ਸ ਕਦਾਚਿਤ੍ਤਪੋਵਿਘ੍ਨਂ ਕਰ੍ਤੁਕਾਮੇਨ ਯੋਗਿਨਾਮ੍ 1.3.1.5.
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਯੋਗੀਆਂ ਦੀ ਤਪस्या ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੋਈ,
ਲਾਵਣ੍ਯਗੁਣਸਂਪੂਰ੍ਣਾਮਾਲੋਕ੍ਯ ਕਮਲੇਕ੍ਸ਼ਣਾਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੇ ਗੁਣ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਹਨ, ਵੇਖ ਕੇ,
ਸ੍ਪ੍ਰष੍ਟੁਕਾਮਂ ਤਮਾਲੋਕ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਕਮਲਾਸਨਮ੍
ਕਮਲ-ਆਸਨ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ, ਉਸ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਵੇਖ ਕੇ,
ਅਸ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਕੁਰ੍ਵਾਣਾਯਾਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇਃ
ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ,
ਸਾ ਬਾਲਾ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣੀ ਭੂਤ੍ਵਾ ਗਗਨਂ ਸਮਗਾਹਤ
ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀ ਪੰਛੀ ਬਣ ਕੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਉੱਡ ਗਈ।
ਸ਼ਰਣਂ ਯਾਚਮਾਨਾ ਸਾ ਸ਼ੋਣਾਦ੍ਰਿਮਿਮਮਾਸ਼੍ਰਯਤ੍
ਉਹ ਸਹਾਰਾ ਲੱਭਦੀ ਹੋਈ, ਇਸੀ ਸੋਣਾ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਆ ਕੇ ਠਹਿਰੀ।
ਰਕ੍ਸ਼ ਮਾਮਰੁਣਾਦ੍ਰੀਸ਼ ਸ਼ਰਣ੍ਯ ਸ਼ਰਣਾਗਤਾਮ੍
ਅਰੁਣਾਚਲ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਹਾਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ ਲਵੋ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਓਟ ਆਈ ਹਾਂ।
ਉਦਭੂਤ੍ਸ੍ਥਾਵਰਾਲ੍ਲਿਂਗਾਦ੍ਵ੍ਯਾਧਃ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਧਨੁਰ੍ਦ੍ਧਰਃ
ਅਡੋਲ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਲਿੰਗ ਤੋਂ, ਇਕ ਧਨੁਧਾਰੀ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ।
ਨਿषਾਦੇ ਪੁਰਤੋ ਦृष੍ਟੇ ਮੋਹਸ੍ਤਸ੍ਯ ਨਨਾਸ਼ ਹਿ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ, ਉਸ ਦੀ ਭਟਕਣ ਦੂਰ ਹੋ ਗਈ।
ਨਮਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਸ਼ਰਣ੍ਯਾਯ ਸ਼ੋਣਾਦ੍ਰਿਪਤਯੇ ਤਦਾ
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਸੋਣਾ ਪਹਾੜ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਹਾਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਅਰੁਣਾਚਲਰੂਪਾਯ ਭਕ੍ਵਵਸ਼੍ਯਾਯ ਸ਼ਂਭਵੇ 1.3.1.5.
ਅਰੁਣਾਚਲ ਰੂਪ, ਭਗਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਣਯੋਗ, ਸ਼ੰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਤ੍ਵਦਨ੍ਯਃ ਕਃ ਪ੍ਰਭੁਃ ਕਰ੍ਤੁਮਸ਼ਕ੍ਯਂ ਚਾਪਿ ਦੇਹਿਨਾਮ੍
ਤੁਹਾਡੇ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਅਸੰਭਵ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕੇ?
ਅਨ੍ਯਂ ਵਾ ਸृਜ ਵਿਸ਼੍ਵਾਤ੍ਮਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਲੋਕਸृष੍ਟਯੇ
ਹੇ ਸਰਬਜੀਵਾਂ ਦੇ ਆਤਮਾ, ਜਗਤ ਦੀ ਰਚਨਾ ਲਈ ਕੋਈ ਹੋਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਪੈਦਾ ਕਰੋ।
ਉਵਾਚ ਕਰੁਣਾਮੂਰ੍ਤਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਚਂਦ੍ਰਾਰ੍ਦ੍ਧਸ਼ੇਖਰਃ
ਕਰੁਣਾ ਦੇ ਸਵਰੂਪ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਵਾਲੇ ਨੇ ਕਹਿਆ।
ਕਂ ਵਾ ਰਾਗਾਦਯੋ ਦੋषਾ ਨ ਬਾਧੇਰਨ੍ਪ੍ਰਭੁਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਕਿਹੜੇ ਰਾਗ ਆਦਿ ਦੋਸ਼, ਸਥਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ?
ਭਜਸ੍ਵ ਤੈਜਸਂ ਲਿਂਗਂ ਸਰ੍ਵਦੋषਨਿਵृਤ੍ਤਯੇ
ਸਾਰੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਤੈਜਸ ਲਿੰਗ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੋ।
ਵਿਨਸ਼੍ਯਤਿ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ਸਰ੍ਵਮਰੁਣਾਚਲਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍
ਅਰੁਣਾਚਲ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ, ਸਭ ਕੁਝ ਪਲ ਵਿੱਚ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਰੁਣਾਦ੍ਰਿਰਯਂ ਨृਣਾਂ ਸਰ੍ਵਕਲ੍ਮषਨਾਸ਼ਨਃ
ਇਹ ਅਰੁਣਾਚਲ ਪਹਾੜ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਸਂਦृਸ਼੍ਯਃ ਕਸ਼੍ਚਿਦੇਵਾਹਮਰੁਣਾਦ੍ਰਿਰਯਂ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਇਹ ਅਰੁਣਾਚਲ ਮੈਂ ਖੁਦ ਹਾਂ, ਜੋ ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸ਼ਨਯੋਗ ਹੈ।
ਭਵੇਤ੍ਸਰ੍ਵਾਘਨਾਸ਼ਸ਼੍ਚ ਲਾਭਸ਼੍ਚ ਜ੍ਞਾਨਚਕ੍ਸ਼ੁषਃ
ਸਾਰੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਣਗੇ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਅੱਖ ਮਿਲੇਗੀ।
ਅਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤਃ ਪੁਰਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਮੋਹੋऽਗਾਜ੍ਜਗਤੀਪਤੇਃ 1.3.1.5.
ਇਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਭਟਕਣ ਦੂਰ ਹੋ ਗਈ ਸੀ।
ਮੌਨੀ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਤ੍ਮਨ੍ਭਵ ਵਿਜ੍ਵਰਃ
ਚੁੱਪਚਾਪ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਸਰਬਜੀਵਾਂ ਦੇ ਆਤਮਾ, ਤੂੰ ਰੋਗ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾ।
ਇਤਿ ਵਚਨਮੁਦੀਰ੍ਯ ਵਿਸ਼੍ਵਨਾਥਂ ਸ੍ਥਿਤਮਰੁਣਾਚਲਰੂਪਤੋ ਮਹੇਸ਼ਮ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਮਾਲਕ ਮਹੇਸ਼ ਨੂੰ ਅਰੁਣਾਚਲ ਪਹਾੜ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਦੇਖਿਆ।
ਇਮਮਰੁਣਗਿਰੀਸ਼ਮੇष ਵੇਧਾ ਯਮਨਿਯਮਾਦਿਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਚਿਤ੍ਤਯੋਗਃ
ਇਹ ਅਰੁਣਗਿਰੀ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਜੋ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਹੈ, ਮਨ ਦੀ ਸਫ਼ਾਈ ਅਤੇ ਨਿਯਮ-ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਨਾਲ ਹੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੇषਪਰ੍ਯਂਕਸ਼ਯਨੇ ਕਦਾਚਿਨ੍ਨੈਵ ਬੁਧ੍ਯਤ
ਸੇਸ਼ ਨਾਗ ਦੀ ਸੇਜ ਤੇ ਲੈਟੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਜਾਗਿਆ ਨਹੀਂ।
ਤਮਸਾ ਪੂਰਿਤਂ ਵਿਸ਼੍ਵਮਪਜ੍ਞਾਤਮਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਹਨੇਰੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਖਾਸੀਅਤਾਂ ਪਛਾਣੀ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕੀਆਂ।
ਅਹੋ ਕष੍ਟਮਿਦਂ ਰੂਪਂ ਤਮਸਾ ਵਿਸ਼੍ਵਮੋਹਨਮ੍
ਹਾਏ, ਇਹ ਕਿੰਨਾ ਦੁਖਦਾਈ ਹਾਲ ਹੈ, ਜੋ ਹਨੇਰੇ ਕਰਕੇ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਭਟਕਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ!
ਜ੍ਯੋਤਿषਃ ਪੁਰੁषਂ ਪੂਰ੍ਣਮਪਸ਼੍ਯਂਤਂ ਸੁਰਾ ਅਪਿ
ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਾਲੇ ਪੂਰਨ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਸਕੇ।
ਇਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਯ ਮਨਸਾ ਦੇਵਦੇਵਮੁਮਾਪਤਿਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਨ ਵਿੱਚ ਨਿਸਚਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਉਮਾ ਦੇ ਪਤੀ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਕੋਲ ਗਏ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ਭਗਵਾਂਸ੍ਤੇਜੋਰਾਸ਼ਿਰ੍ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਫਿਰ ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਜੋ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦਾ ਸਮੁੱਚਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ।