ਤਤ੍ਕृਤ੍ਯਂ ਕੁਰੁ ਵਿਪ੍ਰੇਂਦ੍ਰ ਕਥਂ ਮੁਕ੍ਤਿਮਿਯਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਰ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ; ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਸਕਦੀ ਹਾਂ?
ਇਤ੍ਥਂ ਵਿਚਿਂਤ੍ਯ ਕਲਹਾਵਚਨਂ ਦ੍ਵਿਜਾਗ੍ਰ੍ਯਸ੍ਤਤ੍ਕਰ੍ਮਪਾਕਭਯਵਿਸ੍ਮਯਦੁਃਖਯੁਕ੍ਤਃ
ਉਸ ਦੀ ਝਗੜਾਲੂ ਗੱਲਾਂ ਬਾਰੇ ਸੋਚ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਸ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦੇ ਡਰ ਤੇ ਹੈਰਾਨੀ, ਦੁਖ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਪ੍ਰੇਤਦੇਹਸ੍ਥਿਤਾਯਾਸ੍ਤੇ ਤੇषੁ ਨੈਵਾऽਧਿਕਾਰਿਤਾ
ਉਹ ਜੋ ਪ੍ਰੇਤ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਸੀ, ਉਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਕੋਈ ਅਧਿਕਾਰ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਤ੍ਵਦ੍ਗ੍ਲਾਨਿਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦਸ੍ਮਾਤ੍ਖਿਨ੍ਨਂ ਚ ਮਮ ਮਾਨਸਮ੍
ਤੇਰੀ ਪੀੜਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਵੀ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਮਾਦਾਜਨ੍ਮਚਰਿਤਂ ਯਨ੍ਮਯਾ ਕਾਰ੍ਤਿਕਵ੍ਰਤਮ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਜਨਮ ਤੋਂ ਜੋ ਮੈਂ ਕਾਰਤਿਕ ਵਰਤ ਕੀਤਾ ਹੈ—
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਧਰ੍ਮਦਤ੍ਤੋऽਸੌ ਯਾਵਤ੍ਤਾਮਭ੍ਯषੇਚਯਤ੍
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਧਰਮਦੱਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਛਿੜਕਿਆ।
ਤਾਵਤ੍ਪ੍ਰੇਤਤ੍ਵਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾ ਜ੍ਵਲਦਗ੍ਨਿਸ਼ਿਖੋਪਮਾ
ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਪ੍ਰੇਤਤਵ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਈ, ਤੇ ਜਲਦੀ ਹੋਈ ਅੱਗ ਦੀ ਲੌਂ ਜਿਹੀ ਚਮਕਣ ਲੱਗੀ।
ਤਤਃ ਸਾ ਦਂਡਵਦ੍ਭੂਮੌ ਪ੍ਰਣਨਾਮਾਥ ਤਂ ਦ੍ਵਿਜਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਧਰਤੀ ਤੇ ਡੰਡਾ ਵਾਂਗ ਝੁਕ ਕੇ, ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਕਲਹੋਵਾਚ ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਦ੍ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਵਿਮੁਕ੍ਤਾ ਨਿਰਯਾਦਹਮ੍
ਕਲਹਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਨਰਕ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਈ ਹਾਂ।'
ਵਿਮਾਨਂ ਭਾਸ੍ਵਰਂ ਯੁਕ੍ਤਂ ਵਿष੍ਣੁਰੂਪਧਰੈਰ੍ਗਣੈਃ
ਇੱਕ ਚਮਕਦਾਰ ਵਿਮਾਨ ਆ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਸੇਵਕ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਅਥ ਸਾ ਤਦ੍ਵਿਮਾਨਾऽਗ੍ਰ੍ਯਂ ਦ੍ਵਾਃਸ੍ਥਾਭ੍ਯਾਮਵਰੋਪਿਤਾ
ਫਿਰ ਉਹ ਨੂੰ ਦੋ ਦਰਬਾਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਉੱਚੇ ਸੁਵਰਗੀ ਰਥ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਲਿਆਤਾ।
ਤਦ੍ਵਿਮਾਨਂ ਤਦਾऽਪਸ਼੍ਯਦ੍ਧਰ੍ਮਦਤ੍ਤਃ ਸਵਿਸ੍ਮਯਃ 2.4.25.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਧਰਮਦੱਤ ਨੇ ਉਹ ਸੁਵਰਗੀ ਰਥ ਵੱਡੇ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ।
ਪੁਣ੍ਯਸ਼ੀਲਸੁਸ਼ੀਲੌ ਚ ਤਮੁਤ੍ਥਾਪ੍ਯਾऽऽਨਤਂ ਦ੍ਵਿਜਮ੍
ਉਹ ਦੋਵੇਂ, ਚੰਗੇ ਸੁਭਾਉ ਅਤੇ ਨੇਕ ਕੰਮਾਂ ਵਾਲੇ, ਉਸ ਨਿਮਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਖੜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਦੀਨਾऽਨੁਕਮ੍ਪੀ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞੋ ਵਿष੍ਣੁਵ੍ਰਤਪਰਾਯਣਃ
ਉਹ ਦੁਖੀਆਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਵਰਤ ਨੂੰ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਆ ਬਾਲਤ੍ਵਾਚ੍ਛੁਭਂ ਤ੍ਵੇਤਦ੍ਯਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਕਾਰ੍ਤਿਕਵ੍ਰਤਮ੍
ਤੂੰ ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਹੀ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਾਰਤਿਕ ਵਰਤ ਰੱਖਿਆ ਹੈ।
ਜਨ੍ਮਾਂਤਰਸ਼ਤੋਦ੍ਭੂਤਂ ਪਾਪਂ ਤਦ੍ਵਿਲਯਂ ਗਤਮ੍
ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਪਾਪ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਿਟ ਗਏ।
ਹਰਿਜਾਗਰਣਾਦ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਵਿਮਾਨਮਿਦਮਾਸ੍ਥਿਤਾ
ਹਰਿ ਦੀ ਜਾਗਰਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਨਾਲ ਤੂੰ ਇਹ ਸੁਵਰਗੀ ਰਥ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਦੀਪਦਾਨਭਵੈਃ ਪੁਣ੍ਯੈਸ੍ਤੇਜਃਸਾਰੂਪ੍ਯਮਾਸ੍ਥਿਤਾ ਵਿष੍ਣੁਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਗਾ ਜਾਤਾ ਤ੍ਵਯਾ ਦਤ੍ਤੈਃ ਕृਪਾਨਿਧੇ
ਦੀਵੇ ਦੇਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪੁੰਨਿਆਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਚਾਨਣ ਵਰਗਾ ਰੂਪ ਪਾ ਲਿਆ; ਤੇਰੇ ਦਾਨਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਤ੍ਵਮਪ੍ਯਸ੍ਯ ਭਵਸ੍ਯਾਂਤੇ ਭਾਰ੍ਯਾਭ੍ਯਾਂ ਸਹ ਯਾਸ੍ਯਸਿ
ਇਸ ਜਨਮ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਤੂੰ ਵੀ ਆਪਣੀਆਂ ਦੋਨਾਂ ਪਤਨੀਵਾਂ ਸਮੇਤ ਚਲਾ ਜਾਵੇਂਗਾ।
ਤੇ ਧਨ੍ਯਾਃ ਕृਤਕृਤ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਤੇषਾਂ ਚ ਸਫਲੋ ਭਵਃ
ਉਹ ਸੌਭਾਗਸ਼ਾਲੀ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜੀਵਨ ਸਫਲ ਹੋ ਗਿਆ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇਹ ਜਨਮ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋਇਆ।
ਸਮ੍ਯਗਾਰਾਧਿਤੋ ਵਿष੍ਣੁਃ ਕਿਂ ਨ ਯਚ੍ਛਤਿ ਦੇਹਿਨਾਮ੍
ਜਦੋਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਕੀ ਨਹੀਂ ਦੇਂਦਾ?
ਯਨ੍ਨਾਮਸ੍ਮਰਣਾਦੇਵ ਦੇਹਿਨੋ ਯਾਂਤਿ ਸਦ੍ਗਤਿਮ੍ ।। 2.4.25.
ਜਿਸਦਾ ਸਿਰਫ਼ ਨਾਮ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਜੀਵ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਗ੍ਰਾਹਗ੍ਰਸ੍ਤੋ ਹਿ ਨਾਗੇਂਦ੍ਰੋ ਯਨ੍ਨਾਮਸ੍ਮਰਣਾਤ੍ਪੁਰਾ
ਜਿਸਦੇ ਨਾਮ ਦੀ ਯਾਦ ਨਾਲ, ਪਹਿਲਾਂ ਮਗਰਮੱਛ ਵਲੋਂ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੱਪਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਵੀ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਯਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾऽਰ੍ਚਿਤੋ ਵਿष੍ਣੁਸ੍ਤਤ੍ਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਂ ਪ੍ਰਯਾਸ੍ਯਸਿ
ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਉਸਦੇ ਦਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵੇਂਗਾ।
ਤਤਃ ਪੁਣ੍ਯਕ੍ਸ਼ਯੇਜਾਤੇ ਯਦਾ ਯਾਸ੍ਯਸਿ ਭੂਤਲਮ੍
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਤੇਰਾ ਪੁੰਨ ਦਾ ਭੰਡਾਰ ਮੁੱਕ ਜਾਵੇਗਾ, ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆ ਜਾਵੇਂਗਾ।
ਨਾਮ੍ਨਾ ਦਸ਼ਰਥਸ੍ਤਤ੍ਰ ਭਾਰ੍ਯਾਦ੍ਵਯਯੁਤਃ ਪੁਨਃ
ਉਥੇ, ਤੈਨੂੰ ਦਸ਼ਰਥ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਫਿਰ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ।
ਤਤ੍ਰਾऽਪਿ ਤਵ ਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਂ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਯਾਸ੍ਯਤਿ ਭੂਤਲੇ
ਉਥੇ ਵੀ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਵੇਗਾ।
ਤਵ ਜਨ੍ਮਵ੍ਰਤਾਦਸ੍ਮਾਦ੍ਵਿष੍ਣੁਸਂਤੁष੍ਟਿਕਾਰਕਾਤ੍
ਤੇਰੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਇਹ ਵਰਤ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਧਨ੍ਯੋऽਸਿ ਵਿਪ੍ਰਾਗ੍ਰ੍ਯ ਯਤਸ੍ਤ੍ਵਯੈਤਦ੍ਵ੍ਰਤਂ ਕृਤਂ ਤੁष੍ਟਿਕਰਂ ਜਗਦ੍ਗੁਰੋਃ
ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਸੁਭਾਗਾ ਹੈਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਕੀਤਾ ਜੋ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਦਣ੍ਡਵਦ੍ਭੂਮੌ ਵਾਕ੍ਯਮੇਤਦੁਵਾਚ ਹ
ਉਸ ਨੇ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਮ ਸਕੇ ਹੋਏ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।