ਤ੍ਵਂ ਯਜ੍ਞਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵषਟ੍ਕਾਰੋ ਹੋਤਾऽਧ੍ਵਰ੍ਯੁਸ੍ਤ੍ਵਮੇਵ ਚ
ਤੂੰ ਹੀ ਯਜਨ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਹੀ ਵਸ਼ਟ-ਉਚਾਰ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਹੀ ਹੋਤਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਤੂੰ ਹੀ ਅਧਵਰਯੁ ਹੈਂ।
ਦੇਵਾਨਾਂ ਭਾਗਧੇਯਾਨਿ ਵਹਤ੍ਯਗ੍ਨਿਰਯਂ ਭਯਾਤ੍
ਇਹ ਅੱਗ, ਡਰ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਨੁਸ੍ਮਰਨ੍ਪੂਰ੍ਵਵੈਰਂ ਨੈਵ ਦਾਸ੍ਯਤ੍ਯਸ਼ਾਸਿਤਃ
ਪੁਰਾਣੀ ਵੈਰ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਬਿਨਾ ਆਗਿਆ ਦੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਦੇਵੇਗਾ।
ਯੇ ਚ ਯਜ੍ਞੇ ਸਮਾਨੀਤਾ ਦੇਵਾ ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਸ਼ਂਕਰ
ਜੋ ਦੇਵਤੇ ਦਕ੍ਸ਼ ਦੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਸ਼ੰਕਰ—
ਏਵਮੁਕ੍ਤੇ ਤ੍ਵਯਾ ਦੇਵਿ ਮਯਾਪ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਵਰਾਨਨੇ
ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ, ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਵਹ੍ਨਿਸ਼੍ਚਾਦੇਸ਼ਕਾਰੀ ਚ ਦੇਵਾਃ ਕ੍ਰੀਡਨਕਾਃ ਪ੍ਰਿਯੇ
ਅੱਗ ਨੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਖੇਡਣ ਵਾਲੇ ਬਣ ਗਏ, ਪਿਆਰੀ।
ਲਲਾਟੇ ਭ੍ਰੁਕੁਟੀਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰੋਚ੍ਛ੍ਵਸਂਤ੍ਯਾ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਭ੍ਰੂ ਭੰਨ ਕੇ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸਾਹ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਖੜੀ ਸੀ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਸਂਮਰ੍ਦ੍ਯਮਾਨੇ ਤੁ ਨਾਸਾਗ੍ਰੇ ਪਰ੍ਵਤਾਤ੍ਮਜੇ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਉਥੇ ਦਬਾਈ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ, ਉਸਦੀ ਨੱਕ ਦੇ ਅੱਗੇ—
ਬਦ੍ਧਗੋਧਾਂਗੁਲਿਤ੍ਰਾ ਚ ਕਵਚਾਬਦ੍ਧਮੇਖਲਾ
ਉਸਦੀ ਉਂਗਲ 'ਤੇ ਗੋਹ ਦੀ ਆਕਾਰ ਵਾਲੀ ਅੰਗੂਠੀ ਬੰਨੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਤੇ ਕਵਚ 'ਤੇ ਪਟਕਾ ਬੰਨਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸਹਸ੍ਰਾਸ੍ਯਾ ਸ਼ਤਭੁਜਾ ਸਹਸ੍ਰਚਰਣੋਦਰੀ ੫.੨.੮੨.
ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਮੂੰਹ ਵਾਲੀ, ਸੌ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੀ, ਹਜ਼ਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੀ ਤੇ ਵੱਡੀ ਪੇਟ ਵਾਲੀ ਸੀ।
ਕृਤਂ ਨਾਮ ਤ੍ਵਯਾ ਦੇਵਿ ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚ ਤਮੋਮਯੀਮ੍
ਦੇਵੀ, ਜਦ ਤੂੰ ਉਹ ਹਨੇਰੀ ਰੂਪ ਬਣਾਇਆ, ਤੇ ਮੈਂ ਉਹ ਰੂਪ ਵੇਖਿਆ—
ਮਯਾ ਸृष੍ਟਸ੍ਤੁ ਪੁਰੁषਸ੍ਤਾਦृਸ਼ੋ ਲੋਮਹਰ੍षਣਃ ਆਜ੍ਞਾਪਯ ਸੁਰੇਸ਼ਾਨ ਕਿਂ ਕਰੋਮਿ ਜਗਤ੍ਪ੍ਰਭੋ
ਮੈਂ ਇੱਕ ਐਸਾ ਮਰਦ ਬਣਾਇਆ, ਜੋ ਵੇਖਣ ਵਿੱਚ ਡਰਾਉਣਾ ਸੀ; ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਹੁਕਮ ਕਰ, ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ?
ਤਤੋ ਦੇਵਿ ਮਯਾਜ੍ਞਪ੍ਤੋ ਭਾਵਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਦੀਯਕਮ੍
ਫਿਰ, ਦੇਵੀ, ਤੇਰੀ ਮਰਜ਼ੀ ਜਾਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ।
ਵੀਰਭਦ੍ਰ ਮਮਾਦੇਸ਼ਾਦ੍ਭਦ੍ਰਕਾਲ੍ਯਾ ਸਹਾਨਯਾ
ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਵੀਰਭਦਰ ਤੇ ਭਦਰਕਾਲੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ।
ਵਿਧ੍ਵਂਸਯ ਗਣਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ ਸਯਜ੍ਞਂ ਸਪਰਿਗ੍ਰਹਮ੍
ਗਣਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਯਜਨ ਤੇ ਉਸਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ।
ਤ੍ਵਯਾਪਿ ਭਦ੍ਰਕਾਲ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਦਤ੍ਤਂ ਸੈਨ੍ਯਂ ਭਯਾਵਹਮ੍
ਤੇ ਭਦਰਕਾਲੀ, ਤੈਨੂੰ ਵੀ ਡਰਾਉਣੀ ਫੌਜ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।
ਤਤਸ੍ਤੌ ਤੇਨ ਸੈਨ੍ਯੇਨ ਮਹਤਾਤਿਸਮਾਵृਤੌ
ਫਿਰ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਘਿਰ ਗਏ।
ਦੇਵੈਃ ਪਰਿਵृਤੋ ਦੇਵਿ ਸਦਸ੍ਯੈਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ ਸਹ ਵਿਸ਼੍ਰਬ੍ਧਾ ਮਂਤ੍ਰਪੂਤਂ ਤੁ ਪਿਬਂਤਃ ਸੋਮਮਧ੍ਵਰੇ
ਦੇਵੀ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਯਜਨ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਸੋਮ ਪੀ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰੇਣ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲੇਨ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਧਿਪ ਈਸ਼੍ਵਰਃ
ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ—
ਯਮਾਖ੍ਯੇਨ ਗਣੇਨੈਵ ਯਮਕਲ੍ਪਪ੍ਰਭੇਣ ਚ ੫.੨.੮੨.
ਯਮ ਨਾਮ ਦੀ ਗਣ ਨਾਲ, ਜੋ ਯਮ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਸੀ—
ਪਾਸ਼ੇਨ ਵਰੁਣੋ ਬਦ੍ਧਃ ਪਾਸ਼ੇਨ ਗਣਪੇਨ ਤੁ
ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਫਾਂਸ ਨਾਲ ਬੰਨਿਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਗਣਪਤੀ ਨੇ ਵੀ ਫਾਂਸ ਨਾਲ ਬੰਨਿਆ।
ਤਾਡਿਤੋऽਨਿਲ ਏਵਾਥ ਉਤ੍ਤਰੇ ਨਰਵਾਹਨਃ ਵੀਰਭਦ੍ਰਨਿਯੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਸੁਦਾਰੁਣਮ੍
ਫਿਰ ਪਵਨ ਦੇਵ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੈ, ਵੀਰਭਦਰ ਦੇ ਨਿਯੁਕਤ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗ ਕੀਤੀ।
ਅਥ ਯੁਦ੍ਧਂ ਚਕਾਰੋ ਚ੍ਚੈਰ੍ਭਦ੍ਰਕਾਲੀ ਭਯਾਵਹਾ
ਫਿਰ ਭਦਰਕਾਲੀ, ਜੋ ਡਰਾਉਣੀ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਵੱਡੀ ਤੀਬਰਤਾ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਈ।
ਪ੍ਰਜ੍ਵਾਲਜ੍ਵਲਨਾਕਾਰਾ ਸ਼ੁष੍ਕਮਾਂਸਾਤਿਭੈਰਵਾ
ਉਹ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸੜਕਦੀ ਹੋਈ, ਸੁੱਕੀ ਦੇਹ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਿਆਨਕ ਲੱਗ ਰਹੀ ਸੀ।
ਕਪਾਲਕਰ੍ਤ੍ਰਿਕਾਹਸ੍ਤਾ ਜਘ੍ਨੁਰ੍ਦੇਵਗਣਾਸ੍ਤਦਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾਭ੍ਯੁਪਗਤਾ ਦੇਵਾਸ੍ਤੁषਿਤਾ ਯੁਦ੍ਧਲਾਲਸਾ
ਉਸਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਖੋਪੜੀਆਂ ਤੇ ਕਟਾਰਾਂ ਸਨ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਟੋਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਵਾਰ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਜੰਗ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਹੋ ਕੇ ਆ ਗਏ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ।
ਕੇਚਿਚ੍ਚ ਚਿਕ੍ਸ਼ਿਪੁਃ ਸ਼ਕ੍ਤੀਃ ਕੇਚਿਤ੍ਪ੍ਰਾਸਾਂਸ੍ਤਥਾਪਰੇ
ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਭਾਲੇ ਸੁੱਟੇ, ਤੇ ਕੁਝ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਭਾਲੇ ਵਾਂਗ ਹਥਿਆਰ ਸੁੱਟੇ।
ਅਰ੍ਦ੍ਦਿਤੋ ਮਾਤृਸਂਘਸ੍ਤੁ ਪੀਡਿਤਾਃ ਪ੍ਰਮਥਾ ਯਦਾ
ਜਦ ਮਾਤਾਵਾਂ ਦੇ ਟੋਲੇ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਏ ਤੇ ਪ੍ਰਮਥਾ ਵੀ ਪੀੜਤ ਹੋ ਗਏ,
ਖਡ੍ਗਾਦਿਭਿਃ षਡਰ੍ਕਾਂਸ਼ੁਃ ਪੀਡਯਾਮਾਸ ਸਂਯੁਗੇ
ਛੇ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਲੇ ਨੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤਕਲੀਫ ਦਿੱਤੀ।
ਕਰਾਨ੍ਦਿਨਕਰਸ੍ਯੈਵ ਚਰਣੌ ਭਾਸ੍ਕਰਸ੍ਯ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਬਾਂਹਾਂ ਤੇ ਭਾਸਕਰ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਵਾਰ ਕੀਤਾ।
ਵਮਨ੍ਤੋ ਰੁਧਿਰਂ ਤੇऽਪਿ ਨष੍ਟਾ ਜਰ੍ਜਰ ਮਸ੍ਤਕਾਃ ੫.੨.੮੨.
ਉਹ ਲੋੜੀਂ ਖੂਨ ਉਗਲਦੇ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਟੁੱਟ ਕੇ ਨਾਸ ਹੋ ਗਏ ਤੇ ਉਹ ਮਾਰੇ ਗਏ।