ਤਾਡਿਤੋ ਹਦਯੇਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਚਰਣੈਰ੍ਵਜ੍ਰਸਂਨਿਭੈਃ
ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਵਜਰ ਵਰਗੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਕਰਾਲੈਃ ਕਂਟਕੈਃ ਕृष੍ਣੈਃ ਪੁਰੁषੈਰੁਦ੍ਯਤਾਯੁਧੈਃ
ਕਾਲੇ, ਡਰਾਉਣੇ ਲੋਕ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਤੇ ਕਾਂਟਿਆਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਹੋ ਕੇ, ਹਮਲਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਏਵਮੇਤਨ੍ਮਯਾ ਦृष੍ਟਮਿਮਾਂਰਾਤ੍ਰਿਂ ਭਯਾਵਹਾਮ੍
ਇਹ ਡਰਾਉਣੀ ਰਾਤ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਵੇਖੀ।
ਇਮਾਂ ਤੁ ਦੁਃਸ੍ਵਪ੍ਨਗਤਿਂ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਵੈ ਹ੍ਯਨੇਕਰੂਪਾਮਵਿਚਿਂਤਿਤਾਂ ਪੁਰਾ
ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਸੁਪਨੇ ਦੀ ਯਾਤਰਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਈ ਰੂਪ ਤੇ ਅਣਸੋਚੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਹਨ, ਮੈਂ ਵੇਖੀ।
ਨृਪਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਅਮਾਤ੍ਯਾ ਭृਸ਼ਦੁਃਖਿਤਾਃ
ਰਾਜੇ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖ ਹੋਇਆ।
ਸੌਰਿ ਸੂਰ੍ਯਕੁਜਾਕ੍ਰਾਂਤਂ ਨਗਰਂ ਦृਸ਼੍ਯਤੇऽਧੁਨਾ
ਹੁਣ ਸ਼ਹਿਰ ਸੌਰੀ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਮੰਗਲ ਦੀ ਛਾਂ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਕਰਣਾਨਿ ਨ ਸ਼ਸ੍ਯਂਤੇ ਮੁਹੂਰ੍ਤ੍ਤਾ ਦਾਰੁਣਾਭਵਨ੍
ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੀਆਂ, ਸਮਾਂ ਕਠਿਨ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।
ਆਸ਼੍ਵਾਸਯਂਤੋ ਰਾਜਾਨਮਿਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਉਹ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਹੌਸਲਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹਿ ਰਹੇ ਸਨ।
ਦृਸ਼੍ਯਂਤੇ ਭਾਵਿਤਾਃ ਪੁਂਸਿ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਧਾਤੁਵਸ਼ੇਨ ਹਿ 5.2.80.
ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਇਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਧਾਤੂਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਏਭਿਸ੍ਤਤੋ ਮੋਕ੍ਸ਼੍ਯਸੇ ਤ੍ਵਂ ਮਾਨਸਾਦਧਿਵਿਭ੍ਰਮਾਤ੍
ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਤੇਰਾ ਮਨ ਦਾ ਵਿਗਣ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਤੇ ਤੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ।
ਏਵਮਾਸ਼੍ਵਾਸਿਤੋ ਭੂਪੋ ਹ੍ਯਮਾਤ੍ਯੈਰ੍ਧਰ੍ਮਕੋਵਿਦੈਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੇ ਧਰਮ ਦੀ ਸਮਝ ਵਾਲੇ ਹੋ ਕੇ ਹੌਸਲਾ ਦਿੱਤਾ।
ਵਸ਼ਿष੍ਠਸ੍ਯ ਸੁਤੋ ਜ੍ਯੇष੍ਠਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿ ਰ੍ਵੈ ਭਕ੍ਸ਼ਿਤੋ ਮਯਾ
ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਦਾ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਕਤੀ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਖਾ ਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਤੇਨ ਪਾਪੇਨ ਸਂਤਪ੍ਤਃ ਕਥਂ ਸ੍ਵਸ੍ਥੋ ਭਵਾਮਿ ਵੈ
ਉਸ ਪਾਪ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮੈਂ ਦੁਖੀ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਚੈਨ ਪਾ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?
ਮਯਾ ਪੁਨਰ੍ਨृਸ਼ਂਸੇਨ ਸਾ ਤਥਾ ਨ ਤੁ ਵਰ੍ਜਿਤਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੋऽਹਮਨੇਨੈਵ ਸ਼ਰੀਰੇਣ ਕੁਲਾਂਤਕृਤ੍
ਮੈਂ ਫਿਰ ਨਿਰਦਈ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਛੱਡਿਆ; ਇਸੀ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਮੈਂ ਰਾਕਸ਼ਸ ਬਣ ਗਿਆ, ਆਪਣੀ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।
ਜਾਤਃ ਕੁਲੇ ਰਘੂਣਾਂ ਵੈ ਪਾਪਾਤ੍ਮਾ ਪਾਪਸਂਭਵਃ
ਰਘੂਆਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਵੀ, ਮੈਂ ਪਾਪੀ ਆਤਮਾ ਹਾਂ, ਪਾਪ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਇਤਿ ਤਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸੌਦਾਸਸ੍ਯ ਸੁਵਿਸ੍ਮਿਤਾਃ
ਸਉਦਾਸ ਦੇ ਇਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਬਹੁਤ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ।
ਅਹੋ ਪਾਪਮਿਦਂ ਭੂਰਿ ਕृਤਂ ਪਾਪੇਨ ਸਰ੍ਵਥਾ
ਹਾਏ, ਇਹ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਪੀ ਵਲੋਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦਦ੍ਯੈਵ ਗਂਤਵ੍ਯਮਸ੍ਯ ਭੂਪਸ੍ਯ ਕਾਰਣਾਤ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਅੱਜ ਹੀ ਇਸ ਰਾਜੇ ਦੀ ਖਾਤਰ ਸਾਨੂੰ ਇਥੋਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਹਿਤਾਸ੍ਤੇਨ ਤੇऽਮਾਤ੍ਯਾ ਭृਸ਼ਦੁਃਖਿਤਾਃ 5.2.80.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਉਹ ਮੰਤਰੀ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਇਕੱਠੇ ਚਲੇ ਗਏ।
ਅਦृਸ਼੍ਯਂਤੀਂ ਵਧੂਂ ਦੀਨਾਂ ਯਤ੍ਰਾਸ਼੍ਵਾਸਯਤਿ ਪ੍ਰਭੁਃ ਭਯਸਂਵਿਗ੍ਨਯਾ ਵਾਚਾ ਵਸ਼ਿष੍ਠਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਜਿੱਥੇ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣੀ ਦੁਖੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਦਿਲਾਸਾ ਦੇ ਰਹੇ ਸੀ, ਜੋ ਦਿਖਾਈ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ ਸੀ, ਉਥੇ ਉਹ ਡਰ ਨਾਲ ਕੰਪਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਨੂੰ ਇਹ ਬੋਲ ਆਖੇ।
ਅਸੌ ਮृਤ੍ਯੁਰਿਵੋਗ੍ਰੇਣ ਦਣ੍ਡੇਨ ਵਹੁਗਰ੍ਵਿਤਃ
ਉਹ ਮੌਤ ਵਾਂਗ ਡਰਾਉਣੀ ਲਾਠੀ ਫੜ ਕੇ ਬਹੁਤ ਅਹੰਕਾਰ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਤਨ੍ਨਿਵਾਰਯਿਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਤੋ ਨਾਨ੍ਯੋ ਵੈ ਭੁਵਿ ਕਸ਼੍ਚਨ
ਧਰਤੀ ਤੇ ਕੋਈ ਹੋਰ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ।
ਤ੍ਰਾਹਿ ਮਾਂ ਭਗ ਵਨ੍ਪਾਪਾਦਸ੍ਮਾਦ੍ਦਾਰੁਣਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਡਰਾਉਣੇ ਪਾਪੀ ਤੋਂ ਬਚਾ ਲੋ।
ਨੈਤਦ੍ਰਕ੍ਸ਼ੋ ਭਯਂ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਪਸ਼੍ਯਸਿ ਤ੍ਵਮੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਡਰ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਖਤਰੇ ਨੂੰ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਸ ਏषੋऽਸ੍ਮਿਨ੍ਵਨੋਦ੍ਦੇਸ਼ੇ ਸਮਾ ਯਾਤੋ ਮਮਾਂਤਿਕਮ੍ ਵਾਰਯਾਮਾਸ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਹੁਂਕਾਰੇਣ ਨृਪੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਇਸ ਜੰਗਲ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਇਕ ਸਾਲ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ, ਤੇ ਤਾਕਤਵਾਨ ਨੇ ਨਰਪਤੀ ਨੂੰ ਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਪੂਤੇਨ ਚ ਤਤਃ ਸਮਭ੍ਯੁਕ੍ਸ਼੍ਯ ਚ ਵਾਰਿਣਾ
ਫਿਰ, ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਛਿੜਕਿਆ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਤਿਲਭ੍ਯ ਤਤਃ ਸਂਜ੍ਞਾਮਭਿਵਾਦ੍ਯ ਕृਤਾਂਜਲਿਃ
ਹੋਸ਼ ਆਉਣ ਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਸੌਦਾਸੋऽਹਂ ਮਹਾਭਾਗ ਦਾਸੋऽਹਂ ਤਵ ਸੁਵ੍ਰਤ
ਹੇ ਮਹਾਂਭਾਗ, ਮੈਂ ਸਉਦਾਸ ਹਾਂ; ਹੇ ਸੁਵ੍ਰਤ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਦਾਸ ਹਾਂ।
ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨृਪਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਃ ਰਾਜਾਨਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚੇਦਂ ਵਿਨਯਾਵਨਤਂ ਤਥਾ ।। 5.2.80.
ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਉਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਨਮ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਝੁਕੇ ਹੋਏ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਜ੍ਞਾਤਮੇਵ ਯਥਾਕਾਲਂ ਗਚ੍ਛ ਰਾਜਨ੍ਕੁਸ਼ ਸ੍ਥਲੀਮ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਜਾਣੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਰਾਜਾ, ਤੁਸੀਂ ਕੁਸ਼ਾ ਸਥਾਨ ਤੇ ਜਾਓ।