ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਚਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸਮਾਯਾਤਸ੍ਤੁ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਉਸ ਸਮੇਂ ਹੀ ਆ ਗਿਆ।
ਸਂਤ੍ਰਸ੍ਤਃ ਸ ਵਿਲੋਲਾਕ੍ਸ਼ਃ ਕ੍ਸ਼ਣਮਾਤ੍ਰਮਚੇਤਨਃ
ਉਹ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹਿਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਤੇ ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਹੋਸ਼ ਖੋ ਬੈਠਾ।
ਸ਼ਂਬਰੇਣ ਰਣੇ ਰੁਦ੍ਧਾ ਰੁਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਭਯਵਿਦ੍ਰੁਤਾਃ 5.2.72.
ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਸ਼ੰਬਰ ਨੇ ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ ਤੇ ਉਹ ਡਰ ਕੇ ਭੱਜ ਗਏ।
ਸਾਧ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਭਯਤ੍ਰਸ੍ਤਾ ਗਤਾ ਯਤ੍ਰ ਨ ਦਾਨਵਾਃ
ਸਾਰੇ ਸਾਧਿਆ ਡਰ ਕਰਕੇ ਉਥੇ ਚਲੇ ਗਏ ਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਦਾਨਵ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਵ੍ਯਧਮਤ੍ਸਰ੍ਵਗਾਤ੍ਰਾਣਿ ਵਰ੍ਮਾਣਿ ਚ ਜਨਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਜਨਤਾ ਦੇ ਨਾਸ ਵਿੱਚ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਤੇ ਬਕਤਰ ਤੂੜ ਗਏ।
ਪृष੍ਠਤੋ ਨਿਜਘਾਨਾਥ ਨਿਕृਤ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਉਹ ਪਿੱਛੋਂ ਹਮਲਾ ਕਰਦਾ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਕੇ ਮਾਰ ਦਿੰਦਾ।
ਆਸੁਰਂ ਰੂਪਮਾਸ੍ਥਾਯ ਪ੍ਰਾਣਤ੍ਰਾਣਪਰਾਯਣਃ
ਆਸੁਰਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹੋ ਗਿਆ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਨਿਸ਼ਿਨਾਥੇਨ ਭਯਭੀਤੇਨ ਪਾਰ੍ਵਤਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਰਾਤ ਦਾ ਸਵਾਮੀ, ਪਾਰਵਤੀ, ਨੇ ਇਹ ਕਿਹਾ।
ਯਤ੍ਰ ਦੇਵੋ ਜਗਨ੍ਨਾਥੋ ਗਰੁਡਸ੍ਥੋ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਉਥੇ, ਪਰਮਾਤਮਾ, ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਜਨਾਰਦਨ, ਗਰੁੜ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਮਂਦਰੇ ਸੁਰਨਾਰੀਣਾਂ ਨਂਦਨੇ ਵਰਚਨ੍ਦਨੇ ਸ੍ਤੁਤਿਂ ਤੌ ਚਕ੍ਰਤੁਰ੍ਦੇਵੌ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯੌ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਿ
ਮੰਦਰਾ ਪਹਾੜ ਤੇ, ਦੇਵੀਆਂ ਵਿਚ, ਨੰਦਨ ਬਾਗ ਵਿਚ, ਵਧੀਆ ਚੰਦਨ ਨਾਲ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਤੇ ਸੂਰਜ, ਦੋਵੇਂ ਮਹਾਨ ਦੇਵਤੇ, ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਹੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ।
ਨਮੋ ਲੋਕਤ੍ਰਯਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ ਸ੍ਵਪ੍ਰਭਾਜਿਤਭਾਸ੍ਕਰ
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ, ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਵੀ ਹਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮਃ ਸਰ੍ਵਕ੍ਰਿਯਾਕਰ੍ਤ੍ਰੇ ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਾਤ੍ਰੇ ਚ ਤੇ ਨਮਃ
ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮਃ ਕ੍ਰਮਤ੍ਰਯਾਕ੍ਰਾਂਤਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਾਂਤਰ੍ਹਿਤੋਦ੍ਭਵ ।। 5.2.72.
ਤਿੰਨ ਰਾਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘਣ ਵਾਲੇ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਆਉਣ ਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ਨਾਭਿਹ੍ਰਦੋਦ੍ਭੂਤਪਦ੍ਮਗਰ੍ਭਮਹਾਪ੍ਰਭੋ
ਜਿਸ ਦੀ ਨਾਭੀ-ਸਰੋਵਰ ਤੋਂ ਕਮਲ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਅਮਰਾਰਿਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਮਹਾਸਮਰਸ਼ਾਲਿਨੇ
ਅਮਰਾਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਤੇ ਵੱਡੀ ਜੰਗਾਂ ਵਿਚ ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਲਈ।
ਚਨ੍ਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯਕृਤਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦੇਵੋ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸਤੋਤ੍ਰ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਜਨਾਰਦਨ।
ਵਿष੍ਣੁਰੁਵਾਚ ਸ੍ਵਾਗਤਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯੌ ਭੋ ਭਵਂਤੌ ਸ੍ਤੁਤਿਭਾਜਨੌ
ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਤੇ ਸੂਰਜ, ਤੁਹਾਡਾ ਸਵਾਗਤ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਵਡਿਆਈ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ।'
ਨਾਰਾਯਣੇਨੈਵਮੁਕ੍ਤੌ ਪ੍ਰੋਚਤੁਸ਼੍ਚਂਦ੍ਰਭਾਸ੍ਕਰੌ
ਨਾਰਾਯਣ ਵੱਲੋਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਤੇ ਸੂਰਜ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਨ ਜ੍ਞਾਤਾਃ ਕ੍ਤ੍ਰ ਗਤਾਸ੍ਤੇ ਚ ਆਵਾਂ ਨष੍ਟੌ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
'ਸਾਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਉਹ ਕਿੱਥੇ ਗਏ ਹਨ; ਅਸੀਂ ਆਪ ਵੀ ਬਹੁਤ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਕਰਨ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਖੋ ਗਏ ਹਾਂ।'
ਸ਼ਂਬਰੇਣ ਜਿਤਾ ਦੇਵਾਃ ਸ ਚ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ
'ਸ਼ੰਬਰ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਹਰ ਥਾਂ ਦਿੱਸਦਾ ਹੈ।'
ਨਸ਼੍ਯਤਾਂ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੇਂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਪृष੍ਠਤਃ ਸ਼ਰਵृष੍ਟਿਭਿਃ
'ਅਮਰਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀਆਂ ਪਿੱਛੋਂ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਜਾਣ।'
ਵਰ੍ਮਾਣਿ ਚ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਮੁਕੁਟਾਨਿ ਮਹਾਂਤਿ ਚ
'ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਅਜੀਬ ਜੰਗੀ ਵਸਤਾਂ ਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਮੁਕੁਟਾਂ,'
ਗਜਾਸ਼੍ਚ ਮਦਸਂਭਿਨ੍ਨਕਪੋਲਾਃ ਕੋਟਿਸ਼ਃ ਸੁਰਾਃ 5.2.72.
'ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਮਸਤ ਹਾਥੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗਲ੍ਹਾਂ ਨਸ਼ੇ ਨਾਲ ਫੱਟੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ,'
ਵਿਬੁਧਾ ਧ੍ਵਸ੍ਤਸਨ੍ਨਾਹਾ ਵਿਗਜਾ ਵਿਪਦਾਤਿਨਃ
'ਬੁਧਵਾਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜੰਗੀ ਵਸਤਾਂ ਟੁੱਟ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ, ਹਾਥੀ ਗੁਆ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਤੇ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਹਨ।'
ਤਤੋ ਦੈਤ੍ਯਾਧਿਪੋ ਮਾਨੀ ਪਰਿਵृਤ੍ਤੋ ਮਹਾਰਣਾਤ੍
ਫਿਰ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਅਹੰਕਾਰੀ ਸਰਦਾਰ ਵੱਡੇ ਜੰਗ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਗਿਆ।
ਵਂਦ੍ਯਮਾਨੋ ਮੁਨਿਗਣੈਃ ਸ੍ਤੂਯਮਾਨੋ ਮਹਰ੍षਿਭਿਃ
ਉਹ ਨੂੰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵਧਾਈ ਦੇ ਰਹੇ ਸਨ, ਮਹਾਨ ਮੁਨੀਆਂ ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਰ੍ਦ੍ਧਿਸਂਪੂਰ੍ਣਮਾਸਨਂ ਹੇਮਭੂषਣਮ੍ ਤਤ੍ਰੋਪਵਿष੍ਟਃ ਸ਼ੁਸ਼ੁਭੇ ਦੈਤ੍ਯਰਾਜੋ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਉਥੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਵਾਲਾ ਸਿੰਘਾਸਨ ਸੀ। ਉਸ 'ਤੇ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬੈਠਾ ਹੋਇਆ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਦਿਵ੍ਯਚਂਦਨਪੁष੍ਟਾਂਗਃ ਸੁਰਪੁष੍ਪਸਮੁਜ੍ਜ੍ਵਲਃ ਮृਤੋਤ੍ਥਿਤੈਸ੍ਤਥਾ ਦੈਤ੍ਯੈਰ੍ਦੈਤ੍ਯਾਧੀਸ਼ੈਰਧਿष੍ਠਿਤਃ
ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਚੰਦਨ ਲਗਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਤੇ ਮੁੜ ਜੀਵੇਂ ਹੋਏ ਦੈਤਿਆਂ ਅਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰ ਖੜੇ ਸਨ।
ਕ੍ਰਤੁਭਿਰ੍ਮੂਰ੍ਤ੍ਤਿਮਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਸੇਵ੍ਯ ਮਾਨੋ ਮਹਾਬਲਃ
ਉਸ ਮਹਾਬਲੀ ਨੂੰ ਜੀਵੰਤ ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ।
ਤਤ੍ਰ ਸ਼੍ਰੀਰਤੁਲਾ ਲੋਕੇ ਤਤ੍ਰ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਨਿਰਰ੍ਗਲਾ
ਉਥੇ, ਉਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਅਤੁੱਲ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਸੀ; ਉਥੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੀ ਰੁਕਾਵਟ ਰਹਿਤ ਕਿਰਪਾ ਸੀ।