ਏਕਃ ਪ੍ਰਕਾਰ ਉਤ੍ਪਨ੍ਨੋ ਹृਦਯੇऽਸ੍ਯ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਾਃ
ਇਕ ਢੰਗ ਉਸ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸੀਆਂ।
ਨੇਤ੍ਰਂ ਮੇ ਪਦ੍ਮਸਦृਸ਼ੇ ਪਦ੍ਮਾਰ੍ਥੇ ਤ੍ਵਰ੍ਪਯਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਮੇਰੀ ਅੱਖ, ਕਮਲ ਦੀ ਥਾਂ ਤੇ ਮੈਂ ਚੜ੍ਹਾ ਦਿਆਂਗਾ।
ਨੇਤ੍ਰਮਧ੍ਯਾਤ੍ਤਦੁਤ੍ਪਾਟ੍ਯ ਮਹਾਦੇਵਸ੍ਤੁ ਪੂਜਿਤਃ
ਅੱਖ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰੋਂ ਉਹ ਅੱਖ ਕੱਢ ਕੇ, ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਰਾਜ੍ਯਂ ਦਤ੍ਤਂ ਤ੍ਰਿਲੋਕ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਭਵ ਤ੍ਵਂ ਲੋਕਪਾਲਕਃ
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰਾਜਾਈ ਦਿੱਤੀ; ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਬਣ।
ਅਨ੍ਯਂ ਵਰਯ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਵਰਂ ਯਨ੍ਮਨਸੇਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਹੋਰ ਕੋਈ ਵਰ ਮੰਗ, ਹੇ ਭਦ੍ਰ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਮਨ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੋਵੇ।
ਮਦ੍ਭਕ੍ਤਿਂ ਤੁ ਸਮਾਲਂਬ੍ਯ ਯੇ ਦ੍ਵਿषਂਤਿ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਜੋ ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਤੇ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ ਜਨਾਰਦਨ ਨਾਲ ਵੈਰ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਵਿष੍ਣੁਰੁਵਾਚ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਰਕ੍ਸ਼ਾਕਰਣਂ ਮਮਾਦਿष੍ਟਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰ
ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਹੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰਖਿਆ ਲਈ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਹੈ।'
ਸ਼ਿਵ ਉਵਾਚ ਏਤਤ੍ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਚਕ੍ਰਂ ਮਹਾਦੈਤ੍ਯਨਿਕृਂਤਨਮ੍
ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਇਹ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਚਕ੍ਰ ਹੈ, ਵੱਡੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।'
ਅਨੇਨ ਸਰ੍ਵਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਭਗਵਨ੍ਕਦਨਂ ਕੁਰੁ
ਇਸ ਨਾਲ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰ, ਹੇ ਭਗਵਾਨ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ੇ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਮਰੁਣਾਭ੍ਯੁਦਯਂ ਪ੍ਰਤਿ ।।2.4.35.
ਸੁਧ ਪੱਖ ਦੀ ਚੌਦੀਂ ਨੂੰ, ਲਾਲੀਮਾਂ ਵਾਲੀ ਭੋਰ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸਮੇਂ—
ਮਹਾਦੇਵਤਿਥੌ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੇ ਮੁਹੂਰ੍ਤੇ ਮਣਿਕਰ੍ਣਿਕੇ
ਮਹਾਂਦੇਵ ਦੇ ਤਿਉਹਾਰ ਤੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਮੁਹੂਰਤ ਵਿੱਚ, ਮਣਿਕਰਨਿਕਾ ਵਿਖੇ—
ਸਹਸ੍ਰਕਮਲੈਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਮਮ ਪ੍ਰਿਯਾ
ਹਜ਼ਾਰ ਕਮਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਮੇਰੀ ਪ੍ਰੀਤਮ ਉਤਪੰਨ ਹੋਵੇਗੀ।
ਅਨ੍ਯਂ ਵਰਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਾਮਿ ਸ਼ृਣੁ ਵਿष੍ਣੋ ਵਚੋ ਮਮ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹੋਰ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ।
ਉਪਵਾਸਂ ਦਿਵਾ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸਾਯਂਕਾਲੇ ਤਵਾਰ੍ਚਨਮ੍
ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਾ ਤੁ ਹਰਿਪੂਜਾਯਾਂ ਰਾਤ੍ਰਿਵ੍ਯਾਪ੍ਤਾ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ੀ
ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਚੌਦਵੀ ਦੀ ਰਾਤ, ਜੋ ਪੂਰੀ ਰਾਤ ਚੱਲਦੀ ਹੈ, ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਹਸ੍ਰਕਮਲੈਰ੍ਵਿष੍ਣੁਰਾਦੌ ਯੈਃ ਪੂਜਿਤੋ ਨਰੈਃ
ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜਿਸ ਦੀ ਪਹਿਲਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਸੀ—
ਸਾਯਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਪਂਚਨਦੇ ਬਿਂਦੁਮਾਧਵਮਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਪੰਜ ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਬਿੰਦੁਮਾਧਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਰੁਦ੍ਰਕਾਂਚ੍ਯਾਂ ਤਤਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਣਵੇਸ਼ਂ ਸਮਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਫਿਰ ਰੁਦਰਕਾਂਚੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਣਵੇਸ਼ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਰੇਤੋਦਕੇ ਤਤਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਕੇਦਾਰੇਸ਼ਂ ਸਮਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਫਿਰ ਰੇਤੋਦਕ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਕੇਦਾਰੇਸ਼ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਜਾਹ੍ਨਵ੍ਯਾਂ ਚ ਤਤਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸਂਗਮੇਸ਼ਂ ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍ 2.4.35.
ਫਿਰ ਜਾਹਨਵੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਸੰਗਮੇਸ਼ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਤਸ੍ਮੈ ਵਰਾਨ੍ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਹ੍ਯਂਤਰ੍ਧਾਨਂ ਯਯੌ ਸ਼ਿਵਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਸ਼ਿਵ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਕਲੌ ਦਸ਼ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਵਿष੍ਣੁਸ੍ਤ੍ਯਜਤਿ ਮੇਦਿਨੀਮ੍
ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਧਰਤੀ ਛੱਡ ਦੇਵੇਗਾ।
ਕਾਰ੍ਤਿਕ੍ਯਾਂ ਪੂਰ੍ਣਿਮਾਯਾਂ ਤੁ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਤ੍ਰੈਪੁਰਮੁਤ੍ਸਵਮ੍
ਕਾਰਤਿਕ ਦੀ ਪੂਰਨਮਾਸ਼ੀ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦਾ ਉਤਸਵ ਮਨਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
* ਤ੍ਰਿਪੁਰੋ ਨਾਮ ਦੈਤ੍ਯੇਂਦ੍ਰਃ ਪ੍ਰਯਾਗੇ ਤਪ ਆਸ੍ਥਿਤਃ
ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ, ਜੋ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿੱਚ ਤਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਦੇਵਾਸੁਰਮਨੁष੍ਯੇਭ੍ਯੋ ਨ ਤੇ ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ, ਦੈਤ ਜਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਮੌਤ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗੀ।
ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਖ੍ਯਂ ਵਿਮਾਨਂ ਤਮਾਰੁਹ੍ਯ ਭੁਵਨਤ੍ਰਯਮ੍
ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਨਾਮ ਦੇ ਵਿਮਾਨ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਫਿਰਿਆ।
ਤ੍ਰਿਪੁਰਂ ਘਾਤਯਾਮਾਸ ਬਾਣੇਨੈਕੇਨ ਸ਼ਤ੍ਰੁਹਾ
ਸ਼ਤ੍ਰੂਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੇ ਇਕ ਹੀ ਤੀਰ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਦਿਨੇ ਸਰ੍ਵਦੇਵੈਰ੍ਦੀਪਾ ਦਤ੍ਤਾ ਹਰਾਯ ਚ
ਉਸ ਦਿਨ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਹਰਾ ਨੂੰ ਤੇ ਦੀਵੇ ਦਿੱਤੇ।
ਵਿਂਸ਼ਤਿਃ ਸਪ੍ਤਸ਼ਤਕਾਃ ਸਹਿਤਾ ਦੀਪਵਰ੍ਤਯਃ
ਵੀਹ ਤੇ ਸੱਤ ਸੌ ਦੀਵੇ ਦੀਆਂ ਬੱਤੀਆਂ ਇਕਠੀਆਂ—
ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਂ ਤੁ ਸਂਧ੍ਯਾਯਾਂ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਿਪੁਰੋਤ੍ਸਵਃ 2.4.35.
ਪੂਰਨਮਾਸ਼ੀ ਦੀ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦਾ ਉਤਸਵ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।