ਪੂਜਯੇਦ੍ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ਂ ਸੌਵਰ੍ਣਂ ਗੁਰ੍ਵਨੁਜ੍ਞਯਾ
ਗੁਰੂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਰਾਨ੍ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਯਤੋ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਮਤ੍ਸ੍ਯਰੂਪੋऽਭਵਤ੍ਤਤਃ
ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੇ ਫਿਰ ਮੱਛੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ।
ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਮਾਸਿ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋ ਵਿਧਿਰੇष ਹਿ ਨਾਰਦ
ਇਹ ਰੀਤ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਨਾਰਦ।
ਯਤ੍ਫਲਂ ਤਦਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵ੍ਰਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ 2.4.34.
ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਵਰਤ ਰੱਖਣ ਨਾਲ, ਉਸ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤਿਰਤਾ ਯੇ ਸ੍ਯੁਃ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਵ੍ਰਤਚਾਰਿਣਃ
ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਭਗਤ ਹਨ ਤੇ ਕਾਰਤਿਕ ਵਿੱਚ ਵਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਕ੍ਵ ਯਾਮੋऽਦ੍ਯ ਭਵਤ੍ਯੇष ਯਦੂਰ੍ਜਵ੍ਰਤਕृਨ੍ਨਰਃ
ਅੱਜ ਉਹ ਕਿੱਥੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਉਰਜਾ ਵਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ?
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕਾਰ੍ਤਿਕਮਾਸਸ੍ਯ ਸਦृਸ਼ਂ ਨਹਿ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।
ਊਰ੍ਜੋਦ੍ਯਾਪਨਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਸ਼ृਣੁਯਾਚ੍ਛ੍ਰਦ੍ਧਯਾऽਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਰਜਾ ਵਰਤ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਸੁਣਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕਥਂ ਵਿਮੁਚ੍ਯਤੇ ਜਂਤੁਰ੍ਦੁਃਖਸਂਸਾਰਸਾਗਰਾਤ੍
ਜੀਵ ਕਿਵੇਂ ਦੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ?
ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ ਸ਼ृਣੁਯਾਦੂਰ੍ਜਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਨਿਯਮੇਨ ਸ਼ੁਚਿਃ ਪੁਮਾਨ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਨਿਯਮਤ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਰਜਾ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਾਲਖਿਲ੍ਯੈਃ ਪੁਰਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪੇਣ ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਤਤ੍
ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਲਖਿਲਿਆਂ ਨੇ ਜੋ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ, ਉਹ ਹੁਣ ਸੁਣ।
ਵੈਕੁਣ੍ਠੇਸ਼ਸ੍ਤੁ ਵੈਕੁਣ੍ਠਾਦ੍ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਕृਤੇ ਯੁਗੇ
ਵੈਕੁੰਠ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਵੈਕੁੰਠ ਤੋਂ, ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਦੌਰਾਨ,
ਰਾਤ੍ਰ੍ਯਾਂ ਤੁਰ੍ਯਾਂਸ਼ਸ਼ੇषਾਯਾਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾऽਸੌ ਮਣਿਕਰ੍ਣਿਕੇ
ਰਾਤ ਦੇ ਚੌਥੇ ਪਹਰ, ਮਣਿਕਰਨਿਕਾ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ,
ਅਤਿਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪੂਜਯਿਤੁਂ ਸ਼ਿਵਯਾ ਸਹਿਤਂ ਸ਼ਿਵਮ੍
ਪੂਰੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਪਾਰਵਤੀ ਜੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਪੂਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਹਸ੍ਰਸਂਖ੍ਯਾਂ ਕृਤ੍ਵਾਦਾਵੇਕਨਾਮ੍ਨਾ ਤਤਃ ਪਰਮ੍
ਹਜ਼ਾਰ ਗਿਣ ਕੇ, ਫਿਰ ਉਹ 'ਏਕ' ਨਾਮ ਵਾਲਾ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਏਕਂ ਪਦ੍ਮਂ ਪਦ੍ਮਮਧ੍ਯਾਨ੍ਨਿਲੀਯਾऽऽਤ੍ਤਂ ਹਰੇਣ ਤੁ
ਇੱਕ ਕਮਲ, ਜੋ ਕਮਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਹਰੀ ਨੇ ਲੈ ਲਿਆ।
ਇਤਸ੍ਤਤਸ੍ਤੇਨ ਦृष੍ਟਂ ਪਦ੍ਮਂ ਤਿष੍ਠਤਿ ਨ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਇधर-ਉਧਰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਕਮਲ ਕਿਤੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਵਿਚਾਰ੍ਯ ਸ ਹਰਿਰ੍ਨ ਮੇ ਨਾਮਭ੍ਰਮੋऽਭਵਤ੍
ਇਕ ਪਲ ਸੋਚ ਕੇ, ਹਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੇਰੇ ਨਾਮ ਗਿਣਣ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਨਹੀਂ ਹੋਈ।'
ਸਹਸ੍ਰਪਦ੍ਮਸਂਕਲ੍ਪਃ ਪੂਜਾਰ੍ਥਂ ਤੁ ਕृਤੋ ਮਯਾ
ਪੂਜਾ ਲਈ ਹਜ਼ਾਰ ਕਮਲ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਦਾ ਸੰਕਲਪ ਮੈਂ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਯਦ੍ਯਾਨੇਤੁਂ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਭਂਗਃ ਸ੍ਯਾਦਾਸਨਸ੍ਯ ਤੁ 2.4.35.
ਜੇ ਮੈਂ ਲੈਣ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਆਸਨ ਵਿਗੜ ਜਾਵੇਗਾ।
ਏਕਃ ਪ੍ਰਕਾਰ ਉਤ੍ਪਨ੍ਨੋ ਹृਦਯੇऽਸ੍ਯ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਾਃ
ਇਕ ਢੰਗ ਉਸ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸੀਆਂ।
ਨੇਤ੍ਰਂ ਮੇ ਪਦ੍ਮਸਦृਸ਼ੇ ਪਦ੍ਮਾਰ੍ਥੇ ਤ੍ਵਰ੍ਪਯਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਮੇਰੀ ਅੱਖ, ਕਮਲ ਦੀ ਥਾਂ ਤੇ ਮੈਂ ਚੜ੍ਹਾ ਦਿਆਂਗਾ।
ਨੇਤ੍ਰਮਧ੍ਯਾਤ੍ਤਦੁਤ੍ਪਾਟ੍ਯ ਮਹਾਦੇਵਸ੍ਤੁ ਪੂਜਿਤਃ
ਅੱਖ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰੋਂ ਉਹ ਅੱਖ ਕੱਢ ਕੇ, ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਰਾਜ੍ਯਂ ਦਤ੍ਤਂ ਤ੍ਰਿਲੋਕ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਭਵ ਤ੍ਵਂ ਲੋਕਪਾਲਕਃ
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰਾਜਾਈ ਦਿੱਤੀ; ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਬਣ।
ਅਨ੍ਯਂ ਵਰਯ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਵਰਂ ਯਨ੍ਮਨਸੇਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਹੋਰ ਕੋਈ ਵਰ ਮੰਗ, ਹੇ ਭਦ੍ਰ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਮਨ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੋਵੇ।
ਮਦ੍ਭਕ੍ਤਿਂ ਤੁ ਸਮਾਲਂਬ੍ਯ ਯੇ ਦ੍ਵਿषਂਤਿ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਜੋ ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਤੇ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ ਜਨਾਰਦਨ ਨਾਲ ਵੈਰ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਵਿष੍ਣੁਰੁਵਾਚ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਰਕ੍ਸ਼ਾਕਰਣਂ ਮਮਾਦਿष੍ਟਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰ
ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਹੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰਖਿਆ ਲਈ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਹੈ।'
ਸ਼ਿਵ ਉਵਾਚ ਏਤਤ੍ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਚਕ੍ਰਂ ਮਹਾਦੈਤ੍ਯਨਿਕृਂਤਨਮ੍
ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਇਹ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਚਕ੍ਰ ਹੈ, ਵੱਡੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।'
ਅਨੇਨ ਸਰ੍ਵਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਭਗਵਨ੍ਕਦਨਂ ਕੁਰੁ
ਇਸ ਨਾਲ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰ, ਹੇ ਭਗਵਾਨ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ੇ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਮਰੁਣਾਭ੍ਯੁਦਯਂ ਪ੍ਰਤਿ ।।2.4.35.
ਸੁਧ ਪੱਖ ਦੀ ਚੌਦੀਂ ਨੂੰ, ਲਾਲੀਮਾਂ ਵਾਲੀ ਭੋਰ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸਮੇਂ—