ਅਤੀਵ ਰਾਜਤੇ ਦੇਵ ਸ੍ਥਲੋऽਯਂ ਤਵ ਸਨ੍ਨਿਧੌ
ਤੇਰੀ ਹਾਜਰੀ ਵਿੱਚ ਇਹ ਥਾਂ ਬਹੁਤ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਦੇਵਤਾ ਜੀ।
ਰਾਜਸ੍ਥਲੇਸ਼੍ਵਰੋऽਸਿ ਤ੍ਵਂ ਵਿਖ੍ਯਾਤੋ ਭੁਵਨਤ੍ਰਯੇ
ਤੂੰ ਰਾਜਸਥਲ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰਾਗਤ੍ਯ ਚ ਯੋ ਦੇਵ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਰਮਯਾ ਯੁਤਃ ੫੫ |॥ ਤਸ੍ਯ ਤ੍ਵਯਾ ਪ੍ਰਦਾਤਵ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਂ ਮਨਸਿ ਚਿਂਤਿਤਮ੍ । ਅਣਿਮਾਦਿਗੁਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਗੁਟਿਕਾਸਿਦ੍ਧਿਰਂਜਨਮ੍
ਇੱਥੇ ਜੋ ਵੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਆਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਦੀ ਹਰ ਇੱਛਾ ਦੇਣੀ ਹੈ—ਅਣਿਮਾ ਆਦਿ ਸਾਰੇ ਸ਼ਕਤੀਆਂ, ਗੁਟੀਆਂ ਨਾਲ ਕਾਮਯਾਬੀ, ਤੇ ਮੋਹ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਦੀ ਤਾਕਤ।
ਖਡ੍ਗਂ ਚ ਪਾਦੁਕਾਂ ਚੈਵ ਜਲਵਾਸਂ ਰਸਾਯਨਮ੍
ਤਲਵਾਰ, ਜੁੱਤੀ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਤੇ ਰਸਾਇਣ ਵੀ।
ਦਸ਼ਮ੍ਯਾਂ ਤੁ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਿਯਮਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਦਸਵੇਂ ਦਿਨ, ਜਦੋ ਨਿਯਮ ਪੂਰੇ ਕਰਕੇ।
ਪੂਜਨੀਯਸ੍ਤੁ ਤ੍ਰਿਦਿਵੈਰ੍ਯਥਾ ਦੇਵਃ ਪੁਰਂਦਰਃ
ਉਹ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਵਲੋਂ ਇਉਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਾ ਪੁਰੰਦਰ।
ਤਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰੀਰ੍ਵਿਜਯਸ਼੍ਚੈਵ ਭਵਤ੍ਯੇਵ ਵਰੋ ਮਮ 5.2.74.
ਉਹ ਨੂੰ ਧਨ ਤੇ ਜਿੱਤ ਜ਼ਰੂਰ ਮਿਲੇਗੀ—ਇਹ ਮੇਰਾ ਵਰ ਹੈ।
ਵृਦ੍ਧਿਰ੍ਭਵਤੁ ਵਂਸ਼ੇ ਚ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਤਵ ਸ਼ਂਕਰ ਤਿष੍ਠਂਤੁ ਸਾਗਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤਵ ਦੇਵ ਸਮੀਪਤਃ
ਤੇਰੀ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਹੋਵੇ, ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ; ਸਾਰੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੇਰੇ ਨੇੜੇ ਰਹਿਣ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੋऽਹਂ ਤਦਾ ਤੇਨ ਮਯਾ ਚੋਕ੍ਤਂ ਵਰਾਨਨੇ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਸ ਵਲੋਂ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਵੀ ਕਿਹਾ, ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ।
ਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥਂ ਭਾਰ੍ਯਯਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਤਦਾ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਵਾਂਛਿਤਮ੍
ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਲਈ, ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ, ਮੈਂ ਚਾਹੀਦਾ ਵਰ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਤਸ੍ਯਾਰਾਧਨਤੋ ਭੂਪ ਪੁਤ੍ਰਂ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਸ਼ੋਭਨਮ੍ ਤੇषਾਂ ਮਨੋਰਥਾਵਾਪ੍ਤਿਰ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਮੈਂ ਸੋਹਣਾ ਪੁੱਤਰ ਦੇਵਾਂਗਾ; ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਮਨ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ, ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਰਾਜਾ ਰਿਪੁਂਜਯੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਗਣਾਧੀਸ਼ਃ ਕृਤੋ ਮਯਾ
ਰਾਜਾ ਰਿਪੁੰਜਯ ਨੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਗਣਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣਿਆ।
ਏष ਤੇ ਕਥਿਤੋ ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਭਾਵਃ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਃ
ਇਹ ਹੈ, ਦੇਵੀ ਜੀ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਕਥਾ, ਜੋ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਕਾਂਦੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ ਪਞ੍ਚਮ ਆਵਂਤ੍ਯਖਂਡੇ ਚਤੁਰਸ਼ੀਤਿਲਿਙ੍ਗਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਰਾਜਸ੍ਥਲੇਸ਼੍ਵਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਵਰ੍ਣਨਂਨਾਮ ਚਤੁਃਸਪ੍ਤਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਸਕਾਂਦ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪੰਜਵੇਂ ਅਵੰਤੀ ਖੰਡ, ਚੌਰਾਸੀ ਲਿੰਗਾਂ ਦੀ ਮਹਾਤਮ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਸਥਲੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਮਹਾਤਮ ਕਥਾ ਵਾਲਾ ਚੌਹੱਤਰਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਵਿਦ੍ਧਿ ਪਾਪਹਰਂ ਦੇਵਿ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਕਾਮਦਂ ਨृਣਾਮ੍
ਜਾਣ ਲੈ, ਦੇਵੀ ਜੀ, ਇਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਧਨਦਸ੍ਯ ਸਖਾ ਦੇਵਿ ਮਣਿਭਦ੍ਰੋ ਬਭੂਵ ਹ
ਦੇਵੀ ਜੀ, ਮਣਿਭਦ੍ਰਾ ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਕੁਬੇਰ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ।
ਰੂਪਵਾਨ੍ਸਰ੍ਵਦਾ ਕਾਮੀ ਸਦਾ ਮਤ੍ਤੋ ਬਲਾਧਿਕਃ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੋਹਣਾ ਸੀ, ਹਰ ਵੇਲੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਰਹਿੰਦਾ, ਸਦਾ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ।
ਰਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਕਾਮਸੇਵਾਰ੍ਥਂ ਗੁਪ੍ਤਾਂ ਰਹਸਿ ਨਿਰ੍ਮਿਤਾਮ੍
ਰਸ ਤੇ ਸੁਖ ਲਈ, ਇਕ ਲੁਕਵੀਂ ਥਾਂ ਚੁੱਪਚਾਪ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੀ।
ਤਾਂ ਵੈ ਵਿਦ੍ਰੁਮਸਂਛਨ੍ਨਾਂ ਮੁਕ੍ਤਾਦਾਮਵਿਰਾ ਜਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਥਾਂ ਲਾਲ ਮਣੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਹੋਈ ਸੀ ਤੇ ਮੋਤੀ ਦੀਆਂ ਲੜੀਆਂ ਨਾਲ ਨਖ਼ਰੇਦਾਰ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੀ।
ਕੁਬੇਰਭਵਨਾਭ੍ਯਾਸ਼ੇ ਵਲ੍ਲਭਾਂ ਧਨਦਸ੍ਯ ਚ
ਕੁਬੇਰ ਦੇ ਮਹਲ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਵੀ ਉਥੇ ਸੀ।
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈਃ ਕਿਂਨਰੈਸ਼੍ਚੈਵ ਗੁਪ੍ਤਾਂ ਖਙ੍ਗਧਰੈਃ ਸਦਾ
ਉਹ ਥਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਾਖਸ਼ ਤੇ ਕਿੰਨਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਤਲਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ।
ਪ੍ਰਿਯਯਾ ਸਹਿਤੋ ਰੇਮੇ ਸ੍ਥਾਨੇ ਗੁਪ੍ਤੇ ਮਨੋਹਰੇ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਲੁਕਵੀਂ ਤੇ ਸੋਹਣੀ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਤਤ੍ਰ ਗੁਪ੍ਤਾ ਰਣੇ ਸ਼ੂਰਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾ ਰਣਕੋਵਿਦਾਃ
ਉਥੇ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਬਹਾਦਰ ਰਾਖਸ਼ ਰੱਖੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਤੇ ਤੁ ਦृष੍ਟ੍ਵੈਵ ਵਡਲਂ ਮਣਿਭਦ੍ਰਸੁਤਂ ਪ੍ਰਿਯੇ 5.2.75.
ਪਰ ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮਣੀਭਦਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਡਾਲਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਪਿਆਰੇ—
ਕੇਤਕੀਗਰ੍ਭਪਤ੍ਰਾਭੈਰ੍ਦਂਤੈਰ੍ਦਿਵ੍ਯਤਰਾਨਨਮ੍
ਉਸਦੇ ਦੰਦ ਕੇਤਕੀ ਦੇ ਫੁੱਲ ਦੀਆਂ ਪਤੀਆਂ ਵਾਂਗ ਸਨ, ਉਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਬਹੁਤ ਚਮਕਦਾਰ ਸੀ।
ਭਾਰ੍ਯਾਸਹਾਯਮੁਨ੍ਮਤ੍ਤਂ ਪਰ੍ਯਂਕੇ ਚ ਸ੍ਥਿਤਂ ਸਦਾ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੋਫੇ ਉੱਤੇ ਬੈਠਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਮਾ ਵੀਰਾਨੇਨ ਮਾਰ੍ਗੇਣ ਸਭਾਰ੍ਯੋ ਗਨ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਵੀਰੋ, ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਰਾਹ ਤੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਦੇਵਾ ਦੇਵਰ੍षਯੋ ਯਕ੍ਸ਼ਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਃ ਕਿਂਨਰਾਸ੍ਤਥਾ
ਦੇਵਤੇ, ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀ, ਯਕਸ਼, ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਕਿੰਨਰ ਵੀ—
ਨੇਹ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਵਿਨਾਦੇਸ਼ਾਦ੍ਵਿਹਰ੍ਤੁਂ ਕ੍ਰੀਡਿਤੁਂ ਚਿਰਮ੍
ਇਥੇ ਬਿਨਾਂ ਆਗਿਆ ਦੇ, ਲੰਬਾ ਸਮਾਂ ਘੁੰਮਣਾ ਜਾਂ ਖੇਡਣਾ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ।
ਯੇਨਕੇਨਚਿਦਨ੍ਯਾਯਾਦਵਮਨ੍ਯ ਧਨੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਵੀ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਬੇਅਦਬੀ ਕਰੇ ਜਾਂ ਉਲਟ ਕੰਮ ਕਰੇ—