ਵਿਮਾਨਸ੍ਥੇਨ ਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਤੂष੍ਟ੍ਰੇਣ ਮਧੁਰਸ੍ਵਰਾ
ਉਹ ਵਿਮਾਨ ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ, ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਲੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਊਠ ਰਹੇ, ਜੋ ਬੋਲਿਆ ਸੀ—
ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦਸ੍ਯ ਲਿਂਗਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਮੇ ਪਰਮਾ ਗਤਿਃ ਸਮੀਪਮਸ੍ਯ ਲਿਂਗਸ੍ਯ ਤ੍ਵਂ ਮੇ ਬਂਧੁਃ ਪਰੋ ਯਤਃ
ਇਸ ਲਿੰਗ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਮਿਲੀ ਹੈ; ਤੂੰ ਇਸ ਲਿੰਗ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੈਂ, ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਬੰਧੀ ਹੈਂ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਨृਪਂ ਦੇਵਿ ਵਚਃ ਸਮਧੁਰਾਕ੍ਸ਼ਰਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਦੇਵੀ, ਉਸ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਮਿੱਠੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਤਤੋ ਦੇਵਗਣਾ ਵ੍ਯੋਮ੍ਨਿ ਸਕਿਂਨਰਮਹੋਰਗਾਃ
ਫਿਰ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ, ਕਿਨਨਰ ਤੇ ਮਹਾਨ ਅਜਗਰਾਂ ਸਮੇਤ—
ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਂਦ੍ਰਹਰਿਮੁਖ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਵਿਮਾਨੈਰ੍ਦੇਵਿ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਇੰਦਰ, ਹਰੀ ਅਤੇ ਮੁੱਖ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਦੇਵੀ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਵਿਮਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਹੋਏ।
ਵਿਲੋਕ੍ਯ ਕਰਭਂ ਮੁਕ੍ਤਂ ਵਿਮਾਨਸ੍ਥਂ ਵਿਰਾਜਿਤਮ੍
ਉਹ ਹਾਥੀ, ਜੋ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਵਿਮਾਨ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ।
ਅਚ੍ਛਰਤ੍ਨਸਮੂਹੇਨ ਮੁਕੁਟੇਨੋਜ੍ਵਲਤ੍ਵਿषਾ 5.2.73.
ਉਸ ਦੇ ਮਸਤਕ 'ਤੇ ਅਪਸਰਾ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਜੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਚਮਕਦਾਰ ਮਕੁਟ ਸੀ।
ਨਾਮ ਚਕ੍ਰੁਸ੍ਤਤੋ ਦੇਵਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦੇਖ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਰਿष੍ਵਪਿ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਖ੍ਯਾਤਃ ਕਰਭੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ ਤਿੰਨੋਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਕਰਭੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਗਤਾਃ ਸ੍ਵਂ ਧਿष੍ਣ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਸਮृਦ੍ਧਂ ਨਿਃਸਪਤ੍ਨਂ ਚ ਤਤੋ ਰਾਜ੍ਯਂ ਚਕਾਰ ਸਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਉੱਤਮ ਵਾਸਥਾਨ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ; ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਸੁਖੀ ਤੇ ਵੈਰੀ-ਰਹਿਤ ਬਣਾਇਆ।
ਯਃ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਨਰੋ ਦੇਵਿ ਕਰਭੇਸ਼੍ਵਰਸਂਜ੍ਞਕਮ੍
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਕਰਭੇਸ਼ਵਰ ਨਾਮ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ—
ਯਦਾ ਕਾਲਾਦਿਹਾਯਾਤੋ ਰਾਜਰਾਜੇਸ਼੍ਵਰੋ ਮਹਾਨ੍
ਜਦੋਂ ਸਮੇਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਇੱਥੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ—
ਨ ਦੁਃਖਂ ਜਾਯਤੇ ਤਸ੍ਯ ਵ੍ਯਾਧਿਸ਼ੋਕਭਯਂ ਤਥਾ
ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਦੁੱਖ, ਰੋਗ, ਗਮ ਜਾਂ ਡਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਸਰ੍ਵਮੇਧੇषੁ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਦਾਨੇषੁ ਯਤ੍ਫਲਮ੍
ਜੋ ਪੁੰਨ ਸਭ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਫਲ ਸਭ ਦਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦਾ ਹੈ—
ਵ੍ਯਾਧਯੋ ਨੋਪਜਾਯਂਤੇ ਦਾਰਿਦ੍ਰ੍ਯਂ ਨ ਕਦਾਚਨ
ਕੋਈ ਬਿਮਾਰੀ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ, ਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਗਰੀਬੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਪਸ਼ੁਯੋਨਿਗਤਾ ਯੇ ਚ ਪਿਤਰੋ ਦੁਃਖਿਤਾਸ੍ਤੁ ਯੇ
ਜੋ ਪਿਤਰ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀ ਜਾਤੀ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਏ ਹਨ, ਜਾਂ ਜੋ ਦੁੱਖੀ ਹਨ,
ਆਗਮਿष੍ਯਤਿ ਨਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਨਪ੍ਤਾ ਵਾ ਸਂਤਤਾਵਿਹ ਤੇਨ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਮੁਕ੍ਤਿਰ੍ਨੋ ਭਵਿਤਾ ਧ੍ਰੁਵਮ੍।।5.2.73.
ਸਾਡਾ ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਪੋਤਾ ਇੱਥੇ ਆਵੇਗਾ; ਉਸ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਡੀ ਮੁਕਤੀ ਪੱਕੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।
ਯੋ ਯਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਵੈ ਕਾਮਂ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਤੁ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਨੀਅਤ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰੇਗਾ,
ਏष ਤੇ ਕਥਿਤੋ ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਭਾਵਃ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਃ
ਇਹੀ ਹੈ, ਦੇਵੀ, ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਜੋ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ।
ਯਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਉਸ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵਿष੍ਣੁਕਲ੍ਪੇ ਪੁਰਾ ਵृਤ੍ਤੇ ਮਨ੍ਵਂਤਰਮੁਖਪ੍ਰਿਯੇ
ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਪੁਰਾਣੇ ਮਨਵੰਤਰੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤੇ, ਮਨੂ ਦੀ ਪਿਆਰੀ,
ਨ ਮਨੁष੍ਯੈਰ੍ਵਿਨਾ ਦੇਵਾਃ ਸਮਰ੍ਥਾ ਲੋਕਧਾਰਣੇ
ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ।
ਯੋਗ੍ਯੋ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਜਾਪਾਲਃ ਕੋ ਭਵੇਜ੍ਜਨਵਤ੍ਸਲਃ
ਕੌਣ ਰਾਜਾ ਬਣਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਜਨਤਾ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ?
ਪृਥ੍ਵ੍ਯਾਂ ਸਰ੍ਵਗੁਣਾਕੀਰ੍ਣਂ ਧਰ੍ਮਨਿष੍ਠਂ ਮਹਾਵ੍ਰਤਮ੍
ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਉਹ ਜੋ ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਧਰਮ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਵੱਡੇ ਵਰਤਾਂ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ,
ਰਾਜ੍ਯਂ ਚ ਪਾਲ੍ਯਤਾਂ ਵਤ੍ਸ ਏਕਕਲ੍ਪੇਨ ਚੇਤਸਾ
ਪੁੱਤਰ, ਰਾਜ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹੀ ਨਿਸ਼ਚੇ ਨਾਲ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਸੰਭਾਲੋ।
ਅਲਂ ਤੇ ਤਪਸਾ ਤਾਤ ਕष੍ਟੇਨਾਨੇਨ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍
ਪਿਆਰੇ, ਹੁਣ ਲਈ ਇਹ ਕਠਿਨ ਤਪਸਿਆ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ।
ਕ੍ਰਿਯਤਾਮਧੁਨਾ ਲੋਕਪਾਲਨਂ ਤੁ ਮਮਾਜ੍ਞਯਾ
ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।
ਨ ਧਰ੍ਮਸ੍ਤਾਦृਸ਼ੋऽਨ੍ਯੋऽਸ੍ਤਿ ਨ ਚਾਨ੍ਯੋऽਰ੍ਥਸ੍ਯ ਸਾਧਕਃ
ਇਸ ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਧਰਮ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਤਰੀਕਾ ਨਹੀਂ ਜੋ ਧਨ ਦਿਵੇ।
ਨਾਪਕਾਰੇਣ ਭੂਤਾਨਾਮਪਿ ਸ੍ਯਾਦ੍ਭੁਵਨੇਸ਼ਤਾ ਪृਥ੍ਵੀਂ ਸਮੁਦ੍ਰਵਸਨਾਂ ਪ੍ਰਜਾਸ਼੍ਚੈਵ ਪ੍ਰਪਾਲਯ ।। 5.2.74.
ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾ ਕੇ ਵੀ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰਾਜਗੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ; ਧਰਤੀ ਜੋ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਵੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਸ ਤੁ ਰਾਜਰ੍षਿਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਪਰ੍ਵਤਾਤ੍ਮਜੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੱਲੋਂ ਆਖੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।