ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਚ ਰਾਜਾ ਸਹ ਪ੍ਰਿਯਯਾ ਸੁਧਾਧਵਲਸਲਿਲਪੂਰ੍ਣਾਂ ਵਾਪੀਮਪਸ਼੍ਯਤ੍
ਜਦ ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਨਾਲ ਅੰਦਰ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਅਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗੇ ਚਿੱਟੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਝੀਲ ਵੇਖੀ।
ਵਾਪੀਂ ਦਰ੍ਦੁਰੈਃ ਪੂਰ੍ਣਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵੈਵ ਚ ਤਾਂ ਤਸ੍ਯਾ ਏਵ ਤੀਰੇ ਤਯਾ ਦੇਵ੍ਯਾਤਿष੍ਠਤ੍
ਉਹ ਝੀਲ ਵਿੱਚ ਡੱਡੂਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਰਾਣੀ ਦੇ ਨਾਲ ਝੀਲ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਥ ਤਾਂ ਦੇਵੀਂ ਰਾਜਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਰਾਣੀ ਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹੈ।
ਸਾ ਚ ਤਦ੍ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੀਰ੍ਥਵਾਪੀਂ ਨ੍ਯਮਜ੍ਜਨ੍ਨ ਪੁਨਰੁਦਮਜ੍ਜਤ੍
ਉਹ ਰਾਣੀ ਉਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਤੀਰਥ ਵਾਲੀ ਝੀਲ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੀ ਤੇ ਫਿਰ ਉੱਪਰ ਆ ਗਈ।
ਵਾਪੀਂ ਦਰ੍ਦੁਰੈਰ੍ ਪੂਰ੍ਣਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਆਜ੍ਞਾਪਯਾਮਾਸ ਭृਤ੍ਯਾਨ੍ਸਰ੍ਵਦਰ੍ਦੁਰਵਧਃ ਕ੍ਰਿਯਤਾਮਿਤਿ
ਉਹ ਝੀਲ ਡੱਡੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨੌਕਰਾਂ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ, 'ਸਾਰੇ ਡੱਡੂ ਮਾਰ ਦਿਓ।'
ਯੋ ਮਮਾਰ੍ਥੀ ਸ ਤੈਰ੍ਦਦੁਰੈਰੁਪਾਯਨੈਰ੍ਮਾਮਨੁਤਿष੍ਠੇਤ੍
ਜੋ ਮੇਰਾ ਚਾਹਵਾਨ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਡੱਡੂਆਂ ਦੀ ਭੇਟ ਲੈ ਕੇ ਮੇਰੀ ਸੇਵਾ ਕਰੇ।
ਅਥ ਕਸ਼੍ਚਿਨ੍ਮਹਾਨ੍ਦਰ੍ਦੁਰੋ ਦਰ੍ਦੁਰਵਧੇ ਕ੍ਰਿਯਮਾਣੇ ਸਰ੍ਵਾਸੁ ਦਿਕ੍ਸ਼੍ਵਭ੍ਯਗਾਤ੍ ।। ੫.੨.੮੪.
ਜਦੋਂ ਹਰ ਪਾਸੇ ਵਿੱਚ ਡੱਡੂਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਡੱਡੂ ਉੱਥੇ ਆ ਗਿਆ।
ਉਪੇਤ੍ਯ ਚੈਨਮੁਵਾਚੇਦਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਕ੍ਰੋਧਵਸ਼ਂਗਤਮ੍
ਉਹ ਕੋਲ ਆਇਆ ਤੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਹੈ, ਫਿਰ ਡੱਡੂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਅੱਖਾਂ ਮਿਲਾ ਕੇ ਕਿਹਾ।
ਸ਼੍ਲੋਕਸ਼੍ਚਾਤ੍ਰ ਭਵਤਿ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ੀਯਤੇ ਮਹਾਧਰ੍ਮੋ ਜਨਾਨਾਂ ਪਰਿਜਾਨਤਾਮ੍
ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਚੌਪਈ ਉਚਾਰੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ: 'ਜੋ ਸੱਚ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਨੇਕੀ ਘੱਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।'
ਤਮੇਵਂ ਵਾਦਿਨਮਿष੍ਟਜਨਵਿਯੋਗੇ ਸ਼ਾਕਪਰੀਤਾਤ੍ਮਾਨਂ ਸ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰੋਵਾਚ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਐਸਾ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਦੀ ਵਿਛੋੜੀ ਨਾਲ ਦੁਖੀ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਏਤੈਰ੍ਦੁਰਾਤ੍ਮਭਿਰ੍ਮ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਭਕ੍ਸ਼ਿਤਾ ਸਰ੍ਵਥੈਵ ਤ੍ਵਿਮ ਵਧ੍ਯਾ ਦਰ੍ਦੁਰਾਃ
ਇਹ ਮਾੜੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਮੇਰੀ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਖਾ ਲਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਡੱਡੂ ਮਾਰਣੇ ਹੀ ਪੈਣਗੇ।
ਸ ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਮੁਪਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯ ਵ੍ਯਥਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਮਨਾਃ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਪ੍ਰਸੀਦ ਰਾਜਨ੍ਨਹਮਾਯੁਰ੍ਨਾਮਭੂਪਾਲਃ
ਉਹ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਨ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨਾਲ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਬੇਨਤੀ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ, 'ਰਾਜਨ, ਮੇਰਾ ਨਾਂ ਆਯੁਰ ਹੈ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ।'
ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਸਾ ਮਮ ਦੁਹਿਤਾ ਅਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਨਾਗਚੂਡੋ ਨਾਗਰਾਜਃ
'ਮੇਰੀ ਧੀ ਇੱਥੇ ਆ ਗਈ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਨਾਗਚੂੜਾ, ਨਾਗਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।'
ਤਾਮਬ੍ਰਵੀਦ੍ਰਾਜਾ ਤਾਂ ਸ੍ਮृਤ੍ਵਾਨੀਯ ਮੇ ਦੀਯਤਾਮਿਤਿ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਉਸਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਇੱਥੇ ਲਿਆਓ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਦੇ ਦਿਓ।'
ਅਥੈਨਾਂ ਸ੍ਮृਤ੍ਵਾ ਰਾਜ੍ਞੇ ਅਦਾਤ੍
ਫਿਰ, ਉਸਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਧੀ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੀ।
ਮਯਾਵਹਸਿਤੋ ਗਾਲਵੋ ਮਹਾਨ੍ਮੁਨਿਃ ਤਪਸਾ ਕਰ੍ਸ਼ਿਤਾਂਗਃ
ਮੈਂ ਵੱਡੇ ਤਪਸੀ ਗਾਲਵ ਮੁਨੀ, ਜੋ ਤਪ ਨਾਲ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਹੰਸੀ ਉਡਾਈ ਸੀ।
ਪ੍ਰਸਾਦਿਤਸ੍ਤੁ ਵਿਪ੍ਰਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ੫.੨.੮੪.
ਪਰ ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮਨਾਇਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਵਿਤਥੋऽਯਂ ਮਮ ਸ਼ਾਪਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦਨ੍ਯਜਨ੍ਮਨਿ ਦਰ੍ਦੁਰਰਾਜੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਦੁਹਿਤਰਮਿਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਕੁਲੋਤ੍ਪਨ੍ਨਾਯ ਸਰ੍ਵਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਾਯ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਯਦਾ ਯਾਸ੍ਯਸਿ ਮਹਾਕਾਲਵਨੇ ਤਸ੍ਯੋਤ੍ਤਰਦਿਗ੍ਭਾਗੇ ਤਦਾ ਲਿਂਗਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨੇਨ ਮੁਕ੍ਤਿਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ
'ਮੇਰਾ ਇਹ ਸ਼ਾਪ ਕਦੇ ਝੂਠਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਅਗਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਡੱਡੂਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣੇਂਗਾ। ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਧੀ, ਜੋ ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮੀ ਤੇ ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਦੇ ਦੇਵੇਂਗਾ ਤੇ ਵੱਡੇ ਕਾਲਾ ਜੰਗਲ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਜਾਵੇਂਗਾ, ਤਾਂ ਉਥੇ ਲਿੰਗ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ ਮੁਕਤੀ ਪਾਵੇਂਗਾ।'
ਦੁਹਿਤਾ ਕਿਯਤ੍ਪਾਤਾਲਂ ਯਾਸ੍ਯਤਿ ਸ੍ਮृਤਾ ਚਾਗਮਿष੍ਯਤਿ
'ਤੇਰੀ ਧੀ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਰਹੇਗੀ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਉਸਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੇਂਗਾ, ਉਹ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਵੇਗੀ।'
ਤਸ੍ਯੋਤ੍ਤਰੇ ਲਿਂਗਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਤਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦਨੇਕਮਾ ਣਿਕ੍ਯਰਚਿਤਂ ਸਿਦ੍ਧਗਨ੍ਧਰ੍ਵਸੇਵਿਤਂ ਵਿਮਾਨਵਰਮਾਰੁਹ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਰਲੋਕਂ ਗਤਃ
ਉਸ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਪਾਸੇ ਉਸ ਨੇ ਲਿੰਗ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ; ਉਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ, ਜੋ ਅਨੇਕ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਤੇ ਸਿੱਧ ਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਵਲੋਂ ਸੇਵਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਸੋਹਣੇ ਵਿਮਾਨ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਇੰਦਰ ਲੋਕ ਨੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮਵਲੋਕ੍ਯ ਦੇਵਾਚਾਰ੍ਯੋ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਜਗਾਦ
ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਗੁਰੂ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਅਹੋ ਲਿਂਗਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮਹੋ ਲਿਂਗਸ੍ਯ ਵੈਭਵਮ੍
'ਵਾਹ ਲਿੰਗ ਦੀ ਮਹਿਮਾ! ਵਾਹ ਲਿੰਗ ਦਾ ਵਡਿਆਈ!'
ਆਯੁਰਾਖ੍ਯੋ ਹਿ ਭੂਪਾਲੋ ਮੁਕ੍ਤੋ ਦਰ੍ਦੁਰਤਾਂ ਗਤਃ
'ਆਯੁਰ ਨਾਂ ਰਖਣ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਡੱਡੂ ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ, ਹੁਣ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।'
ਇਤਿ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦੇਵਾਚਾਰ੍ਯਸ੍ਯ ਪਾਰ੍ਵਤਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਾਰਵਤੀ...
ਯਸ੍ਮਾਦ੍ਦਰ੍ਦੁਰਭੂਪਾਲੋ ਮੁਕ੍ਤੋ ਦਰ੍ਦੁਰਯੋਨਿਤਃ
ਦਰਦੁਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲੀ, ਉਹ ਦਰਦੁਰ ਦੇ ਗਰਭ ਤੋਂ ਛੁਟ ਗਿਆ।
ਉਤ੍ਤਰੇਸ਼੍ਵਰਦੇਵਸ਼੍ਚ ਸ਼ਾਪਪਾਪਪ੍ਰਣੋਦਕਃ
ਉੱਤਰੇਸ਼ਵਰ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸ਼ਾਪਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦੋ ਦੇਵਿ ਮਹਾਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨਃ ਦਰ੍ਦੁਰੋ ਹਿ ਦੁਰਾਧਰ੍षਃ ਸ ਚਾਪੀਸ਼੍ਵਰਤਾਂ ਗਤਃ ੫.੨.੮੪.
ਉਹ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਦਰਦੁਰ ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਔਖਾ ਹੈ, ਪਰ ਹੁਣ ਉਹ ਰਾਜਾ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ।
ਉਤ੍ਤਰਾਸ਼ਾਮਥੋ ਗਤ੍ਵਾ ਯਃ ਪਸ਼੍ਯੇਦੁਤ੍ਤਰੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਉੱਤਰੀ ਪਾਸੇ ਜਾ ਕੇ ਉੱਤਰੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਸੁਭਗਃ ਸਰ੍ਵਦਾ ਦਾਂਤਃ ਸੁਰੂਪਃ ਪੁਤ੍ਰਵਾਨਿਤਿ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਖੀ, ਸਿਆਣਾ, ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਾ ਵृਦ੍ਧਿਸ੍ਤੁ ਕੁਬੇਰਸ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯ ਚ ਯਮਸ੍ਯ ਚ ਜਾਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਨ੍ਦੇਹ ਉਤ੍ਤਰੇਸ਼੍ਵਰਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ
ਕੁਬੇਰ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਯਮਰਾਜ ਨੂੰ ਜੋ ਵਾਧਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਉੱਤਰੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।