ਮੁਨਯੋ ਵਾਲਖਿਲ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਵੇਦਾਸ਼੍ਚਤ੍ਵਾਰ ਏਵ ਚ
ਮੁਨੀ ਤੇ ਵਾਲਖਿਲਿਆ ਅਤੇ ਚਾਰੋ ਵੇਦ ਵੀ ਆ ਗਏ।
ਅਨਂਤਰਂ ਮਯਾ ਮੇਰੁਃ ਸ੍ਥਲਾਕਾਰਃ ਕृਤਸ੍ਤਤਃ ਨਿਯੁਕ੍ਤਾਃ ਸਾਗਰਾਃ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਚਤ੍ਵਾਰੋ ਲਵਣਾਦਯਃ
ਫੌਰਨ, ਮੈਂ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰੂਪ ਦਿੱਤਾ; ਫਿਰ ਚਾਰ ਸਮੁੰਦਰ, ਲੂਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਹੋਰ, ਉਸਦੇ ਪਾਸ ਰੱਖੇ ਗਏ।
ਅਥ ਵ੍ਯਾਕੁਲਤਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸ ਚ ਰਾਜਾ ਰਿਪੁਂਜਯਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਰਾਜਾ ਰਿਪੁੰਜਯਾ ਬਹੁਤ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤੇਜਸਾ ਦਹ੍ਯਮਾਨੋऽਪਿ ਮਦੀਯੇਨ ਵਰਾਨਨੇ
ਮੇਰੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਸੜਦੇ ਹੋਏ ਵੀ, ਹੇ ਸੋਹਣੇ ਮੂੰਹ ਵਾਲੀ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਸੀ।
ਸ੍ਥਲੇਸ੍ਮਿਨ੍ਨृਪ ਰਾਜਾਹਂ ਮਯਾਪ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਵਿਨੋਦਤਃ
ਇਸ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਤੇਨਾਹਂ ਸਰ੍ਵਤੋ ਦृष੍ਟੋ ਵਾਙ੍ਮਯੇ ਸਚਰਾਚਰੇ
ਉਹ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਹਰ ਥਾਂ ਵੇਖਿਆ, ਬੋਲੀਆਂ ਵਿਚ, ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਿਚ।
ਪ੍ਰਭਾਵਮਤੁਲਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਦੀਯਂ ਵ੍ਯਾਪਕਂ ਪਰਮ੍ ਭੂਯਃਸ੍ਤੁਤੋऽਪਿ ਤੇਨਾਹਂ ਤੁष੍ਟੋ ਵੈ ਤਸ੍ਯ ਭੂਪਤੇਃ
ਮੇਰੀ ਬੇਮਿਸਾਲ, ਸਭ ਵੱਲ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਸ਼ਕਤੀ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਮੁੜ ਮੁੜ ਸਲਾਹਿਆ, ਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਰਾਜੇ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਭਕ੍ਤਿਰ੍ਮੇ ਸੁਦृਢਾ ਭੂਯਾਤ੍ਤ੍ਵਯਿ ਸਰ੍ਵॆਸ਼ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀ। ਤੁष੍ਟੋਹਂ ਤੇਨ ਵਾਕ੍ਯੇਨ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਮਯਾ ਨृਪ ॥ 5.2.74.
ਹੇ ਸਭ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪੱਕੀ ਤੇ ਸਦੀਵੀ ਰਹੇ; ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਤੇ ਮੁੜ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਏਵਂ ਭਵਿष੍ਯਤੀਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪੁਨਰ੍ਮਾਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵ । ਹृਦਿ ਸ੍ਥਿਤਸ਼੍ਚ ਤੇ ਕਾਮਃ ਸਰ੍ਵਕਾਲਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, 'ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਵੇਗਾ', ਮੁੜ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਰਾਜਾ ਜੀ; ਤੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਜੋ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਹੇਗੀ।
ਅਧृष੍ਯਃ ਸਰ੍ਵੇਦੇਵਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵਦਾ ਸਂਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਟੱਲ ਰਹੇਗਾ।
ਅਤੀਵ ਰਾਜਤੇ ਦੇਵ ਸ੍ਥਲੋऽਯਂ ਤਵ ਸਨ੍ਨਿਧੌ
ਤੇਰੀ ਹਾਜਰੀ ਵਿੱਚ ਇਹ ਥਾਂ ਬਹੁਤ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਦੇਵਤਾ ਜੀ।
ਰਾਜਸ੍ਥਲੇਸ਼੍ਵਰੋऽਸਿ ਤ੍ਵਂ ਵਿਖ੍ਯਾਤੋ ਭੁਵਨਤ੍ਰਯੇ
ਤੂੰ ਰਾਜਸਥਲ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰਾਗਤ੍ਯ ਚ ਯੋ ਦੇਵ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਰਮਯਾ ਯੁਤਃ ੫੫ |॥ ਤਸ੍ਯ ਤ੍ਵਯਾ ਪ੍ਰਦਾਤਵ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਂ ਮਨਸਿ ਚਿਂਤਿਤਮ੍ । ਅਣਿਮਾਦਿਗੁਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਗੁਟਿਕਾਸਿਦ੍ਧਿਰਂਜਨਮ੍
ਇੱਥੇ ਜੋ ਵੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਆਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਦੀ ਹਰ ਇੱਛਾ ਦੇਣੀ ਹੈ—ਅਣਿਮਾ ਆਦਿ ਸਾਰੇ ਸ਼ਕਤੀਆਂ, ਗੁਟੀਆਂ ਨਾਲ ਕਾਮਯਾਬੀ, ਤੇ ਮੋਹ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਦੀ ਤਾਕਤ।
ਖਡ੍ਗਂ ਚ ਪਾਦੁਕਾਂ ਚੈਵ ਜਲਵਾਸਂ ਰਸਾਯਨਮ੍
ਤਲਵਾਰ, ਜੁੱਤੀ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਤੇ ਰਸਾਇਣ ਵੀ।
ਦਸ਼ਮ੍ਯਾਂ ਤੁ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਿਯਮਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਦਸਵੇਂ ਦਿਨ, ਜਦੋ ਨਿਯਮ ਪੂਰੇ ਕਰਕੇ।
ਪੂਜਨੀਯਸ੍ਤੁ ਤ੍ਰਿਦਿਵੈਰ੍ਯਥਾ ਦੇਵਃ ਪੁਰਂਦਰਃ
ਉਹ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਵਲੋਂ ਇਉਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਾ ਪੁਰੰਦਰ।
ਤਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰੀਰ੍ਵਿਜਯਸ਼੍ਚੈਵ ਭਵਤ੍ਯੇਵ ਵਰੋ ਮਮ 5.2.74.
ਉਹ ਨੂੰ ਧਨ ਤੇ ਜਿੱਤ ਜ਼ਰੂਰ ਮਿਲੇਗੀ—ਇਹ ਮੇਰਾ ਵਰ ਹੈ।
ਵृਦ੍ਧਿਰ੍ਭਵਤੁ ਵਂਸ਼ੇ ਚ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਤਵ ਸ਼ਂਕਰ ਤਿष੍ਠਂਤੁ ਸਾਗਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤਵ ਦੇਵ ਸਮੀਪਤਃ
ਤੇਰੀ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਹੋਵੇ, ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ; ਸਾਰੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੇਰੇ ਨੇੜੇ ਰਹਿਣ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੋऽਹਂ ਤਦਾ ਤੇਨ ਮਯਾ ਚੋਕ੍ਤਂ ਵਰਾਨਨੇ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਸ ਵਲੋਂ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਵੀ ਕਿਹਾ, ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ।
ਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥਂ ਭਾਰ੍ਯਯਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਤਦਾ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਵਾਂਛਿਤਮ੍
ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਲਈ, ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ, ਮੈਂ ਚਾਹੀਦਾ ਵਰ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਤਸ੍ਯਾਰਾਧਨਤੋ ਭੂਪ ਪੁਤ੍ਰਂ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਸ਼ੋਭਨਮ੍ ਤੇषਾਂ ਮਨੋਰਥਾਵਾਪ੍ਤਿਰ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਮੈਂ ਸੋਹਣਾ ਪੁੱਤਰ ਦੇਵਾਂਗਾ; ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਮਨ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ, ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਰਾਜਾ ਰਿਪੁਂਜਯੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਗਣਾਧੀਸ਼ਃ ਕृਤੋ ਮਯਾ
ਰਾਜਾ ਰਿਪੁੰਜਯ ਨੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਗਣਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣਿਆ।
ਏष ਤੇ ਕਥਿਤੋ ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਭਾਵਃ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਃ
ਇਹ ਹੈ, ਦੇਵੀ ਜੀ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਕਥਾ, ਜੋ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਕਾਂਦੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ ਪਞ੍ਚਮ ਆਵਂਤ੍ਯਖਂਡੇ ਚਤੁਰਸ਼ੀਤਿਲਿਙ੍ਗਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਰਾਜਸ੍ਥਲੇਸ਼੍ਵਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਵਰ੍ਣਨਂਨਾਮ ਚਤੁਃਸਪ੍ਤਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਸਕਾਂਦ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪੰਜਵੇਂ ਅਵੰਤੀ ਖੰਡ, ਚੌਰਾਸੀ ਲਿੰਗਾਂ ਦੀ ਮਹਾਤਮ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਸਥਲੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਮਹਾਤਮ ਕਥਾ ਵਾਲਾ ਚੌਹੱਤਰਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਵਿਦ੍ਧਿ ਪਾਪਹਰਂ ਦੇਵਿ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਕਾਮਦਂ ਨृਣਾਮ੍
ਜਾਣ ਲੈ, ਦੇਵੀ ਜੀ, ਇਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਧਨਦਸ੍ਯ ਸਖਾ ਦੇਵਿ ਮਣਿਭਦ੍ਰੋ ਬਭੂਵ ਹ
ਦੇਵੀ ਜੀ, ਮਣਿਭਦ੍ਰਾ ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਕੁਬੇਰ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ।
ਰੂਪਵਾਨ੍ਸਰ੍ਵਦਾ ਕਾਮੀ ਸਦਾ ਮਤ੍ਤੋ ਬਲਾਧਿਕਃ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੋਹਣਾ ਸੀ, ਹਰ ਵੇਲੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਰਹਿੰਦਾ, ਸਦਾ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ।
ਰਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਕਾਮਸੇਵਾਰ੍ਥਂ ਗੁਪ੍ਤਾਂ ਰਹਸਿ ਨਿਰ੍ਮਿਤਾਮ੍
ਰਸ ਤੇ ਸੁਖ ਲਈ, ਇਕ ਲੁਕਵੀਂ ਥਾਂ ਚੁੱਪਚਾਪ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੀ।
ਤਾਂ ਵੈ ਵਿਦ੍ਰੁਮਸਂਛਨ੍ਨਾਂ ਮੁਕ੍ਤਾਦਾਮਵਿਰਾ ਜਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਥਾਂ ਲਾਲ ਮਣੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਹੋਈ ਸੀ ਤੇ ਮੋਤੀ ਦੀਆਂ ਲੜੀਆਂ ਨਾਲ ਨਖ਼ਰੇਦਾਰ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੀ।
ਕੁਬੇਰਭਵਨਾਭ੍ਯਾਸ਼ੇ ਵਲ੍ਲਭਾਂ ਧਨਦਸ੍ਯ ਚ
ਕੁਬੇਰ ਦੇ ਮਹਲ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਵੀ ਉਥੇ ਸੀ।