ਸਾष੍ਟਾਂਗਂ ਪ੍ਰਣਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯੇਤ੍ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਅੱਠ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਭੋਜਯੇਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍ ਆਮਰ੍ਦਕੀਫਲਂ ਵਕ੍ਤੁਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਚਾऽਪਿ ਨ ਪਾਰ੍ਯਤੇ
ਫਿਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਓ ਤੇ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ ਦਿਓ; ਆਮਰਦਕੀ ਦੇ ਫਲ ਦਾ ਫਲ ਤਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦੱਸ ਸਕਦਾ।
ਏਕਾਰ੍ਣਵੇ ਪੁਰਾ ਜਾਤੇ ਨष੍ਟੇ ਸ੍ਥਾਵਰਜਂਗਮੇ 2.4.12.
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਇਕ ਹੀ ਸਮੁੰਦਰ ਸੀ ਤੇ ਸਾਰੇ ਚਲਦੇ-ਫਿਰਦੇ ਤੇ ਅਡੋਲ ਜੀਵ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਸਨ,
ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਾਧਿਦੇਵੇਸ਼ਃ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾ ਸਨਾਤਨਃ
ਉਥੇ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਪਰਮਾਤਮਾ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਮੌਜੂਦ ਸੀ।
ਤਤੋऽਸ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਜਪਤੋ ਨਿਰਗਾਚ੍ਛ੍ਵਸਿਤਂ ਪੁਰਃ
ਉਸ ਤੋਂ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਸਾਹ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ।
ਪ੍ਰੇਮਾਸ਼੍ਰੁਭਰਨਿਰ੍ਭਿਨ੍ਨੋ ਭੂਮੌ ਬਿਂਦੁਃ ਪਪਾਤ ਸਃ
ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਅੰਸੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਇਕ ਬੂੰਦ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਈ।
ਸ਼ਾਖਾਪ੍ਰਸ਼ਾਖਾਬਹੁਲਃ ਫਲਭਾਰੇਣ ਪੀਡਿਤਃ
ਉਹ ਰੁੱਖ ਹੋ ਗਿਆ ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਖਾਂ ਤੇ ਉਪ-ਸਾਖਾਂ ਸਨ, ਤੇ ਫਲਾਂ ਦੇ ਭਾਰ ਨਾਲ ਝੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਤਮਸृਜਤ੍ਪੂਰ੍ਵਂ ਤਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਚ੍ਚਾऽਸृਜਤ੍ਪ੍ਰਜਾਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਉਹ ਰੁੱਖ ਬਣਾਇਆ, ਫਿਰ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ।
ਅਸृਜਦ੍ਭਗਵਾਨ੍ਦੇਵੋ ਮਾਨੁषਾਂਸ਼੍ਚ ਤਥਾਮਲਾਨ੍
ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਮਨੁੱਖ ਵੀ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ।
ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੇ ਮਹਾਭਾਗਾਃ ਪਰਮਂ ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਗਤਾਃ
ਉਹ ਰੁੱਖ ਵੇਖ ਕੇ ਉਹ ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲੇ ਬਹੁਤ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ।
ਏਵਂ ਚਿਂਤਯਤਾਂ ਤੇषਾਂ ਵਾਗੁਵਾਚਾऽਸ਼ਰੀਰਿਣੀ
ਜਦ ਉਹ ਇਸ ਬਾਰੇ ਸੋਚ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਦ ਇੱਕ ਬਿਨਾ ਸਰੀਰ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ।
ਅਸ੍ਯ ਵੈ ਸ੍ਮਰਣਾਦੇਵ ਲਭੇਦ੍ਗੋਦਾਨਜਂ ਫਲਮ੍
ਇਸ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਗਉ ਦਾਨ ਦੇ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਸੇਵ੍ਯਾ ਆਮਰ੍ਦਕੀ ਸਦਾ 2.4.12.
ਇਸ ਲਈ, ਹਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਆਮਲਕੀ ਦੇ ਰੁੱਖ ਦੀ ਸੇਵਾ ਸਦਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯਾ ਮੂਲੇ ਸ੍ਥਿਤੋ ਵਿष੍ਣੁਸ੍ਤਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਚ ਪਿਤਾਮਹਃ
ਉਸ ਦੇ ਮੂਲ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਖੜਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਉਪਰ ਪਿਤਾਮਹਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੈ।
ਸ਼ਾਖਾਸੁ ਸਵਿਤਾਰਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਸ਼ਾਖਾਸੁ ਚ ਦੇਵਤਾਃ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਹੈ, ਅਤੇ ਛੋਟੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਪਤਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਫਲੇष੍ਵੇਵਂ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਉਸ ਦੇ ਫਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਅਤਃ ਸਾ ਪੂਜਨੀਯਾ ਚ ਸਰ੍ਵਕਾਮਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਯੇ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਜਗਨ੍ਨਾਥਂ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛਾਤੀਵ ਵਿਸ੍ਮਿਤਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹਰ ਇੱਛਾ ਅਤੇ ਲਕੜੀ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਇਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੈਰਾਨ ਹੋਇਆ ਤੇ ਪੁੱਛਿਆ।
ਤਥਾ ਧਾਤ੍ਰੀਵਨਂ ਮਾਸੇ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਸ਼੍ਰੀਹਰਿਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਧਾਤਰੀ ਦਾ ਬਾਗ ਸ਼੍ਰੀ ਹਰਿ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਮਾਸਿ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਪਾਪਂ ਵਿਨਸ਼੍ਯਤਿ
ਜੋ ਵੀ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਮੁਨਯੋ ਦੇਵਾ ਯਜ੍ਞਾਃ ਸਰ੍ਵੇऽਪਿ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ
ਕਾਰਤਿਕ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ, ਰਿਸ਼ੀ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਯਜਨ ਉਪਸਥਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਤ੍ਕੁਰੁਤੇ ਪੁਣ੍ਯਂ ਧਾਤ੍ਰੀਛਾਯਾਸੁ ਮਾਨਵਃ
ਧਾਤਰੀ ਦੇ ਰੁੱਖ ਦੀ ਛਾਂ 'ਚ ਮਨੁੱਖ ਜੋ ਵੀ ਪੁੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਅਤ੍ਰੈਵੋਦਾਹਰਨ੍ਤੀਮਮਿਤਿਹਾਸਂ ਪੁਰਾਤਨਮ੍
ਇਥੇ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣਾ ਕਹਾਣੀ ਉਦਾਹਰਨ ਵਜੋਂ ਦੱਸਦੇ ਹਨ।
ਅਯੋਧ੍ਯਾਨਗਰੇ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਵੈਸ਼੍ਯਸ਼੍ਚਾਸੀਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ 2.4.12.
ਅਯੋਧਿਆ ਨਗਰ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਵਿਦਵਾਨ, ਇੱਕ ਵਪਾਰੀ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਭਿਕ੍ਸ਼ਯਾ ਚੋਦਰਾਗ੍ਨਿਂ ਸ ਸ਼ਮਯਾਮਾਸ ਨਾਰਦ
ਉਹ ਭਿਖ ਮੰਗ ਕੇ ਆਪਣੇ ਭੁੱਖ ਦੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਹੇ ਨਾਰਦ।
ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਪ੍ਤਚਣਕਾਨ੍ਗृਹ੍ਯ ਧਾਤ੍ਰੀਛਾਯਾਮਗਾਤ੍ਕਿਲ
ਭਿਖ ਵਿੱਚ ਚਣ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਧਾਤਰੀ ਦੀ ਛਾਂ ਹੇਠਾਂ ਗਿਆ, ਅਜਿਹਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕੇਚਿਦੁਰ੍ਵਰਿਤਾਸ੍ਤੇਪੁ ਚਣਕਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਨਾਰਦ
ਉਹ ਚਣਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਕੱਚੇ ਸਨ, ਹੇ ਨਾਰਦ।
ਤੇਨ ਪੁਣ੍ਯਪ੍ਰਭਾਵੇਨ ਰਾਜਾऽऽਸੀਦ੍ਧਨਿਕਃ ਕ੍ਸ਼ਿਤੌ
ਉਸ ਪੁੰਨ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਉਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਨਵਾਨ ਰਾਜਾ ਬਣ ਗਿਆ।
ਧਾਤ੍ਰੀਵਨੇ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸਰ੍ਵਕਾਮਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਯੇ ਯਃ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਸ ਪਾਪੇਭ੍ਯੋ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਦ੍ਵਿਜਸੂਨੁਵਤ੍
ਧਾਤਰੀ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਜੋ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਦਾ ਹੈ ਤੇ ਹਰ ਇੱਛਾ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ, ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਦੁਜਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਕੋऽਭੂਦ੍ਦ੍ਵਿਜਸੁਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਕਿਂ ਪਾਪਂ ਕृਤਵਾਨ੍ਪੁਰਾ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਨ, ਉਹ ਦੁਜਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕੌਣ ਸੀ? ਪਿਛਲੇ ਸਮੇਂ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹੜਾ ਪਾਪ ਕੀਤਾ ਸੀ?
ਦੇਵਸ਼ਰ੍ਮੇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤੋ ਵੇਦਵੇਦਾਂਗਪਾਰਗਃ
ਉਹ ਦੇਵਸ਼ਰਮਨ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਜੋ ਵੇਦ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ।