ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਸ੍ਤੇ ਭਵਿਤਾ ਪੁਤ੍ਰ ਯਾਵਦਾਭੂਤਸਂਪ੍ਲਵਮ੍ ।। ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੇ ਤੁ ਤ੍ਵਯਾ ਦੇਵਿ ਮਯਾਪ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਵਰਾਨਨੇ
ਤੇਰੀ ਮਸ਼ਹੂਰੀ, ਪੁੱਤਰ, ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਨਾਸ ਹੋਣ ਤੱਕ ਰਹੇਗੀ। ਜਦ ਤੂੰ ਇਹ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਵੀ, ਹੇ ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਬੋਲਿਆ:
ਨ ਮੇ ਮਿਥ੍ਯਾ ਵਚਃ ਪੁਤ੍ਰ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਕਥਂਚਨ 5.2.77.
ਪੁੱਤਰ, ਮੇਰਾ ਬਚਨ ਕਦੇ ਵੀ ਝੂਠਾ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।
ਵਿਮਾਨੇ ਪੁष੍ਪਪਾਦੇ ਤੁ ਸਮਾਰੂਢੋ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਤੂੰ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਵਿਮਾਨ ਵਿਚ ਚੜ੍ਹੇਗਾ।
ਗਣੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਮਯਾ ਚੈਵ ਮੁਦਿਤੋ ਵਿਚਰਿष੍ਯਸਿ
ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਤੇ ਗਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਫਿਰੇਗਾ।
ਅਹਂ ਤਤ੍ਰਾਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਮਹਾਕਾਲਵਨੇ ਸ਼ੁਭੇ
ਮੈਂ ਵੀ ਉਥੇ, ਮਹਾਕਾਲ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਆਵਾਂਗਾ।
ਅਨਯਾ ਸ਼ੁਦ੍ਧਯਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਲੋਕਾਨਾਮੁਪਕਾਰਕਃ
ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਭਲਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣੇਗਾ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੋ ਹਿ ਮਯਾ ਦੇਵਿ ਪੁष੍ਪਦਂਤੋ ਗਣਾਗ੍ਰਣੀਃ
ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਪੁਸ਼ਪਦੰਤ ਜੋ ਗਣਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਹੈ—
ਲਿਂਗਮਾਰਾਧਯਾਮਾਸ ਦੁਰ੍ਵਾਸੇਸ਼ਾਦਥੋਤ੍ਤਰੇ ਤ੍ਵਨ੍ਨਾਮ੍ਨਾ ਖ੍ਯਾਤਿਮੇष੍ਯਾਮਿ ਪ੍ਰਸਾਦਸ੍ਤੇ ਕृਤੋऽਧੁਨਾ
ਉਸ ਨੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ, ਫਿਰ ਦੁਰਵਾਸਾ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ, ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਮਸ਼ਹੂਰੀ ਪਾਏਗਾ; ਤੇਰਾ ਕਿਰਪਾ ਹੁਣ ਮਿਲ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਦੇਵਿ ਤ੍ਵਯਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਮਹਂ ਗਤਃ
ਇਸ ਵੇਲੇ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਗਿਆ।
ਹृष੍ਟਸ੍ਤੁ ਪੁष੍ਪਦਂਤੋऽਪਿ ਪੁष੍ਪਪਟ੍ਟਾਸਨੇ ਸ਼ੁਭੇ
ਪੁਸ਼ਪਦੰਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਸੋਹਣੀ ਅਸਨੀ ਤੇ ਬੈਠ ਗਿਆ।
ਮਯਾ ਸਂਸ਼੍ਲੇषਿਤਃ ਸ੍ਨੇਹਾਦੁਤ੍ਸਂਗੇऽਪ੍ਯਧਿਰੋਪਿਤਃ
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਤੇ ਆਪਣੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਵੀ ਬਿਠਾ ਲਿਆ।
ਯੇ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਨਰਾ ਲਿਂਗਂ ਤ੍ਵਯਾ ਸਂਪੂਜਿਤਂ ਭੁਵਿ 5.2.77.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਹੋਇਆ ਲਿੰਗ ਵੇਖਦੇ ਹਨ,
ਗਣਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਾ ਭਵਿष੍ਯਂਤਿ ਸਰ੍ਵਕਾਮੈਰਲਂਕृਤਾਃ
ਉਹ ਗਣਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਹਰ ਚਾਹੀ ਹੋਈ ਵਸਤੂ ਨਾਲ ਸਜਦੇ ਹਨ।
ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਕ੍ਸ਼ੀਯਤੇ ਪਾਪਮੈਹਿਕਂ ਪੂਰ੍ਵਕਂ ਤਥਾ
ਉਸ ਦੀ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ, ਦੁਨੀਆਵੀ ਤੇ ਪਿਛਲੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਃ ਪੂਜਯੇਚ੍ਚਤੁਰ੍ਦ੍ਦਸ਼੍ਯਾਮष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਸੋਮਵਾਸਰੇ
ਜੋ ਕੋਈ ਚੌਦਵੀਂ, ਅਠਵੀਂ ਜਾਂ ਸੋਮਵਾਰ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਪੈਤृਕੈਰ੍ਮਾਤृਕੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਕੁਲੈਸ੍ਤੁ ਸਪ੍ਤਭਿਰ੍ਯੁਤਃ
ਉਹ ਪਿਤਾ-ਮਾਤਾ ਦੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਤੇ ਸੱਤ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ,
ਪੁष੍ਪਦਂਤੇਸ਼੍ਵਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸੋऽਸ਼੍ਵਮੇਧਫਲਂਲਭੇਤ੍
ਪੁਸ਼ਪਦੰਤੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਮृਤੋ ਗਾਂਧਰ੍ਵਲੋਕੇ ਤੁ ਯਾਤਿ ਵਿਦ੍ਯਾਧਰੈਰ੍ਵृਤਃ ਨਿਯਮੇਨ ਗਣਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ ਜਾਯਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਦਿਨਮ੍
ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਗਾਂਧਰਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵਿਦਿਆਧਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਦਿਨ ਤੇ ਗਣਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਐਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਸਪ੍ਤਲੋਕੇषੁ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭੋਗਾਨ੍ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਸੱਤ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਸਾਰੇ ਸੁਖ ਭੋਗਦਾ ਹੈ।
ਏष ਤੇ ਕਥਿਤੋ ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਭਾਵਃ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਃ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ—ਇਹ ਸ਼ਕਤੀ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਕਾਂਦੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ ਪਞ੍ਚਮ੍ ਆਵਂਤ੍ਯਖਣ੍ਡੇ ਚਤੁਰਸ਼ੀਤਿਲਿਙ੍ਗਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯ ਉਮਾਮਹੇਸ਼੍ਵਰਸਂਵਾਦੇ ਪੁष੍ਪਦਨ੍ਤੇਸ਼੍ਵਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਵਰ੍ਣਨਂਨਾਮ ਸਪ੍ਤ ਸਪ੍ਤਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਸਕਾਂਦ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਇਕਿਆਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੀ ਸੰਹਿਤਾ ਦੇ ਪੰਜਵੇਂ ਅਵੰਤਿ ਖੰਡ ਵਿੱਚ, ਚੌਰਾਸੀ ਲਿੰਗਾਂ ਦੀ ਮਹਾਤਮਤਾ ਦੇ ਚਰਚਾ, ਉਮਾ ਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਵਿੱਚ, ਪੁਸ਼ਪਦੰਤੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਮਹਾਤਮਤਾ ਦਾ ਵਰਣਨ, ਸਤੱਤਰਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਤੀਰ੍ਥਯਾਤ੍ਰਾਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਜਿਸ ਦੇ ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ, ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਾਕਲੇ ਨਗਰੇ ਦੇਵਿ ਚਿਤ੍ਰਸੇਨੋ ਮਹੀਪਤਿਃ
ਸ਼ਾਕਲ ਨਗਰ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਚਿਤ੍ਰਸੇਨ ਨਾਮ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਚਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਭਾ ਭਾਰ੍ਯਾ ਪ੍ਰਾਣੇ ਭ੍ਯੋऽਪਿ ਗਰੀਗਸੀ
ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਚੰਦਰਪ੍ਰਭਾ ਸੀ, ਜੋ ਉਸ ਲਈ ਜਾਨ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਪਿਆਰੀ ਸੀ।
ਅਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯਾਪਿ ਨृਪਤੇਃ ਪੁਤ੍ਰੀ ਜਾਤਾ ਮਨੋਰਮਾ
ਰਾਜਾ ਦੇ ਕੋਈ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਨੂੰ ਮਨੋਰਮਾ ਨਾਮ ਦੀ ਧੀ ਹੋਈ।
ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਪਨ੍ਨਾ ਕਨ੍ਯਾ ਲਾਵਣ੍ਯਵਤ੍ਯਪਿ
ਉਹ ਕੁੜੀ ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਤੇ ਸੋਹਣੀ ਵੀ ਸੀ।
ਵੈਰਾਗ੍ਯਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਂ ਚ ਚਚਾਰ ਤਨੁਮਧ੍ਯਮਾ
ਵੈਰਾਗ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ ਉਸ ਮਹਿਲਾ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਦਾ ਰਾਹ ਅਪਣਾਇਆ।
ਉਤ੍ਸਂਗੇ ਚ ਨਿਜੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਚਾਘ੍ਰਾਯ ਹਰ੍षਿਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਬਿਠਾਇਆ ਤੇ ਉਸਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਸੁੰਘ ਕੇ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ।
ਨृਪਾਯ ਨृਪਪੁਤ੍ਰਾਯ ਸਂਮਤਾਯ ਦ੍ਵਿਜਾਯ ਵਾ ਹਰ੍षੇਣ ਚਾਵृਤੋ ਰਾਜਾ ਪੁਨਃ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਤਾਂ ਸੁਤਾਮ੍
ਰਾਜੇ, ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਜਾਂ ਮਾਣਯੋਗ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਈ—ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪੁੱਛਿਆ।
ਪृष੍ਟਾ ਚ ਸਾ ਯਦਾ ਦੇਵੀ ਨ ਚੋਵਾਚ ਨृਪਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ਉਹ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਆਖਿਆ।