ਤੁਲਸੀਸਨ੍ਨਿਧੌ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਤਾਕਾਧ੍ਵਜਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਪਾਸ ਰੱਖ ਕੇ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਝੰਡੀਆਂ ਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ।
ਮੁਕ੍ਤਾਦਾਮਭਿਰਾਚ੍ਛਨ੍ਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਂਡਪਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਮੋਤੀ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕ ਕੇ, ਵਧੀਆ ਮੰਡਪ ਬਣਾਇਆ।
ਪਂਚਰਾਤ੍ਰੋਕ੍ਤਮਾਰ੍ਗੇਣ ਗਨ੍ਧਪੁष੍ਪਾਕ੍ਸ਼ਤਾਦਿਭਿਃ
ਪੰਜਰਾਤਰ ਦੇ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਸੁਗੰਧਤ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਫੁੱਲ, ਚੌਲ ਤੇ ਹੋਰ ਸਮਾਨ ਨਾਲ।
ਵਿਵਿਧੈਃ ਖਾਦ੍ਯਨੈਵੇਦ੍ਯੈਰ੍ਜਲੇਨ ਚ ਸੁਗਂਧਿਨਾ
ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਾਵੇ, ਸੁਗੰਧਤ ਪਾਣੀ ਨਾਲ।
ਪੁष੍ਪਾਣਿ ਚ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਸੁਗਨ੍ਧੀਨਿ ਬਹੂਨਿ ਚ
ਅਨੇਕਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲ ਚੜ੍ਹਾਏ।
ਤੁਲਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਧਾਤ੍ਰ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਫਲੈਸ਼੍ਚਾऽਪਿ ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍
ਤੁਲਸੀ ਤੇ ਆਮਲਾ ਦੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਭਿषੇਕਂ ਵਿਨਾ ਸਰ੍ਵਪੂਜਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਸਾਰੇ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਸਿਰਫ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ।
ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਭਕ੍ਤਿਯੁਤੋ ਵਿਪ੍ਰ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਚੈਵ ਫਲਾਦਿਕਮ੍ 2.4.33.
ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਫਲ ਆਦਿ ਵੀ ਚੜ੍ਹਾਏ।
ਤਤੋ ਵृਦ੍ਧਾਨ੍ਪਿਤॄਨ੍ਮਾਤॄਨ੍ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਫਿਰ ਵੱਡਿਆਂ, ਪਿਤਾ-ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਤੁ ਵਿਧਾਨੇਨ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਵ੍ਰਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਵਰਤ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰੈਃ ਪਰਿਵृਤੋ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭੋਗਾਨ੍ਮਨੋਹਰਾਨ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਪੋਤਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨਾਰਦ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਃ ਕਾਰ੍ਤਿਕਸ੍ਯ ਚ
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਨਾਰਦ, ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਤੇ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਇਹ ਹੈ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾ ਹ੍ਯੁਤ੍ਤਮਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਯਃ ਪਠੇਨ੍ਨਰਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਦੀ ਵਧੀਆ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਤੇ ਮਹਿਮਾ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ।
ਰਾਜਰ੍षਿਰਮ੍ਬਰੀषੋऽਪਿ ਚਕਾਰੈਤਦ੍ਵ੍ਰਤਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਰਾਜਰਸ਼ੀ ਅੰਬਰਿਸ਼ ਨੇ ਵੀ ਇਹ ਸ਼ੁਭ ਵਰਤ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਅਭਾਵੇ ਤੂਦ੍ਯਾਪਨਸ੍ਯ ਫਲਂ ਨੈਵਾऽऽਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਅੰਤਮ ਕਰਮ ਨਾ ਹੋਣ ਤੇ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਥਾਂ ਫਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
ਕृਤਵ੍ਰਤਫਲਾਪ੍ਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦੁਦ੍ਯਾਪਨਂ ਬੁਧਃ
ਵਰਤ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਅੰਤਮ ਕਰਮ ਕਰੇ।
ਕਾਰ੍ਤਿਕੇऽਪਿ ਕृਤਂ ਦੇਵ ਵ੍ਰਤਾਨਾਮੁਤ੍ਤਮਂ ਵ੍ਰਤਮ੍
ਕਾਰਤਿਕ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਵਰਤ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕਾਰ੍ਤਿਕਮਾਸਸ੍ਯ ਚੋਦ੍ਯਾਪਨਵਿਧਿਂ ਪ੍ਰਭੋ
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਅੰਤਮ ਕਰਮ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸਦੇ ਹਾਂ।
ਤਚ੍ਛृਣੁष੍ਵ ਮਹਾਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਵਿਧਾਨਂ ਸਮਾਸਤਃ
ਹੁਣ ਤੂੰ ਪੂਰੇ ਭਾਵ ਨਾਲ ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ ਇਹ ਵਿਧੀ ਸੁਣ।
ਊਰ੍ਜੇ ਸ਼ੁਕ੍ਲਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦੁਦ੍ਯਾਪਨਂ ਵ੍ਰਤੀ
ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੌਦਵੀਂ ਚੰਨਣ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਵਰਤ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਉਦਯਾਪਨ ਕਰੇ।
ਤੁਲਸ੍ਯਾ ਉਪਰਿष੍ਟਾਤ੍ਤੁ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਮਂਡਪਿਕਾਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍
ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਉੱਤੇ ਸੁਭਕਾਮਨਾ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਮੰਡਪ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਦੀਪਮਾਲਾ ਚਤੁਰ੍ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਕਾਰ੍ਯਾ ਤਤ੍ਰ ਸੁਸ਼ੋਭਨਾ
ਉਥੇ ਚਾਰਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੋਹਣੀਆਂ ਦੀਆਂ ਦੀਆਂ ਲਾਈਆਂ ਜਾਣ।
ਦ੍ਵਾਰੇषੁ ਦ੍ਵਾਰਪਾਲਾਸ਼੍ਚ ਪੂਜਯੇਨ੍ਮृਨ੍ਮਯਾਨ੍ਪृਥਕ੍
ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਉੱਤੇ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਦਰਬਾਨ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੂਜੇ ਜਾਣ।
ਨਨ੍ਦਸ਼੍ਚੈਵ ਸੁਨਂਦਸ਼੍ਚ ਕੁਮੁਦਃ ਕੁਮੁਦਾਕ੍ਸ਼ਕਃ 2.4.34.
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਹਨ: ਨੰਦ, ਸੁਨੰਦ, ਕੁਮੁਦ ਤੇ ਕੁਮੁਦਾਖਸ਼।
ਤੁਲਸੀਮੂਲਦੇਸ਼ੇ ਤੁ ਸਰ੍ਵਤੋਭਦ੍ਰਸਂਜ੍ਞਿਤਮ੍
ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਤਲੇ, ਸਰਵਤੋਭਦਰ ਨਾਂ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਉੱਤੇ,
ਤਸ੍ਯੋਪਰਿष੍ਟਾਤ੍ਕਲਸ਼ਂ ਪੂਰ੍ਣਰਤ੍ਨਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਉੱਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਘੜਾ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ।
ਕੌਸ਼ੇਯਪੀਤਵਸਨਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਯੁਕ੍ਤਂ ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍
ਉਸ ਘੜੇ ਨੂੰ ਪੀਲੇ ਰੇਸ਼ਮੀ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਸਮੇਤ ਪੂਜਿਆ ਜਾਵੇ।
ਤਸ੍ਯਾਮੁਪਵਸੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ਼ਾਂਤਃ ਪ੍ਰਣਤਮਾਨਸਃ
ਉਥੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਮਨ ਨੂੰ ਠੰਢਾ ਤੇ ਨਿਮਰ ਕਰਕੇ ਬੈਠੋ।
ਗੀਤਂ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਯੇ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਜਾਗਰੇ ਚਕ੍ਰਪਾਣਿਨਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਚਕਰਧਾਰੀ ਦੀ ਜਾਗਰਣ ਵਿੱਚ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ,
ਤਤਸ੍ਤੁ ਪੂਰ੍ਣਿਮਾਯਾਂ ਤੁ ਸਪਤ੍ਨੀਕਾਨ੍ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਨ੍
ਫਿਰ ਪੂਰਨਮਾਸ਼ ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ,