ਅਮਂਗਲੇਭ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵੇਭ੍ਯੋ ਵਿਧਵਾ ਤ੍ਯਕ੍ਤਮਂਗਲਾ 4.1.4.
ਸਭ ਅਮੰਗਲ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਵਿਧਵਾ ਜਿਸ ਨੇ ਮੰਗਲ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ—
ਵਿਹਾਯ ਮਾਤਰਂ ਚੈਕਾਂ ਸਰ੍ਵਮਂਗਲਵਰ੍ਜਿਤਾਮ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਛੱਡ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਮੰਗਲ ਤੋਂ ਵੰਜੀਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਕਨ੍ਯਾਵਿਵਾਹਸਮਯੇ ਵਾਚਯੇਯੁਰਿਤਿ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਕਨਿਆ ਦੇ ਵਿਆਹ ਵੇਲੇ, ਦੁਜਾਤੀ ਇਉਂ ਪਾਠ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਭਰ੍ਤਾ ਸਦਾਨੁਯਾਤਵ੍ਯੋ ਦੇਹਵਚ੍ਛਾਯਯਾ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾ
ਪਤੀ ਨੂੰ ਸਦਾ ਪਤਨੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਛਾਂ ਵਾਂਗ ਪਿੱਛੇ ਲੱਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਨੁਵ੍ਰਜਤਿ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਗृਹਾਤ੍ਪਿਤृਵਨਂ ਮੁਦਾ
ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਪਤੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਤੋਂ ਜੰਗਲ ਤੱਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵ੍ਯਾਲਗ੍ਰਾਹੀ ਯਥਾ ਵ੍ਯਾਲਂ ਬਲਾਦੁਦ੍ਧਰਤੇ ਬਿਲਾਤ
ਜਿਵੇਂ ਜੋ ਸੱਪ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਬਿਲ ਤੋਂ ਕੱਢ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—
ਯਮਦੂਤਾਃ ਪਲਾਯਂਤੇ ਸਤੀਮਾਲੋਕ੍ਯ ਦੂਰਤਃ ।। ਅਪਿ ਦੁष੍ਕृਤਕਰ੍ਮਾਣਂ ਸਮੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਚ ਤਤ੍ਪਤਿਮ੍
ਯਮ ਦੇ ਦੂਤ ਇੱਕ ਸੱਚੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਦੂਰੋਂ ਵੇਖ ਕੇ ਭੱਜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਾਪੀ ਪਤੀ ਨੂੰ ਵੀ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਨ ਤਥਾ ਬਿਭੀਮੋ ਵਹ੍ਨੇਰ੍ਨਤਥਾ ਵਿਦ੍ਯੁਤੋ ਯਥਾ
ਅਸੀਂ ਅੱਗ ਤੋਂ ਇੰਨਾ ਨਹੀਂ ਡਰਦੇ, ਨਾ ਹੀ ਬਿਜਲੀ ਤੋਂ, ਜਿੰਨਾ—
ਤਪਨਸ੍ਤਪ੍ਯਤੇਤ੍ਯਂਤਂ ਦਹਨੋਪਿ ਚ ਦਹ੍ਯਤੇ
ਸੂਰਜ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਤਪਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਅੱਗ ਵੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸੜ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਯਾਵਤ੍ਸ੍ਵਲੋਮਸਂਖ੍ਯਾਸ੍ਤਿ ਤਾਵਤ੍ਕੋਟ੍ਯਯੁਤਾਨਿ ਚ
ਜਿੰਨੇ ਵਾਲ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਹਨ, ਉਤਨੇ ਹੀ ਕਰੋੜਾਂ ਤੇ ਲੱਖਾਂ—
ਧਨ੍ਯਾ ਸਾ ਜਨਨੀ ਲੋਕੇ ਧਨ੍ਯੋਸੌ ਜਨਕਃ ਪੁਨਃ 4.1.4.
ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਉਹ ਮਾਂ ਧਨਵੰਤ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਪਿਤਾ ਵੀ ਧਨਵੰਤ ਹੈ।
ਪਿਤृਵਂਸ਼੍ਯਾਮਾਤृਵਂਸ਼੍ਯਾਃਪਤਿਵਂਸ਼੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰਯਸ੍ਤ੍ਰਯਃ
ਪਿਤਾ, ਮਾਂ ਤੇ ਪਤੀ—ਇਹ ਤਿੰਨ ਵੰਸ਼ ਹਨ।
ਸ਼ੀਲਭਂਗੇਨ ਦੁਰ੍ਵृਤ੍ਤਾਃ ਪਾਤਯਂਤਿ ਕੁਲਤ੍ਰਯਮ੍
ਜੋ ਬੁਰੇ ਹਨ, ਉਹ ਚੰਗੀ ਆਚਰਨ ਨੂੰ ਤੋੜ ਕੇ ਤਿੰਨੋ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਯਾਸ਼੍ਚਰਣੋ ਯਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਪृਸ਼ੇਦ੍ਭੁਵਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਇਕ ਪਤੀਵਰਤਾ ਦੀ ਪੈਰ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਛੁਹੇ—
ਬਿਭ੍ਯਤ੍ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਂ ਕੁਰੁਤੇ ਭਾਨੁਮਾਨਪਿ
ਪਤੀਵਰਤਾ ਦੇ ਛੂਹਣ ਤੋਂ ਸੂਰਜ ਵੀ ਡਰਦਾ ਹੈ।
ਆਪਃ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਮਭਿਲष੍ਯਂਤਿ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਪਾਣੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਤੀਵਰਤਾ ਦੇ ਛੂਹਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਗृਹੇਗृਹੇ ਨ ਕਿਂ ਨਾਰ੍ਯੋ ਰੂਪਲਾਵਣ੍ਯਗਰ੍ਵਿਤਾਃ
ਕੀ ਕੋਈ ਘਰ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੇ ਲਾਵਣਯ 'ਤੇ ਗਰਵ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨਹੀਂ ਹਨ?
ਭਾਰ੍ਯਾ ਮੂਲਂ ਗृਹਸ੍ਥਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾ ਮੂਲਂ ਸੁਖਸ੍ਯ ਚ
ਘਰਵਾਲਾ ਦੀ ਜੜ ਭਾਰਤੀ ਹੈ, ਤੇ ਸੁਖ ਦੀ ਜੜ ਵੀ ਭਾਰਤੀ ਹੀ ਹੈ।
ਪਰਲੋਕਸ੍ਤ੍ਵਯਂ ਲੋਕੋ ਜੀਯਤੇ ਭਾਰ੍ਯਯਾ ਦ੍ਵਯਮ੍
ਇਹ ਲੋਕ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਦੋਵੇਂ ਭਾਰਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਜੀਵਦੇ ਹਨ।
ਗृਹਸ੍ਥਃ ਸ ਹਿ ਵਿਜ੍ਞੇਯੋ ਯਸ੍ਯ ਗੇਹੇ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ
ਉਹੀ ਘਰਵਾਲਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਪਤੀਵਰਤਾ ਵਸਦੀ ਹੈ।
ਯਥਾ ਗਂਗਾऽਵਗਾਹੇਨ ਸ਼ਰੀਰਂ ਪਾਵਨਂ ਭਵੇਤ੍ 4.1.4.
ਜਿਵੇਂ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—
ਅਨੁਯਾਤਿ ਨ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਯਦਿ ਦੈਵਾਤ੍ਕਥਂਚਨ
ਜੇ ਕਿਸੇ ਕਰਮ ਕਰਕੇ ਭਾਰਤੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦਾ ਪਾਲਣ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ—
ਤਦ੍ਵੈਗੁਣ੍ਯਾਦਪਿਸ੍ਵਰ੍ਗਾਤ੍ਪਤਿਃ ਪਤਤਿ ਨਾਨ੍ਯਥਾ
ਉਸ ਗਲਤੀ ਕਰਕੇ ਪਤੀ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ।
ਪਤ੍ਯੌ ਮृਤੇ ਚ ਯਾਯੋषਿਦ੍ਵੈਧਵ੍ਯਂ ਪਾਲਯੇਤ੍ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਜੇ ਪਤੀ ਮਰ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਔਰਤ ਨੂੰ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵਿਧਵਾ ਦਾ ਜੀਵਨ ਜੀਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਧਵਾ ਕਬਰੀਬਂਧੋ ਭਰ੍ਤृਬਂਧਾਯ ਜਾਯਤੇ
ਵਿਧਵਾ, ਜਿਸਦੇ ਵਾਲ ਖੁਲ੍ਹੇ ਹੋਣ, ਪਤੀ ਦੀ ਵਫਾਦਾਰੀ ਲਈ ਹੀ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਏਕਾਹਾਰਃ ਸਦਾ ਕਾਰ੍ਯੋ ਨ ਦ੍ਵਿਤੀਯਂ ਕਦਾਚਨ
ਉਸਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਹੀ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਦੂਜੀ ਵਾਰੀ ਕਦੇ ਨਹੀਂ।
ਮਾਸੋਪਵਾਸਂ ਵਾ ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣਮਥਾਪਿ ਵਾ
ਉਹ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਰੋਜ਼ਾ ਰਖ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਚਾਂਦਰਾਯਣ ਵਰਤ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਯਵਾਨ੍ਨੈਰ੍ਵਾ ਫਲਾਹਾਰੈਃ ਸ਼ਾਕਾਹਾਰੈਃ ਪਯੋਵ੍ਰਤੈਃ
ਉਹ ਜੌਂ ਦੇ ਭੋਜਨ, ਫਲਾਂ, ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਜਾਂ ਦੁੱਧ ਦੇ ਵਰਤ 'ਤੇ ਜੀ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਪਰ੍ਯਂਕਸ਼ਾਯਿਨੀ ਨਾਰੀ ਵਿ ਧਵਾ ਪਾਤਯੇਤ੍ਪਤਿਮ੍
ਵਿਧਵਾ ਜੇ ਸੋਫੇ 'ਤੇ ਸੌਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਪਤੀ ਦੀ ਨਾਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਨ ਚਾਂਗੋਦ੍ਵਰ੍ਤਨਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾ ਵਿਧਵਯਾ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਵਿਧਵਾ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਤੇਲ ਨਹੀਂ ਲਗਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।