ਸਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਂ ਚੈਵ ਪ੍ਰੋਤ੍ਸਾਹਮਾਲਸ੍ਯਾਦਿਵਿਵਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਅਚੰਭੇ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਆਲਸ ਆਦਿਕ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ,
ਨੀਰਾਜਨਸਮਾਯੁਕ੍ਤਮਨਿਰ੍ਵਿਣ੍ਣੇਨ ਚੇਤਸਾ
ਨਿਰਾਜਨ ਕਰਦਿਆਂ ਤੇ ਮਨ ਵਿਚ ਕੋਈ ਥਕਾਵਟ ਨਾ ਹੋਵੇ,
ਏਤੈਰ੍ਗੁਣੈਃ ਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਕੁਰ੍ਯਾਜ੍ਜਾਗਰਣਂ ਵਿਭੋਃ
ਇਹਨਾਂ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਲਈ ਜਾਗਰਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯ ਏਵਂ ਕੁਰੁਤੇ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਿਤ੍ਤਸ਼ਾਠ੍ਯਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਧਨ ਦੀ ਕੰਜੂਸੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਪੁਰੁषਸੂਕ੍ਤੇਨ ਯੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇऽਥਾਰ੍ਚਯੇਦ੍ਧਰਿਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਕਾਰਤਿਕ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪੁਰੁਸ਼ਸੂਕਤ ਨਾਲ ਹਰੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਯਥੋਕ੍ਤੇਨ ਵਿਧਾਨੇਨ ਪਂਚਰਾਤ੍ਰੋਦਿਤੇਨ ਵੈ
ਜਿਵੇਂ ਪੰਚਰਾਤਰ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ,
ਨਮੋ ਨਾਰਾਯਣਾਯੇਤਿ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਯੋਰ੍ਚਯੇਦ੍ਧਰਿਮ੍
ਜਾਂ ਕਾਰਤਿਕ ਵਿੱਚ 'ਨਮੋ ਨਾਰਾਇਣ' ਆਖ ਕੇ ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਹਰੇਰ੍ਨਾਮਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਗਜਰਾਜਸ੍ਯ ਮੋਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ 2.4.33.
ਹਰੀ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਨਾਮ ਜਾਂ ਗਜਰਾਜ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਵਾਲੀ ਕਥਾ ਉਚਾਰਦਾ ਹੈ,
ਯੁਗਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਮਨ੍ਵਂਤਰਸ਼ਤਾਨਿ ਚ
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਲੱਖਾਂ ਕਰੋੜਾਂ ਯੁੱਗਾਂ ਤੇ ਸੈਂਕੜੇ ਮਨਵੰਤਰਾ ਤੱਕ,
ਕੁਲੇ ਤਸ੍ਯ ਚ ਯੇ ਜਾਤਾਃ ਸ਼ਤਸ਼ੋਥ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਉਸ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਜਿੰਨੇ ਵੀ ਸੌਆਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕ ਜੰਮੇ ਹਨ,
ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਯਾਮੇ ਸ੍ਤਵਂ ਗਾਨਂ ਕਰੋਤਿ ਯਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਕਾਰਤਿਕ ਦੇ ਅਖੀਰਲੇ ਪਹਰ ਵਿੱਚ ਸਤਿਗੀਤ ਗਾਉਂਦਾ ਹੈ,
ਨੈਵੇਦ੍ਯਦਾਨਂ ਹਰਯੇ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਦਿਨਸਂਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਤੇ ਕਾਰਤਿਕ ਦੇ ਦਿਨ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਹਰੀ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਅਕ੍ਸ਼ਯਂ ਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਮਾਲਤੀਕਮਲਾਰ੍ਚਨਮ੍
ਹੇ ਵੱਡੇ ਮੁਨੀ! ਮਾਲਤੀ ਤੇ ਕਮਲ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਪੂਜਾ ਕਦੇ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ.
ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ੇ ਤੁ ਕृਤ੍ਵਾ ਹ੍ਯੇਕਾਦਸ਼ੀਂ ਨਰਃ
ਕਾਰਤਿਕ ਦੇ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਇੱਕਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਵਰਤ ਰੱਖੇ,
ਅਤ੍ਰੈਵ ਤੁ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯਃ ਪ੍ਰਬੋਧਸ੍ਤੁ ਹਰੇਃ ਖਗ
ਇਸ ਮੌਕੇ 'ਤੇ, ਹੇ ਖਗ, ਹਰੀ ਦਾ ਜਾਗਰਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ.
ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਤਤੋ ਵਿष੍ਣੁਸ਼੍ਚਾਤੁਰ੍ਮਾਸ੍ਯੇ ਪ੍ਰਸੁਪ੍ਤਵਾਨ੍
ਇੱਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਚਾਤੁਰਮਾਸ ਦੌਰਾਨ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਸੁੱਤਾ ਹੋਇਆ ਸੀ.
ਅਤਃ ਪ੍ਰਬੋਧਨਂ ਕਾਰ੍ਯਮੇਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਤੁ ਵੈष੍ਣਵੈਃ ਉਤ੍ਤਿष੍ਠ ਕਮਲਾਕਾਂਤ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਮਂਗਲਂ ਕੁਰੁ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਇੱਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵੈਸ਼ਨਵ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਜਾਗਰਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ: 'ਉਠੋ, ਹੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਪਤੀ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁੱਖ ਲਿਆਓ.'
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ਂਖਭੇਰ੍ਯਾਦਿ ਪ੍ਰਾਤਃਕਾਲੇ ਤੁ ਵਾਦਯੇਤ੍ 2.4.33.
ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਸਵੇਰੇ ਸ਼ੰਖ, ਭੇਰੀ ਆਦਿਕ ਵਾਜੇ ਵਜਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ.
ਉਤ੍ਥਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਪੂਜਾਂ ਤਸ੍ਯ ਵਿਧਾਯ ਚ
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਜਗਾ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ.
ਸਰ੍ਵਦੈਕਾਦਸ਼ੀ ਪੁਣ੍ਯਾ ਵਿਸ਼ੇषਾਤ੍ਕਾਰ੍ਤਿਕੀ ਸ੍ਮृਤਾ
ਹਰ ਇੱਕਾਦਸ਼ੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਪਰ ਕਾਰਤਿਕ ਵਾਲੀ ਖਾਸ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.
ਅਨ੍ਨਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਤਿष੍ਠਂਤਿ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਹਰਿਵਾਸਰੇ
ਉਹ ਲੋਕ ਭੋਜਨ ਤੇ ਆਸਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਦ ਤੱਕ ਹਰੀ ਦਾ ਦਿਨ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ.
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਕੁਰ੍ਯਾਦੇਕਾਦਸ਼ੀਵ੍ਰਤਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਇੱਕਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਵਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ.
ਨਰਕੇ ਨਿਯਤਂ ਵਾਸਃ ਪਿਤृਭਿਃ ਸਹ ਤਸ੍ਯ ਵੈ
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਪਿਉ-ਦਾਦਿਆਂ ਸਮੇਤ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਦਸ਼ਮੀਵੇਧਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਤ੍ਯਾਜ੍ਯਾ ਚੈਕਾਦਸ਼ੀ ਵ੍ਰਤੇ
ਦਸਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਜਦ ਅੰਨ ਮਿਲਿਆ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਇਕਾਦਸੀ ਦੇ ਵਰਤ ਵਿੱਚ, ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯਾਃ ਪੁਤ੍ਰਸ਼ਤਂ ਨष੍ਟਂ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਾਂ ਵਧਜਾਂ ਤ੍ਯਜੇਤ੍
ਉਸ ਦੀਆਂ ਸੌ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਜੋ ਕੁਝ ਮਾਰਨ ਨਾਲ ਮਿਲੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਰੁਕ੍ਮਾਂਗਦੋऽਪਿ ਰਾਜਰ੍षਿਰ੍ਮੋਹਿਨ੍ਯਾਃ ਸਂਗਮੇਨ ਚ
ਰੁਕਮਾਂਗਦ ਨਾਂ ਰਾਜਾ-ਰਿਸ਼ੀ ਵੀ, ਮੋਹਿਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕਰਕੇ—
ਇਤਿ ਪ੍ਰਬੋਧੋਤ੍ਸਵਃ ਅਥ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮ੍ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਪੁਣ੍ਯਦਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਸਰ੍ਵਾऽਘੌਘਵਿਨਾਸ਼ਿਨੀ
ਇਹ ਜਾਗਰਣ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਹੁਣ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ: ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਕਿਮਿष੍ਟੈਸ਼੍ਚੈਵ ਪੁਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਯੇਨ ਸੇਵਿਤਾ 2.4.33.
ਜਿਸ ਨੇ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਮਨਾਈ, ਉਸ ਲਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ ਪੱਤਰ ਜਾਂ ਹੋਰ ਵਸਤਾਂ ਕਿਸ ਕੰਮ ਦੀਆਂ ਹਨ?
ਯਤ੍ਫਲਂ ਤਦਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਮੇਕਭੋਜਨਾਤ੍
ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਇਕ ਵਾਰੀ ਖਾਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਉਹੀ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸਿਕ੍ਥੇਸਿਕ੍ਥੇ ਚ ਵੈਕਸ੍ਯ ਕਤਿਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਭੋਜਨਮ੍
ਇਕ ਵਾਰੀ ਘਿਉ ਤੇ ਦਹੀਂ ਖਾਣਾ, ਤੇ ਕਿੰਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?