ਅਥੈਕਸ੍ਮਿਨ੍ਦਿਨੇ ਰਾਜਾ ਜਗਾਮ ਗਹਨਂ ਵਨਮ੍
ਇੱਕ ਦਿਨ ਰਾਜਾ ਗਾੜ੍ਹੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ।
ਸ ਤਤ੍ਰ ਵਿਵਿਧਾਨ੍ਵਨ੍ਯਾਨ੍ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਪਰਵੀਰਹਾ
ਉਥੇ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਿਕਾਰਿਆ।
ਲੋਡਿਤਂ ਤਦ੍ਵਨਂ ਸਰ੍ਵਂ ਪਸ਼ੁਪਕ੍ਸ਼ਿਮृਗਾਕੁਲਮ੍
ਉਹ ਸਾਰਾ ਜੰਗਲ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਸ਼ੂ, ਪੰਛੀ ਤੇ ਜਾਨਵਰ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਹਲਚਲ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ।
ਯਦਾ ਨ ਸ਼੍ਵਾਪਦਾਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਗਹਨੇ ਵਨੇ
ਜਦੋਂ ਉਸ ਗਾੜ੍ਹੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸਿਆ,
ਸ ਚਾਪਿ ਕਰਭੋ ਦੇਵਿ ਬਾਣਮਾਦਾਯ ਸਤ੍ਵਰਮ੍ ਸ ਚ ਰਾਜਾ ਬਲੀ ਤੂਰ੍ਣਂ ਸਸਾਰ ਕਰਭਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਭੈਂਸ ਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਤੀਰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ, ਤੇ ਰਾਜਾ ਵੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭੈਂਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਦੌੜਿਆ।
ਤਤੋ ਨਿਮ੍ਨਸ੍ਥਲਂ ਚੈਵ ਸ ਚੋष੍ਟ੍ਰੋऽਦ੍ਰਵਦਾਸ਼ੁਗਃ
ਫਿਰ, ਭੈਂਸ ਤੇ ਰਾਜਾ ਦੋਵੇਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਹੇਠਲੇ ਥਾਂ ਵੱਲ ਦੌੜੇ।
ਤਤਃ ਸ ਰਾਜਾ ਤਾਰੁਣ੍ਯਾ ਦੌਰਸੇਨ ਬਲੇਨ ਚ 5.2.73.
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਰਾਜਾ ਜਵਾਨੀ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ,
ਤਤੋ ਨਦਾਨ੍ਨਦੀਸ਼੍ਚੈਵ ਪਲ੍ਵਲਾਨਿ ਵਨਾਨਿ ਚ
ਫਿਰ, ਨਦੀਆਂ, ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਛੋਟੇ ਰੋਲੇ, ਦਲਦਲ ਤੇ ਜੰਗਲ ਆਏ ਸਾਹਮਣੇ।
ਸ ਚਾਪਿ ਕਰਭੋ ਦੇਵਿ ਆਸਾਦ੍ਯਾਸਾਦ੍ਯ ਤਂ ਨृਪਮ੍
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਭੈਂਸ ਮੁੜ ਮੁੜ ਰਾਜਾ ਦੇ ਕੋਲ ਆਇਆ।
ਸ ਤਸ੍ਯ ਬਾਣੈਰ੍ਬਹੁਭਿਃ ਕਰਭੋ ਵਿਹ੍ਵਲੀਕृਤਃ ਪੁਨਸ਼੍ਚ ਜਵਮਾਸ੍ਯਾਯ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਚਾਗ੍ਰੇ ਚ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ
ਰਾਜਾ ਦੇ ਕਈ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਭੈਂਸ ਬੇਚੈਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਫਿਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੌੜਿਆ, ਕਦੇ ਪਾਸੇ, ਕਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦਿੱਸਦਾ।
ਅਥਾਰਣ੍ਯਂ ਮਹਾਰੌਦ੍ਰਂ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਃ ਕਰਭਸ੍ਤਦਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਭੈਂਸ ਇੱਕ ਡਰਾਉਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੜ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਚ ਮਹਾਰਣ੍ਯਂ ਤਾਪਸਾਨਾਮਥਾਸ਼੍ਰਮਮ੍
ਵੱਡਾ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਵੜ ਕੇ, ਉਹ ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਤਂ ਕਾਰ੍ਮੁਕਕਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰਮਾਰ੍ਤ੍ਤਂ ਕ੍ਸ਼ੁਧਿਤਂ ਤਦਾ
ਉਸ ਨੂੰ ਧਨੁਸ਼ ਹੱਥ ਵਿੱਚ, ਥੱਕਿਆ ਤੇ ਭੁੱਖਾ ਵੇਖ ਕੇ,
ਸ ਪੂਜਾਮृषਿਭਿਰ੍ਦਤ੍ਤਾਂ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਉਸ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤੀ ਪੂਜਾ, ਜਿਵੇਂ ਰੀਤ ਹੈ, ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੀ।
ਤੇ ਤਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞੋ ਵਚਨਂ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯ ਤਪੋਧਨਾਃ
ਉਹ ਤਪਸਵੀ, ਜੋ ਤਪ ਵਿੱਚ ਧਨਵੰਤ ਸਨ, ਰਾਜਾ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਲੀ।
ਕੇਨ ਭਦ੍ਰ ਸੁਖਾਰ੍ਥੇਨ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋऽਸਿ ਤਪੋਵਨਮ੍
ਭਲੇ ਮਨੁੱਖ, ਕਿਸ ਸੁਖ ਦੀ ਲੋੜ ਲਈ ਤੂੰ ਇਸ ਤਪੋਵਨ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹੈਂ?
ਏਤਦਿਚ੍ਛਾਮਹੇ ਸ਼੍ਰੋਤੁਂ ਕੁਤਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋऽਸਿ ਮਾਨਦ 5.2.73.
ਅਸੀਂ ਇਹ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ: ਤੂੰ ਕਿੱਥੋਂ ਆਇਆ ਹੈਂ, ਸਤਿਕਾਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ?
ਤਤਃ ਸ ਰਾਜਾ ਸਰ੍ਵੇਭ੍ਯੋ ਦ੍ਵਿਜੇਭ੍ਯਃ ਪੁਰੁषਰ੍षਭਃ
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਸਾਰੇ ਦੁਜਾਂ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੂਣਾਂ ਕੁਲੇ ਜਾਤੋ ਵੀਰਕੇਤੁਰ੍ਦ੍ਵਿਜਰ੍षਭਾਃ
ਇਕਸ਼ਵਾਕੂਆਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਵੀਰਕੇਤੁ ਜਨਮਿਆ ਸੀ, ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮੇਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ।
ਬਲੇਨ ਮਹਤਾ ਯੁਕ੍ਤਃ ਸਾਮਾਤ੍ਯਃ ਸਪਰਿਚ੍ਛਦਃ
ਉਹ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਤੇ ਸੇਵਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ।
ਮਹਿषਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਲੋ ਵਾਪਿ ਸ਼ਸ਼ੋ ਵਾ ਸ਼ਂਬਰੋ ਵਨੇ
ਚਾਹੇ ਉਹ ਮਹਿਸ ਹੋਵੇ, ਚਿਤਤਲ ਹੋਵੇ, ਖ਼ਰਗੋਸ਼ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਸ਼ੰਬਰ ਹੋਵੇ—
ਸ ਪ੍ਰਣष੍ਟਃ ਕ੍ਸ਼ਣੇਨੈਵ ਸਬਾਣੋ ਮਮ ਪਸ਼੍ਯਤਃ
ਉਹ ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸਾਹਮਣੇ, ਤੀਰ ਸਮੇਤ, ਇਕ ਪਲ ਵਿਚ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਿਆ।
ਭਵਤ੍ਸਕਾਸ਼ਂ ਨष੍ਟਸ਼੍ਰੀਰ੍ਹਤਾਸ਼ਃ ਸ਼੍ਰਮਕਰ੍ਸ਼ਿਤਃ ਭਵਂਤਃ ਸੁਮਹਾਭਾਗਾਸ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪृਚ੍ਛਾਭਿ ਸਂਸ਼ਯਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੀ ਕismet ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ, ਆਸਾਂ ਟੁੱਟੀਆਂ, ਥਕਾਵਟ ਨਾਲ ਹਾਲਾਤ ਖ਼ਰਾਬ ਹੋ ਕੇ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਇਆ। ਤੁਸੀਂ ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਇਹ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ।
ਕ੍ਵ ਗਤਃ ਕਰਭੋ ਵਿਦ੍ਧੋ ਮਯਾ ਬਾਣੇਨ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍
ਜੋ ਕਰਭਾ ਮੈਂ ਤੀਰ ਨਾਲ ਵਿੱਧਿਆ, ਉਹ ਹੁਣ ਕਿੱਥੇ ਗਿਆ?
ਤਤਸ੍ਤੇषਾਂ ਸਮਸ੍ਤਾਨਾਮृषੀਣਾਮृषਿਸਤ੍ਤਮਃ
ਫਿਰ, ਉਹਨਾਂ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚੋਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਕਿਹਾ—
ਗਤਃ ਸ ਕਰਭੋ ਭੂਪ ਮਹਾਕਾਲਵਨੇ ਸ਼ੁਭੇ
ਮਹਾਰਾਜ, ਉਹ ਕਰਭਾ ਪਵਿੱਤਰ ਮਹਾਕਾਲ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਗਿਆ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਦੇਵੋ ਮਹਾਦੇਵਃ ਕਾਰਭਂ ਰੂਪਮਾਸ੍ਥਿਤਃ 5.2.73.
ਉਥੇ ਮਹਾਂਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਕਰਭਾ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਪਾਲਸ੍ਯ ਕੈਲਾਸਸ੍ਯ ਮਹੀਪਤੇ
ਕੈਲਾਸ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਹਿੱਸੇ ਵਿਚ, ਮਹਾਰਾਜ, ਖੇਤ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਦੀ ਧਰਤੀ ਤੇ—
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਪੂਜਿਤੋ ਰਾਜਨ੍ਦੇਵਾਨਾਮਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਉਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ, ਮਹਾਰਾਜ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਮੁਰਾਦਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਪੂਜਿਆ ਸੀ।
ਤੁਰਗੇਣ ਕਦਾਚਿਤ੍ਤੁ ਨੀਤੋ ਬਦਰਿਕਾਸ਼੍ਰਮਮ੍
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਉਹ ਘੋੜੇ 'ਤੇ ਬਦਰੀਕਾ ਆਸ਼ਰਮ ਲੈ ਜਾਇਆ ਗਿਆ।