ਨਿਸ਼ੁਮ੍ਭਃ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇਯਸ੍ਯ ਮਯੂਰਂ ਪਂਚਭਿਃ ਸ਼ਰੈਃ
ਨਿਸ਼ੁੰਭ ਨੇ ਕਾਰਤਿਕੇਯ ਦੇ ਮਯੂਰ ਨੂੰ ਪੰਜ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।
ਤਤਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਧਰਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਯਾਵਜ੍ਜਗ੍ਰਾਹ ਰੋषਿਤਃ
ਫਿਰ, ਸ਼ਕਤੀ ਧਾਰੀ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਫੜ ਲਈ।
ਨਂਦੀਸ਼੍ਵਰਃ ਸ਼ਰਵ੍ਰਾਤੈਃ ਕਾਲਨੇਮਿਮਵਧ੍ਯਤ
ਨੰਦੀਸ਼ਵਰ ਨੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਖਾ ਨਾਲ ਕਾਲਨੇਮੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕਾਲਨੇਮਿਸ੍ਤੁ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਧਨੁਸ਼੍ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਨਂਦਿਨਃ
ਪਰ ਕਾਲਨੇਮੀ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਨੰਦੀ ਦਾ ਧਨੁਸ਼ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਸ਼ੂਲਭਿਨ੍ਨਹृਦਯੋ ਹਤਾਸ਼੍ਵੋ ਹਤਸਾਰਥਿਃ
ਉਸ ਦਾ ਦਿਲ ਸ਼ੂਲ ਨਾਲ ਛੇਦਿਆ ਗਿਆ, ਘੋੜੇ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਰਥ ਦਾ ਸਾਰਥੀ ਵੀ ਮਰ ਗਿਆ।
ਅਥ ਸ਼ੁਮ੍ਭੋ ਗਣੇਸ਼ਸ਼੍ਚ ਰਥਮੂषਕਵਾਹਨੌ
ਫਿਰ ਸ਼ੁੰਭ ਅਤੇ ਗਣੇਸ਼, ਦੋਵੇਂ ਚੂਹਿਆਂ ਵਾਲੇ ਰਥਾਂ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋਏ।
ਗਣੇਸ਼ਸ੍ਤੁ ਤਦਾ ਸ਼ੁਮ੍ਭਂ ਹृਦਿ ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਪਤ੍ਰਿਣਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਗਣੇਸ਼ ਨੇ ਸ਼ੁੰਭ ਦੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਪੰਖ ਵਾਲੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਛੇਦਿਆ।
ਤਤੋऽਤਿਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸ਼ੁਮ੍ਭੋऽਪਿ ਬਾਣषष੍ਟ੍ਯਾ ਗਣਾਧਿਪਮ੍ 2.4.19.
ਫਿਰ, ਸ਼ੁੰਭ ਨੇ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਗਣਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਸਠ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।
ਮੂषਕਃ ਸ਼ਰਭਿਨ੍ਨਾਂਗਸ਼੍ਚਚਾਲ ਦृਢਵੇਦਨਃ
ਚੂਹਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਛੇਦਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਤੇਜ਼ ਦਰਦ ਵਿੱਚ ਕੰਬਣ ਲੱਗਾ।
ਤਤੋ ਲਂਬੋਦਰਃ ਸ਼ੁਮ੍ਭਂ ਹਤ੍ਵਾ ਪਰਸ਼ੁਨਾ ਹृਦਿ
ਫਿਰ ਲੰਬੋਦਰ ਨੇ ਸ਼ੁੰਭ ਨੂੰ ਦਿਲ 'ਤੇ ਕੁਹਾੜੀ ਮਾਰ ਕੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕਾਲਨੇਮਿਰ੍ਨਿਸ਼ੁਂਭਸ਼੍ਚਾऽਪ੍ਯੁਭੌ ਲਂਬੋਦਰਂ ਸ਼ਰੈਃ
ਕਾਲਨੇਮੀ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ੁੰਭ ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਲੰਬੋਦਰ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।
ਤਂ ਪੀਡਯਮਾਨਮਾਲੋਕ੍ਯ ਵੀਰਭਦ੍ਰੋ ਮਹਾਬਲਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਪੀੜਤ ਦੇਖ ਕੇ, ਵੀਰਭਦਰ ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ,
ਕੂष੍ਮਾਂਡਭੈਰਵਾਸ਼੍ਚਾऽਪਿ ਵੇਤਾਲਾ ਯੋਗਿਨੀਗਣਾਃ
ਕੂਸ਼ਮਾਂਡ, ਭੈਰਵ, ਵੇਤਾਲ ਅਤੇ ਯੋਗਿਨੀਆਂ ਦੇ ਗਣ,
ਤਤਃ ਕਿਲਕਿਲਾਸ਼ਬ੍ਦੈਃ ਸਿਂਹਨਾਦੈਃ ਸੁਘਰ੍ਘਰੈਃ
ਫਿਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਲਕਿਲਾ, ਸਿੰਘਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਘਰਘਰ ਨਾਲ,
ਤਤੋ ਭੂਤਾਨ੍ਯਧਾਵਂਤ ਭਕ੍ਸ਼ਯਂਤਿਸ੍ਮ ਦਾਨਵਾਨ੍
ਫਿਰ ਭੂਤ ਰੁਸ਼ੀ ਹੋਏ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣ ਲੱਗੇ।
ਨਨ੍ਦੀ ਚ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇਯਸ਼੍ਚ ਸਮਾਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਤ੍ਵਰਤ੍ਵਿਤੌ
ਨੰਦੀ ਅਤੇ ਕਾਰਤਿਕੇਯ, ਹੋਸ਼ ਸੰਭਾਲ ਕੇ, ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਹੋ ਗਏ।
ਛਿਨ੍ਨਭਿਨ੍ਨਾ ਹਤੈਰ੍ਦੇਤ੍ਯੈਃ ਪਤਿਤੈਰ੍ਭਕ੍ਸ਼ਿਤੈਸ੍ਤਦਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਕੱਟਿਆ, ਛੇਦਿਆ, ਮਾਰਿਆ, ਡਿੱਗਿਆ ਅਤੇ ਖਾ ਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਪ੍ਰਵਿਧ੍ਵਸ੍ਤਾਂ ਤਦਾ ਸੇਨਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਾਗਰਨਂਦਨਃ 2.4.19.
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਫੌਜ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਹੋਇਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ—
ਹਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਵਰਥਸਂਹ੍ਰਾਦਾਃ ਸ਼ਂਖਭੇਰੀਸ੍ਵਨਾਸ੍ਤਥਾ
ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਰਥਾਂ ਦੀ ਟਕਰ, ਨਾਲ ਹੀ ਸੰਗ ਅਤੇ ਭੇਰੀਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ,
ਜਲਂਧਰਸ਼ਰਵ੍ਰਾਤੈਰ੍ਨੀਹਾਰਪਟਲੈਰਿਵ
ਜਲੰਧਰ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਾਰਿਸ਼ ਨੇ ਇਹ ਸਾਰੇ ਸ਼ੋਰ-ਗੁਲ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਮੋਟਾ ਧੁੰਦ ਪੈ ਜਾਂਦੀ ਹੋਵੇ।
ਗਣੇਸ਼ਂ ਪਂਚਭਿਰ੍ਵਿਦ੍ਧ੍ਵਾ ਸ਼ੈਲਾਦਿਂ ਨਵਭਿਃ ਸ਼ਰੈਃ
ਉਸ ਨੇ ਗਣੇਸ਼ ਨੂੰ ਪੰਜ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ, ਅਤੇ ਸ਼ੈਲਾਦੀ ਨੂੰ ਨੌਂ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿੱਧਿਆ।
ਕਾਰ੍ਤਿਕੇਯਸ੍ਤਦਾ ਦੈਤ੍ਯਂ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਸਤ੍ਵਰਃ
ਫਿਰ ਕਾਰਤਿਕੇ ਨੇ ਦੈਤ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਵਿੱਧਿਆ।
ਤਤਃ ਕ੍ਰੋਧਪਰੀਤਾਕ੍ਸ਼ਃ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇਯਂ ਜਲਂਧਰਃ
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਲੰਧਰ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋ ਗਈਆਂ ਅਤੇ ਉਹ ਕਾਰਤਿਕੇ ਨੂੰ ਤੱਕਣ ਲੱਗਾ।
ਤਥੈਵ ਨਂਦਿਨਂ ਵੇਗਾਦਪਾਤਯਤ ਭੂਤਲੇ
ਉਸੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ, ਜਲੰਧਰ ਨੇ ਨੰਦੀਨ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਵੀਰਭਦ੍ਰਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਬਾਣੈਰ੍ਹृਦਿ ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਦਾਨਵਮ੍
ਵੀਰਭਦਰ ਨੇ ਦੈਤ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵਿੱਧਿਆ।
ਤਤੋऽਤਿਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਦੈਤ੍ਯੇਂਦ੍ਰਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਮੁਦ੍ਯਮ੍ਯ ਦਾਰੁਣਾਮ੍
ਫਿਰ ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ ਇਕ ਡਰਾਉਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਚੁੱਕੀ।
ਅਭ੍ਯਯਾਦਥ ਵੇਗੇਨ ਵੀਰਭਦ੍ਰਂ ਰੁषਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਹ ਵੀਰਭਦਰ ਵੱਲ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੌੜਿਆ।
ਵੀਰਭਦ੍ਰਃ ਪੁਨਸ੍ਤਸ੍ਯ ਹਯਾਨ੍ਬਾਣੈਰਪਾਤਯਤ੍ 2.4.19.
ਪਰ ਵੀਰਭਦਰ ਨੇ ਫਿਰ ਉਸ ਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਵੀਰਭਦ੍ਰਂ ਤ੍ਵਰਯਾऽਭਿਗਮ੍ਯ ਜਘਾਨ ਦੈਤ੍ਯਃ ਪਰਿਘੇਣ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ
ਦੈਤ ਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵੀਰਭਦਰ ਦੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਗਦਾ ਨਾਲ ਵੱਜ ਦਿੱਤਾ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਪਤਿਤਂ ਵੀਰਭਦ੍ਰਂ ਤੁ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰੁਦ੍ਰਗਣਾ ਭਯਾਤ੍
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਦੋਂ ਰੁਦਰ ਦੇ ਸਾਥੀ ਨੇ ਵੀਰਭਦਰ ਨੂੰ ਡਿੱਗਿਆ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਡਰ ਗਏ।