ਸ੍ਮਰੇਦ੍ਗਂਗਾਦਿਕਾ ਨਦ੍ਯੋ ਵਿष੍ਣੁਸ਼ਰ੍ਵਾਦਿਦੇਵਤਾਃ
ਗੰਗਾ ਆਦਿਕ ਦਰਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਸ਼ਰਵ ਆਦਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕਾਰ੍ਤਿਕੇऽਹਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਪ੍ਰਾਤਃਸ੍ਨਾਨਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨ
ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ, ਮੈਂ ਸਵੇਰੇ ਦਾ ਨ੍ਹਾਉਣ ਕਰਾਂਗਾ।
ਨਿਤ੍ਯੇ ਨੈਮਿਤ੍ਤਿਕੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨ
ਨਿੱਤ ਤੇ ਨਿਮਿਤ ਕਰਮ ਕਰਕੇ, ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ਕ ਹੈ,
ਤੀਰ੍ਥਾਦਿਦੇਵਤਾਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਕ੍ਰਮਾਦਰ੍ਘ੍ਯਾਦਿ ਦਾਪਯੇਤ੍
ਤੀਰਥ ਆਦਿਕ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਅਰਘ ਆਦਿ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨਮਃ ਕਮਲਨਾਭਾਯ ਨਮਸ੍ਤੇ ਜਲਸ਼ਾਯਿਨੇ
ਕਮਲ-ਨਾਭ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਜਲ ਉੱਤੇ ਵਿਛਾਉਣ ਵਾਲੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਪ੍ਰਣਾਮ।
ਵ੍ਰਤਿਨਃ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਮਾਸਿ ਸ੍ਨਾਤਸ੍ਯ ਵਿਧਿਵਨ੍ਮਮ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਕਿਰਣਾ ਧੂਤਪਾਪਾ ਚ ਪੁਣ੍ਯਤੋਯਾ ਸਰਸ੍ਵਤੀ
ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ, ਪਾਪ ਧੋਣ ਵਾਲਾ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ, ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਨਦੀ—
ਅਨ੍ਯਾਸਾਂ ਚ ਨਦੀਨਾਂ ਚ ਦਦ੍ਯਾਦਰ੍ਘ੍ਯਂ ਯਥਾਵਿਧਿ 2.4.4.
ਹੋਰ ਨਦੀਆਂ ਲਈ ਵੀ, ਜਿਵੇਂ ਨਿਯਮ ਹੈ, ਅਰਘ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਾਨ੍ਯਤ੍ਤੀਰ੍ਥਂ ਤੁ ਜਾਹ੍ਨਵ੍ਯਾਂ ਸ੍ਮਰਣੀਯਂ ਕਦਾਚਨ
ਜਾਹਨਵੀ ਉੱਤੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਤੀਰਥ ਕਦੇ ਵੀ ਯਾਦ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਮृਤ੍ਸ੍ਨਾਨਂ ਚ ਪਿਤृਸ੍ਨਾਨਂ ਗੁਰੁਸ੍ਨਾਨਂ ਤਤਃ ਪਰਮ੍
ਫਿਰ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਤੇ ਗੁਰੂ ਲਈ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਘਮਰ੍षਣਕਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਨਾਨਾਂਗਂ ਤਰ੍ਪਣਂ ਤਥਾ
ਅਘਮਰਸ਼ਣ ਕਰਕੇ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਦੇ ਅੰਗ ਵਜੋਂ ਤਰਪਣ ਵੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਬਹਿਰਾਗਤ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਂ ਸ਼ਿਰਸਿ ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍
ਫਿਰ ਬਾਹਰ ਆ ਕੇ, ਤੀਰਥ ਦਾ ਪਾਣੀ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਜਲਾਦ੍ਵਿਨਿष੍ਕ੍ਰਮ੍ਯ ਚਾਂਚਲਂ ਪੀਡਯੇਦ੍ਬਹਿਃ
ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ, ਭਿੱਜੀ ਹੋਈ ਚਾਦਰ ਬਾਹਰ ਨਿਚੋੜਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਦ੍ਦੋषਪਰਿਹਾਰਾਰ੍ਥਂ ਯਕ੍ਸ਼੍ਮਣਂ ਤਰ੍ਪਯਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਉਸ ਦੋਸ਼ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਮੈਂ ਯਕ੍ਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਅਰੁਣਂ ਪ੍ਰਤਿ ਸੂਰ੍ਯੇਣ ਯਦੁਕ੍ਤਂ ਚ ਸਵਿਸ੍ਤਰਮ੍
ਸੂਰਜ ਨੇ ਜੋ ਕੁਝ ਅਰੁਣ ਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਆਖਿਆ ਸੀ—
ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਵਾ ਏਤਦਾऽऽਖ੍ਯਾਹਿ ਭਗਵਨ੍ਸ੍ਨਾਨਯੋਗਤਃ
ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਹ ਗੱਲ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਦੱਸੋ।
ਯਤ੍ਰ ਕੁਤ੍ਰਾऽਪਿ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਜਲੇ ਸ੍ਨਾਨਂ ਤੁ ਕਾਰ੍ਤਿਕਂ
ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਕਾਰਤਿਕ ਦਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਦਸ਼ਗੁਣਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸ਼ੀਤਤੋਯਨਿਮਜ੍ਜਨਾਤ੍ 2.4.4.
ਫਿਰ ਠੰਢੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਣ ਨਾਲ ਦਸ ਗੁਣਾ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਕੂਪਾਤ੍ਸਹਸ੍ਰਗੁਣਿਤਂ ਫਲਂ ਵਾਪੀਨਿषੇਕਤਃ
ਕੂਏਂ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਕੱਢਣ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਦਸ਼ਗੁਣਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਨਿਰ੍ਝਰੇषੁ ਨਿਮਜ੍ਜਨਾਤ੍
ਫਿਰ ਚਸ਼ਮੇ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਣ ਨਾਲ ਦਸ ਗੁਣਾ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਨਦ੍ਯਾ ਦਸ਼ਗੁਣਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਤੀਰ੍ਥਸ੍ਨਾਨਂ ਖਗੋਤ੍ਤਮ
ਹੇ ਪੰਛੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਦਸ ਗੁਣਾ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਨਦੀਤ੍ਰਯਸ੍ਯ ਸਂਯੋਗੇ ਪੁਣ੍ਯਸ੍ਯਾਂऽਤੋ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਤਿੰਨ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਤੇ ਪੁੰਨ ਦਾ ਕੋਈ ਅੰਤ ਨਹੀਂ।
ਗੋਦਾਵਰੀ ਵਿਪਾਸ਼ਾ ਚ ਨਰ੍ਮਦਾ ਤਮਸਾ ਮਹੀ
ਗੋਦਾਵਰੀ, ਵਿਪਾਸ਼ਾ, ਨਰਮਦਾ, ਤਮਸਾ ਦਰਿਆ ਤੇ ਇਹ ਧਰਤੀ,
ਵਿਤਸ੍ਤਾ ਵੇਦਿਕਾ ਸ਼ੋਣੋ ਵੇਤ੍ਰਵਤ੍ਯਪਰਾਜਿਤਾ
ਵਿਤਸਤਾ, ਵੇਦਿਕਾ, ਸੋਣਾ, ਵੈਤ੍ਰਵਤੀ ਤੇ ਅਪਰਾਜਿਤਾ,
ਵਾਗ੍ਮਤੀ ਚ ਸ਼ਤਦ੍ਰੁਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਬਦਰਿਕਾਸ਼੍ਰਮਃ
ਵਾਗਮਤੀ, ਸ਼ਤਦ੍ਰੁ ਤੇ ਬਦਰੀਕਾਸ਼੍ਰਮ ਵੀ,
ਸਰ੍ਵੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸ੍ਥਲੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਆਰ੍ਯਾਵਰ੍ਤਂ ਤੁ ਪੁਣ੍ਯਦਮ੍
ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਥਾਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਆਰਿਆਵਰਤ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ।
ਅਨਂਤਸੇਨਵਸਤਿਰ੍ਵਰਾਹਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮੇਵ ਚ
ਅਨੰਤਸੇਨਾ ਦਾ ਵਾਸ ਤੇ ਵਰਾਹ ਖੇਤਰ ਵੀ,
ਅਵਂਤਿਕਾ ਤਤਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਤਤੋ ਬਦਰਿਕਾਸ਼੍ਰਮਃ 2.4.4.
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਵੰਤੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਫਿਰ ਬਦਰੀਕਾਸ਼੍ਰਮ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਕਨਖਲਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਤਤੋ ਮਧੁਪੁਰੀ ਵਰਾ
ਫਿਰ ਕਨਖਲ ਤੀਰਥ ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਧੁਪੁਰੀ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੈ।
ਯੈਃ ਸ੍ਨਾਤਸ੍ਤੇ ਤੁ ਵੈਕੁਂਠੇ ਬਹੁਕਾਲਂ ਵਸਂਤਿ ਹਿ
ਜਿਹੜੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੈਕੁੰਠ ਵਿੱਚ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।