ਅਥਵਾ ਭਕ੍ਤਵਕ੍ਤ੍ਰੇਣ ਸ਼ਿਵਵੈਭਵਸਂਸ਼੍ਰਵਃ 1.3.1.5.
ਜਾਂ ਭਗਤ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣੀ ਜਾਵੇ—
ਪਠਿਤਾਨਾਂ ਚ ਵੇਦਾਨਾਂ ਯਦਾਵृਤ੍ਤਫਲਾਵਹਮ੍
ਜੋ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜੋ ਦੁਹਰਾਉਣ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ—
ਸਫਲਾਨ੍ਯਦ੍ਯ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਤਪਾਂਸਿ ਚਰਿਤਾਨਿ ਮੇ
ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਤਪਾਂ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।
ਸ਼ਿਵਾਸ਼ਿਵਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮਿਦਮਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਇਹ ਅਦਭੁਤ ਮਹਿਮਾ—
ਅਰੁਣਾਚਲਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਦੁਰਿਤਕ੍ਸ਼ਯਕਾਰਣਮ੍
ਅਰੁਣਾਚਲ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ।
ਅਰੁਣਾਦ੍ਰਿਮਯਂ ਲਿਂਗਮਾਵਿਰ੍ਭੂਤਂ ਯਥਾ ਪੁਰਾ
ਅਰੁਣਾਦ੍ਰਿ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਲਿੰਗ, ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਅਰੁਣਾਚਲਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾਮਪਿ ਕੋਟਿਭਿਃ
ਅਰੁਣਾਚਲ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਦਸਾਂ ਮਿਲੀਅਨ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ بيان ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਦਿਭਿਸ਼੍ਚ ਦਿਕ੍ਪਾਲੈਃ ਪੂਜਿਤਸ਼੍ਚਾष੍ਟਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਇੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਅਠ ਸਿਧੀਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਇਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਖਗੈਸ਼੍ਚ ਮੁਨਿਭਿਰ੍ਦਿਵ੍ਯੈਃ ਸਿਦ੍ਧਯੋਗਿਭਿਰਰ੍ਚਿਤਃ
ਇਸ ਨੂੰ ਅਸਮਾਨੀ ਪੰਛੀਆਂ, ਦਿਵਯ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਸਿਧ ਯੋਗੀਆਂ ਨੇ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਆਰਾਧਿਤੋऽਯਂ ਭਗਵਾਨਰੁਣਾਦ੍ਰਿਪਤਿਃ ਸ਼ਿਵਃ
ਇਹ ਭਗਵਾਨ, ਅਰੁਣਾਚਲ ਦੇ ਮਾਲਕ ਸ਼ਿਵ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜੀ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।
ਕੀਰ੍ਤਿਤੋਪਿ ਜਨੈਰ੍ਦੂਰੈਃ ਸ਼ੋਣਾਦ੍ਰਿਰਿਤਿ ਮੁਕ੍ਤਿਦਃ 1.3.1.5.
ਜਦੋਂ ਲੋਕ ਦੂਰੋਂ ਇਸ ਨੂੰ ਸ਼ੋਣਾਦ੍ਰਿ ਆਖ ਕੇ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਤੋ ਯੋਗਿਨਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤੇ ਸ਼ਿਵਸਾਯੁਜ੍ਯਮਾਪ੍ਨੁਯੁਃ
ਜੋ ਯੋਗੀ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੀ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਅਕ੍ਸ਼ਯ੍ਯਂ ਭਵਤਿ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਮਰੁਣਾਚਲਸਂਨਿਧੌ
ਅਰੁਣਾਚਲ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਜੋ ਵੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਟੱਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਾਹਂਕਾਰੌ ਯੁਯੁਧਤੁਃ ਪਰਸ੍ਪਰਜਿਗੀषਯਾ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਲੜ ਪਏ।
ਅਗ੍ਨਿਤੇਜੋਮਯਂ ਰੂਪਮਾਦਿਮਧ੍ਯਾਂਤਵਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਅੱਗ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਬਣੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾ ਆਰੰਭ ਹੈ, ਨਾ ਮੱਧ, ਨਾ ਅੰਤ, ਇੱਕ ਰੂਪ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।
ਤੇਜਃਸ੍ਤਂਭਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯਾਥ ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਾਦ੍ਯਂਤਭਾਗਯੋਃ
ਫਿਰ, ਉਹ ਚਾਨਣ ਦੇ ਥੰਮ ਦੇ ਉਪਰਲੇ ਤੇ ਹੇਠਲੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਤੌ ਵਿषਣ੍ਣਮੁਖੌ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭਗਵਾਨ੍ਕਰੁਣਾਨਿਧਿਃ
ਜਦੋਂ ਭਗਵਾਨ, ਦਇਆ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਉਦਾਸ ਚਿਹਰੇ ਵੇਖੇ,
ਤਤ੍ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤਸ਼੍ਚ ਦੇਵੇਸ਼ੋ ਯਾਤਃ ਸ੍ਥਾਵਰਲਿਂਗਤਾਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਅਡੋਲ ਲਿੰਗ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ।
ਦਿਵ੍ਯਦੁਨ੍ਦੁਭਿਨਿਰ੍ਘੋषੈਰਪ੍ਸਰੋਗੀਤਨਰ੍ਤ੍ਤਨੈਃ
ਦਿਵਯ ਡੰਬੀਆਂ ਦੀ ਧੁਨ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਗੀਤ-ਨਾਚ ਨਾਲ,
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾਮਪ੍ਯਤੀਤਾਨਾਂ ਪੁਰਾ षਣ੍ਣਵਤੇਃ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਦੇ ਬ੍ਰਹਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਪ੍ਰਭੂ ਛਿਆਣਵੇਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਸੀ।
ਸ ਕਦਾਚਿਤ੍ਤਪੋਵਿਘ੍ਨਂ ਕਰ੍ਤੁਕਾਮੇਨ ਯੋਗਿਨਾਮ੍ 1.3.1.5.
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਯੋਗੀਆਂ ਦੀ ਤਪस्या ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੋਈ,
ਲਾਵਣ੍ਯਗੁਣਸਂਪੂਰ੍ਣਾਮਾਲੋਕ੍ਯ ਕਮਲੇਕ੍ਸ਼ਣਾਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੇ ਗੁਣ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਹਨ, ਵੇਖ ਕੇ,
ਸ੍ਪ੍ਰष੍ਟੁਕਾਮਂ ਤਮਾਲੋਕ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਕਮਲਾਸਨਮ੍
ਕਮਲ-ਆਸਨ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ, ਉਸ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਵੇਖ ਕੇ,
ਅਸ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਕੁਰ੍ਵਾਣਾਯਾਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇਃ
ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ,
ਸਾ ਬਾਲਾ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣੀ ਭੂਤ੍ਵਾ ਗਗਨਂ ਸਮਗਾਹਤ
ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀ ਪੰਛੀ ਬਣ ਕੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਉੱਡ ਗਈ।
ਸ਼ਰਣਂ ਯਾਚਮਾਨਾ ਸਾ ਸ਼ੋਣਾਦ੍ਰਿਮਿਮਮਾਸ਼੍ਰਯਤ੍
ਉਹ ਸਹਾਰਾ ਲੱਭਦੀ ਹੋਈ, ਇਸੀ ਸੋਣਾ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਆ ਕੇ ਠਹਿਰੀ।
ਰਕ੍ਸ਼ ਮਾਮਰੁਣਾਦ੍ਰੀਸ਼ ਸ਼ਰਣ੍ਯ ਸ਼ਰਣਾਗਤਾਮ੍
ਅਰੁਣਾਚਲ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਹਾਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ ਲਵੋ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਓਟ ਆਈ ਹਾਂ।
ਉਦਭੂਤ੍ਸ੍ਥਾਵਰਾਲ੍ਲਿਂਗਾਦ੍ਵ੍ਯਾਧਃ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਧਨੁਰ੍ਦ੍ਧਰਃ
ਅਡੋਲ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਲਿੰਗ ਤੋਂ, ਇਕ ਧਨੁਧਾਰੀ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ।
ਨਿषਾਦੇ ਪੁਰਤੋ ਦृष੍ਟੇ ਮੋਹਸ੍ਤਸ੍ਯ ਨਨਾਸ਼ ਹਿ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ, ਉਸ ਦੀ ਭਟਕਣ ਦੂਰ ਹੋ ਗਈ।
ਨਮਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਸ਼ਰਣ੍ਯਾਯ ਸ਼ੋਣਾਦ੍ਰਿਪਤਯੇ ਤਦਾ
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਸੋਣਾ ਪਹਾੜ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਹਾਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।