ਅਨ੍ਨਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਤਿष੍ਠਂਤਿ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਹਰਿਵਾਸਰੇ
ਉਹ ਲੋਕ ਭੋਜਨ ਤੇ ਆਸਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਦ ਤੱਕ ਹਰੀ ਦਾ ਦਿਨ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ.
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਕੁਰ੍ਯਾਦੇਕਾਦਸ਼ੀਵ੍ਰਤਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਇੱਕਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਵਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ.
ਨਰਕੇ ਨਿਯਤਂ ਵਾਸਃ ਪਿਤृਭਿਃ ਸਹ ਤਸ੍ਯ ਵੈ
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਪਿਉ-ਦਾਦਿਆਂ ਸਮੇਤ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਦਸ਼ਮੀਵੇਧਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਤ੍ਯਾਜ੍ਯਾ ਚੈਕਾਦਸ਼ੀ ਵ੍ਰਤੇ
ਦਸਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਜਦ ਅੰਨ ਮਿਲਿਆ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਇਕਾਦਸੀ ਦੇ ਵਰਤ ਵਿੱਚ, ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯਾਃ ਪੁਤ੍ਰਸ਼ਤਂ ਨष੍ਟਂ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਾਂ ਵਧਜਾਂ ਤ੍ਯਜੇਤ੍
ਉਸ ਦੀਆਂ ਸੌ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਜੋ ਕੁਝ ਮਾਰਨ ਨਾਲ ਮਿਲੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਰੁਕ੍ਮਾਂਗਦੋऽਪਿ ਰਾਜਰ੍षਿਰ੍ਮੋਹਿਨ੍ਯਾਃ ਸਂਗਮੇਨ ਚ
ਰੁਕਮਾਂਗਦ ਨਾਂ ਰਾਜਾ-ਰਿਸ਼ੀ ਵੀ, ਮੋਹਿਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕਰਕੇ—
ਇਤਿ ਪ੍ਰਬੋਧੋਤ੍ਸਵਃ ਅਥ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮ੍ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਪੁਣ੍ਯਦਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਸਰ੍ਵਾऽਘੌਘਵਿਨਾਸ਼ਿਨੀ
ਇਹ ਜਾਗਰਣ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਹੁਣ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ: ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਕਿਮਿष੍ਟੈਸ਼੍ਚੈਵ ਪੁਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਯੇਨ ਸੇਵਿਤਾ 2.4.33.
ਜਿਸ ਨੇ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਮਨਾਈ, ਉਸ ਲਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ ਪੱਤਰ ਜਾਂ ਹੋਰ ਵਸਤਾਂ ਕਿਸ ਕੰਮ ਦੀਆਂ ਹਨ?
ਯਤ੍ਫਲਂ ਤਦਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਮੇਕਭੋਜਨਾਤ੍
ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਇਕ ਵਾਰੀ ਖਾਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਉਹੀ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸਿਕ੍ਥੇਸਿਕ੍ਥੇ ਚ ਵੈਕਸ੍ਯ ਕਤਿਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਭੋਜਨਮ੍
ਇਕ ਵਾਰੀ ਘਿਉ ਤੇ ਦਹੀਂ ਖਾਣਾ, ਤੇ ਕਿੰਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?
ਸ਼ਾਲਿਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਦਾਨਂ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਦਿਨੇ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਯਤ੍ਫਲਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਤਤ੍ਫਲਂ ਲਭਤੇ ਨਰਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਦਿਨ ਸ਼ਾਲਿਗ੍ਰਾਮ ਦੀ ਪੱਥਰ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਿਹੜਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਫਲ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪਂਚਾਮृਤੈਸ੍ਤੁ ਯੋ ਵਿष੍ਣੁਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਂਸ੍ਨਾਪਯੇਦ੍ਦ੍ਵਿਜ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪੰਜ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾਂ ਨਾਲ ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਨ੍ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆ—
ਸ਼ੁਕ੍ਲੇ ਕਾਰ੍ਤਿਕਮਾਸਸ੍ਯ ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਪਰਮੋਤ੍ਸਵੇ ਸ ਤੁ ਮੋਕ੍ਸ਼ਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਨਾऽਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ
ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸੁਧੀ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਤੇ, ਵੱਡੇ ਤਿਉਹਾਰ ਉੱਤੇ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਸ਼ੰਕਾ ਨਹੀਂ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਮਾਸਿ ਸ੍ਨਾਨਸਂਧ੍ਯਾਦਿਕਰ੍ਮ ਚ
ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਤੇ ਸਾਂਝ-ਸਵੇਰ ਦੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਆਦਿ—
ਯਸ੍ਤਸ੍ਯਾਂ ਸੂਪਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਨ ਦਦਾਤਿ ਨਰਾਧਮਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ, ਉਸ ਦਿਨ, ਸੂਪ ਦਾ ਭੋਗ ਨਹੀਂ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ, ਉਹ ਨੀਚ ਆਦਮੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸੂਪਸ੍ਯ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਸ਼ੁਭੇ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਕਾਰਤਿਕ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਸੂਪ ਦਾ ਭੋਗ ਜ਼ਰੂਰ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਤਸ੍ਯਾਂ ਦਂਪਤੀਨਾਂ ਤੁ ਭੋਜਨਂ ਕੁਰੁਤੇ ਨਰਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ, ਉਸ ਦਿਨ, ਦੰਪਤੀਆਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਧਾਤ੍ਰੀਚ੍ਛਾਯਾਂ ਗਤੋ ਯਸ੍ਤੁ ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਪੂਜਯੇਦ੍ਧਰਿਮ੍ 2.4.33.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਧਾਤਰੀ ਦੇ ਸਾਇਆ ਹੇਠ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਸ੍ਵਯਂ ਚ ਤਤ੍ਰ ਭੁਂਕ੍ਤੇ ਯਃ ਸੂਪਭਕ੍ਸ਼੍ਯਾਦਿਕਂ ਤਥਾ
ਅਤੇ ਜੋ ਉਥੇ ਆਪ ਵੀ ਸੂਪ ਤੇ ਹੋਰ ਪਦਾਰਥ ਖਾਂਦਾ ਹੈ—
ਏਵਂ ਪ੍ਰਾਤਰ੍ਵਿਧਾਯਾऽਥ ਪੂਜਾਂ ਦਾਮੋਦਰਸ੍ਯ ਹਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਵੇਰੇ ਦਾਮੋਦਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ—
ਤੁਲਸੀਸਨ੍ਨਿਧੌ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਤਾਕਾਧ੍ਵਜਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਪਾਸ ਰੱਖ ਕੇ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਝੰਡੀਆਂ ਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ।
ਮੁਕ੍ਤਾਦਾਮਭਿਰਾਚ੍ਛਨ੍ਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਂਡਪਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਮੋਤੀ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕ ਕੇ, ਵਧੀਆ ਮੰਡਪ ਬਣਾਇਆ।
ਪਂਚਰਾਤ੍ਰੋਕ੍ਤਮਾਰ੍ਗੇਣ ਗਨ੍ਧਪੁष੍ਪਾਕ੍ਸ਼ਤਾਦਿਭਿਃ
ਪੰਜਰਾਤਰ ਦੇ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਸੁਗੰਧਤ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਫੁੱਲ, ਚੌਲ ਤੇ ਹੋਰ ਸਮਾਨ ਨਾਲ।
ਵਿਵਿਧੈਃ ਖਾਦ੍ਯਨੈਵੇਦ੍ਯੈਰ੍ਜਲੇਨ ਚ ਸੁਗਂਧਿਨਾ
ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਾਵੇ, ਸੁਗੰਧਤ ਪਾਣੀ ਨਾਲ।
ਪੁष੍ਪਾਣਿ ਚ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਸੁਗਨ੍ਧੀਨਿ ਬਹੂਨਿ ਚ
ਅਨੇਕਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲ ਚੜ੍ਹਾਏ।
ਤੁਲਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਧਾਤ੍ਰ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਫਲੈਸ਼੍ਚਾऽਪਿ ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍
ਤੁਲਸੀ ਤੇ ਆਮਲਾ ਦੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਭਿषੇਕਂ ਵਿਨਾ ਸਰ੍ਵਪੂਜਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਸਾਰੇ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਸਿਰਫ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ।
ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਭਕ੍ਤਿਯੁਤੋ ਵਿਪ੍ਰ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਚੈਵ ਫਲਾਦਿਕਮ੍ 2.4.33.
ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਫਲ ਆਦਿ ਵੀ ਚੜ੍ਹਾਏ।
ਤਤੋ ਵृਦ੍ਧਾਨ੍ਪਿਤॄਨ੍ਮਾਤॄਨ੍ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਫਿਰ ਵੱਡਿਆਂ, ਪਿਤਾ-ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਤੁ ਵਿਧਾਨੇਨ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਵ੍ਰਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਵਰਤ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।