ਤੇਨ ਦਤ੍ਤਾ ਵਾਮਨਾਯ ਭੂਮਿਃ ਸ੍ਵਮਸ੍ਤਕਾਨ੍ਵਿਤਾ
ਉਸ ਦਿਨ, ਬਲੀ ਨੇ ਵਾਮਨ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਵੀ ਦਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਮਾਸਿ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਯਾਂ ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯਾਂ ਯਤੋ ਭਵਾਨ੍
ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੜ੍ਹਦੀ ਪੱਖ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਇਹ ਰਸਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਰਂ ਦਦਾਮਿ ਤੇ ਰਾਜਨ੍ਨਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾऽਦਾਦ੍ਵਰਂ ਤਦਾ
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ,' ਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਹ ਵਰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਏਤਸ੍ਯਾਂ ਯੇ ਕਰਿष੍ਯਂਤਿ ਤੈਲਸ੍ਨਾਨਾਦਿਕਾਰ੍ਚਨਮ੍
ਜੋ ਲੋਕ ਇਸ ਦਿਨ ਤੇ ਤੇਲ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣ ਤੇ ਹੋਰ ਪੂਜਾ ਕਰਣਗੇ—
ਤਦਾਪ੍ਰਭृਤਿ ਲੋਕੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਪ੍ਰਸਿਦ੍ਧਾ ਪ੍ਰਤਿਪਤ੍ਤਿਥਿਃ
—ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੋਂ ਇਹ ਪਹਿਲੀ ਤਾਰੀਖ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਈ।
ਤਤ੍ਰਾਭ੍ਯਂਗਂ ਨ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਅਨ੍ਯਥਾ ਮृਤਿਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ । । 2.4.10.
ਜੇ ਕੋਈ ਉਥੇ ਅਭਯੰਗ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਤਾਂ ਹੋਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮੌਤ ਆ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਮਾਂਗਲ੍ਯਂ ਤਦ੍ਦਿਨੇ ਚੇਤ੍ਸ੍ਯਾਦ੍ਵਿਤ੍ਤਾਦਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਨਸ਼੍ਯਤਿ
ਉਸ ਦਿਨ ਤੇ ਮੰਗਲਤਾ ਆਵੇਗੀ, ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਦੌਲਤ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਯਦ੍ਯਥ ਚਾऽऽਰ੍ਤਿਕ੍ਯਂ ਨਾਰੀ ਮੋਹਾਤ੍ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਜੇ ਕਿਸੇ ਔਰਤ ਨੇ ਭੁਲੇਖੇ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਿਨ ਆਰਤੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ—
ਅਵਿਦ੍ਧਾ ਪ੍ਰਤਿਪਚ੍ਚੇਤ੍ਸ੍ਯਾਨ੍ਮੁਹੂਰ੍ਤਮਪਰੇऽਹਨਿ
ਜੇ ਪ੍ਰਤਿਪਤ ਦਿਨ ਹੋਰ ਤਿਥੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਉਹ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਲਈ ਆਵੇਗੀ।
ਪ੍ਰਤਿਪਤ੍ਸ੍ਵਲ੍ਪਮਾਤ੍ਰਾऽਪਿ ਯਦਿ ਨ ਸ੍ਯਾਤ੍ਪਰੇऽਹਨਿ
ਜੇ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਪ੍ਰਤਿਪਤ ਦਾ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹਿੱਸਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ,
ਤਦ੍ਦਿਨੇ ਗृਹਮਧ੍ਯੇ ਤੁ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਮੂਰ੍ਤਿਂ ਤਦਾਂਗਣੇ
ਉਸ ਦਿਨ ਘਰ ਦੇ ਆੰਗਣ ਵਿੱਚ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਆਰ੍ਤਿਕ੍ਯਂ ਤਤ੍ਰ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਏਵਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਿਧਾਨਤਃ
ਉਥੇ ਦੀਵਾ ਰੱਖ ਕੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਰਸਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨ ਮਾਂਗਲ੍ਯਂ ਭਵੇਤ੍ਤੇषਾਂ ਯਾਵਤ੍ਸ੍ਯਾਦ੍ਵਤ੍ਸਰਂ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਪੂਰਾ ਸਾਲ ਲੰਘਣ ਤੱਕ ਕੋਈ ਸ਼ੁਭਤਾ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ।
ਆਵਰ੍षਂ ਤਦ੍ਭਵੇਤ੍ਤਸ੍ਯ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮਂਗਲਮਾਚਰੇਤ੍
ਉਹ ਅਸ਼ੁਭਤਾ ਇੱਕ ਸਾਲ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਰਸਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕੁਰੁ ਦੀਪੋਤ੍ਸਵਂ ਰਮ੍ਯਂ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼੍ਯਾਦਿਕੇषੁ ਚ
ਤੁਸੀਂ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੀ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਰੌਣਕ ਵਾਲਾ ਦੀਵਿਆਂ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ ਮਨਾਓ।
ਗੌਰ੍ਯਾ ਜਿਤ੍ਵਾ ਪੁਰਾ ਸ਼ਂਭੁਰ੍ਨਗ੍ਨੋ ਦ੍ਯੂਤੇ ਵਿਸਰ੍ਜਿਤਃ 2.4.10.
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਗੌਰੀ ਨੇ ਜੂਏ ਵਿੱਚ ਸ਼ੰਭੂ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਹਾਰ ਕੇ ਨੰਗਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ।
ਦ੍ਯੂਤਂ ਨਿषਿਦ੍ਧਂ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਹਿਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤਿਪਦਂ ਬੁਧਾਃ
ਜੂਆ ਖੇਡਣਾ ਹਰ ਥਾਂ ਮਨਾਹੀ ਹੈ; ਗਿਆਨਵਾਨ ਪ੍ਰਤਿਪਤ ਨੂੰ ਇਸ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਭਵਾਨ੍ਯਾऽਭ੍ਯਰ੍ਥਿਤਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਧੇਨੁਰੂਪੇਣ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ
ਭਵਾਨੀ ਦੀ ਮੰਗ ਤੇ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਗਾਂ ਦੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ।
ਭੂषਣੀਯਾਸ੍ਤਦਾ ਗਾਵੋ ਵਰ੍ਜ੍ਯਾ ਵਹਨਦੋਹਨਾਤ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਗਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਸਜਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਾਰ ਲੈਣ ਜਾਂ ਦੁੱਧ ਦਿਣ ਲਈ ਵਰਤਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ।
ਗੋਵਰ੍ਦ੍ਧਨ ਧਰਾऽऽਧਾਰ ਗੋਕੁਲਤ੍ਰਾਣਕਾਰਕ
ਹੇ ਗੋਵਰਧਨ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਧਾਰਕ ਤੇ ਗੋਕੁਲ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ,
ਯਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਲੋਕਪਾਲਾਨਾਂ ਧੇਨੁਰੂਪੇਣ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ
ਉਹ ਲਕਸ਼ਮੀ ਜੋ ਲੋਕਪਾਲਾਂ ਵਿਚ ਗਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ,
ਅਗ੍ਰਤਃ ਸਂਤੁ ਮੇ ਗਾਵੋ ਗਾਵੋ ਮੇ ਸਂਤੁ ਪृष੍ਠਤਃ
ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਗਾਂਵਾਂ ਹੋਣ, ਮੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਗਾਂਵਾਂ ਹੋਣ।
ਇਤਰੇषਾਮਨ੍ਨਪਾਨੈਰ੍ਵਾਕ੍ਯਦਾਨੇਨ ਪਂਡਿਤਾਨ੍
ਪੰਡਿਤਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਅਤੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਰਾਜੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਸ੍ਤ੍ਰੈਸ੍ਤਾਂਬੂਲਧੂਪੈਸ਼੍ਚ ਪੁष੍ਪਕਰ੍ਪੂਰਕੁਂਕੁਮੈਃ
ਕਪੜੇ, ਪਾਨ, ਧੂਪ, ਫੁੱਲ, ਕਪੂਰ ਤੇ ਕੁੰਕੁਮ ਨਾਲ,
ਗ੍ਰਾਮ੍ਯਾਨ੍ਵृषਭਦਾਨੈਸ਼੍ਚ ਸਾਮਂਤਾਨ੍ਨृਪਤਿਰ੍ਧਨੈਃ ਸ੍ਵਨਾਮਾਂਕੈਸ਼੍ਚ ਤਾਨ੍ਰਾਜਾ ਤੋषਯੇਤ੍ਸਜ੍ਜਨਾਨ੍ਪृਥਕ੍
ਗਾਂਵ ਦੇ ਨਰਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਅਤੇ ਪੜੋਸੀਆਂ ਨੂੰ ਧਨ ਦੇ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਵਾਲੇ ਸਿੱਕਿਆਂ ਨਾਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੱਜਣਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਥਾਰ੍ਥਂ ਤੋषਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਤੋ ਮਲ੍ਲਾਨ੍ਨਰਾਂਸ੍ਤਥਾ 2.4.10.
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਰਾਜੀ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਮੱਲਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਰਾਜੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਰਾਜ੍ਞਸ੍ਤਥੈਵ ਯੋਧਾਂਸ਼੍ਚ ਪਦਾਤੀਨ੍ਸਮਲਂਕृਤਾਨ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਯੋਧਿਆਂ ਅਤੇ ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੂੰ ਸਜਾ-ਸਵਾਰ ਕੇ ਇਕੱਠਾ ਕਰੇ।
ਯੁਦ੍ਧਾਪਯੇਦ੍ਵਾਸਯੇਚ੍ਚ ਗੋਮਹਿष੍ਯਾਦਿਕਂ ਚ ਯਤ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਲਗਾਏ ਅਤੇ ਜਿੰਨਾ ਜਰੂਰੀ ਹੋਵੇ, ਗਾਂ, ਭੈਂਸਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਵੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕਰੇ।
ਤਤੋऽਪਰਾਹ੍ਨਸਮਯੇ ਪੂਰ੍ਵਸ੍ਯਾਂ ਦਿਸ਼ਿ ਸੁਵ੍ਰਤ
ਫਿਰ, ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਪੂਰਬ ਵੱਲ, ਹੇ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੇ,
ਕੁਸ਼ਕਾਸ਼ਮਯੀਂ ਦਿਵ੍ਯਾਂ ਲਂਬਕੈਰ੍ਬਹੁਭਿਃ ਪ੍ਰਿਯੇ
ਕੁਸ਼ ਤੇ ਕਾਸਾ ਘਾਸ ਦੀ ਬਣੀ ਹੋਈ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਲਟਕੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ, ਇਕ ਪਵਿੱਤਰ ਚੌਕੀ ਰੱਖੀ ਜਾਵੇ, ਹੇ ਪਿਆਰੀ।