ਪੌਰਾਣਿਕਂ ਚ ਮਾਸਾਂਤੇ ਪੂਜਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤਿਤਤ੍ਪਰਃ
ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਭਗਤੀ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਪੁਰਾਣਾ ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਆਦਰ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਸ਼ृਣ੍ਵਂਤਿ ਚ ਕਥਾਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਨ ਦਰਿਦ੍ਰਾ ਨ ਪਾਪਿਨਃ
ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਕਥਾ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਾ ਗਰੀਬ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਨਾ ਪਾਪੀ।
ਕਥਾਯਾਂ ਕੀਰ੍ਤ੍ਯਮਾਨਾਯਾਂ ਯੇ ਗਚ੍ਛਂਤ੍ਯਨ੍ਯਤੋ ਨਰਾਃ 2.4.36.
ਜਦੋਂ ਕਥਾ ਚਲ ਰਹੀ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹੋਰ ਥਾਂ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—
ਉਚ੍ਚਾਸਨਸਮਾਰੂਢੋ ਨ ਨਰਃ ਪ੍ਰਣਤੋ ਭਵੇਤ੍
ਉੱਚ ਆਸਨ ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਨਮਰ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕਥਾਯਾਂ ਕੀਰ੍ਤ੍ਯਮਾਨਾਯਾਂ ਵਿਘ੍ਨਂ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਯੇ ਨਰਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਕਥਾ ਚਲਦੇ ਸਮੇਂ ਰੁਕਾਵਟ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਯੇ ਸ਼੍ਰਾਵਯਂਤਿ ਮਨੁਜਾਃ ਕਥਾਂ ਪੌਰਾਣਿਕੀਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਪੁਰਾਣਕ ਕਥਾ ਸੁਣਾਉਂਦੇ ਹਨ—
ਆਸਨਾਰ੍ਥੇ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ ਪੁਰਾਣਜ੍ਞਸ੍ਯ ਯੇ ਨਰਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਬੈਠਣ ਲਈ ਥਾਂ ਦਿੰਦੇ ਹਨ,
ਪਰਿਧਾਨੀਯਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਂਤਿ ਚ ਯੇ ਨਰਾਃ
ਅਤੇ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪਹਿਨਣ ਲਈ ਕਪੜੇ ਦਿੰਦੇ ਹਨ,
ਵਾਚਕੇ ਪਰਿਤੁष੍ਟੇ ਤੁ ਤੁष੍ਟਾਃ ਸ੍ਯੁਃ ਸਰ੍ਵਦੇਵਤਾਃ ਤਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਫਲਂ ਪੂਰ੍ਣਂ ਭਵਤ੍ਯੇਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜਦੋਂ ਵਾਚਕ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਵੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਉਸ ਦਾ ਪੂਰਾ ਪੁੰਨ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਯਤ੍ਫਲਂ ਸਰ੍ਵਯਜ੍ਞੇषੁ ਸਰ੍ਵਦਾਨੇषੁ ਯਤ੍ਫਲਮ੍
ਜੋ ਫਲ ਸਾਰੇ ਯਜਨਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦਾਨਾਂ ਤੋਂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ,
ਕਲੌ ਯੁਗੇ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਪੁਰਾਣਸ਼੍ਰਵਣਾਦृਤੇ ਪੁਰਾਣਸ਼੍ਰਵਣਾਦ੍ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਨਾਸ੍ਤਿ ਸਂਕੀਰ੍ਤਨਾਤ੍ਪਰਮ੍
ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਕਲਿਜੁਗ ਵਿੱਚ, ਪੁਰਾਣਾ ਸੁਣਨ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਪੁਰਾਣਾ ਦੀ ਉਚਾਰਣ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੋਈ ਹੋਰ ਉੱਚੀ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ।
ਯ ਏਤਦੂਰ੍ਜਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਸ਼ृਣੁਯਾਚ੍ਛ੍ਰਾਵਯੇਦਪਿ
ਜੋ ਕੋਈ ਉਰਜਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ,
ਸਰ੍ਵਰੋਗਾਪਹਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਨਾਸ਼ਕਰਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ ।। 2.4.36.
ਇਹ ਸਾਰੇ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚੈਕਪਦੇ ਯੋ ਵੈ ਅਗਮ੍ਯਾਗਮਨੇ ਰਤਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਅਗਮ ਕਿਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਇਕ ਪੰਕਤੀ ਸੁਣ ਕੇ,
ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮੇਤਦਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਪੂਜਯੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਪਾਠਕਮ੍
ਇਸ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਵਾਚਕ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਧਰ੍ਮਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਪੁਰਾਣਂ ਚ ਵੇਦਵਿਦ੍ਯਾਦਿਕਂ ਚ ਯਤ੍ ਪੁਰਾਣਵਿਦ੍ਯਾਦਾਤਾਰੋ ਹ੍ਯਨਂਤਫਲਭੋਗਿਨਃ
ਜੋ ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤਰ, ਪੁਰਾਣਾ ਜਾਂ ਵੇਦਕ ਗਿਆਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ—ਪੁਰਾਣਕ ਗਿਆਨ ਦੇ ਦਾਤਾ ਅਨੰਤ ਫਲਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਇਦਂ ਯਃ ਪਠਤੇ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚੈਵਾऽਵਧਾਰਯੇਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਦਾ ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਦਾ ਹੈ,
ਨ ਕਸ੍ਯਾऽਪੀਦਮਾਖ੍ਯੇਯਂ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਹੀਨਾਯ ਦੁਰ੍ਮਤੇਃ
ਇਹ ਕਿਸੇ ਅਜਿਹੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਧਾ ਨਹੀਂ ਜਾਂ ਜਿਸ ਦੀ ਮੱਤ ਮਾੜੀ ਹੋਵੇ।
ਅਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਗੁਰੁਮਗ੍ਰਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਧਰ੍ਮਪ੍ਰਵਕ੍ਤਾਰਮਨਨ੍ਯਬੁਦ੍ਧਿਃ
ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ, ਅਨਨਿਆ ਭਾਵ ਨਾਲ, ਧਰਮ ਦੇ ਵਿਆਖਿਆਕਾਰ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਂਪੂਜਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਗੁਰੁਂ ਤਤ੍ਤ੍ਵਾਵਬੋਧਕਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਸੱਚਾਈ ਦੱਸਣ ਵਾਲਾ ਗੁਰੂ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਤੇ ਹਿ ਸਂਪੂਰ੍ਣਂ ਵਕ੍ਤੁਂ ਵਰ੍षਸ਼ਤੈਰਪਿ
ਇਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸਣਾ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ।
ਕਾਰ੍ਤਿਕਸ੍ਯ ਤੁ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਯਾਵਦ੍ਵਰ੍षਸ਼ਤਂ ਵਦਨ੍
ਕਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਵੀ ਦੱਸਣ ਵਾਲਾ,
ਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥੀ ਚ ਧਨਾਰ੍ਥੀ ਚ ਰਾਜ੍ਯਾਰ੍ਥੀ ਸ੍ਵਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ 2.4.36.
ਜੋ ਪੁੱਤਰ, ਧਨ ਜਾਂ ਰਾਜ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਚਾਹਿਆ ਹੋਇਆ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਭੂਯੋਭੂਯੋ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਯਯੌ ਯਾਦृਚ੍ਛਿਕੋ ਮੁਨਿਃ
ਬਾਰ-ਬਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਮੁਨੀ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਕਥਿਤਂ ਸ਼ਂਕਰੇਣਾऽਪਿ ਪੁਤ੍ਰਾਯ ਹਿਤਕਾਮ੍ਯਯਾ
ਇਹ ਗੱਲ ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਦੱਸੀ ਸੀ।
ਕृष੍ਣੇਨ ਸਤ੍ਯਭਾਮਾਯੈ ਕਾਰ੍ਤਿਕਸ੍ਯ ਚ ਵੈਭਵਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਕਾਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸਤਯਭਾਮਾ ਨੂੰ ਦੱਸੀ।
ऋषਯੋ ਵਾਲਖਿਲ੍ਯੇਭ੍ਯਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਵੈਲਖਿਲਿਆ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਮਹਾਤਮਤਾ ਸੁਣ ਕੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ
ਅਧੀਤ੍ਯ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਪਯਃਸਾਰਮਿਵੋਦ੍ਧृਤਮ੍
ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦੁੱਧ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਸਾਰ ਵਾਂਗ, ਸਾਰ ਲੈ ਲਿਆ।
ਵਿਰਰਾਮ ਤਤਸ੍ਤੇ ਤੁ ਪੂਜਾਂ ਚਕ੍ਰੁਸ੍ਤਦਾਸ੍ਯ ਚ
ਫਿਰ ਉਹ ਰੁਕ ਗਏ ਅਤੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਤੇ ਪੁਨਃ ਸ੍ਵਾਸ਼੍ਰਮਂ ਗਤ੍ਵਾ ਹृष੍ਟਾਸ੍ਤੇ ਪਰਮਰ੍षਯਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਮੁੜ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਚਲੇ ਗਏ।