ਸ੍ਕਨ੍ਦਪੁਰਾਣਮ੍
ਅਹਮੂਢਾਂ ਕੁਲੀਨੇਨ ਦ੍ਵਿਜੇਨਾਤਿਗੁਣੇਨ ਚ 5.2.78.
ਮੈਂ, ਜੋ ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੀ ਸੀ, ਉਸ ਬਹੁਤ ਗੁਣੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਲੋਂ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਈ ਸੀ।
ਤੇਨ ਮੇ ਵਲ੍ਲਭੋ ਰਾਜਨ੍ਨ ਚਾਹਂ ਤਸ੍ਯ ਵਲ੍ਲਭਾ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਮੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਬਣ ਗਿਆ, ਪਰ ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਨਹੀਂ ਬਣੀ।
ਨਾਨ੍ਯਤ੍ਰ ਕੁਰੁਤੇ ਭਾਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਵ੍ਰਤੇ ਸ੍ਥਿਤਃ ਅਪृਚ੍ਛਂ ਪ੍ਰਮਦਾਸ੍ਤਾਤ ਯਾਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤਾਃ ਪਤਿਭਿਃ ਕਿਲ
ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਦੇ ਵਚਨ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੀ ਭਾਵਨਾ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਨਹੀਂ ਲਾਉਂਦਾ। ਪਿਤਾ ਜੀ, ਮੈਂ ਉਹ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਵਲੋਂ ਛੱਡੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ।
ਤਾਭਿਰੁਕ੍ਤਾ ਹ੍ਯਹਂ ਭੂਪ ਵਸ਼੍ਯੋ ਭਰ੍ਤ੍ਤਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਹੇ ਭੂਪ, ਉਹ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਪਤੀ ਤੇਰਾ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।'
ਭੇषਜੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਸ਼੍ਚੂਰ੍ਣੈਰ੍ਮਂਤ੍ਰੈਰ੍ਮੋਹਕਰੈਃ ਪਰੈਃ
ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ, ਚੂਰਨ ਅਤੇ ਭਟਕਾਉਣ ਵਾਲੇ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ,
ਤਤੋऽਹਂ ਤ੍ਵਰਿਤਾ ਗਤ੍ਵਾ ਤਾਸਾਂ ਵਾਕ੍ਯੇਨ ਭੂਪਤੇ
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਕੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲੀ ਗਈ।
ਪ੍ਰਦੋषੇ ਪਯਸਾ ਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚੂਰ੍ਣੋ ਭਰ੍ਤ੍ਤਰਿ ਯੋਜਿਤਃ
ਸਾਂਝ ਵੇਲੇ, ਦੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾਇਆ ਹੋਇਆ ਚੂਰਨ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਯਦਾ ਪੀਤਸ਼੍ਚ ਚੂਰ੍ਣਸ੍ਤੁ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣਾਤੀਵ ਗੁਂਠਿਤਃ
ਜਦੋਂ ਚੂਰਨ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਲੁਕਾ ਕੇ ਪਤੀ ਨੇ ਪੀ ਲਿਆ,
ਦ੍ਵਾਰਦੇਸ਼ੇ ਸ੍ਥਿਤਃ ਕ੍ਰਂਦਨ੍ਦਾਸੋऽਸ੍ਮਿ ਤਵ ਸ਼ੋਭਨੇ
ਮੈਂ ਦਰਵਾਜੇ ਉੱਤੇ ਖੜੀ ਰੋ ਰਹੀ ਸੀ, ਸੋਹਣੀਏ, ਤੇਰੀ ਦਾਸੀ ਵਾਂਗ।
ਤਤ੍ਤਸ੍ਯ ਰੁਦਿਤਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਮਂਤ੍ਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਤੋ ਨृਪ
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਪਤੀ ਦੇ ਰੋਣ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਮੰਤਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਜਾਣ ਕੇ,
ਤਤਃ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਕਾਂਤੋ ਮੇ ਵਸ਼੍ਯੋऽਭੂਦ੍ਭਵਨੇ ਸ੍ਥਿਤਃ 5.2.78.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੋਂ ਮੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਘਰ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ।
ਤਾਮ੍ਰਭ੍ਰਾष੍ਟ੍ਰੇ ਚ ਦਗ੍ਧਾਹਂ ਯੁਗਾਨਿ ਦਸ਼ ਪਂਚ ਚ ਛੇਦਿਤਾ ਕਾਲਸੂਤ੍ਰੇਣ ਪੀਡਿਤਾ ਘ੍ਰਾਣਯਂਤ੍ਰਕੇ
ਤਾਂਬੇ ਦੀ ਭਾਂਡ ਵਿੱਚ ਪੰਦਰਾਂ ਯੁੱਗਾਂ ਲਈ ਸਾੜੀ ਗਈ, ਸਮੇਂ ਦੀ ਡੋਰੀ ਨਾਲ ਕੱਟੀ ਗਈ, ਤੇ ਨੱਕ ਨੂੰ ਦਬਾਉਣ ਵਾਲੇ ਯੰਤਰ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋਈ।
ਕ੍ਵਾਥੀਭੂਤਾ ਤਪ੍ਤਤੈਲੈਰ੍ਘਟੇ ਦਰ੍ਵ੍ਯਾਥ ਲੋਡਿਤਾ
ਤਪਦੇ ਤੇਲ ਨਾਲ ਭਰੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਉਬਾਲੀ ਗਈ, ਕੜਚੀ ਨਾਲ ਹਲਾਈ ਗਈ।
ਦਲਿਤਾ ਦਂਤਦਲਨੇ ਦਗ੍ਧਾਹਂ ਰੌਰਵੇ ਭृਸ਼ਮ੍
ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਕੁਚਲ ਕੇ, ਰੌਰਵ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸਾੜੀ ਗਈ।
ਯਾਨ੍ਯਾਪਿ ਯੁਵਤੀ ਤਾਤ ਭਰ੍ਤੁਰ੍ਵਸ਼੍ਯਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਪਿਆਰੇ, ਜੋ ਵੀ ਜਵਾਨ ਔਰਤ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰਨਾ ਚਾਹੇ,
ਭਰ੍ਤ੍ਤਾ ਨਾਥੋ ਗੁਰੁਰ੍ਭਰ੍ਤਾ ਭਰ੍ਤ੍ਤਾ ਵੈ ਦੈਵਤਂ ਪਰਮ੍
ਪਤੀ ਹੀ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਪਤੀ ਹੀ ਗੁਰੂ ਹੈ, ਪਤੀ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦੇਵਤਾ ਹੈ।
ਤੁष੍ਟੇ ਭਰ੍ਤ੍ਤਰਿ ਨਾਰੀਣਾਂ ਤੁष੍ਟਾਃ ਸ੍ਯੁਃ ਸਰ੍ਵਦੇਵਤਾਃ ਭਸ੍ਮੀਭਵਤਿ ਸਾ ਨਾਰੀ ਯਯਾ ਭਰ੍ਤ੍ਤਾ ਨ ਤੋषਿਤਃ
ਜਦੋਂ ਪਤੀ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੇ, ਔਰਤਾਂ ਉੱਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਜਿਸ ਨੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਔਰਤ ਸੁਆਹ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਂਤੇ ਭੋਗਾਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧਾਃ ਸਦਾ
ਜਿਸ ਦੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁਖ ਮਿਲਦੇ ਹਨ,
ਤਿਰ੍ਯਗ੍ਯੋਨਿਸ਼ਤਂ ਯਾਤਿ ਕृਮਿਪਕ੍ਸ਼ਿਸ਼ਤਾਨਿ ਚ
ਉਹ ਸੌ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀਆਂ ਕੋਖਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਕਈ ਵਾਰੀ ਕੀੜੇ ਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਵਾਂਗ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਪੁਨਰ੍ਮਯਾ ਭੁਕ੍ਤਾ ਨਰਕਾ ਭृਸ਼ਦਾਰੁਣਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਮੁੜ ਮੁੜ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦਰਦ ਭਰੇ ਨਰਕ ਭੋਗੇ।
ਕਿਂਚਿਤ੍ਪਾਤਕਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਚਂਡਾਲਸ੍ਯ ਚ ਵੇਸ਼੍ਮਨਿ 5.2.78.
ਕੁਝ ਪਾਪ ਸਾਫ ਕਰਨ ਲਈ, ਮੈਂ ਚੰਡਾਲ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਿਆ।
ਸਾਰਮੇਯੈਰ੍ਵृਤਾ ਦੀਨਾ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਮਾਣਾ ਪੁਨਃਪੁਨਃ ਤੈਰਹਂ ਤੁਦ੍ਯਮਾਨਾਪਿ ਮਹਾਕਾਲਵਨਂ ਗਤਾ
ਕੁੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ, ਦੁਖੀ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਲੋਂ ਖਾਧੀ ਗਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੀੜਾ ਸਹਿ ਕੇ ਮੈਂ ਮਹਾਕਾਲ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਚਲੀ ਗਈ।
ਦृष੍ਟੋ ਮਯਾ ਮਹਾਦੇਵੋ ਦੈਵਤੋ ਮृਗਮਾਣਯਾ
ਮੈਂ ਮਹਾਂਦੇਵ, ਜੋ ਦੇਵਤਾ ਹੈ, ਨੂੰ ਹਿਰਣ ਦੀ ਪਿੱਛੇ ਦੌੜਦੇ ਹੋਏ ਵੇਖਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਗਤਾ ਸ਼ਕ੍ਰਪੁਰਂ ਪ੍ਰਤਿ ਦਿਵ੍ਯਾਂਬਰਧਰਾ ਦਿਵ੍ਯਾ ਦਿਵ੍ਯਮਾਲਾਵਿਭੂषਣਾ
ਉਸ ਦੀ ਝਲਕ ਹੀ ਮਿਲਣ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਚਲੀ ਗਈ, ਜਿੱਥੇ ਮੈਂ ਸੁੰਦਰ ਅਸਮਾਨੀ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਦੇਵ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਤਤ੍ਰਾਹਂ ਪੂਜਿਤਾ ਦੇਵੈਃ ਸ੍ਤੁਤਾਹਂ ਚਾਰਣੈਸ੍ਤਥਾ
ਉਥੇ ਮੈਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਚਾਰਣਾਂ ਨੇ ਮੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਵਲ੍ਲਭਾ ਰੂਪਸਂਪਨ੍ਨਾ ਸ਼ਾਕਲੇ ਨਗਰੇ ਸ਼ੁਭੇ
ਮੈਂ ਸ਼ਾਕਲ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੀਤਮ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਵਸਦੀ ਸੀ।
ਸ੍ਮृਤ੍ਵਾ ਲਿਂਗਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਹਰ੍षੋ ਜਾਤਸ੍ਤੁ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਜਦ ਮੈਂ ਲਿੰਗ ਦੇ ਮਹਾਤਮ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਪਲ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਖੁਸ਼ੀ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਈ।
ਜਾਤਾ ਜਾਤਿਸ੍ਮਰਾ ਤਾਤ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਵ੍ਰਤੇ ਸ੍ਥਿਤਾ ਯਥਾ ਨ ਭੂਯੋ ਮੇ ਜਨ੍ਮ ਸ੍ਯਾਚ੍ਚ ਸਂਸਾਰਸਾਗਰੇ
ਪਿਆਰੇ ਪਿਤਾ, ਮੈਂ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਬਣ ਗਈ, ਬ੍ਰਹਮਚਰਯ ਦੇ ਵ੍ਰਤ ਵਿੱਚ ਟਿਕੀ ਰਹੀ, ਤਾਂ ਕਿ ਦੁਬਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਇਤਿ ਪੁਤ੍ਰੀਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚਿਤ੍ਰਸੇਨੋ ਮਹੀਪਤਿਃ
ਪੁੱਤਰੀ ਦੇ ਇਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਚਿਤ੍ਰਸੇਨ ਰਾਜਾ,
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਤਤ੍ਰ ਤਲ੍ਲਿਂਗਂ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਉਥੇ ਉਸ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।