ਨੇਹ ਕ੍ਰੋਧੋ ਨ ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਯਂ ਲੋਭਃ ਕਾਮੋऽਧृਤਿਰ੍ਭਯਮ੍
ਇੱਥੇ ਨਾ ਗੁੱਸਾ ਹੈ, ਨਾ ਈਰਖਾ, ਨਾ ਲਾਲਚ, ਨਾ ਇੱਛਾ, ਨਾ ਅਸੰਯਮ, ਨਾ ਡਰ।
ਯੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰਤਾਸ੍ਤਪੋਨਿष੍ਠਾਸ੍ਤਪੋਧਨਾਃ
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਤਪ ਵਿਚ ਲਗਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਤਪ ਦੀ ਦੌਲਤ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਪਾਤਿਵ੍ਰਤ੍ਯਰਤਾ ਨਾਰ੍ਯੋ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣਃ
ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਜੋ ਪਤੀ ਦੀ ਨਿਭਾਈ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਮਾਤਾਪਿਤ੍ਰੋਰਮੀ ਭਕ੍ਤਾ ਅਮੀ ਗੋਗ੍ਰਹਣੇ ਹਤਾਃ
ਉਹ ਜੋ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦੀ ਭਕਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਗਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਮਰ ਗਏ।
ਤੀਰ੍ਥੇ ਤਪਸ੍ਯੁਪਕृਤੌ ਸਦਾਚਾਰਾਦਿਕਰ੍ਮਣਿ
ਤੀਰਥਾਂ ਵਿਚ, ਤਪ ਵਿਚ, ਦਾਨ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ, ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਆਚਰਨ ਵਾਲੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ।
ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਜਾਪ੍ਯਨਿਰਤਾ ਅਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰ ਪਰਾਯਣਾਃ
ਉਹ ਜੋ ਗਾਯਤਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ ਯਜਨ ਵਿਚ ਲਗਨ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਨਿਸ੍ਪृਹਾਃ ਸੋਮਪਾ ਯੇ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਪਾਦੋਦਪਾਸ਼੍ਚ ਯੇ
ਉਹ ਜੋ ਇੱਛਾ ਰਹਿਤ ਹਨ ਤੇ ਸੋਮ ਪੀਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਪੀਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹੇ ਸਮਰ੍ਥਾ ਹਿ ਯੇ ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹਵਰ੍ਜਿਤਾਃ
ਉਹ ਜੋ ਦਾਨ ਲੈਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਦਾਨ ਲੈਣ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ।
ਪ੍ਰਯਾਗੇ ਮਾਘ ਮਾਸੋ ਯੈਰੁषਃ ਸ੍ਨਾਤੋऽਮਲਾਤ੍ਮਭਿਃ
ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿਚ, ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੌਰਾਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਵੇਰ ਦਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਨਾਲ ਕੀਤਾ।
ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਪਾਂਚਨਦੇ ਤ੍ਰ੍ਯਹਂ ਸ੍ਨਾਤਾਸ੍ਤੁ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ 4.1.2.
ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿਚ, ਪੰਜ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਮਿਲਣ ਤੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤੁ ਮਣਿਕਰ੍ਣਿਕ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰੀਣਿਤਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਧਨੈਃ
ਮਣਿਕਰਨਿਕਾ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ।
ਤਤਃ ਕਾਸ਼ੀਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤੇਨ ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਨੋਦਿਤਾਃ
ਫਿਰ, ਕਾਸ਼ੀ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਉਸ ਪੁੰਨ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।
ਅਵਿਮੁਕ੍ਤੇ ਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ ਯਦਲ੍ਪਮਪਿ ਮਾਨਵੈਃ
ਅਵਿਮੁਕਤ ਵਿਚ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਚਾਹੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਕੰਮ ਵੀ।
ਅਹੋ ਵੈਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰੇ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਮਰਣਾਦਪਿਨੋਭਯਮ੍
ਵੈਸ਼ਵੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿਚ, ਮਰਨ ਨਾਲ ਵੀ ਦੋਵੇਂ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯਃ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਯੈਰ੍ਦਤ੍ਤਂ ਵਸੁ ਨਿਰ੍ਮਲਮ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਵਿਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਧਨ ਦਿੱਤਾ।
ਪਿਤਾਮਹਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਗਯਾਯਾਂ ਯੈਃ ਪਿਤਾਮਹਾਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗਯਾ ਵਿਚ ਪਿਤਾਮਹਾਂ ਨੂੰ ਪਿਤਾ-ਪੁਰਖਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ।
ਨ ਸ੍ਨਾਨੇਨ ਨ ਦਾਨੇਨ ਨ ਜਪੇਨ ਨ ਪੂਜਯਾ
ਨਾਹਣ ਨਾਲ, ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਜਪ ਕਰਨ ਨਾਲ ਜਾਂ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ—
ਸੋਪਸ੍ਕਰਾਣਿਵੇਸ਼੍ਮਾਨਿਮੁ ਸਲੋਲੂਖਲਾਦਿਭਿਃ
ਜੋ ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਸਾਜ-ਸਮਾਨ, ਲੋਹੀ ਆਦਿ ਸਮੇਤ, ਲਾ ਕੇ ਰੱਖਦੇ ਹਨ—
ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ਼ਾਲਾਂ ਕਾਰਯਂਤਿ ਵੇਦਮਧ੍ਯਾਪਯਂਤਿ ਚ
ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਵਿਦਿਆ ਲਈ ਹਾਲ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ—
ਪੁਰਾਣਾਨਿ ਚ ਯੇ ਦਦ੍ਯੁਃ ਪੁਸ੍ਤਕਾਨਿ ਦਦਤ੍ਯਪਿ 4.1.2.
ਜੋ ਪੁਰਾਣਾਂ ਜਾਂ ਹੋਰ ਪੁਸਤਕਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਯਜ੍ਞਾਰ੍ਥਂ ਚ ਵਿਵਾਹਾਰ੍ਥਂ ਵ੍ਰਤਾਰ੍ਥਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਵੈ
ਯਜਨ, ਵਿਆਹ, ਵਰਤ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਈ—
ਆਰੋਗ੍ਯਸ਼ਾਲਾਂ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵੈਦ੍ਯਪੋषਣਤਤ੍ਪਰਃ
ਜੋ ਰੋਗੀਆਂ ਲਈ ਹਸਪਤਾਲ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਵੈਦਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ—
ਮੁਕ੍ਤੀ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਯੇ ਚ ਦੁष੍ਟਾਵਰੋਧਤਃ
ਜੋ ਨਸ਼ਟ ਜਾਂ ਰੁਕਵੇ ਹੋਏ ਤੀਰਥਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਵਾਮਮਵਾਸ਼ਂਭੋਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਏਵ ਸੁਪ੍ਰਿਯਾਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰੀਤਮ ਹਨ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਸ਼੍ਚੈਵ ਗਾਵਸ਼੍ਚ ਕੁਲਮੇਕਂ ਦ੍ਵਿਧਾਕृਤਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਇੱਕ ਹੀ ਪਰਿਵਾਰ ਹਨ, ਦੋ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੇ ਹੋਏ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਜਂਗਮਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਨਿਰ੍ਮਿਤਂ ਸਾਰ੍ਵਭੌਮਿਕਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਚਲਦੇ-ਫਿਰਦੇ ਤੀਰਥ ਹਨ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਬਣੇ ਹਨ।
ਗਾਵਃ ਪਵਿਤ੍ਰਮਤੁਲਂ ਗਾਵੋ ਮਂਗਲਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਗਾਂਵਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ, ਬੇਮਿਸਾਲ; ਗਾਂਵਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਗਲ ਹਨ।
ਸ਼ृਂਗਾਗ੍ਰੇ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਖੁਰਾਗ੍ਰੇ ਸਰ੍ਵ ਪਰ੍ਵਤਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿੰਗਾਂ ਦੇ ਅਗਲੇ ਹਿੱਸੇ 'ਤੇ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਖੁਰਾਂ ਦੇ ਅਗਲੇ ਹਿੱਸੇ 'ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਹਾੜ ਹਨ।
ਦੀਯਮਾਨਾਂ ਚ ਗਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨृਤ੍ਯਂਤਿ ਪ੍ਰਪਿਤਾਮਹਾਃ
ਗਾਂਵਾਂ ਦਾਨ ਹੋਦਿਆਂ ਦੇਖ ਕੇ ਪੁਰਖ-ਪੁਰਖੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਨੱਚਦੇ ਹਨ।
ਰੋਰੂਯਂਤੇ ਚ ਪਾਪਾਨਿ ਦਾਰਿਦ੍ਰ੍ਯਂ ਵ੍ਯਾਧਿਭਿਃ ਸਹ 4.1.2.
ਪਾਪ ਰੋ ਪੈਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਗਰੀਬੀ ਰੋਗਾਂ ਸਮੇਤ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।