ਯਮਾਯ ਧਰ੍ਮਰਾਜਾਯ ਮृਤ੍ਯਵੇ ਚਾऽਨ੍ਤਕਾਯ ਚ
ਯਮ, ਧਰਮਰਾਜ, ਮ੍ਰਿਤਿਉ ਤੇ ਅੰਤਕਾ ਨੂੰ,
ਔਦੁਂਬਰਾਯ ਦਧ੍ਨਾਯ ਨੀਲਾਯ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨੇ
ਔਦੁੰਬਰਾ, ਦਧਨਾ, ਨੀਲਾ ਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ਠੀਨ ਨੂੰ,
ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ੈਤੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਃ ਸ੍ਯੁਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕਂ ਚ ਨਮੋऽਨ੍ਵਿਤਾਃ 2.4.9.
ਇਹ ਚੌਦਾਂ ਮਨਤਰਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਇੱਕ 'ਨਮੋ' ਨਾਲ ਪੜ੍ਹੋ।
ਯਜ੍ਞੋਪਵੀਤਿਨਾ ਕਾਰ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨਾਵੀਤਿਨਾऽਥਵਾ
ਇਹ ਕਰਮ ਜਨੇਉ ਪਹਿਨ ਕੇ ਜਾਂ ਪੁਰਾਣਾ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਜੀਵਤ੍ਪਿਤਾऽਪਿ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਤਰ੍ਪਣਂ ਯਮਭੀष੍ਮਯੋਃ
ਜੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਜਿੰਦ ਹਨ, ਫਿਰ ਵੀ ਯਮ ਤੇ ਭੀਸ਼ਮ ਲਈ ਤਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
* ਅਤ੍ਰੈਵ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਕਾਮਸ੍ਯ ਵਿਧਿਃ ਸ੍ਨਾਨੇ ਮਯੋਚ੍ਯਤੇ
ਇਥੇ ਹੀ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦਾ ਵਿਧੀ ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਯਦਾ ਸ੍ਨਾਤਿ ਤਦਾऽਭ੍ਯਂਗਸ੍ਨਾਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਿਧੂਦਯੇ। ਊਰ੍ਜ੍ਜਸ਼ੁਕ੍ਲਦ੍ਵਿਤੀਯਾਯਾਂ ਤਿਥੌ ਚ ਸ੍ਵਾਤਿਯੁਗ੍ਮਗੇ
ਜਦੋਂ ਇਨਸਾਨ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ sunrise ਵੇਲੇ ਤੇ ਉਰਜਾ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੰਨਣ ਪੱਖ ਦੀ ਦੂਜੀ ਤਾਰੀਖ ਤੇ, ਜਦੋਂ ਸਵਾਤੀ ਨਕਸ਼ਤਰ ਮਿਲਦਾ ਹੋਵੇ, ਤੇਲ ਨਾਲ ਮਲ ਮਲ ਕੇ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਾਨਵੋ ਮਂਗਲਸ੍ਨਾਯੀ ਨੈਵ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਵਿਯੁਜ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ੁਭ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਤੋਂ ਵੱਖ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਇਂਦੁਕ੍ਸ਼ਯੇऽਪਿ ਸਂਕ੍ਰਾਤੌ ਰਵੌ ਪਾਤੇ ਦਿਨਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਚੰਦ ਦੇ ਘਟਣ, ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਡੁੱਬਣ ਜਾਂ ਦਿਨ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਵੀ,
ਮਾषਪਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼ਾਕਂ ਵੈ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਦਿਨੇ ਨਰਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਉਸ ਦਿਨ ਮਾਸ਼ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੀ ਸਬਜ਼ੀ ਖਾਂ ਲੈਂਦਾ ਹੈ,
ਇषਾਸਿਤਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਮਿਨ੍ਦੁਕ੍ਸ਼ਯਤਿਥਾਵਪਿ
ਚੰਦ ਦੇ ਘਟਣ ਵਾਲੀ ਚੌਦਵੀ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਵੀ,
ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸਂਲਗ੍ਨਮੇਤਚ੍ਚ ਦੀਪੋਤ੍ਸਵਦਿਨਤ੍ਰਯਮ੍
ਇਹ ਰਸਮ ਦੀਪਾਂ ਦੇ ਤਿਉਹਾਰ ਦੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਰਂ ਯਾਚਸ੍ਵ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਯਦ੍ਯਨ੍ਮਨਸਿ ਵਰ੍ਤਤੇ 2.4.9.
ਤੂੰ ਜੋ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਮੰਗ ਲੈ; ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਵੀ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਆਤ੍ਮਾਰ੍ਥਂ ਕਿਂ ਯਾਚਨੀਯਂ ਸਰ੍ਵਂ ਦਤ੍ਤਂ ਮਯਾ ਤਥਾ
ਆਪਣੇ ਲਈ ਮੰਗਣ ਵਾਲਾ ਕੀ ਹੈ? ਮੈਂ ਤਾਂ ਸਭ ਕੁਝ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਮਯਾऽਦ੍ਯ ਤੇ ਧਰਾ ਦਤ੍ਤਾ ਵਾਮਨਚ੍ਛਦ੍ਮਰੂਪਿਣੇ
ਅੱਜ ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਤੈਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਵਾਮਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਚਾਦਰ ਪਾ ਕੇ ਆਇਆ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਭੂਮਿਤਲੇ ਰਾਜ੍ਯਮਸ੍ਤੁ ਘਸ੍ਰਤ੍ਰਯੇ ਹਰੇ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਰਾਜ ਤਿੰਨ ਪੱਖਾਂ ਲਈ ਹਰੀ ਦਾ ਹੋਵੇ।
ਮਦ੍ਰਾਜ੍ਯੇ ਯੇ ਦੀਪਦਾਨਂ ਭੁਵਿ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਮਾਨਵਾਃ
ਮੇਰੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਧਰਤੀ ਤੇ ਦੀਵੇ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ,
ਮਮ ਰਾਜ੍ਯੇ ਗृਹੇ ਯੈषਾਮਂਧਕਾਰਃ ਪਤਿष੍ਯਤਿ
ਮੇਰੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹਨੇਰਾ ਆਵੇਗਾ,
ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਚ ਯੇ ਦੀਪਾਨ੍ਨਰਕਾਯ ਦਦਂਤਿ ਚ
ਤੇ ਚੌਦਵੀ ਨੂੰ ਜਿਹੜੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦੀਵੇ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ,
ਬਲਿਰਾਜ੍ਯਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਯੈਰ੍ਨ ਦੀਪਾਵਲਿਃ ਕृਤਾ
ਜਿਹੜੇ ਬਲੀ ਦੇ ਰਾਜ ਮਿਲਣ ਤੇ ਵੀ ਦੀਪਾਵਲੀ ਨਹੀਂ ਮਨਾਉਂਦੇ,
ਬਲਿਰਾਜ੍ਯੇ ਤੁ ਯੇ ਲੋਕਾਃ ਸ਼ੋਕਾऽਨੁਤ੍ਸਾਹਕਾਰਿਣਃ
ਪਰ ਬਲੀ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਦੁਖ ਤੇ ਹੌਸਲਾ ਟੁੱਟਣ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ੀਤ੍ਰਯੇ ਰਾਜ੍ਯਂ ਬਲੇਰਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਯਾਚਯੇਤ੍ ਦਦਾਵਤਿਥਯੇਂਦ੍ਰਾਯ ਬਲਿਂ ਪਾਤਾਲਵਾਸਿਨਮ੍
ਚੌਦਵੀ ਦੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਬਲੀ ਦਾ ਰਾਜ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਪਾਤਾਲ ਵਾਸੀ ਬਲੀ ਨੂੰ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਮਹਿਮਾਨ ਵਜੋਂ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦਤ੍ਤਂ ਦੈਤ੍ਯਪਤੇਰਿਤ੍ਥਂ ਹਰਿਣਾ ਤਦ੍ਦਿਨਤ੍ਰਯਮ੍ 2.4.9.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੂੰ ਹਰੀ ਨੇ ਦਿੱਤਾ।
ਮਹਾਰਾਤ੍ਰਿਃ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਾਃ
ਚੌਦਵੀ ਨੂੰ ਮਹਾ ਰਾਤੀ ਆਈ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ!
ਬਲਿਰਾਜ੍ਯਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਯਕ੍ਸ਼ਗਂਧਰ੍ਵਕਿਨ੍ਨਰਾਃ
ਬਲੀ ਦਾ ਰਾਜ ਮਿਲਣ 'ਤੇ ਯਕਸ਼, ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਕਿੰਨਰ ਸਾਰੇ
ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਪ੍ਰਹृष੍ਯਂਤਿ ਨृਤ੍ਯਂਤਿ ਚ ਨਿਸ਼ਾਮੁਖੇ
ਰਾਤ ਆਉਣ 'ਤੇ ਉਹ ਸਭ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਨੱਚਦੇ ਹਨ।
ਬਲਿਰਾਜ੍ਯਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਯਥਾ ਲੋਕਾਃ ਸੁਹਰ੍षਿਤਾਃ
ਜਿਵੇਂ ਬਲੀ ਦੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਪਾ ਕੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਛਾ ਜਾਂਦੀ ਹੈ,
ਤੁਲਾਸਂਸ੍ਥੇ ਸਹਸ੍ਰਾਂਸ਼ੌ ਪ੍ਰਦੋषੇ ਭੂਤਦਰ੍ਸ਼ਯੋਃ
ਜਦੋਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਲਾ ਤੂਲਾ ਵਿਚ ਹੋਵੇ, ਪਰਛਾਵੇਂ ਸਮੇਂ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿਚ,
ਨਰਕਸ੍ਥਾਸ੍ਤੁ ਯੇ ਪ੍ਰੇਤਾਸ੍ਤੇ ਮਾਰ੍ਗਂ ਤੁ ਵ੍ਰਤਾਤ੍ਸਦਾ
ਜੋ ਪ੍ਰੇਤ ਨਰਕ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਸਤੇ ਤੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਆਸ਼੍ਵਿਨੇ ਮਾਸਿ ਭੂਤਾਦਿਤਿਥਯਃ ਕੀਰ੍ਤਿਤਾਸ੍ਤ੍ਰਯਃ
ਆਸ਼ਵੀਨ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ ਭੂਤ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਤਿੰਨ ਤਿਥੀਆਂ ਦੱਸੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ।