ਤਥਾ ਮਾਯਾਂ ਤ੍ਵਮਾਤ੍ਮੀਯਾਂ ਸਂਦਰ੍ਸ਼ਯਿਤੁਮੀਹਸੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿਖਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀ ਹੈਂ।
ਆਦੇਸ਼ਂ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯੈਵ ਸਮੁਪੇਤਾਸਿ ਪਾਰ੍ਵਤਿ
ਆਦੇਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਪਾਰਵਤੀ ਜੀ ਨੇ ਅੱਗੇ ਆ ਕੇ ਪਹੁੰਚੀ।
ਵਿਧਾਤਵ੍ਯਂ ਤਪਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਸ੍ਥਾਨੇਸ੍ਮਿਚ੍ਛਿਵਕਲ੍ਪਿਤੇ
ਇਸ ਥਾਂ 'ਤੇ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਰਚਨਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਤਪ ਕਰਨਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅਨ੍ਯਥਾਪਿ ਜਗਦ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾ ਤ੍ਵਦਧੀਨਾ ਜਗਨ੍ਮਯਿ
ਵਰਨਾਂ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੈ, ਹੇ ਜਗਤ ਦੀ ਮੂਰਤੀ।
ਨਿष੍ਕਲਂ ਸ਼ਿਵਮਤ੍ਯਂਤਂ ਧ੍ਯਾਯਂਤ੍ਯਾਤ੍ਮਨ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਨਿਰਲੇਪ ਅਤੇ ਸਰਵ-ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੀ ਸੀ।
ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਤਵ ਮੁਖ੍ਯਾਨਾਂ ਤਵੈਵਾਚਾਰਸਂਗ੍ਰਹਃ
ਤੇਰੇ ਮੁੱਖ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਤੇਰੇ ਹੀ ਆਚਰਨਾਂ ਦਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਹੈ।
ਇਤਿ ਤਸ੍ਯਾ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਗੌਰੀ ਸੁਸ੍ਥਿਰਮਾਨਸਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਗੌਰੀ ਦਾ ਮਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਟਿਕ ਗਿਆ।
ਵਿਮੁਚ੍ਯ ਵਿਵਿਧਾ ਭੂषਾ ਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਗਣਭੂषਿਤਾ 1.3.1.4.
ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗਹਣੇ ਉਤਾਰ ਕੇ, ਰੁਦਰਾਖ ਦੇ ਗੁੱਛਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਅਲਕੈਃ ਸਹਸਾ ਸ਼ਿਲ੍ਪਮਨਯਚ੍ਚ ਕਪਰ੍ਦृਤਾਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਾਲਾਂ ਨਾਲ, ਜਲਦੀ ਹੀ ਕੇਸਾਂ ਨੂੰ ਜਟਾ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬਣਾ ਲਿਆ।
ਮृਗੇषੁ ਕृਤਸਂਤੋषਾ ਸ਼ਿਲੋਂਛੀਕृਤਵृਤ੍ਤਿषੁ
ਉਹ ਹਿਰਣਾਂ ਵਿਚ ਸੰਤੋਖ ਪਾ ਕੇ, ਝੂਣ-ਝੂਣ ਕੇ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਦੀ ਸੀ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਤ੍ਰਿषਵਣਂ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕਮ੍ਪਾ ਪਯਸਿ ਨਿਰ੍ਮਲੇ
ਕੰਪਾ ਦੀ ਸੁੱਧ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ।
ਵृਕ੍ਸ਼ਪ੍ਰਰੋਪਣੈਰ੍ਦਾਨੈਰਸ਼ੇषਾਤਿਥਿਪੂਜਨੈਃ
ਉਹ ਰੁੱਖ ਲਾ ਕੇ, ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦੀ ਆਦਰ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਸੀ।
ਗ੍ਰੀष੍ਮੇ ਪਂਚਾਗ੍ਨਿਮਧ੍ਯਸ੍ਥਾ ਵਰ੍षਾਸੁ ਸ੍ਥਂਡਿਲੇਸ਼ਯਾ
ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਅੱਗਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਖੜੀ ਹੋਈ, ਤੇ ਮੀਂਹ ਦੇ ਮੌਸਮ ਵਿਚ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਲੇਟਦੀ ਸੀ।
ਪੁਣ੍ਯਾਤ੍ਮਨਾਂ ਮਹਰ੍षੀਣਾਂ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਰ੍ਥਮੁਪੇਯੁषਾਮ੍
ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ, ਜੋ ਆਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਕਦਾਚਿਤ੍ਸ੍ਵਯਮੁਚ੍ਚਿਤ੍ਯ ਵਨਾਂਤਾਤ੍ਪਲ੍ਲਵਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਕਦੇ-ਕਦੇ ਉਹ ਖੁਦ ਜੰਗਲ ਤੋਂ ਨਰਮ ਪੱਤੇ ਚੁੱਕ ਲਿਆ ਕਰਦੀ ਸੀ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਸੈਕਤਂ ਲਿਂਗਂ ਕਂਪਾਰੋਧਸਿ ਪਾਵਨੇ
ਉਹ ਕੰਪਾ ਨਦੀ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੰਢੇ ਤੇ ਰੇਤ ਦਾ ਲਿੰਗ ਬਣਾਉਂਦੀ ਸੀ।
ਸੂਰ੍ਯਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਵਿਧਿਵਦ੍ਰਕ੍ਤੈਃ ਪੁष੍ਪੈਸ਼੍ਚ ਚਂਦਨੈਃ
ਸੂਰਜ ਦੀ ਵਿੱਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਲਾਲ ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ,
ਧੂਪੈਰ੍ਦੀਪਸ਼੍ਚ ਨੈਵੇਦ੍ਯੈਰ੍ਭਕ੍ਤਿਭਾਵਸਮਨ੍ਵਿਤੈਃ 1.3.1.4.
ਧੂਪ, ਦੀਵੇ ਤੇ ਭੋਜਨ ਦੇ ਨੈਵੇਦ ਨਾਲ, ਭਾਵਨਾ ਭਰਕੇ,
ਅਥ ਦੇਵਃ ਸ਼ਿਵਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਸਂਸ਼ੋਧਯਿਤੁਮਂਬਿਕਾਮ੍
ਫਿਰ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਆਪ ਅੰਬਿਕਾ ਦੀ ਪਰਖ ਕਰਨ ਆਏ।
ਅਤਿਵृਦ੍ਧਂ ਪ੍ਰਵਾਹਂ ਤਂ ਕਮ੍ਪਾਯਾਃ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਕੰਪਾ ਦਰਿਆ ਦਾ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹ ਆਇਆ।
ਉਤ੍ਤਿष੍ਠ ਦੇਵਿ ਬਹੁਲਃ ਪ੍ਰਵਾਹੋऽਯਂ ਵਿਜृਂਭਤੇ
"ਉਠੋ ਦੇਵੀ! ਇਹ ਵੱਡਾ ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹ ਰਿਹਾ ਹੈ।"
ਇਤਿ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਧ੍ਯਾਯਂਤੀ ਮੀਲਿਤੇਕ੍ਸ਼ਣਾ
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਅੱਖਾਂ ਮੂੰਦ ਕੇ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਲੱਗ ਗਈ।
ਅਚਿਂਤਯਚ੍ਚ ਸਾ ਦੇਵੀ ਪੂਜਾਵਿਘ੍ਨਸਮਾਕੁਲਾ
ਉਹ ਦੇਵੀ ਆਪਣੇ ਪੂਜਾ ਵਿਚ ਰੁਕਾਵਟ ਆਉਣ ਕਰਕੇ ਚਿੰਤਾ ਵਿਚ ਪੈ ਗਈ।
ਸ਼੍ਰੇਯਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੁਮਵਿਘ੍ਨੇਨ ਪ੍ਰਾਯਃ ਪੁਣ੍ਯਾਤ੍ਮਨਾਂ ਭੁਵਿ
ਸੁਖ-ਚੈਨ ਬਿਨਾ ਰੁਕਾਵਟ ਦੇ, ਅਕਸਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸੈਕਤਂ ਲਿਂਗਮਤੁਲਪ੍ਰਵਾਹਾਲ੍ਲਯਮੇष੍ਯਤਿ
ਇਹ ਰੇਤ ਦਾ ਲਿੰਗਾ, ਵੱਡੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਵਿਗੜ ਜਾਵੇਗਾ।
ਪ੍ਰਵਾਹੋऽਯਂ ਸਮਾਯਾਤਿ ਸ਼ਿਵਮਾਯਾਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤਃ
ਇਹ ਪਾਣੀ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਆਲਿਂਗ੍ਯ ਸੁਦृਢਂ ਦੋਰ੍ਭ੍ਯਾਮੇਤਲ੍ਲਿਂਗਮਨਾਕੁਲਮ੍
ਉਸ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਦੋਹਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਫੜ ਕੇ, ਉਹ ਹਿਲਣ ਨਾ ਦੇਈ,
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਸੈਕਤਂ ਲਿਗਂ ਗਾਢਮਾਲਿਂਗ੍ਯ ਸਾਂਬਿਕਾ 1.3.1.4.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਦੇਸ਼ ਮਿਲਣ ਤੇ, ਅੰਬਿਕਾ ਨੇ ਰੇਤ ਦੇ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੱਫੀ ਪਾ ਲਈ।
ਸ੍ਤਨਚੂਚੁਕਨਿਰ੍ਮਗ੍ਨਮੁਦ੍ਰਾਦਰ੍ਸ਼ਿਤਲਾਂਛਨਮ੍
ਉਸ ਉੱਤੇ ਉਸਦੇ ਸਤਨ ਦੇ ਚੋਚ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਪੈ ਗਏ।
ਨਿਮੀਲਿਤੇਕ੍ਸ਼ਣਾ ਧ੍ਯਾਨਨਿष੍ਠੈਕਹृਦਯਾ ਸ੍ਥਿਤਾ
ਅੱਖਾਂ ਮੂੰਦ ਕੇ, ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਕਾਗ੍ਰ ਹੋਈ ਖੜੀ ਰਹੀ।