ਕृਤਂ ਨਾਮ ਤ੍ਵਯਾ ਦੇਵਿ ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚ ਤਮੋਮਯੀਮ੍
ਦੇਵੀ, ਜਦ ਤੂੰ ਉਹ ਹਨੇਰੀ ਰੂਪ ਬਣਾਇਆ, ਤੇ ਮੈਂ ਉਹ ਰੂਪ ਵੇਖਿਆ—
ਮਯਾ ਸृष੍ਟਸ੍ਤੁ ਪੁਰੁषਸ੍ਤਾਦृਸ਼ੋ ਲੋਮਹਰ੍षਣਃ ਆਜ੍ਞਾਪਯ ਸੁਰੇਸ਼ਾਨ ਕਿਂ ਕਰੋਮਿ ਜਗਤ੍ਪ੍ਰਭੋ
ਮੈਂ ਇੱਕ ਐਸਾ ਮਰਦ ਬਣਾਇਆ, ਜੋ ਵੇਖਣ ਵਿੱਚ ਡਰਾਉਣਾ ਸੀ; ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਹੁਕਮ ਕਰ, ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ?
ਤਤੋ ਦੇਵਿ ਮਯਾਜ੍ਞਪ੍ਤੋ ਭਾਵਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਦੀਯਕਮ੍
ਫਿਰ, ਦੇਵੀ, ਤੇਰੀ ਮਰਜ਼ੀ ਜਾਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ।
ਵੀਰਭਦ੍ਰ ਮਮਾਦੇਸ਼ਾਦ੍ਭਦ੍ਰਕਾਲ੍ਯਾ ਸਹਾਨਯਾ
ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਵੀਰਭਦਰ ਤੇ ਭਦਰਕਾਲੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ।
ਵਿਧ੍ਵਂਸਯ ਗਣਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ ਸਯਜ੍ਞਂ ਸਪਰਿਗ੍ਰਹਮ੍
ਗਣਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਯਜਨ ਤੇ ਉਸਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ।
ਤ੍ਵਯਾਪਿ ਭਦ੍ਰਕਾਲ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਦਤ੍ਤਂ ਸੈਨ੍ਯਂ ਭਯਾਵਹਮ੍
ਤੇ ਭਦਰਕਾਲੀ, ਤੈਨੂੰ ਵੀ ਡਰਾਉਣੀ ਫੌਜ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।
ਤਤਸ੍ਤੌ ਤੇਨ ਸੈਨ੍ਯੇਨ ਮਹਤਾਤਿਸਮਾਵृਤੌ
ਫਿਰ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਘਿਰ ਗਏ।
ਦੇਵੈਃ ਪਰਿਵृਤੋ ਦੇਵਿ ਸਦਸ੍ਯੈਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ ਸਹ ਵਿਸ਼੍ਰਬ੍ਧਾ ਮਂਤ੍ਰਪੂਤਂ ਤੁ ਪਿਬਂਤਃ ਸੋਮਮਧ੍ਵਰੇ
ਦੇਵੀ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਯਜਨ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਸੋਮ ਪੀ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰੇਣ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲੇਨ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਧਿਪ ਈਸ਼੍ਵਰਃ
ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ—
ਯਮਾਖ੍ਯੇਨ ਗਣੇਨੈਵ ਯਮਕਲ੍ਪਪ੍ਰਭੇਣ ਚ ੫.੨.੮੨.
ਯਮ ਨਾਮ ਦੀ ਗਣ ਨਾਲ, ਜੋ ਯਮ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਸੀ—
ਪਾਸ਼ੇਨ ਵਰੁਣੋ ਬਦ੍ਧਃ ਪਾਸ਼ੇਨ ਗਣਪੇਨ ਤੁ
ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਫਾਂਸ ਨਾਲ ਬੰਨਿਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਗਣਪਤੀ ਨੇ ਵੀ ਫਾਂਸ ਨਾਲ ਬੰਨਿਆ।
ਤਾਡਿਤੋऽਨਿਲ ਏਵਾਥ ਉਤ੍ਤਰੇ ਨਰਵਾਹਨਃ ਵੀਰਭਦ੍ਰਨਿਯੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਸੁਦਾਰੁਣਮ੍
ਫਿਰ ਪਵਨ ਦੇਵ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੈ, ਵੀਰਭਦਰ ਦੇ ਨਿਯੁਕਤ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗ ਕੀਤੀ।
ਅਥ ਯੁਦ੍ਧਂ ਚਕਾਰੋ ਚ੍ਚੈਰ੍ਭਦ੍ਰਕਾਲੀ ਭਯਾਵਹਾ
ਫਿਰ ਭਦਰਕਾਲੀ, ਜੋ ਡਰਾਉਣੀ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਵੱਡੀ ਤੀਬਰਤਾ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਈ।
ਪ੍ਰਜ੍ਵਾਲਜ੍ਵਲਨਾਕਾਰਾ ਸ਼ੁष੍ਕਮਾਂਸਾਤਿਭੈਰਵਾ
ਉਹ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸੜਕਦੀ ਹੋਈ, ਸੁੱਕੀ ਦੇਹ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਿਆਨਕ ਲੱਗ ਰਹੀ ਸੀ।
ਕਪਾਲਕਰ੍ਤ੍ਰਿਕਾਹਸ੍ਤਾ ਜਘ੍ਨੁਰ੍ਦੇਵਗਣਾਸ੍ਤਦਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾਭ੍ਯੁਪਗਤਾ ਦੇਵਾਸ੍ਤੁषਿਤਾ ਯੁਦ੍ਧਲਾਲਸਾ
ਉਸਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਖੋਪੜੀਆਂ ਤੇ ਕਟਾਰਾਂ ਸਨ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਟੋਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਵਾਰ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਜੰਗ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਹੋ ਕੇ ਆ ਗਏ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ।
ਕੇਚਿਚ੍ਚ ਚਿਕ੍ਸ਼ਿਪੁਃ ਸ਼ਕ੍ਤੀਃ ਕੇਚਿਤ੍ਪ੍ਰਾਸਾਂਸ੍ਤਥਾਪਰੇ
ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਭਾਲੇ ਸੁੱਟੇ, ਤੇ ਕੁਝ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਭਾਲੇ ਵਾਂਗ ਹਥਿਆਰ ਸੁੱਟੇ।
ਅਰ੍ਦ੍ਦਿਤੋ ਮਾਤृਸਂਘਸ੍ਤੁ ਪੀਡਿਤਾਃ ਪ੍ਰਮਥਾ ਯਦਾ
ਜਦ ਮਾਤਾਵਾਂ ਦੇ ਟੋਲੇ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਏ ਤੇ ਪ੍ਰਮਥਾ ਵੀ ਪੀੜਤ ਹੋ ਗਏ,
ਖਡ੍ਗਾਦਿਭਿਃ षਡਰ੍ਕਾਂਸ਼ੁਃ ਪੀਡਯਾਮਾਸ ਸਂਯੁਗੇ
ਛੇ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਲੇ ਨੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤਕਲੀਫ ਦਿੱਤੀ।
ਕਰਾਨ੍ਦਿਨਕਰਸ੍ਯੈਵ ਚਰਣੌ ਭਾਸ੍ਕਰਸ੍ਯ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਬਾਂਹਾਂ ਤੇ ਭਾਸਕਰ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਵਾਰ ਕੀਤਾ।
ਵਮਨ੍ਤੋ ਰੁਧਿਰਂ ਤੇऽਪਿ ਨष੍ਟਾ ਜਰ੍ਜਰ ਮਸ੍ਤਕਾਃ ੫.੨.੮੨.
ਉਹ ਲੋੜੀਂ ਖੂਨ ਉਗਲਦੇ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਟੁੱਟ ਕੇ ਨਾਸ ਹੋ ਗਏ ਤੇ ਉਹ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਬਦ੍ਧਃ ਪ੍ਰਾਚੇਤਸੋ ਦਕ੍ਸ਼ਃ ਪਾਸ਼ੇਨ ਸੁਦृਢੇਨ ਚ
ਪ੍ਰਚੇਤਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਕ੍ਸ਼ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਫਾਹੀ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ ਗਿਆ।
ਵृਤ੍ਤਾਂਤਃ ਕਥਿਤਃ ਸਰ੍ਵੋ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਯਥਾ ਤਥਾ
ਸਾਰੀ ਘਟਨਾ ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਹੋਈ, ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਨष੍ਟਾਸ਼੍ਚ ਵਸਵੋ ਦੇਵਾਃ ਪੀਡਿਤਾ ਭਾਸ੍ਕਰਾ ਰਣੇ ਵਰੁਣੋ ਯਾਦਸਾਂ ਨਾਥਃ ਕ੍ਵ ਗਤਃ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਵਸੂ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਨਾਸ ਹੋ ਗਏ, ਭਾਸਕਰ ਵੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਪੀੜਤ ਹੋਇਆ; ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਰੁਣ ਕਿੱਥੇ ਗਿਆ, ਹੇ ਪਰਮਾਤਮਾ?
ਭਦ੍ਰਕਾਲ੍ਯਾ ਹਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਵੀਰਭਦ੍ਰਗਣੇਨ ਚ
ਭਦਰਕਾਲੀ ਅਤੇ ਵੀਰਭਦਰ ਦੇ ਟੋਲਿਆਂ ਨੇ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਦੀਪਿਤਾ ਮਹਾਸ਼ਾਲਾ ਭਗ੍ਨਂ ਵੈ ਯਜ੍ਞਤੋਰਣਮ੍ ਆਜਗਾਮ ਕृਪਾਵਿष੍ਟੋ ਯਤ੍ਰਾਹਂ ਮਨ੍ਦਰੇ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਵੱਡਾ ਮੰਡਪ ਸੜ ਗਿਆ, ਯਜਨ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਟੁੱਟ ਗਿਆ; ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਉਹ ਓਥੇ ਆਇਆ ਜਿੱਥੇ ਮੈਂ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਸੀ।
ਸ੍ਤੁਤਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਦੀਯਾਂ ਤੁ ਵਾਕ੍ਯਮੁਕ੍ਤਮਿਦਂ ਤਦਾ
ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਸਤਿਕਾਰ ਭਰੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਇਹ ਬਚਨ ਆਖੇ।
ਭਦ੍ਰਕਾਲ੍ਯਾ ਮਹਾਦੇਵ ਵਸਵੋ ਜਰ੍ਜਰੀਕृਤਾਃ
ਹੇ ਮਹਾਦੇਵ, ਵਸੂ ਭਦਰਕਾਲੀ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਨਾਸ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।
ਕਾਯਾਵਰੋਹਣਂ ਦੇਵ ਤੁषਿਤਾਨਾਂ ਕਥਂ ਭਵੇਤ੍
ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਤੁਸ਼ਿਤਾਂ ਦੀ ਦੇਹ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ?
ਮਹਾਕਾਲਵਨੇ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤੁ ਤੁषਿਤਾਸ੍ਤ੍ਵਮੀ
ਇਹ ਤੁਸ਼ਿਤਾ ਮਹਾਕਾਲ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਾਲੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਜਾਣ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਸ਼੍ਚ ਮਮਾਦੇਸ਼ਾਚ੍ਚਤੁਃਸ਼ਿष੍ਯੈਃ ਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ ੫.੨.੮੨.
ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਪਣੇ ਚਾਰ ਚੇਲਿਆਂ ਸਮੇਤ ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕਰਨ।