ਮਯਾ ਸਂਸ਼੍ਲੇषਿਤਃ ਸ੍ਨੇਹਾਦੁਤ੍ਸਂਗੇऽਪ੍ਯਧਿਰੋਪਿਤਃ
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਤੇ ਆਪਣੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਵੀ ਬਿਠਾ ਲਿਆ।
ਯੇ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਨਰਾ ਲਿਂਗਂ ਤ੍ਵਯਾ ਸਂਪੂਜਿਤਂ ਭੁਵਿ 5.2.77.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਹੋਇਆ ਲਿੰਗ ਵੇਖਦੇ ਹਨ,
ਗਣਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਾ ਭਵਿष੍ਯਂਤਿ ਸਰ੍ਵਕਾਮੈਰਲਂਕृਤਾਃ
ਉਹ ਗਣਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਹਰ ਚਾਹੀ ਹੋਈ ਵਸਤੂ ਨਾਲ ਸਜਦੇ ਹਨ।
ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਕ੍ਸ਼ੀਯਤੇ ਪਾਪਮੈਹਿਕਂ ਪੂਰ੍ਵਕਂ ਤਥਾ
ਉਸ ਦੀ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ, ਦੁਨੀਆਵੀ ਤੇ ਪਿਛਲੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਃ ਪੂਜਯੇਚ੍ਚਤੁਰ੍ਦ੍ਦਸ਼੍ਯਾਮष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਸੋਮਵਾਸਰੇ
ਜੋ ਕੋਈ ਚੌਦਵੀਂ, ਅਠਵੀਂ ਜਾਂ ਸੋਮਵਾਰ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਪੈਤृਕੈਰ੍ਮਾਤृਕੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਕੁਲੈਸ੍ਤੁ ਸਪ੍ਤਭਿਰ੍ਯੁਤਃ
ਉਹ ਪਿਤਾ-ਮਾਤਾ ਦੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਤੇ ਸੱਤ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ,
ਪੁष੍ਪਦਂਤੇਸ਼੍ਵਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸੋऽਸ਼੍ਵਮੇਧਫਲਂਲਭੇਤ੍
ਪੁਸ਼ਪਦੰਤੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਮृਤੋ ਗਾਂਧਰ੍ਵਲੋਕੇ ਤੁ ਯਾਤਿ ਵਿਦ੍ਯਾਧਰੈਰ੍ਵृਤਃ ਨਿਯਮੇਨ ਗਣਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ ਜਾਯਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਦਿਨਮ੍
ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਗਾਂਧਰਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵਿਦਿਆਧਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਦਿਨ ਤੇ ਗਣਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਐਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਸਪ੍ਤਲੋਕੇषੁ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭੋਗਾਨ੍ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਸੱਤ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਸਾਰੇ ਸੁਖ ਭੋਗਦਾ ਹੈ।
ਏष ਤੇ ਕਥਿਤੋ ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਭਾਵਃ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਃ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ—ਇਹ ਸ਼ਕਤੀ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਕਾਂਦੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ ਪਞ੍ਚਮ੍ ਆਵਂਤ੍ਯਖਣ੍ਡੇ ਚਤੁਰਸ਼ੀਤਿਲਿਙ੍ਗਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯ ਉਮਾਮਹੇਸ਼੍ਵਰਸਂਵਾਦੇ ਪੁष੍ਪਦਨ੍ਤੇਸ਼੍ਵਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਵਰ੍ਣਨਂਨਾਮ ਸਪ੍ਤ ਸਪ੍ਤਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਸਕਾਂਦ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਇਕਿਆਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੀ ਸੰਹਿਤਾ ਦੇ ਪੰਜਵੇਂ ਅਵੰਤਿ ਖੰਡ ਵਿੱਚ, ਚੌਰਾਸੀ ਲਿੰਗਾਂ ਦੀ ਮਹਾਤਮਤਾ ਦੇ ਚਰਚਾ, ਉਮਾ ਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਵਿੱਚ, ਪੁਸ਼ਪਦੰਤੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਮਹਾਤਮਤਾ ਦਾ ਵਰਣਨ, ਸਤੱਤਰਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਤੀਰ੍ਥਯਾਤ੍ਰਾਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਜਿਸ ਦੇ ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ, ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਾਕਲੇ ਨਗਰੇ ਦੇਵਿ ਚਿਤ੍ਰਸੇਨੋ ਮਹੀਪਤਿਃ
ਸ਼ਾਕਲ ਨਗਰ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਚਿਤ੍ਰਸੇਨ ਨਾਮ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਚਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਭਾ ਭਾਰ੍ਯਾ ਪ੍ਰਾਣੇ ਭ੍ਯੋऽਪਿ ਗਰੀਗਸੀ
ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਚੰਦਰਪ੍ਰਭਾ ਸੀ, ਜੋ ਉਸ ਲਈ ਜਾਨ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਪਿਆਰੀ ਸੀ।
ਅਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯਾਪਿ ਨृਪਤੇਃ ਪੁਤ੍ਰੀ ਜਾਤਾ ਮਨੋਰਮਾ
ਰਾਜਾ ਦੇ ਕੋਈ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਨੂੰ ਮਨੋਰਮਾ ਨਾਮ ਦੀ ਧੀ ਹੋਈ।
ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਪਨ੍ਨਾ ਕਨ੍ਯਾ ਲਾਵਣ੍ਯਵਤ੍ਯਪਿ
ਉਹ ਕੁੜੀ ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਤੇ ਸੋਹਣੀ ਵੀ ਸੀ।
ਵੈਰਾਗ੍ਯਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਂ ਚ ਚਚਾਰ ਤਨੁਮਧ੍ਯਮਾ
ਵੈਰਾਗ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ ਉਸ ਮਹਿਲਾ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਦਾ ਰਾਹ ਅਪਣਾਇਆ।
ਉਤ੍ਸਂਗੇ ਚ ਨਿਜੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਚਾਘ੍ਰਾਯ ਹਰ੍षਿਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਬਿਠਾਇਆ ਤੇ ਉਸਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਸੁੰਘ ਕੇ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ।
ਨृਪਾਯ ਨृਪਪੁਤ੍ਰਾਯ ਸਂਮਤਾਯ ਦ੍ਵਿਜਾਯ ਵਾ ਹਰ੍षੇਣ ਚਾਵृਤੋ ਰਾਜਾ ਪੁਨਃ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਤਾਂ ਸੁਤਾਮ੍
ਰਾਜੇ, ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਜਾਂ ਮਾਣਯੋਗ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਈ—ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪੁੱਛਿਆ।
ਪृष੍ਟਾ ਚ ਸਾ ਯਦਾ ਦੇਵੀ ਨ ਚੋਵਾਚ ਨृਪਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ਉਹ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਆਖਿਆ।
ਯਦਿ ਮਦ੍ਵਚਨਂ ਪੁਤ੍ਰਿ ਪ੍ਰਤਿਭਾਤਿ ਨ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍ 5.2.78.
ਜੇ, ਧੀਏ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਵੇਲੇ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ—
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਸਾ ਨृਪਤਿਨਾ ਪਿਤ੍ਰਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਉਸ ਦਾ ਪਿਤਾ ਸੀ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਦਾ ਰਿਹਾ।
ਜਹਾਸ ਚਾਤਿਹਾਸੇਨ ਪੁਨਃ ਸ਼੍ਵਾਸਾਂਸ਼੍ਚ ਮੁਂਚਤਿ
ਉਹ ਜ਼ੋਰ-ਜ਼ੋਰ ਹੱਸ ਪਈ ਤੇ ਫਿਰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਡੂੰਘੀ ਸਾਹ ਲੈਣ ਲੱਗੀ।
ਤਾਮਵਸ੍ਥਾਂ ਗਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪੁਤ੍ਰੀ ਮੁਨ੍ਮਤ੍ਤਤਾਂ ਗਤਾਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਉਸ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਪਾਗਲਪਨ ਵਿੱਚ ਚਲੀ ਗਈ ਹੋਵੇ—
ਭੂਤੇਨ ਵਾ ਪਿਸ਼ਾਚੇਨ ਮਤ੍ਸੁਤਾ ਲਕ੍ਸ਼ਣੈਰ੍ਯੁਤਾ
ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, 'ਮੇਰੀ ਧੀ, ਜੋ ਚੰਗੇ ਲਕੜਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਭੂਤ ਜਾਂ ਪਿਸਾਚ ਦੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ ਹੈ।'
ਤਦਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਸ੍ਤਯਾ ਪੁਤ੍ਰ੍ਯਾ ਮਾ ਤਾਤ ਵਿਮਨਾ ਭਵ
ਫਿਰ ਉਸ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਪਿਤਾ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਮਨ ਖੱਟਾ ਨਾ ਕਰੋ।'
ਨ ਪਿਸ਼ਾਚੇਨ ਯਕ੍ਸ਼ੇਣ ਤਵ ਕਨ੍ਯਾ ਮਹੀਪਤੇ
ਮਹੀਪਤਿ, ਤੁਹਾਡੀ ਧੀ ਕਿਸੇ ਪਿਸਾਚ ਜਾਂ ਯਕਸ਼ ਦੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ।
ਪ੍ਰਾਗ੍ਜ੍ਯੋਤਿषੇ ਪੁਰੇ ਵਿਪ੍ਰੋ ਹਰਸ੍ਵਾਮੀ ਬਭੂਵ ਹ
ਪ੍ਰਾਗਜੋਤਿਸ਼ ਨਗਰ ਵਿੱਚ, ਹਾਰਸਵਾਮੀ ਨਾਂਕਾ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ।
ਰੂਪਯੌਵਨਸਂਪਨ੍ਨਾ ਤਸ੍ਯ ਨਾਹਂ ਪ੍ਰਿਯਾ ਵਿਭੋ
ਮੈਂ ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੇ ਜਵਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਪਰ ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਉਸ ਲਈ ਪਿਆਰੀ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਨਾਨ੍ਯਸ੍ਯ ਕਸ੍ਯਚਿਦ੍ਦ੍ਵੇष੍ਟਾ ਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਾਂ ਪृਥਿਵੀਪਤੇ
ਉਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ, ਸਿਰਫ ਮੈਨੂੰ ਹੀ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਹੇ ਰਾਜਾ।