ਆਗਤਾਸਿ ਮਹਾਭਾਗੇ ਭਕ੍ਤਾਸ਼੍ਰਮਮਿਮਂ ਸ੍ਵਯਮ੍ 1.3.1.5.
ਹੇ ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਆਪ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਇਸ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਆਈ ਹੈ।
ਇਤਿ ਤਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਹਰ੍षੇਃ ਸਰ੍ਵਵੇਦਿਨਃ
ਇਸ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ
ਮਹਾਵੈਭਵਮੇਤਤ੍ਤੇ ਦੇਵਦੇਵਃ ਸ੍ਵਯਂ ਸ਼ਿਵਃ
ਇਹ ਵੱਡੀ ਮਹਿਮਾ ਤੇਰੀ ਹੈ; ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਸਵੈ ਸ਼ਿਵ ਜੀ
ਆਗਮਾਨਾਂ ਸ਼ਿਵੋਕ੍ਤਾਨਾਂ ਵੇਦਾਨਾਮਪਿ ਪਾਰਗਃ
ਤੂੰ ਉਹ ਆਗਮਾਂ ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਸਿਖਾਏ ਹਨ।
ਅਰੁਣਾਚਲ ਨਾਮ੍ਨਾਹਂ ਤਿष੍ਠਾਮੀਤ੍ਯਬ੍ਰਵੀਚ੍ਛਿਵਃ
ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਅਰੁਣਾਚਲ ਨਾਮ ਨਾਲ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ।'
ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਸ੍ਮ੍ਯਹਂ ਤਪਃ ਕਰ੍ਤੁਮਰੁਣਾਚਲਸਨ੍ਨਿਧੌ
ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਅਰੁਣਾਚਲ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਤਪ ਕਰਨ ਆਇਆ ਹਾਂ।
ਸ਼ਿਵਭਕ੍ਤੇਨ ਸਂਭਾषਾ ਸ਼ਿਵਸਂਕੀਰ੍ਤ੍ਤਨਸ਼੍ਰਵਃ
ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਭਗਤ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਨਾਮ ਸੁਣਨਾ—
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮਮੈਤਨ੍ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੋਤਵ੍ਯਂ ਭਵਤੋ ਮੁਖਾਤ੍
ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮੇਰੀ ਇਹ ਮਹਿਮਾ ਤੇਰੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸੁਣੀ ਜਾਵੇ।
ਇਤਿ ਤਸ੍ਯਾ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਗੌਤਮਸ੍ਤਪਸਾਂ ਨਿਧਿਃ
ਉਸ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਗੌਤਮ ਜੋ ਤਪਾਂ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਹੈ,
ਅਜ੍ਞਾਤਮਿਵ ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਤ੍ਪृਚ੍ਛ੍ਯਤੇ ਚ ਪੁਨਸ੍ਤ੍ਵਯਾ
ਜੋ ਕੁਝ ਅਜੇ ਜਾਣਿਆ ਨਹੀਂ, ਤੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ।
ਅਥਵਾ ਭਕ੍ਤਵਕ੍ਤ੍ਰੇਣ ਸ਼ਿਵਵੈਭਵਸਂਸ਼੍ਰਵਃ 1.3.1.5.
ਜਾਂ ਭਗਤ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣੀ ਜਾਵੇ—
ਪਠਿਤਾਨਾਂ ਚ ਵੇਦਾਨਾਂ ਯਦਾਵृਤ੍ਤਫਲਾਵਹਮ੍
ਜੋ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜੋ ਦੁਹਰਾਉਣ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ—
ਸਫਲਾਨ੍ਯਦ੍ਯ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਤਪਾਂਸਿ ਚਰਿਤਾਨਿ ਮੇ
ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਤਪਾਂ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।
ਸ਼ਿਵਾਸ਼ਿਵਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮਿਦਮਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਇਹ ਅਦਭੁਤ ਮਹਿਮਾ—
ਅਰੁਣਾਚਲਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਦੁਰਿਤਕ੍ਸ਼ਯਕਾਰਣਮ੍
ਅਰੁਣਾਚਲ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ।
ਅਰੁਣਾਦ੍ਰਿਮਯਂ ਲਿਂਗਮਾਵਿਰ੍ਭੂਤਂ ਯਥਾ ਪੁਰਾ
ਅਰੁਣਾਦ੍ਰਿ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਲਿੰਗ, ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਅਰੁਣਾਚਲਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾਮਪਿ ਕੋਟਿਭਿਃ
ਅਰੁਣਾਚਲ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਦਸਾਂ ਮਿਲੀਅਨ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ بيان ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਦਿਭਿਸ਼੍ਚ ਦਿਕ੍ਪਾਲੈਃ ਪੂਜਿਤਸ਼੍ਚਾष੍ਟਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਇੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਅਠ ਸਿਧੀਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਇਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਖਗੈਸ਼੍ਚ ਮੁਨਿਭਿਰ੍ਦਿਵ੍ਯੈਃ ਸਿਦ੍ਧਯੋਗਿਭਿਰਰ੍ਚਿਤਃ
ਇਸ ਨੂੰ ਅਸਮਾਨੀ ਪੰਛੀਆਂ, ਦਿਵਯ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਸਿਧ ਯੋਗੀਆਂ ਨੇ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਆਰਾਧਿਤੋऽਯਂ ਭਗਵਾਨਰੁਣਾਦ੍ਰਿਪਤਿਃ ਸ਼ਿਵਃ
ਇਹ ਭਗਵਾਨ, ਅਰੁਣਾਚਲ ਦੇ ਮਾਲਕ ਸ਼ਿਵ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜੀ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।
ਕੀਰ੍ਤਿਤੋਪਿ ਜਨੈਰ੍ਦੂਰੈਃ ਸ਼ੋਣਾਦ੍ਰਿਰਿਤਿ ਮੁਕ੍ਤਿਦਃ 1.3.1.5.
ਜਦੋਂ ਲੋਕ ਦੂਰੋਂ ਇਸ ਨੂੰ ਸ਼ੋਣਾਦ੍ਰਿ ਆਖ ਕੇ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਤੋ ਯੋਗਿਨਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤੇ ਸ਼ਿਵਸਾਯੁਜ੍ਯਮਾਪ੍ਨੁਯੁਃ
ਜੋ ਯੋਗੀ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੀ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਅਕ੍ਸ਼ਯ੍ਯਂ ਭਵਤਿ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਮਰੁਣਾਚਲਸਂਨਿਧੌ
ਅਰੁਣਾਚਲ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਜੋ ਵੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਟੱਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਾਹਂਕਾਰੌ ਯੁਯੁਧਤੁਃ ਪਰਸ੍ਪਰਜਿਗੀषਯਾ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਲੜ ਪਏ।
ਅਗ੍ਨਿਤੇਜੋਮਯਂ ਰੂਪਮਾਦਿਮਧ੍ਯਾਂਤਵਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਅੱਗ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਬਣੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾ ਆਰੰਭ ਹੈ, ਨਾ ਮੱਧ, ਨਾ ਅੰਤ, ਇੱਕ ਰੂਪ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।
ਤੇਜਃਸ੍ਤਂਭਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯਾਥ ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਾਦ੍ਯਂਤਭਾਗਯੋਃ
ਫਿਰ, ਉਹ ਚਾਨਣ ਦੇ ਥੰਮ ਦੇ ਉਪਰਲੇ ਤੇ ਹੇਠਲੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਤੌ ਵਿषਣ੍ਣਮੁਖੌ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭਗਵਾਨ੍ਕਰੁਣਾਨਿਧਿਃ
ਜਦੋਂ ਭਗਵਾਨ, ਦਇਆ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਉਦਾਸ ਚਿਹਰੇ ਵੇਖੇ,
ਤਤ੍ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤਸ਼੍ਚ ਦੇਵੇਸ਼ੋ ਯਾਤਃ ਸ੍ਥਾਵਰਲਿਂਗਤਾਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਅਡੋਲ ਲਿੰਗ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ।
ਦਿਵ੍ਯਦੁਨ੍ਦੁਭਿਨਿਰ੍ਘੋषੈਰਪ੍ਸਰੋਗੀਤਨਰ੍ਤ੍ਤਨੈਃ
ਦਿਵਯ ਡੰਬੀਆਂ ਦੀ ਧੁਨ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਗੀਤ-ਨਾਚ ਨਾਲ,
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾਮਪ੍ਯਤੀਤਾਨਾਂ ਪੁਰਾ षਣ੍ਣਵਤੇਃ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਦੇ ਬ੍ਰਹਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਪ੍ਰਭੂ ਛਿਆਣਵੇਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਸੀ।