ਨਸ਼੍ਯਤਾਂ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੇਂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਪृष੍ਠਤਃ ਸ਼ਰਵृष੍ਟਿਭਿਃ
'ਅਮਰਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀਆਂ ਪਿੱਛੋਂ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਜਾਣ।'
ਵਰ੍ਮਾਣਿ ਚ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਮੁਕੁਟਾਨਿ ਮਹਾਂਤਿ ਚ
'ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਅਜੀਬ ਜੰਗੀ ਵਸਤਾਂ ਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਮੁਕੁਟਾਂ,'
ਗਜਾਸ਼੍ਚ ਮਦਸਂਭਿਨ੍ਨਕਪੋਲਾਃ ਕੋਟਿਸ਼ਃ ਸੁਰਾਃ 5.2.72.
'ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਮਸਤ ਹਾਥੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗਲ੍ਹਾਂ ਨਸ਼ੇ ਨਾਲ ਫੱਟੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ,'
ਵਿਬੁਧਾ ਧ੍ਵਸ੍ਤਸਨ੍ਨਾਹਾ ਵਿਗਜਾ ਵਿਪਦਾਤਿਨਃ
'ਬੁਧਵਾਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜੰਗੀ ਵਸਤਾਂ ਟੁੱਟ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ, ਹਾਥੀ ਗੁਆ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਤੇ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਹਨ।'
ਤਤੋ ਦੈਤ੍ਯਾਧਿਪੋ ਮਾਨੀ ਪਰਿਵृਤ੍ਤੋ ਮਹਾਰਣਾਤ੍
ਫਿਰ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਅਹੰਕਾਰੀ ਸਰਦਾਰ ਵੱਡੇ ਜੰਗ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਗਿਆ।
ਵਂਦ੍ਯਮਾਨੋ ਮੁਨਿਗਣੈਃ ਸ੍ਤੂਯਮਾਨੋ ਮਹਰ੍षਿਭਿਃ
ਉਹ ਨੂੰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵਧਾਈ ਦੇ ਰਹੇ ਸਨ, ਮਹਾਨ ਮੁਨੀਆਂ ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਰ੍ਦ੍ਧਿਸਂਪੂਰ੍ਣਮਾਸਨਂ ਹੇਮਭੂषਣਮ੍ ਤਤ੍ਰੋਪਵਿष੍ਟਃ ਸ਼ੁਸ਼ੁਭੇ ਦੈਤ੍ਯਰਾਜੋ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਉਥੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਵਾਲਾ ਸਿੰਘਾਸਨ ਸੀ। ਉਸ 'ਤੇ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬੈਠਾ ਹੋਇਆ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਦਿਵ੍ਯਚਂਦਨਪੁष੍ਟਾਂਗਃ ਸੁਰਪੁष੍ਪਸਮੁਜ੍ਜ੍ਵਲਃ ਮृਤੋਤ੍ਥਿਤੈਸ੍ਤਥਾ ਦੈਤ੍ਯੈਰ੍ਦੈਤ੍ਯਾਧੀਸ਼ੈਰਧਿष੍ਠਿਤਃ
ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਚੰਦਨ ਲਗਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਤੇ ਮੁੜ ਜੀਵੇਂ ਹੋਏ ਦੈਤਿਆਂ ਅਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰ ਖੜੇ ਸਨ।
ਕ੍ਰਤੁਭਿਰ੍ਮੂਰ੍ਤ੍ਤਿਮਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਸੇਵ੍ਯ ਮਾਨੋ ਮਹਾਬਲਃ
ਉਸ ਮਹਾਬਲੀ ਨੂੰ ਜੀਵੰਤ ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ।
ਤਤ੍ਰ ਸ਼੍ਰੀਰਤੁਲਾ ਲੋਕੇ ਤਤ੍ਰ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਨਿਰਰ੍ਗਲਾ
ਉਥੇ, ਉਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਅਤੁੱਲ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਸੀ; ਉਥੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੀ ਰੁਕਾਵਟ ਰਹਿਤ ਕਿਰਪਾ ਸੀ।
ਏਵਂ ਸ ਦੈਤ੍ਯਨृਪਤਿਃ ਸਭृਤ੍ਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਮੋਦਤੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਸੇਵਕਾਂ ਸਮੇਤ ਉਥੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਸੀ।
ਤਯੋਰਿਤਿ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ ਦੇਵਃ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਇਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪਰਮਾਤਮਾ—
ਚਂਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯੌ ਮਯਾ ਜ੍ਞਾਤਂ ਸ਼ਂਬਰਸ੍ਯ ਵਿਚੇष੍ਟਿਤਮ੍ 5.2.72.
ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਤੇ ਸੂਰਜ, ਮੈਂ ਸ਼ੰਬਰ ਦੇ ਕਰਤਬ ਜਾਣ ਲਏ ਹਨ।
ਸ਼ਂਬਰਾਯ ਪੁਰਾ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਂ ਵਜ੍ਰਂ ਕੁਲਿਸ਼ਪਾਣਿਨਾ
ਪਹਿਲਾਂ ਕਲੀਸ਼ਧਾਰੀ ਨੇ ਸ਼ੰਬਰ 'ਤੇ ਵਜਰ ਪਾਇਆ ਸੀ।
ਗਮ੍ਯਤਾਂ ਚ ਮਯਾਜ੍ਞਪ੍ਤੌ ਮਹਾਕਾ ਲਵਨੋਤ੍ਤਮੇ
ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਵਧੀਆ ਲਵਣ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਓ, ਵੱਡੇ ਲੋਕੋ।
ਤਤ੍ਰਾਨਂਤੋ ਮਹਾਕਾਲੋ ਲਿਂਗਰੂਪੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਉਥੇ ਅਨੰਤ, ਮਹਾਕਾਲ ਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਲਿੰਗ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਤਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਕृਤਕृਤ੍ਯੌ ਭਵਿष੍ਯਥਃ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਦੇਹਸ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਤ੍ਰੈਵ ਗਮ੍ਯ ਤਾਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਝਲਕ ਹੀ ਤੁਹਾਡਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰ ਦੇਵੇਗੀ; ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕਾਮਯਾਬ ਹੋਵੋਗੇ, ਇਸ ਲਈ ਉਥੇ ਹੀ ਜਾਓ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੌ ਵਾਸੁਦੇਵੇਨ ਚਂਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯੌ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਤੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਆਖਿਆ—
ਤਤ੍ਰ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਹਾਦੇਵਂ ਤੇਜਸੋ ਰਾਸ਼ਿਮਵ੍ਯ ਯਮ੍
ਉਥੇ, ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਜੋ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦਾ ਅਟੱਲ ਢੇਰ ਹੈ—
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਵਾਣੀ ਲਿਂਗਮਧ੍ਯਾਤ੍ਸਮੁਤ੍ਥਿਤਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਲਿੰਗ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰੋਂ ਇੱਕ ਆਵਾਜ਼ ਉਠੀ।
ਹਤਃ ਸ ਸ਼ਂਬਰੋ ਦੈਤ੍ਯੋ ਗਤੌ ਤੌ ਚਨ੍ਦ੍ਰਭਾਸ੍ਕਰੌ
ਉਹ ਦੈਤ, ਸ਼ੰਬਰ, ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ-ਸੂਰਜ ਉਥੋਂ ਚਲੇ ਗਏ।
ਰਾਹੁਕੇਤੂ ਗ੍ਰਹਾਂਤੇ ਤੁ ਕृਤੌ ਸਮਯਪੂਰ੍ਵਕੌ
ਰਾਹੂ ਤੇ ਕੇਤੂ, ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਸਮਝੌਤੇ ਮੁਤਾਬਕ ਆਪਣੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਰੱਖੇ ਗਏ।
ਸ੍ਵਂ ਸ੍ਵਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਗਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਲੋਕਪਾਲਾ ਮੁਦਾ ਯੁਤਾਃ 5.2.72.
ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਤੇ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ।
ਗਗਨੇ ਗ੍ਰਹਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੈਃ ਸਹਿਤੌ ਵਿਚਰਿष੍ਯਥਃ
ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰਹਾਂ ਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਚਲੋ ਗੇ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੌ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯੌ ਤੁ ਤਯਾ ਵਾਣ੍ਯਾ ਵਰਾਨਨੇ
ਉਸ ਚਮਕਦਾਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਦੇਵਾ ਵਿਮਾਨਸ੍ਥਾ ਸਮਾਗਤਾਃ
ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੇ ਅਸਮਾਨੀ ਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ।
ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਲਿਂਗਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਨਾਮ ਚਕੁਃ ਸਮਾਹਿਤਾਃ
ਲਿੰਗ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਹ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਉਚਾਰਨ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਦਿਤ੍ਯੇਸ਼੍ਵਰਂਨਾਮ ਖ੍ਯਾਤਿਂ ਯਾਸ੍ਯਤਿ ਭੂਤਲੇ ਦਗ੍ਧੋ ਭृਤ੍ਯਜਨੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯਾਨੁਸੇਵਨਾਤ੍
‘ਚੰਦ੍ਰਾਦਿਤ੍ਯੇਸ਼ਵਰ’ ਨਾਮ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਵੇਗਾ, ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਾਲ, ਭਗਤਾਂ ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ ਜਲੇ ਹੋਏ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਃ ਸਵੇਂ ਸਮੀਪੇ ਸਰ੍ਵਤਃ ਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਨੇੜੇ-ਨੇੜੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ।
ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਦਿਤ੍ਯੌ ਚ ਤਤ੍ਰਸ੍ਥੌ ਸ੍ਥਿਤੌ ਲਿਂਗਸਮੀਪਤਃ
ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵੀ ਉਥੇ ਲਿੰਗ ਦੇ ਕੋਲ ਖੜੇ ਰਹੇ।