ਧਾਤ੍ਰੀਛਾਯਾਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਹਰੌ ਭਕ੍ਤਿਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਆਮਲਾ ਦੀ ਛਾਂ ਹੇਠਾਂ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ, ਹਰੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਰਹੋ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਭੋਜਯੇਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਤ੍ਤਮਾਨ੍ 2.4.12.
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂਕृਤੇ ਵ੍ਰਤੇ ਵਿਪ੍ਰ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਹਰਿਵਲ੍ਲਭੇ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਦੋਂ ਇਹ ਵਰਤ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਹਰੀ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਹਰੇਰ੍ਨਾਰ੍ਪਿਤਭੋਗਾਚ੍ਚ ਭੋਜਨੇ ਸੂਰ੍ਯਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍
ਕਿਉਂਕਿ ਭੋਜਨ ਹਰੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਭੋਜਨਾਵਸਰੇ ਚਾਨ੍ਯਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਦੋषਸ੍ਤੁ ਯਦ੍ਭਵੇਤ੍
ਜੇ ਭੋਜਨ ਸਮੇਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਛੂਹ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਹੋਵੇ,
ਸ਼ੁਦ੍ਧਸ੍ਯਾਪਿ ਤਥਾ ਤ੍ਯਾਗਾਤ੍ਪੁਣ੍ਯਕਾਲੇ ਹਰਿਪ੍ਰਿਯੇ
ਭਾਵੇਂ ਕੋਈ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਛੱਡ ਕੇ, ਸ਼ੁਭ ਸਮੇਂ, ਹਰੀ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਲਈ,
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਧਾਤ੍ਰ੍ਯਾਂ ਭੋਜਨਮਾਚਰੇਤ੍
ਇਸ ਲਈ, ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ, ਆਮਲਾ ਦੇ ਪੇੜ ਹੇਠਾਂ ਭੋਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਮਾਸਿ ਵੈ ਵਿਪ੍ਰੋ ਧਾਤ੍ਰੀਮਾਲਾਂ ਤੁ ਯੋ ਵਹੇਤ੍
ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੋ ਆਮਲਾ ਦੇ ਫਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ,
ਧਾਤ੍ਰੀਛਾਯਾਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਦੀਪਮਾਲਾਰ੍ਪਣਂ ਨਰਃ
ਆਮਲਾ ਦੀ ਛਾਂ ਹੇਠਾਂ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦੀਆਂ ਦੀ ਲੜੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਰਾਧਾਦਾਮੋਦਰੌ ਪੂਜ੍ਯੌ ਤੁਲਸ੍ਯਧੋ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਰਾਧਾ ਅਤੇ ਦਾਮੋਦਰ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਪੋਦੇ ਹੇਠਾਂ ਪੂਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਧਾਤ੍ਰੀਛਾਯਾਤਲੇ ਯੇਨ ਸਕृਦ੍ਭੁਕ੍ਤਂ ਤੁ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ
ਜੋ ਕੋਈ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਆਮਲਾ ਦੀ ਛਾਂ ਹੇਠਾਂ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਭੋਜਨ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ,
ਸਂਪੂਰ੍ਣੇ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਯਸ੍ਤੁ ਸਂਪੂਜ੍ਯਾਮਲਕੀਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਸ੍ਵਯਂ ਤੁ ਭੁਂਜੀਤ ਨ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਤਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ ।। 2.4.12.
ਜੋ ਕਾਰਤਿਕ ਪੂਰਾ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਸ਼ੁਭ ਆਮਲਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਖੁਦ ਭੋਜਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਲੱਖਮੀ ਕਦੇ ਵੀ ਘਟਦੀ ਨਹੀਂ।
ਯਃ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਵੈष੍ਣਵੋ ਲੋਕੇ ਧਤ੍ਤੇ ਧਾਤ੍ਰੀਫਲਂ ਮੁਨੇ
ਹੇ ਮੁਨੀ, ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੀ ਵੈਸ਼ਨਵ ਜੋ ਆਮਲਾ ਦਾ ਫਲ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਧਾਤ੍ਰੀਫਲਵਿਲਿਪ੍ਤਾਂਗੋ ਧਾਤ੍ਰੀਫਲਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਆਮਲਾ ਦੇ ਫਲ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਮਲਾ ਦੇ ਫਲ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਹੈ,
ਧਾਤ੍ਰੀਫਲਾਨਿ ਯੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਹਤੇ ਕਰਸਂਪੁਟੇ
ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਆਮਲਾ ਦੇ ਫਲ ਰੱਖਦਾ ਹੈ,
ਸ਼੍ਰੀਕਾਮਃ ਸਰ੍ਵਦਾ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦਾਮਲਕੈਰ੍ਨਰਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਲੱਖਮੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਮਲਾ ਦੇ ਫਲ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਵੇ।
ਨਵਮ੍ਯਾਂ ਦਰ੍ਸ਼ੇ ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਸਂਕ੍ਰਾਂਤੌ ਰਵਿਵਾਸਰੇ
ਨੌਂਵੇਂ ਦਿਨ, ਨਵੇਂ ਜਾਂ ਪੂਰਨ ਚੰਦ ਦੀ ਰਾਤ, ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਦਿਸ਼ਾ ਬਦਲਣ ਤੇ ਜਾਂ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ,
ਧਾਤ੍ਰੀਛਾਯਾਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਤ੍ਪਿਂਡਂ ਤ ਯੋ ਨਰਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਧਾਤਰੀ ਦੇ ਰੁੱਖ ਦੀ ਛਾਂ ਹੇਠ ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਕਰੇ,
ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਪਾਣੌ ਮੁਖੇ ਚੈਵ ਬਾਹ੍ਵੋਃ ਕਂਠੇ ਤੁ ਯੋ ਨਰਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਪਿੰਡ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਿਰ, ਹੱਥ, ਮੂੰਹ, ਬਾਂਹਾਂ ਤੇ ਗਲ ਵਿਚ ਰੱਖੇ,
ਯਾਵਲ੍ਲੁਠਤਿ ਕਣ੍ਠਸ੍ਥਾ ਧਾਤ੍ਰੀਮਾਲਾ ਨਰਸ੍ਯ ਹਿ ।। ਤਾਵਤ੍ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਰੀਰੇ ਤੁ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਲੁਂਠਤਿ ਕੇਸ਼ਵਃ
ਜਿੰਨਾ ਸਮੇਂ ਧਾਤਰੀ ਦੀ ਮਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਗਲ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉੱਨਾ ਸਮੇਂ ਕੇਸ਼ਵ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਧਾਤ੍ਰੀਫਲਂ ਚ ਤੁਲਸੀ ਮृਤ੍ਤਿਕਾ ਦ੍ਵਾਰਕੋਦ੍ਭਵਾ
ਧਾਤਰੀ ਦਾ ਫਲ, ਤੁਲਸੀ, ਤੇ ਦੁਵਾਰਕਾ ਦੀ ਮਿੱਟੀ,
ਯਾਵਦ੍ਦਿਨਾਨਿ ਵਹਤੇ ਧਾਤ੍ਰੀਮਾਲਾਂ ਕਲੌ ਨਰਃ 2.4.12.
ਕਲਿਯੁਗ ਵਿਚ ਜਿੰਨੇ ਦਿਨ ਮਨੁੱਖ ਧਾਤਰੀ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ,
ਮਾਲਾਯੁਗ੍ਮਂ ਵਹੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਧਾਤ੍ਰੀਤੁਲਸਿਸਂਭਵਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਧਾਤਰੀ ਤੇ ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਜੋੜੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ,
ਧਾਤ੍ਰੀਛਾਯਾਂ ਗਤੋ ਯਸ੍ਤੁ ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਪੂਜਯੇਦ੍ਧਰਿਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਧਾਤਰੀ ਦੀ ਛਾਂ ਹੇਠ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ,
ਸ੍ਵਯਂ ਚ ਤਤ੍ਰ ਭੁਂਕ੍ਤੇ ਯਃ ਸੂਪਭਕ੍ਸ਼ਾਦਿਕਂ ਤਥਾ
ਅਤੇ ਜੇ ਉਹ ਉਥੇ ਖੁਦ ਭੋਜਨ ਕਰੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸੂਪ, ਪਕਾਈ ਹੋਈ ਚੀਜ਼ਾਂ ਆਦਿ,
ਤੁਲਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚੈਵ ਧਾਤ੍ਰ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਫਲੈਃ ਪਤ੍ਰੈਰ੍ਹਰਿਂ ਯਜੇਤ੍
ਤੁਲਸੀ ਤੇ ਧਾਤਰੀ ਦੇ ਫਲਾਂ ਅਤੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤੁਲਸੀ ਧਾਤ੍ਰੀਯੁਕ੍ਤਾ ਹਿ ਸਿਕ੍ਤੇ ਸਤਿ ਚ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ
ਜਦੋਂ ਤੁਲਸੀ ਧਾਤਰੀ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ ਤੇ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ ਪਾਣੀ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ,
ਧਰ੍ਮਦਤ੍ਤੋ ਦ੍ਵਿਜਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਯਥਾ ਮੁਕ੍ਤਿਮਵਾਪ ਹ
ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਧਰਮਦੱਤ ਦੁਜਾ ਨੇ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਸੀ,
ਚਾਤੁਰ੍ਮਾਸ੍ਯੇ ਨ ਸੇਵ੍ਯਾ ਸਾ ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਭਵਤਾ ਪੁਰਾ
ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਖਿਆ ਸੀ ਕਿ ਚਾਤੁਰਮਾਸ ਦੇ ਸਮੇਂ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ,
ਤਦ੍ਦਿਨਾऽऽਰਭ੍ਯ ਸਾ ਸੇਵ੍ਯਾ ਦੈਵੇ ਪਿਤ੍ਰ੍ਯੇ ਚ ਕਰ੍ਮਣਿ
ਉਸ ਦਿਨ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ, ਦੈਵੀ ਤੇ ਪਿਤਰ ਕਰਮਾਂ ਵਿਚ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।