲਾ ਕਪੜਾ ਵੀ।
ਕਂਬਲਾਨਿ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਨਿਰ੍ਵਾਤਾਨਿ ਗृਹਾਣਿ ਚ
ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੇ ਕੰਬਲ, ਹਵਾ ਤੋਂ ਬਚਾਅ ਵਾਲੇ ਘਰ ਵੀ।