ਪ੍ਰਯਾਂਤ੍ਯਨੇਕਾऽਰ੍ਜਿਤਪਾਤਕਾਨਿ ਵ੍ਰਤਸ੍ਯ ਸਂਦਰ੍ਸ਼ਯਤੋऽਪਿ ਮੁਕ੍ਤਿਮ੍
ਕਈ ਪਾਪ ਕੀਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ, ਵਰਤ ਰੱਖਣ ਨਾਲ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਵਸ੍ਯ ਕਰ੍ਤੁਮਸਾਮਰ੍ਥ੍ਯਂ ਕਥਮੇਤਤ੍ਕृਤਂ ਭਵੇਤ੍
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਕਰਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਗृਹ੍ਣੀਯਾਤ੍ਫਲਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਕਿਸੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਵਧੀਆ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿष੍ਯਾਦ੍ਵਾ ਭृਤ੍ਯਵਰ੍ਗਾਦ੍ਵਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀਭ੍ਯੋ ਵਾऽऽਪ੍ਤਾਚ੍ਚ ਕਾਰਯੇਤ੍
ਇਹ ਕੰਮ ਆਪਣੇ ਚੇਲੇ, ਨੌਕਰਾਂ, ਔਰਤਾਂ ਜਾਂ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਰਾਹੀਂ ਕਰਵਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਏਤਦਿਚ੍ਛਾਮ੍ਯਹਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਂ ਕੌਤੁਕਂ ਮਮ ਵਰ੍ਤਤੇ
ਮੈਂ ਇਹ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ; ਮੇਰੀ ਜਿਗਿਆਸਾ ਜਾਗ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।
ਯੇਨੋਪਾਯੇਨ ਤਦ੍ਵਚ੍ਮਿ ਸ਼ृਣੁष੍ਵੈਕਮਨਾ ਦ੍ਵਿਜ
ਕਿਹੜੇ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਤੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਸੁਕृਤਂ ਵਾ ਦੁष੍ਕृਤਂ ਵਾ ਕृਤਮੇਕੇਨ ਯਤ੍ਕृਤੇ
ਚੰਗਾ ਜਾਂ ਮਾੜਾ, ਜੋ ਵੀ ਕੋਈ ਇੱਕ ਕਿਸੇ ਮਕਸਦ ਲਈ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਦ੍ਵਾਪਰੇ ਵਂਸ਼ਮਧ੍ਯੇ ਤੁ ਕਲੌ ਕਰ੍ਤੈਵ ਕੇਵਲਮ੍
ਦਵਾਪਰ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕੁਲ ਵਿਚ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਕਲਿਜੁਗ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਕਰਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਹੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਜ੍ਞਾਨਾਦ੍ਯਚ੍ਚ ਤਾਰੁਣ੍ਯੇ ਬਾਲ੍ਯੇ ਤਸ੍ਯ ਫਲਂ ਭਵੇਤ੍
ਅਗਿਆਨ ਨਾਲ ਜਵਾਨੀ ਜਾਂ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਫਲ ਉਸ ਨੂੰ ਹੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
षਣ੍ਮਾਸਂ ਪਾਪਿਸਂਗੇਨ ਨਰਃ ਪਾਪੀ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ
ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਮਾੜਿਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਮਾੜਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭੋਜਨਾਦੇਕਪਂਕ੍ਤੌ ਚ ਵਿਂਸ਼ਾਂਸ਼ਃ ਪੁਣ੍ਯਪਾਪਯੋਃ 2.4.30.
ਇੱਕ ਹੀ ਕਤਾਰ ਵਿੱਚ ਖਾਣ ਨਾਲ, ਪੁੰਨ ਤੇ ਪਾਪ ਦਾ ਵੀਹਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਵੈ ਯਸ੍ਯਾਨ੍ਨਮਸ਼੍ਨਾਤਿ ਸ ਭੁਂਕ੍ਤੇ ਤਸ੍ਯ ਕਿਲ੍ਬਿषਮ੍
ਜੋ ਦੂਜੇ ਦਾ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਪਾਪ ਵਿੱਚ ਭਾਗੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਰਸ੍ਯ ਸ੍ਤਵਨਾਦ੍ਯਾਨਾਦੇਕਪਾਤ੍ਰਸ੍ਥਭੋਜਨਾਤ੍
ਦੂਜੇ ਦੇ ਬਰਤਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਖਾਣਾ, ਚਾਹੇ ਸਤਿਕਾਰ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਖਾਏ,
ਪੁਰੁषੋ ਹਰਤੇ ਸਰ੍ਵਂ ਭਾਰ੍ਯਾਯਾ ਔਰਸਸ੍ਯ ਚ
ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਭਰ੍ਤੁਰਾਜ੍ਞਾਕਰੀ ਨਾਰੀ ਭਰ੍ਤੁਰਰ੍ਦ੍ਧਂ ਵृषਂ ਹਰੇਤ੍
ਜੋ ਨਾਰੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਪੁੰਨ ਦਾ ਅੱਧਾ ਹਿੱਸਾ ਲੈ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਵਰ੍षਾऽਸ਼ਨਂ ਤੁ ਯੋ ਦਤ੍ਤੇ ਤਦਰ੍ਦ੍ਧਾਘਸ੍ਯ ਭਾਗਯਮ੍
ਜੋ ਵਰਖਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਖਾਣਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪ ਦੇ ਅੱਧੇ ਹਿੱਸੇ ਦਾ ਭਾਗੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁਰੋਹਿਤਸ੍ਯ षष੍ਠਾਂਸ਼ਂ ਪਾਪਂ ਵਾ ਪੁਣ੍ਯਮੇਵ ਵਾ
ਪੁਜਾਰੀ ਦੇ ਪੁੰਨ ਜਾਂ ਪਾਪ ਦਾ ਛੇਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਉਦ੍ਯੋਗੀ ਚਾਨੁਮਨ੍ਤਾ ਚ ਯਸ਼੍ਚੋਪਕਰਣਪ੍ਰਦਃ
ਜੋ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਸਾਧਨ ਮੁਹੱਈਆ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਯਦ੍ਧਸ੍ਤਾਤ੍ਕਾਰ੍ਯਤੇ ਕਰ੍ਮ ਨਾਨ੍ਨਮਸ੍ਮੈ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ
ਹੱਥ ਨਾਲ ਜੋ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਸ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ,
ਵ੍ਯਵਹਾਰਾਤ੍ਤਥਾ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਂਭਾषਣਾਦਿਭਿਃ
ਲੈਣ-ਦੇਣ, ਪਿਆਰ, ਤੇ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਗੱਲਬਾਤ ਆਦਿ ਰਾਹੀਂ,
ਸਂਸਰ੍ਗਪੁਣ੍ਯਯੋਗੇਨ ਏਕਦਨ੍ਤੋ ਦ੍ਵਿਜਾਧਮਃ 2.4.30.
ਪੁੰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਨਾਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇੱਕ ਦੰਦ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਈਦृਸ਼ਂ ਕਾਰ੍ਤਿਕਵ੍ਰਤਮਲ੍ਪਾਯਾਸਂ ਮਹਤ੍ਫਲਮ੍
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਹ ਕਾਰਤਿਕ ਵਰਤ ਐਸਾ ਹੈ—ਘੱਟ ਮਿਹਨਤ, ਵੱਡਾ ਫਲ।
ਧਰ੍ਮਮੇਵਾऽਨੁਤਿष੍ਠਂਤਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਂਤਿ ਸ਼ੁਭਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਿਰਫ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੁਖੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਧਰ੍ਮਮਨੁਤਿष੍ਠਂਤੋ ਯਾਂਤਿ ਤੇऽਧੋਗਤਿਂ ਨਰਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮਾੜੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੇਠਾਂ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਯੋਃ ਪਾਲਨਕਰ੍ਤਾਰੌ ਦ੍ਵਾਵੇਵ ਵਿਧਿਨਾ ਕृਤੌ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਹਰ ਇੱਕ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਵੀ ਰੱਬ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਬਣਾਏ ਗਏ ਹਨ।
ਗੁਰੁਤਲ੍ਪਾਦਯਃ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਕਾਮਸ੍ਯ ਪ੍ਰਥਿਤਾ ਭੁਵਿ
ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਕੁਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕਾਮ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਵਜੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹਨ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਵਹਰਣਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਏਤੇ ਨਰਕਨਾਯਕਾਃ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਦੌਲਤ ਚੁੱਕਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਰਕ ਦੇ ਵੱਡੇ ਮੁਖੀ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵ੍ਰਤਾਦਿਧਰ੍ਮਕृਤ੍ਯਂ ਯੈਸ੍ਤੈਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਹਿ ਕੁਰ੍ਵਤੇ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਰਤ ਆਦਿ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਮੇਧਾ ਵਿਘਾਤਿਨ੍ਯੌ ਵਰ੍ਤੇਤੇ ਭੁਵਿ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਇਥੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਸਦਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੇ ਅਕਲ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਵਿਚ ਫਸੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਨ ਕਰੋਤਿ ਸੁਦੁਰ੍ਮੇਧਾ ਯੇਨਾਂਧਂ ਯਾਤਿ ਵੈ ਤਮਃ
ਜਿਸ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੈ, ਉਹ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਤੇ ਅਖੀਰਕਾਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਨੇਰੇ ਵਿਚ ਡੁੱਬ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।