ਯਦਿ ਮਦ੍ਵਚਨਂ ਪੁਤ੍ਰਿ ਪ੍ਰਤਿਭਾਤਿ ਨ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍ 5.2.78.
ਜੇ, ਧੀਏ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਵੇਲੇ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ—
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਸਾ ਨृਪਤਿਨਾ ਪਿਤ੍ਰਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਉਸ ਦਾ ਪਿਤਾ ਸੀ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਦਾ ਰਿਹਾ।
ਜਹਾਸ ਚਾਤਿਹਾਸੇਨ ਪੁਨਃ ਸ਼੍ਵਾਸਾਂਸ਼੍ਚ ਮੁਂਚਤਿ
ਉਹ ਜ਼ੋਰ-ਜ਼ੋਰ ਹੱਸ ਪਈ ਤੇ ਫਿਰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਡੂੰਘੀ ਸਾਹ ਲੈਣ ਲੱਗੀ।
ਤਾਮਵਸ੍ਥਾਂ ਗਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪੁਤ੍ਰੀ ਮੁਨ੍ਮਤ੍ਤਤਾਂ ਗਤਾਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਉਸ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਪਾਗਲਪਨ ਵਿੱਚ ਚਲੀ ਗਈ ਹੋਵੇ—
ਭੂਤੇਨ ਵਾ ਪਿਸ਼ਾਚੇਨ ਮਤ੍ਸੁਤਾ ਲਕ੍ਸ਼ਣੈਰ੍ਯੁਤਾ
ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, 'ਮੇਰੀ ਧੀ, ਜੋ ਚੰਗੇ ਲਕੜਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਭੂਤ ਜਾਂ ਪਿਸਾਚ ਦੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ ਹੈ।'
ਤਦਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਸ੍ਤਯਾ ਪੁਤ੍ਰ੍ਯਾ ਮਾ ਤਾਤ ਵਿਮਨਾ ਭਵ
ਫਿਰ ਉਸ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਪਿਤਾ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਮਨ ਖੱਟਾ ਨਾ ਕਰੋ।'
ਨ ਪਿਸ਼ਾਚੇਨ ਯਕ੍ਸ਼ੇਣ ਤਵ ਕਨ੍ਯਾ ਮਹੀਪਤੇ
ਮਹੀਪਤਿ, ਤੁਹਾਡੀ ਧੀ ਕਿਸੇ ਪਿਸਾਚ ਜਾਂ ਯਕਸ਼ ਦੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ।
ਪ੍ਰਾਗ੍ਜ੍ਯੋਤਿषੇ ਪੁਰੇ ਵਿਪ੍ਰੋ ਹਰਸ੍ਵਾਮੀ ਬਭੂਵ ਹ
ਪ੍ਰਾਗਜੋਤਿਸ਼ ਨਗਰ ਵਿੱਚ, ਹਾਰਸਵਾਮੀ ਨਾਂਕਾ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ।
ਰੂਪਯੌਵਨਸਂਪਨ੍ਨਾ ਤਸ੍ਯ ਨਾਹਂ ਪ੍ਰਿਯਾ ਵਿਭੋ
ਮੈਂ ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੇ ਜਵਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਪਰ ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਉਸ ਲਈ ਪਿਆਰੀ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਨਾਨ੍ਯਸ੍ਯ ਕਸ੍ਯਚਿਦ੍ਦ੍ਵੇष੍ਟਾ ਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਾਂ ਪृਥਿਵੀਪਤੇ
ਉਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ, ਸਿਰਫ ਮੈਨੂੰ ਹੀ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਅਹਮੂਢਾਂ ਕੁਲੀਨੇਨ ਦ੍ਵਿਜੇਨਾਤਿਗੁਣੇਨ ਚ 5.2.78.
ਮੈਂ, ਜੋ ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੀ ਸੀ, ਉਸ ਬਹੁਤ ਗੁਣੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਲੋਂ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਈ ਸੀ।
ਤੇਨ ਮੇ ਵਲ੍ਲਭੋ ਰਾਜਨ੍ਨ ਚਾਹਂ ਤਸ੍ਯ ਵਲ੍ਲਭਾ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਮੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਬਣ ਗਿਆ, ਪਰ ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਨਹੀਂ ਬਣੀ।
ਨਾਨ੍ਯਤ੍ਰ ਕੁਰੁਤੇ ਭਾਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਵ੍ਰਤੇ ਸ੍ਥਿਤਃ ਅਪृਚ੍ਛਂ ਪ੍ਰਮਦਾਸ੍ਤਾਤ ਯਾਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤਾਃ ਪਤਿਭਿਃ ਕਿਲ
ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਦੇ ਵਚਨ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੀ ਭਾਵਨਾ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਨਹੀਂ ਲਾਉਂਦਾ। ਪਿਤਾ ਜੀ, ਮੈਂ ਉਹ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਵਲੋਂ ਛੱਡੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ।
ਤਾਭਿਰੁਕ੍ਤਾ ਹ੍ਯਹਂ ਭੂਪ ਵਸ਼੍ਯੋ ਭਰ੍ਤ੍ਤਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਹੇ ਭੂਪ, ਉਹ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਪਤੀ ਤੇਰਾ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।'
ਭੇषਜੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਸ਼੍ਚੂਰ੍ਣੈਰ੍ਮਂਤ੍ਰੈਰ੍ਮੋਹਕਰੈਃ ਪਰੈਃ
ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ, ਚੂਰਨ ਅਤੇ ਭਟਕਾਉਣ ਵਾਲੇ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ,
ਤਤੋऽਹਂ ਤ੍ਵਰਿਤਾ ਗਤ੍ਵਾ ਤਾਸਾਂ ਵਾਕ੍ਯੇਨ ਭੂਪਤੇ
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਕੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲੀ ਗਈ।
ਪ੍ਰਦੋषੇ ਪਯਸਾ ਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚੂਰ੍ਣੋ ਭਰ੍ਤ੍ਤਰਿ ਯੋਜਿਤਃ
ਸਾਂਝ ਵੇਲੇ, ਦੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾਇਆ ਹੋਇਆ ਚੂਰਨ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਯਦਾ ਪੀਤਸ਼੍ਚ ਚੂਰ੍ਣਸ੍ਤੁ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣਾਤੀਵ ਗੁਂਠਿਤਃ
ਜਦੋਂ ਚੂਰਨ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਲੁਕਾ ਕੇ ਪਤੀ ਨੇ ਪੀ ਲਿਆ,
ਦ੍ਵਾਰਦੇਸ਼ੇ ਸ੍ਥਿਤਃ ਕ੍ਰਂਦਨ੍ਦਾਸੋऽਸ੍ਮਿ ਤਵ ਸ਼ੋਭਨੇ
ਮੈਂ ਦਰਵਾਜੇ ਉੱਤੇ ਖੜੀ ਰੋ ਰਹੀ ਸੀ, ਸੋਹਣੀਏ, ਤੇਰੀ ਦਾਸੀ ਵਾਂਗ।
ਤਤ੍ਤਸ੍ਯ ਰੁਦਿਤਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਮਂਤ੍ਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਤੋ ਨृਪ
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਪਤੀ ਦੇ ਰੋਣ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਮੰਤਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਜਾਣ ਕੇ,
ਤਤਃ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਕਾਂਤੋ ਮੇ ਵਸ਼੍ਯੋऽਭੂਦ੍ਭਵਨੇ ਸ੍ਥਿਤਃ 5.2.78.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੋਂ ਮੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਘਰ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ।
ਤਾਮ੍ਰਭ੍ਰਾष੍ਟ੍ਰੇ ਚ ਦਗ੍ਧਾਹਂ ਯੁਗਾਨਿ ਦਸ਼ ਪਂਚ ਚ ਛੇਦਿਤਾ ਕਾਲਸੂਤ੍ਰੇਣ ਪੀਡਿਤਾ ਘ੍ਰਾਣਯਂਤ੍ਰਕੇ
ਤਾਂਬੇ ਦੀ ਭਾਂਡ ਵਿੱਚ ਪੰਦਰਾਂ ਯੁੱਗਾਂ ਲਈ ਸਾੜੀ ਗਈ, ਸਮੇਂ ਦੀ ਡੋਰੀ ਨਾਲ ਕੱਟੀ ਗਈ, ਤੇ ਨੱਕ ਨੂੰ ਦਬਾਉਣ ਵਾਲੇ ਯੰਤਰ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋਈ।
ਕ੍ਵਾਥੀਭੂਤਾ ਤਪ੍ਤਤੈਲੈਰ੍ਘਟੇ ਦਰ੍ਵ੍ਯਾਥ ਲੋਡਿਤਾ
ਤਪਦੇ ਤੇਲ ਨਾਲ ਭਰੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਉਬਾਲੀ ਗਈ, ਕੜਚੀ ਨਾਲ ਹਲਾਈ ਗਈ।
ਦਲਿਤਾ ਦਂਤਦਲਨੇ ਦਗ੍ਧਾਹਂ ਰੌਰਵੇ ਭृਸ਼ਮ੍
ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਕੁਚਲ ਕੇ, ਰੌਰਵ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸਾੜੀ ਗਈ।
ਯਾਨ੍ਯਾਪਿ ਯੁਵਤੀ ਤਾਤ ਭਰ੍ਤੁਰ੍ਵਸ਼੍ਯਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਪਿਆਰੇ, ਜੋ ਵੀ ਜਵਾਨ ਔਰਤ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰਨਾ ਚਾਹੇ,
ਭਰ੍ਤ੍ਤਾ ਨਾਥੋ ਗੁਰੁਰ੍ਭਰ੍ਤਾ ਭਰ੍ਤ੍ਤਾ ਵੈ ਦੈਵਤਂ ਪਰਮ੍
ਪਤੀ ਹੀ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਪਤੀ ਹੀ ਗੁਰੂ ਹੈ, ਪਤੀ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦੇਵਤਾ ਹੈ।
ਤੁष੍ਟੇ ਭਰ੍ਤ੍ਤਰਿ ਨਾਰੀਣਾਂ ਤੁष੍ਟਾਃ ਸ੍ਯੁਃ ਸਰ੍ਵਦੇਵਤਾਃ ਭਸ੍ਮੀਭਵਤਿ ਸਾ ਨਾਰੀ ਯਯਾ ਭਰ੍ਤ੍ਤਾ ਨ ਤੋषਿਤਃ
ਜਦੋਂ ਪਤੀ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੇ, ਔਰਤਾਂ ਉੱਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਜਿਸ ਨੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਔਰਤ ਸੁਆਹ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਂਤੇ ਭੋਗਾਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧਾਃ ਸਦਾ
ਜਿਸ ਦੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁਖ ਮਿਲਦੇ ਹਨ,
ਤਿਰ੍ਯਗ੍ਯੋਨਿਸ਼ਤਂ ਯਾਤਿ ਕृਮਿਪਕ੍ਸ਼ਿਸ਼ਤਾਨਿ ਚ
ਉਹ ਸੌ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀਆਂ ਕੋਖਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਕਈ ਵਾਰੀ ਕੀੜੇ ਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਵਾਂਗ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਪੁਨਰ੍ਮਯਾ ਭੁਕ੍ਤਾ ਨਰਕਾ ਭृਸ਼ਦਾਰੁਣਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਮੁੜ ਮੁੜ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦਰਦ ਭਰੇ ਨਰਕ ਭੋਗੇ।