ਅਹਮੇਵ ਤਪਃ ਸਰ੍ਵਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮ੍ਯਾਤ੍ਮਨਿ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਮੈਂ ਹੀ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਟਿਕ ਕੇ ਸਾਰੇ ਤਪ ਕਰਾਂਗਾ।
ਤ੍ਵਤ੍ਪਾਦਪਦ੍ਮਸਂਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਤ੍ਤ੍ਵਤ੍ਤਪੋਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦਪਿ
ਤੇਰੇ ਕਮਲ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਛੂਹਣ ਨਾਲ, ਤੇ ਤੇਰੀ ਤਪस्या ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ,
ਕਰ੍ਮਭੂਮੇਸ੍ਤ੍ਵਮਾਧਿਕ੍ਯਹੇਤਵੇ ਪੁਣ੍ਯਮਾਚਰ
ਕਰਮ ਦੇ ਮੈਦਾਨ 'ਚ ਤੇਰੀ ਵਧਤਰੀ ਲਈ, ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰ।
ਧਰ੍ਮੇ ਦृਢਤਰਾ ਬੁਦ੍ਧਿਂ ਨਿਬਧ੍ਨੀਯਾਨ੍ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਤੇਰੇ ਮਨ ਨੂੰ ਧਰਮ ਵਿਚ ਪੱਕਾ ਕਰ ਲੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਤ੍ਵਮੇਵੈਤਤ੍ਸਕਲਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਵੇਦੈਰ੍ਦੇਵਿ ਸਨਾਤਨੈਃ
ਸਦੀਵੀ ਵੇਦਾਂ ਨੇ ਐ ਦੈਵੀ, ਤੈਨੂੰ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।
ਯਾ ਦਿਵਂ ਦੇਵਸਂਪੂਰ੍ਣਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਯਤਿ ਭੂਤਲੇ 1.3.1.3.
ਜੋ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਐਸਾ ਦਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਵੇ, ਬਿਲਕੁਲ ਅਸਮਾਨ ਵਾਂਗ,
ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਮੁਨਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਾਸਂ ਵਾਂਛਂਤਿ ਸਂਤਤਮ੍
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਥੇ ਵਸਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਥਿਤਾਨਾਂ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਨਾਂ ਕਮ੍ਪਨ੍ਤੇ ਪਾਪਕੋਟਯਃ
ਜਿੱਥੇ ਉਥੇ ਵੱਸਦੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ, ਲੱਖਾਂ ਪਾਪ ਕੰਬਦੇ ਹਨ।
ਸਂਪੂਰ੍ਣਸ਼ੀਤਲਚ੍ਛਾਯਃ ਪ੍ਰਸੂਨਫਲਪਲ੍ਲਵੈਃ
ਠੰਡੀ ਤੇ ਪੂਰੀ ਛਾਂ, ਫੁੱਲਾਂ, ਫਲਾਂ ਤੇ ਨਰਮ ਟਾਹਣੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ,
ਗਣਾਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧਾਕਾਰਾ ਡਾਕਿਨ੍ਯੋ ਯੋਗਿਨੀਗਣਾਃ
ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਗਣ—ਡਾਕਿਨੀਆਂ ਤੇ ਯੋਗਿਨੀਆਂ ਦੇ ਗਣ—
ਅਹਂ ਚ ਨਿष੍ਕਲੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਤਵ ਮਾਨਸਪਂਕਜੇ
ਮੈਂ ਵੀ, ਨਿਰਭਾਗ ਹੋ ਕੇ, ਤੇਰੇ ਮਨ ਦੇ ਕਮਲ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਦੇਵਦੇਵੇਨ ਦੇਵੀ ਕਂਪਾਂਤਿਕਂ ਯਯੌ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਵਲੋਂ ਐਸਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੈਵੀ ਕੰਪਾ ਵੱਲ ਚਲੀ ਗਈ।
ਕਂਪਾਂ ਚ ਵਿਮਲਾਂ ਸਿਨ੍ਧੁਂ ਮੁਨਿਸਮਘਨਿषੇਵਿਤਾਮ੍
ਤੇ ਕੰਪਾ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਦਰਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਗਣ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸੇਵਦੇ ਹਨ,
ਫਲਪੁष੍ਪਸਮਾਕੀਰ੍ਣਂ ਕੋਕਿਲਾਲਾਪਸਂਕੁਲਮ੍
ਫਲਾਂ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਕੋਕਿਲਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦਾ,
ਕਾਮਾਗ੍ਨਿਪਰਿਵੀਤਾਂਗੀ ਤਪਃਕ੍ਸ਼ਾਮੇਵ ਸਾऽਭਵਤ੍
ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਇੱਛਾ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਤਪस्या ਨਾਲ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਕਾਮਸ਼ੋਕਪਰੀਤਾਂਗੀ ਪੁਰਾਰਿਵਿਰਹਾਕੁਲਾ ।। 1.3.1.3.
ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਇੱਛਾ ਤੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਪੁਰੀਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਤੋਂ ਵਿੱਛੋੜੇ ਨਾਲ ਬੇਚੈਨ ਸੀ।
ਇਮਮਘਹਰਮਾਗਤਾਨਿਸ਼ਂ ਸ੍ਵਯਮਪਿ ਪੂਜਯਿਤੁਂ ਤਪੋਭਿਰੀਸ਼ਮ੍
ਉਹ ਉਥੇ, ਦਿਨ ਰਾਤ, ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਤਪस्या ਨਾਲ, ਆਪ ਹੀ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਆਈ।
ਕਥਮਿਵ ਵਿਰਹਃ ਸ਼ਿਵਸ੍ਯ ਸਹ੍ਯਃ ਕ੍ਸ਼ੁਭਿਤਧਿਯਾਤ੍ਰ ਭृਸ਼ਂ ਮਨੋਭਵੇਨ
ਜਦੋਂ ਮਨ ਕਾਮਦੇਵ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਉਤਲ-ਪਤਲ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਸ਼ਿਵ ਤੋਂ ਵਿੱਛੋੜਾ ਕਿਵੇਂ ਸਹਿਣਯੋਗ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਸਾਂਤ੍ਵਯਨ੍ਤੀ ਸ੍ਤੁਤਿਸ਼ਤੈਰੁਪਾਯੈਃ ਸ਼ਿਵਦਰ੍ਸ਼ਨੈਃ
ਉਹ ਸੈਂਕੜੇ ਸਤੁਤੀਆਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਨਾਲ ਸਾਂਤਵਨਾ ਦਿੰਦੀ ਸੀ।
ਦੇਵਿ ਤ੍ਵਮਵਿਨਾਭੂਤਾ ਸਦਾ ਦੇਵੇਨ ਸ਼ਂਭੁਨਾ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ੰਭੂ ਦੇਵ ਦੇ ਨਾਲ ਅਟੁੱਟ ਰਹੀ ਹੈਂ।
ਤਥਾ ਮਾਯਾਂ ਤ੍ਵਮਾਤ੍ਮੀਯਾਂ ਸਂਦਰ੍ਸ਼ਯਿਤੁਮੀਹਸੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿਖਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀ ਹੈਂ।
ਆਦੇਸ਼ਂ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯੈਵ ਸਮੁਪੇਤਾਸਿ ਪਾਰ੍ਵਤਿ
ਆਦੇਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਪਾਰਵਤੀ ਜੀ ਨੇ ਅੱਗੇ ਆ ਕੇ ਪਹੁੰਚੀ।
ਵਿਧਾਤਵ੍ਯਂ ਤਪਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਸ੍ਥਾਨੇਸ੍ਮਿਚ੍ਛਿਵਕਲ੍ਪਿਤੇ
ਇਸ ਥਾਂ 'ਤੇ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਰਚਨਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਤਪ ਕਰਨਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅਨ੍ਯਥਾਪਿ ਜਗਦ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾ ਤ੍ਵਦਧੀਨਾ ਜਗਨ੍ਮਯਿ
ਵਰਨਾਂ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੈ, ਹੇ ਜਗਤ ਦੀ ਮੂਰਤੀ।
ਨਿष੍ਕਲਂ ਸ਼ਿਵਮਤ੍ਯਂਤਂ ਧ੍ਯਾਯਂਤ੍ਯਾਤ੍ਮਨ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਨਿਰਲੇਪ ਅਤੇ ਸਰਵ-ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੀ ਸੀ।
ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਤਵ ਮੁਖ੍ਯਾਨਾਂ ਤਵੈਵਾਚਾਰਸਂਗ੍ਰਹਃ
ਤੇਰੇ ਮੁੱਖ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਤੇਰੇ ਹੀ ਆਚਰਨਾਂ ਦਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਹੈ।
ਇਤਿ ਤਸ੍ਯਾ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਗੌਰੀ ਸੁਸ੍ਥਿਰਮਾਨਸਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਗੌਰੀ ਦਾ ਮਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਟਿਕ ਗਿਆ।
ਵਿਮੁਚ੍ਯ ਵਿਵਿਧਾ ਭੂषਾ ਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਗਣਭੂषਿਤਾ 1.3.1.4.
ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗਹਣੇ ਉਤਾਰ ਕੇ, ਰੁਦਰਾਖ ਦੇ ਗੁੱਛਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਅਲਕੈਃ ਸਹਸਾ ਸ਼ਿਲ੍ਪਮਨਯਚ੍ਚ ਕਪਰ੍ਦृਤਾਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਾਲਾਂ ਨਾਲ, ਜਲਦੀ ਹੀ ਕੇਸਾਂ ਨੂੰ ਜਟਾ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬਣਾ ਲਿਆ।
ਮृਗੇषੁ ਕृਤਸਂਤੋषਾ ਸ਼ਿਲੋਂਛੀਕृਤਵृਤ੍ਤਿषੁ
ਉਹ ਹਿਰਣਾਂ ਵਿਚ ਸੰਤੋਖ ਪਾ ਕੇ, ਝੂਣ-ਝੂਣ ਕੇ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਦੀ ਸੀ।