ਸ੍ਵਭਾਵੇਨਾਚਲਾ ਪृਧ੍ਵੀ ਤ੍ਵਯਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤਾ
ਤੇਰੇ ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਵ ਨਾਲ, ਅਚਲ, ਧਰਤੀ ਪਹਿਲਾਂ ਤੂੰ ਬਣਾਈ ਸੀ।
ਯਦ੍ਯਵਸ਼੍ਯਂ ਮਯਾ ਪृਧ੍ਵੀ ਪਾਲਨੀਯਾ ਪਿਤਾਮਹ
ਜੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਰੱਖਿਆ ਜਰੂਰੀ ਹੈ, ਪਿਤਾਮਹ,
ਮਨੁष੍ਯਲੋਕੇ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਸਕਲੇ ਸਾਮਰਾਵਤੀ
ਉਹ ਮਨੁੱਖੀ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਾਮਰਾਵਤੀ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਈ।
ਮਰ੍ਯਾਦਾਮਨੁਵਤ੍ਤੇਂਯੁਰ੍ਯਦਿ ਮੇ ਨਾਕਵਾਸਿਨਃ ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਪृਥ੍ਵੀਂ ਪਾਲਯਿष੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਪ੍ਰਭੋ
ਜੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਾਸੀ ਮੇਰੀ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹਦਾਂ ਮੰਨਣ, ਤਾਂ ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਇਸੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜ ਕਰਾਂਗਾ।
ਯੇ ਕੇਚਿਤ੍ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਃ ਸਂਤਿ ਮਦ੍ਗੌਰਵਵਸ਼ੇਨ ਤੇ
ਜੋ ਵੀ ਦੇਵਤੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰਕੇ ਹੀ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਦੇਵਨਾਥੇਤਿ ਵੈ ਨਾਮ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਚ ਸੁਵ੍ਰਤ
ਹੇ ਸੁਵ੍ਰਤ, 'ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ' ਨਾਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਹੋਵੇਗਾ।
ਅਥ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਭੂਮਿਪਾਲਨਮ੍
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਸਾਹਮਣੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ।
ਭਵਤਾਂ ਵਿਹਿਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗੋ ਮਨੁਜਾਨਾਂ ਚ ਭੂਤਲਮ੍
ਤੁਹਾਡਾ ਸੁਗਰਤ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਧਰਤੀ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੋਈ।
ਯੇ ਸ੍ਥਿਤਾ ਯਾਂਤੁ ਤੇ ਦੇਵਾ ਮਨੁਜਾਨਾਮਿਯਂ ਧਰਾ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਵਾਕ੍ਯਾਦ੍ਗੌਰਵਾਤ੍ਤ੍ਰਿਦਿਵਂ ਗਤਾਃ ।। 5.2.74.
ਜੋ ਦੇਵਤੇ ਰਹਿ ਗਏ ਹਨ, ਉਹ ਚਲੇ ਜਾਣ; ਇਹ ਧਰਤੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਹੈ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ ਇਜ਼ਤ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ।
ਅਥ ਪ੍ਰਜਾਃ ਸ ਨृਪਤਿਰ੍ਧਰ੍ਮੇਣਾਵਰ੍ਧਯਤ੍ਤਦਾ
ਫਿਰ ਉਸ ਰਾਜਾ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਧਰਮ ਰਾਹੀਂ ਵਧਾਇਆ।
ਪ੍ਰਜਾਸ੍ਤਤ੍ਸੁਖਸਂਵृਦ੍ਧਾ ਜਰਾਮृ ਤ੍ਯੁਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ
ਲੋਕ ਸੁਖ ਵਿੱਚ ਵਧਦੇ ਰਹੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੁਢਾਪਾ ਤੇ ਮੌਤ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਯੌਵਨਸ੍ਥਾਸ਼੍ਚ ਨਿਰ੍ਦ੍ਵਂਦ੍ਵਾਃ ਸਤਤਂ ਧਰ੍ਮਸਂਸ਼੍ਰਯਾਃ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਵਾਨ ਰਹੇ, ਦੁਵਿਧਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਤੇ ਸਦਾ ਧਰਮ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਰਹੇ।
ਅਕृष੍ਟਪਚ੍ਯਾ ਪृਥਿਵੀ ਸ੍ਵਾਦਵਦ੍ਭਿਃ ਫਲੈਰ੍ਯੁਤਾ
ਧਰਤੀ ਬਿਨਾ ਹਲ ਚਲਾਏ ਜਾਂ ਬੀਜ ਬੋਏ ਮਿੱਠੇ ਫਲ ਦੇ ਰਹੀ ਸੀ।
ਏਵਂ ਵ੍ਰਜਤਿ ਕਾਲੇ ਵੈ ਰਾਜ੍ਞਿ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਤਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਾਂ ਲੰਘਦਾ ਗਿਆ, ਰਾਜਾ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਬਹੁਦੁਃਖਾਨਿ ਮੁਹੁਃ ਕੁਰ੍ਵਂਤ੍ਯਨੇਕਸ਼ਃ
ਪਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਦੁੱਖ ਆਉਣ ਲੱਗੇ।
ਤਥਾ ਸਂਹ੍ਰਿਯਮਾਣੇषੁ ਲੋਕੇषੁ ਨृਪਸਤ੍ਤਮਃ
ਜਦੋਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੰਸਾਰ ਮੁਕਦੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ—
ਤੇਨੈਵਾਪ੍ਯਾਯਿਤੋ ਲੋਕਃ ਸੁਖੀ ਜਾਤੋ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਿ ਸਂਵਰ੍ਤ੍ਤੋ ਵਾਰਿਦੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਮੇਘਾਨ੍ਵੈ ਵਿਨ੍ਯਪਾਤਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਪਾਲਿਆ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਯਸ਼ਸਵਿਨੀ; ਸੰਵਰਤ ਨੇ ਬਦਲ ਬਣ ਕੇ ਮੀਂਹ ਪਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਮਾਰੁਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਨृਪਤਿਸ੍ਤਾਮਧਾਰਯਤ੍
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਹਵਾ ਬਣ ਕੇ ਉਸ ਮੀਂਹ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦਿੱਤਾ।
ਨ ਯਜ੍ਞਾ ਨ ਜਪੋ ਹੋਮੋ ਨ ਚ ਪਕ੍ਤਿਰਵਰ੍ਤ੍ਤਤ 5.2.74.
ਕੋਈ ਯਜਨ, ਜਪ, ਹੋਮ ਜਾਂ ਪਕਵਾਂ ਨਹੀਂ ਹੋ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤਤਃ ਸ ਰਾਜਾ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤ੍ਵਭਵਦ੍ਧਵ੍ਯਵਾਹਨਃ
ਫਿਰ, ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਹਵਨ ਦੀ ਭੇਟ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਗਿਆ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਦੇਵਿ ਤ੍ਵਯਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਸਮਾਗਤਃ
ਇਸ ਵੇਲੇ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਤਤੋ ਦੇਵਗਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਕਿਂਨਰਮਹੋਰਗਾਃ
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਕਿੰਨਰ ਤੇ ਵੱਡੇ ਸੱਪ ਵੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ।
ਭੂਤਾਃ ਪ੍ਰੇਤਾਃ ਪਿਸ਼ਾਚਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਗਗਨੇਚਰਾਃ
ਭੂਤ, ਪ੍ਰੇਤ, ਪਿਸਾਚ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੋ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਫਿਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਆ ਗਏ।
ਗਂਗਾ ਚ ਯਮੁਨਾ ਸਿਂਧੁਸ਼੍ਚਂਦ੍ਰਭਾਗਾ ਸਰਸ੍ਵਤੀ
ਗੰਗਾ, ਯਮੁਨਾ, ਸਿੰਧੂ, ਚੰਦਰਭਾਗਾ ਅਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਵੀ ਆ ਗਈਆਂ।
ਵਿਪਾਸ਼ਾ ਦੇਵਿਕਾ ਪੁਣ੍ਯਾ ਸ਼ਰਯੂਃ ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਤਥਾ
ਵਿਪਾਸ਼ਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਦੇਵਿਕਾ, ਸ਼ਰਯੂ ਅਤੇ ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਵੀ ਆ ਗਈਆਂ।
ਪਾਰਾ ਵੇਦ ਸ੍ਮृਤਿਸ਼੍ਚੈਵ ਵੇਤ੍ਰਘ੍ਨੀ ਨਰ੍ਮਦਾ ਸ਼ਿਵਾ
ਪਾਰਾ, ਵੇਦ, ਸ੍ਰੁਤੀ, ਵੈਤਰਣੀ, ਨਰਮਦਾ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵਾ ਵੀ ਆ ਗਈਆਂ।
ਪੁष੍ਕਰਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਯਾਗਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਭਾਸੋ ਨੈਮਿषਸ੍ਤਥਾ ।। ਪृਥੁਤੀਰ੍ਥੋਦਕਸ਼੍ਚੈਵ ਤਥੈਵਾਮਰਕਂਟਕਃ
ਪੁਸ਼ਕਰ, ਪ੍ਰਯਾਗ, ਪ੍ਰਭਾਸ ਤੇ ਨੈਮੀਸ਼ ਵੀ, ਪਠਤਿਰਥ ਦਾ ਵੱਡਾ ਸਰੋਵਰ ਅਤੇ ਅਮਰਕੰਟਕ ਵੀ ਆ ਗਏ।
ਗਂਗਾਦ੍ਵਾਰਃ ਕੁਸ਼ਾਵਰ੍ਤ੍ਤੋ ਬਿਲ੍ਵਕੋ ਨੀਲਪਰ੍ਵਤਃ
ਗੰਗਾਦਵਾਰ, ਕੁਸ਼ਾਵਰਤ, ਬਿਲਵਕ ਅਤੇ ਨੀਲ ਪਹਾੜ ਵੀ ਆ ਗਏ।
ਭृਗੁਤੁਂਗਃ ਸੁਕੁਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਜਗਂਧਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍ਵਤਿ 5.2.74.
ਭ੍ਰਿਗੁਤੁੰਗ, ਸੁਕੁਕਸ਼ ਅਤੇ ਅਜਗੰਧ ਵੀ, ਹੇ ਪਾਰਵਤੀ, ਆ ਗਏ।
ਸ੍ਥਾਨਾਨਿ ਚ ਸਮਸ੍ਤਾਨਿ ਪੁਣ੍ਯਾਨ੍ਯਾਯਤਨਾਨਿ ਚ
ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ ਯਾਤਰਾ ਦੇ ਸਥਾਨ ਵੀ ਆ ਗਏ।