ਅਥ ਸਾ ਤਦ੍ਵਿਮਾਨਾऽਗ੍ਰ੍ਯਂ ਦ੍ਵਾਃਸ੍ਥਾਭ੍ਯਾਮਵਰੋਪਿਤਾ
ਫਿਰ ਉਹ ਨੂੰ ਦੋ ਦਰਬਾਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਉੱਚੇ ਸੁਵਰਗੀ ਰਥ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਲਿਆਤਾ।
ਤਦ੍ਵਿਮਾਨਂ ਤਦਾऽਪਸ਼੍ਯਦ੍ਧਰ੍ਮਦਤ੍ਤਃ ਸਵਿਸ੍ਮਯਃ 2.4.25.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਧਰਮਦੱਤ ਨੇ ਉਹ ਸੁਵਰਗੀ ਰਥ ਵੱਡੇ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ।
ਪੁਣ੍ਯਸ਼ੀਲਸੁਸ਼ੀਲੌ ਚ ਤਮੁਤ੍ਥਾਪ੍ਯਾऽऽਨਤਂ ਦ੍ਵਿਜਮ੍
ਉਹ ਦੋਵੇਂ, ਚੰਗੇ ਸੁਭਾਉ ਅਤੇ ਨੇਕ ਕੰਮਾਂ ਵਾਲੇ, ਉਸ ਨਿਮਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਖੜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਦੀਨਾऽਨੁਕਮ੍ਪੀ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞੋ ਵਿष੍ਣੁਵ੍ਰਤਪਰਾਯਣਃ
ਉਹ ਦੁਖੀਆਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਵਰਤ ਨੂੰ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਆ ਬਾਲਤ੍ਵਾਚ੍ਛੁਭਂ ਤ੍ਵੇਤਦ੍ਯਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਕਾਰ੍ਤਿਕਵ੍ਰਤਮ੍
ਤੂੰ ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਹੀ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਾਰਤਿਕ ਵਰਤ ਰੱਖਿਆ ਹੈ।
ਜਨ੍ਮਾਂਤਰਸ਼ਤੋਦ੍ਭੂਤਂ ਪਾਪਂ ਤਦ੍ਵਿਲਯਂ ਗਤਮ੍
ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਪਾਪ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਿਟ ਗਏ।
ਹਰਿਜਾਗਰਣਾਦ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਵਿਮਾਨਮਿਦਮਾਸ੍ਥਿਤਾ
ਹਰਿ ਦੀ ਜਾਗਰਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਨਾਲ ਤੂੰ ਇਹ ਸੁਵਰਗੀ ਰਥ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਦੀਪਦਾਨਭਵੈਃ ਪੁਣ੍ਯੈਸ੍ਤੇਜਃਸਾਰੂਪ੍ਯਮਾਸ੍ਥਿਤਾ ਵਿष੍ਣੁਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਗਾ ਜਾਤਾ ਤ੍ਵਯਾ ਦਤ੍ਤੈਃ ਕृਪਾਨਿਧੇ
ਦੀਵੇ ਦੇਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪੁੰਨਿਆਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਚਾਨਣ ਵਰਗਾ ਰੂਪ ਪਾ ਲਿਆ; ਤੇਰੇ ਦਾਨਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਤ੍ਵਮਪ੍ਯਸ੍ਯ ਭਵਸ੍ਯਾਂਤੇ ਭਾਰ੍ਯਾਭ੍ਯਾਂ ਸਹ ਯਾਸ੍ਯਸਿ
ਇਸ ਜਨਮ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਤੂੰ ਵੀ ਆਪਣੀਆਂ ਦੋਨਾਂ ਪਤਨੀਵਾਂ ਸਮੇਤ ਚਲਾ ਜਾਵੇਂਗਾ।
ਤੇ ਧਨ੍ਯਾਃ ਕृਤਕृਤ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਤੇषਾਂ ਚ ਸਫਲੋ ਭਵਃ
ਉਹ ਸੌਭਾਗਸ਼ਾਲੀ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜੀਵਨ ਸਫਲ ਹੋ ਗਿਆ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇਹ ਜਨਮ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋਇਆ।
ਸਮ੍ਯਗਾਰਾਧਿਤੋ ਵਿष੍ਣੁਃ ਕਿਂ ਨ ਯਚ੍ਛਤਿ ਦੇਹਿਨਾਮ੍
ਜਦੋਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਕੀ ਨਹੀਂ ਦੇਂਦਾ?
ਯਨ੍ਨਾਮਸ੍ਮਰਣਾਦੇਵ ਦੇਹਿਨੋ ਯਾਂਤਿ ਸਦ੍ਗਤਿਮ੍ ।। 2.4.25.
ਜਿਸਦਾ ਸਿਰਫ਼ ਨਾਮ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਜੀਵ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਗ੍ਰਾਹਗ੍ਰਸ੍ਤੋ ਹਿ ਨਾਗੇਂਦ੍ਰੋ ਯਨ੍ਨਾਮਸ੍ਮਰਣਾਤ੍ਪੁਰਾ
ਜਿਸਦੇ ਨਾਮ ਦੀ ਯਾਦ ਨਾਲ, ਪਹਿਲਾਂ ਮਗਰਮੱਛ ਵਲੋਂ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੱਪਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਵੀ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਯਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾऽਰ੍ਚਿਤੋ ਵਿष੍ਣੁਸ੍ਤਤ੍ਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਂ ਪ੍ਰਯਾਸ੍ਯਸਿ
ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਉਸਦੇ ਦਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵੇਂਗਾ।
ਤਤਃ ਪੁਣ੍ਯਕ੍ਸ਼ਯੇਜਾਤੇ ਯਦਾ ਯਾਸ੍ਯਸਿ ਭੂਤਲਮ੍
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਤੇਰਾ ਪੁੰਨ ਦਾ ਭੰਡਾਰ ਮੁੱਕ ਜਾਵੇਗਾ, ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆ ਜਾਵੇਂਗਾ।
ਨਾਮ੍ਨਾ ਦਸ਼ਰਥਸ੍ਤਤ੍ਰ ਭਾਰ੍ਯਾਦ੍ਵਯਯੁਤਃ ਪੁਨਃ
ਉਥੇ, ਤੈਨੂੰ ਦਸ਼ਰਥ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਫਿਰ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ।
ਤਤ੍ਰਾऽਪਿ ਤਵ ਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਂ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਯਾਸ੍ਯਤਿ ਭੂਤਲੇ
ਉਥੇ ਵੀ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਵੇਗਾ।
ਤਵ ਜਨ੍ਮਵ੍ਰਤਾਦਸ੍ਮਾਦ੍ਵਿष੍ਣੁਸਂਤੁष੍ਟਿਕਾਰਕਾਤ੍
ਤੇਰੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਇਹ ਵਰਤ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਧਨ੍ਯੋऽਸਿ ਵਿਪ੍ਰਾਗ੍ਰ੍ਯ ਯਤਸ੍ਤ੍ਵਯੈਤਦ੍ਵ੍ਰਤਂ ਕृਤਂ ਤੁष੍ਟਿਕਰਂ ਜਗਦ੍ਗੁਰੋਃ
ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਸੁਭਾਗਾ ਹੈਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਕੀਤਾ ਜੋ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਦਣ੍ਡਵਦ੍ਭੂਮੌ ਵਾਕ੍ਯਮੇਤਦੁਵਾਚ ਹ
ਉਸ ਨੇ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਮ ਸਕੇ ਹੋਏ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਧਰ੍ਮਦਤ੍ਤ ਉਵਾਚ ਆਰਾਧਯਂਤਿ ਸਰ੍ਵੇऽਪਿ ਵਿष੍ਣੁਂ ਭਕ੍ਤਾऽਰ੍ਤਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਧਰਮਦੱਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਸਾਰੇ ਭਗਤ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵਿष੍ਣੁਪ੍ਰੀਤਿਕਰਂ ਤੇषਾਂ ਕਿਂਚਿਤ੍ਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਕਾਰਕਮ੍
ਉਹ ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ—
ਸੇਤਿਹਾਸਕਥਾਂ ਪੁਣ੍ਯਾਂ ਕਥ੍ਯਮਾਨਾਂ ਪੁਰਾਭਵਾਮ੍
—ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਪੁਰਾਣੀ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦੀ ਵਾਰਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਹੁਣ ਮੈਂ ਦੱਸਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਕਾਂਚਿਪੁਰ੍ਯਾਂ ਪੁਰਾ ਚੋਲਸ਼੍ਚਕ੍ਰਵਰ੍ਤੀ ਨृਪੋऽਭਵਤ੍
ਕਾਂਚੀਪੁਰ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਚੋਲ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਇੱਕ ਮਹਾਂਰਾਜ ਸੀ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਯਸ੍ਮਿਞ੍ਛਾਸਤਿ ਭੂਚਕ੍ਰਂ ਦਰਿਦ੍ਰੋ ਵਾऽਪਿ ਦੁਃਖਿਤਃ
ਉਸ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਕੋਈ ਗਰੀਬ ਜਾਂ ਦੁੱਖੀ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਯਸ੍ਯਾਪ੍ਯੁਨ੍ਨਤਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਤਾਮ੍ਰਪਰ੍ਣ੍ਯਾਸ੍ਤਟਾਵੁਭੌ
ਤਾਮਰਪਰਨੀ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਉਸ ਦੇ ਵੱਡੇ ਯਜਨ ਦੋਵੇਂ ਹੋਏ—
ਤਤ੍ਰ ਸ਼੍ਰੀਰਮਣਂ ਦੇਵਂ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਵਿਧਿਵਨ੍ਨृਪਃ
ਉਥੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼੍ਰੀ ਰਮਣਾ ਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਦਣ੍ਡਵਦ੍ਭੂਮਾਵੁਪਵਿष੍ਟਃ ਸ ਤਤ੍ਰ ਵੈ 2.4.26.
ਉਸ ਨੇ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਮ ਸਕੇ ਹੋਏ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਉਥੇ ਬੈਠ ਗਿਆ।
ਦੇਵਾਰ੍ਚਨਾਰ੍ਥਂ ਪਾਣੌ ਤੁ ਤੁਲਸ੍ਯੁਦਕਧਾਰਿਣਮ੍
ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਈ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਤੁਲਸੀ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਫੜਿਆ।
ਸ ਤਤ੍ਰਾਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षਿਰ੍ਦੇਵਦੇਵਮਪੂਜਯਤ੍
ਉਥੇ, ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਿਸ਼ੀ ਆਇਆ ਤੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।