ਕਿਂ ਨੁ ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਪੁਰਾ ਚੀਰ੍ਣਂ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਦ੍ਰੂਪਧਾਰਿਣੌ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਇਸ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਏ?
ਗਣਾਵੂਚਤੁਃ ਤृਣਬਿਂਦੋਸ੍ਤੁ ਕਨ੍ਯਾਯਾਂ ਦੇਵਹੂਤ੍ਯਾਂ ਪੁਰਾ ਦ੍ਵਿਜ
ਸੇਵਕਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਤ੍ਰਣਬਿੰਦੂ ਦੀ ਧੀ ਦੇਵਹੁਤੀ ਲਈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ,
ਜ੍ਯੇष੍ਠੋ ਜਯਃ ਕਨਿष੍ਠੋऽਭੂਦ੍ਵਿਜਯਸ਼੍ਚੈਵ ਨਾਮਤਃ
ਵੱਡਾ ਜਯਾ ਸੀ, ਛੋਟਾ ਵਿਜਯਾ ਸੀ, ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਜਯਾ ਤੇ ਵਿਜਯਾ ਸਨ।
ਜਯਸ਼੍ਚ ਵਿਜਯਸ਼੍ਚੈਵ ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤਿਰਤੌ ਸਦਾ
ਜਯਾ ਅਤੇ ਵਿਜਯਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਭਕਤੀ ਵਿੱਚ ਲਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ।
ਨਿਤ੍ਯਮष੍ਟਾਕ੍ਸ਼ਰੀਜਾਪ੍ਯੌ ਵਿष੍ਣੁਵ੍ਰਤਕਰਾਵੁਭੌ
ਦੋਵੇਂ ਸਦਾ ਅਸ਼ਟ-ਅੱਖਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਜਾਪਦੇ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਵਰਤ ਰੱਖਦੇ ਸਨ।
ਮਰੁਤ੍ਤੇਨ ਕਦਾਚਿਤ੍ਤਾਵਾਹੂਤੌ ਯਜ੍ਞਕਰ੍ਮਣਿ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਮਰੁਤ ਨੇ ਯਜਨ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ।
ਜਯਸ੍ਤਤ੍ਰਾਭਵਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਯਾਜਕੋ ਵਿਜਯੋऽਭਵਤ੍
ਉਥੇ, ਜਯਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਯਜਕ ਬਣਿਆ, ਵਿਜਯਾ ਵੀ।
ਮਰੁਤ੍ਤੋऽਵਭृਥਸ੍ਨਾਤਸ੍ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਵਿਤ੍ਤਂ ਦਦੌ ਬਹੁ
ਯਜਨ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਮਰੁਤ ਨੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਧਨ ਦਿੱਤਾ।
ਯਜਨਾਯ ਪृਥਗ੍ਵਿष੍ਣੋਸ੍ਤੁष੍ਟ੍ਯਰ੍ਥਂ ਤੌ ਤਤੋ ਮੁਨੀ
ਫਿਰ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਹ ਧਨ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੂਜਾ ਲਈ ਵਰਤਿਆ।
ਜਯੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍ਸਮੋ ਭਾਗਃ ਕ੍ਰਿਯਤਾਮਿਤਿ ਤਤ੍ਰ ਸਃ 2.4.28.
ਉਥੇ ਜਯਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਸਮਾਨ ਹਿੱਸਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।'
ਤਤੋऽਸ਼ਪਜ੍ਜਯਃ ਕ੍ਰੋਧਾਦ੍ਵਿਜਯਂ ਲੁਬ੍ਧਮਾਨਸਮ੍
ਫਿਰ ਜਯਾ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਲਾਲਚੀ ਮਨ ਵਾਲੇ ਵਿਜਯਾ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਵਿਜਯਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤਂ ਸ਼ਾਪਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸੋਪ੍ਯਸ਼ਪਚ੍ਚ ਤਮ੍
ਜਦ ਵਿਜਯਾ ਨੇ ਉਹ ਸ਼ਾਪ ਸੁਣਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤ੍ਤਦਾਚਖ੍ਯਤੁਰ੍ਵਿष੍ਣੁਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਿਤ੍ਯਾਰ੍ਚਨੇ ਵਿਭੁਮ੍
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਦੱਸਣ ਗਏ, ਜੋ ਸਦਾ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਭਵਿष੍ਯਾਵਃ ਕृਪਾਸਿਂਧੋ ਤਚ੍ਛਾਪੋ ਵਿਨਿਵਰ੍ਤ੍ਯਤਾਮ੍
ਕਿਰਪਾ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਉਹ ਸ਼ਾਪ ਮੁਕਾ ਦਿਓ।
ਮਯਾऽਪਿ ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਕਰ੍ਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਯਤੇ ਤਤ੍ਕਦਾਚਨ
ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਵੀ, ਇਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਵਾਰ ਵੱਖਰਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ।
ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਵਚਸਾ ਸ੍ਤਂਭੇऽਪ੍ਯਾਵਿਰ੍ਭੂਤੋ ਹ੍ਯਹਂ ਪੁਰਾ
ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਦੇ ਬਚਨ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਕ ਵਾਰੀ ਥੰਭ ਵਿਚੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਯੁਵਾਮਿਮੌ ਸ਼ਾਪਾਵਨੁऽਭੂਯ ਸ੍ਵਯਂਕृਤੌ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਆਪਣੇ ਦਿੱਤੇ ਸ਼ਾਪਾਂ ਨੂੰ ਆਪ ਭੋਗੋ।
ਗਣਾਵੂਚਤੁਃ ਤਤਸ੍ਤੌ ਗ੍ਰਾਹਮਾਤਂਗਾਵਭੂਤਾਂ ਗਂਡਕੀਤਟੇ
ਉਹ ਸੇਵਕਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਫਿਰ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਗੰਡਕੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਇਕ ਮਗਰਮੱਛ ਤੇ ਇਕ ਹਾਥੀ ਬਣ ਗਏ।
ਕਦਾਚਿਤ੍ਸ ਗਜਃ ਸ੍ਨਾਤੁਂ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਗਂਡਕੀਂ ਗਤਃ
ਇਕ ਵਾਰੀ, ਹਾਥੀ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ ਗੰਡਕੀ ਨਦੀ ਵਿਚ ਨ੍ਹਾਉਣ ਗਿਆ।
ਗ੍ਰਾਹਗ੍ਰਸ੍ਤੋ ਹ੍ਯਸੌ ਨਾਗਃ ਸਸ੍ਮਾਰ ਸ਼੍ਰੀਪਤਿਂ ਤਦਾ 2.4.28.
ਮਗਰਮੱਛ ਨੇ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਹਾਥੀ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ।
ਤਤਸ੍ਤੌ ਗ੍ਰਾਹਮਾਤਂਗੌ ਚਕ੍ਰਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤ੍ਵਾ ਸਮੁਦ੍ਧृਤੌ
ਫਿਰ, ਚਕਰ ਸੁੱਟ ਕੇ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ — ਮਗਰਮੱਛ ਤੇ ਹਾਥੀ — ਬਚਾਏ ਗਏ।
ਤਤਃਪ੍ਰਭृਤਿ ਤਤ੍ਸ੍ਥਾਨਂ ਹਰਿਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮਿਤਿਸ੍ਮृਤਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੋਂ, ਉਹ ਥਾਂ 'ਹਰੀ ਖੇਤਰ' ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਾਵੁਭੌ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤੌ ਲੋਕੇ ਜਯਸ਼੍ਚ ਵਿਜਯਸ੍ਤਥਾ
ਦੋਵੇਂ, ਜਯਾ ਤੇ ਵਿਜਯਾ, ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਏ।
ਅਤਸ੍ਤ੍ਵਮਪਿ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਿष੍ਣੁਵ੍ਰਤੇ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਵੀ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਸਦਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਵਰਤ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿ।
ਤੁਲਾਮਕਰਮੇषੇषੁ ਪ੍ਰਾਤਃਸ੍ਨਾਯੀ ਸਦਾ ਭਵ
ਤੁਲਾ ਤੇ ਮਕਰ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿਚ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਵੇਰੇ ਨ੍ਹਾਇਆ ਕਰ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਥ ਗਾਸ਼੍ਚਾऽਪਿ ਵੈष੍ਣਵਾਂਸ਼੍ਚ ਸਦਾ ਭਜ
ਹਮੇਸ਼ਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਗਾਂਵਾਂ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰ।
ਏਵਂ ਤ੍ਵਮਪਿ ਦੇਹਾਂਤੇ ਤਦ੍ਵਿष੍ਣੋਃ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਤੂੰ ਵੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਸਰਵੋਚ ਪਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ।
ਤਾਵਜ੍ਜਨ੍ਮ ਵ੍ਰਤਾਦਸ੍ਮਾਦ੍ਵਿष੍ਣੁਸਂਤੁष੍ਟਿਕਾਰਕਾਤ੍
ਜਦ ਤਕ ਇਹ ਜਨਮ ਰਹੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਇਹ ਵਰਤ ਨਿਭਾ।
ਧਨ੍ਯੋऽਸਿ ਵਿਪ੍ਰਾਗ੍ਰ੍ਯ ਯਤਸ੍ਤ੍ਵਯੈਤਦ੍ਵ੍ਰਤਂ ਕृਤਂ ਤੁष੍ਟਿਕਰਂ ਜਗਦ੍ਗੁਰੋਃ
ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤ ਹੈਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਕੀਤਾ ਜੋ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਯਾ ਕਲਹਯਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਵੈਕੁਣ੍ਠਭਵਨਂ ਗਤੌ ।। 2.4.28.
ਉਹ ਝਗੜਾਲੂ ਔਰਤ ਦੇ ਨਾਲ ਵੈਕੁੰਠ ਦੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।