ਪਾਪਾਚਾਰਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ਜੀਵਾ ਦੁष੍ਕਰ੍ਮਨਿਰਤਾ ਨਰਾਃ
ਜੋ ਜੀਵ ਪਾਪੀ ਕਰਤੂਤਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਮੰਦ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਮਨੁੱਖ—
ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਸਦ੍ਯੋ ਨਾਮਸਂਕੀਰ੍ਤਨਾਦਪਿ
ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਨ, ਛੂਹਣ ਜਾਂ ਨਾਮ ਉਚਾਰਣ ਨਾਲ ਹੀ—
ਕृਤਘ੍ਨੋ ਨਿਂਦਕੋ ਦੁष੍ਟਃ ਪਾਪਕਰ੍ਮਾ ਦੁਰਾਤ੍ਮਵਾਨ੍ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਪਾਪੇਭ੍ਯੋ ਦੁਰ੍ਦ੍ਧਰ੍षੇਸ਼੍ਵਰਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍
ਕ੍ਰਿਤਘਨ, ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦੁਸ਼ਟ, ਪਾਪੀ, ਮੰਦ-ਮਨ— ਇਹ ਸਭ ਦੁਰਧਰਸ਼ੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਯਨੇ ਵਿषੁਵੇ ਚੈਵ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਸੋਮਪਰ੍ਵਣਿ ਗਂਗਾਯਾਸ੍ਤ੍ਰਿਗੁਣਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਜਾਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਅਯਨ, ਵਿਸ਼ੁਵ ਜਾਂ ਸੋਮ ਪੁਰਬ ਦੇ ਆਉਣ ਤੇ, ਉਥੇ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ ਪੁੰਨ ਗੰਗਾ ਦੇ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਤਤ੍ਰ ਯਦ੍ਦੀਯਤੇ ਦਾਨਂ ਤਸ੍ਯ ਸਂਖ੍ਯਾ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਉਥੇ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਦਾਨ ਗਿਣਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ।
ਕਲ੍ਪਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਮਤ੍ਪੁਰੇ ਪੂਜਿਤੋ ਵਸੇਤ੍
ਮੇਰੇ ਪੁਰ ਵਿੱਚ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਕੋਈ ਕਲਪ ਕੋਟੀਆਂ ਸਹਸਰਾਂ ਤੱਕ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਅਧृष੍ਯਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਵਰ੍ਗੇਣ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਚਾਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਉਹ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਤੋਂ ਅਪਹੁੰਚ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਖੁੰਚ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਏष ਤੇ ਕਥਿਤੋ ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਭਾਵਃ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਃ 5.2.70.
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਕਾਂਦੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਏਕਾਸ਼ੀਤਿ ਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ ਪਞ੍ਚਮ ਆਵਂਤ੍ਯਖਣ੍ਡੇ ਚਤੁਰਸ਼ੀਤਿਲਿਂਗਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯ ਉਮਾਮਹੇਸ਼੍ਵਰਸਂਵਾਦੇ ਦੁਰ੍ਦ੍ਧਰ੍षੇਸ਼੍ਵਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਵਰ੍ਣਨਂਨਾਮ ਸਪ੍ਤਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਮਾ ਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਵਿੱਚ, ਅਵੰਤੀ ਖੰਡ ਦੇ ਚੌਰਾਸੀ ਲਿੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, 'ਦੁਰਧਰਸ਼ੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ' ਨਾਮਕ ਸਤਤਰਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਅਦ੍ਵਿਤੀਯਂ ਵਿਜਾਨੀਹਿ ਮਹਾਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਇਸ ਨੂੰ ਵਿਲੱਖਣ ਸਮਝ, ਇਹ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਹਾਸ੍ਤਿਨੇऽ ਭੂਤ੍ਪੁਰੇ ਸ਼੍ਰੀਮਾਞ੍ਛਂਤਨੁਰ੍ਨृਪਸਤ੍ਤਮਃ
ਹਾਸਤਿਨਾਪੁਰ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਾਂਤਨੁਰ ਨਾਮ ਦਾ ਮਹਾਨ ਤੇ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਸੀ।
ਸ ਚਾਦ੍ਭੁਤਮਹਾਵੀਰ੍ਯੋ ਵਜ੍ਰਸਂਹਨਨੋ ਯੁਵਾ
ਉਹ ਅਜਬ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ, ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਵਜਰ ਵਰਗਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸੀ।
ਬਲੇਨ ਵਿष੍ਣੁਸਦृਸ਼ਸ੍ਤੇਜਸਾ ਭਾਸ੍ਕਰੋਪਮਃ
ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਵਰਗਾ, ਤੇਜ ਵਿੱਚ ਭਾਸਕਰ (ਸੂਰਜ) ਵਰਗਾ ਸੀ।
ਸ ਕਦਾਚਿਨ੍ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਪ੍ਰਭੂਤ ਬਲਵਾਹਨਃ
ਇੱਕ ਵਾਰ, ਉਹ ਮਹਾਬਾਹੂ, ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨਾਲ—
ਗਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਮृਗਾਨ੍ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾਨ੍ਘਾਤਯਾਮਾਸ ਲੀਲਯਾ
ਉਥੇ ਗਿਆ ਅਤੇ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਹੀ ਹਿਰਨ ਤੇ ਬਾਘਾਂ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਸ ਕਦਾਚਿਦ੍ਵਨੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਦਦਰ੍ਸ਼ ਪਰਮਾਂ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਮ੍
ਇੱਕ ਵਾਰ, ਉਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਅਤਿ ਉੱਤਮ ਔਰਤ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ।
ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਹृष੍ਟਰੋਮਾਭੂਦ੍ਵਿਸ੍ਮਿਤੋ ਰੂਪਸਂਪਦਾ
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਰੂਪ ਤੇ ਸ਼ਾਨ ਤੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਵਾਲ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ।
ਸਾ ਦृष੍ਟ੍ਵੈਵ ਚ ਰਾਜਾਨਂ ਵਿਚਰਂਤਂ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਘੁੰਮ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਵੇਖਿਆ।
ਤਾਮੁਵਾਚ ਤਤੋ ਰਾਜਾ ਸਾਂਤ੍ਵਯਞ੍ਛ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣਯਾ ਗਿਰਾ 5.2.71.
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਰਮ ਤੇ ਪਿਆਰੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਧੀਰਜ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਯਕ੍ਸ਼ੀ ਵਾ ਪਨ੍ਨਗੀ ਵਾ ਤ੍ਵਂ ਮਾਨੁषੀ ਵਾ ਸੁਮਧ੍ਯਮੇ
ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਕੀ ਤੂੰ ਯਕਸ਼ੀ ਹੈਂ, ਸੱਪਣੀ ਹੈਂ ਜਾਂ ਮਨੁੱਖ ਹੈਂ?
ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚੋ ਰਾਜ੍ਞਃ ਸਂਸ੍ਤੁਤਂ ਮृਦੁ ਵਲ੍ਗੁ ਚ
ਰਾਜੇ ਦੇ ਨਰਮ ਤੇ ਸੋਹਣੇ, ਵਧਾਈ ਵਾਲੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ,
ਵਾਰਿਤਾ ਵਿਪ੍ਰਿਯੇ ਵਾਪਿ ਤ੍ਯਜੇਯਂ ਤ੍ਵਾਮਸਂਸ਼ਯਮ੍
ਜੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਰੋਕੇ ਜਾਂ ਮੈਨੂੰ ਪਸੰਦ ਨਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਏਵਮਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਤੇਨੋਕ੍ਤਂ ਸਤ੍ਯੇਨ ਸੁਕृਤੇਨ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਸੱਚ ਤੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਨਾਲ, 'ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਚਾਹੇਂ, ਓਹੀ ਹੋਵੇ' ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ।
ਉਪਚਾਰੇਣ ਚ ਰਹਸ੍ਤੁਤੋष ਜਗਤੀਪਤਿਃ
ਆਦਰ ਨਾਲ ਤੇ ਇਕੱਲੇ ਵਿੱਚ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦਾ ਮਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਮਾਨੁषਂ ਵਿਗ੍ਰਹਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰੀਮਂਤਂ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨਿ
ਉਸ ਨੇ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ, ਜੋ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਵਧੀਆ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਸ ਰਾਜਾ ਰਤਿ ਸਕ੍ਤਤ੍ਵਾਦੁਤ੍ਤਮਸ੍ਤ੍ਰੀਗੁਣੈਰ੍ਹृਤਃ
ਰਾਜਾ, ਉਸ ਦੀ ਵਧੀਆ ਔਰਤਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਖਾਸੀਅਤਾਂ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਪਿਆਰ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਰਮਮਾਣਸ੍ਤਯਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਯਥਾਕਾਮਂ ਨਰੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਸ ਨਾਲ ਰਸ ਲੈਣ ਲੱਗਾ।
ਜਾਤਂ ਜਾਤਂ ਚ ਸਾ ਪੁਤ੍ਰਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪਤ੍ਯਂਭਸਿ ਮੁਕ੍ਤਯੇ
ਜਦ ਵੀ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੰਦੀ ਸੀ।
ਨਾਸ੍ਯ ਤਤ੍ਤੁ ਪ੍ਰਿਯਂ ਰਾਜ੍ਞਃ ਸ਼ਂਤਨੋਰ੍ਹ੍ਯਭਵਤ੍ਤਦਾ 5.2.71.
ਇਹ ਗੱਲ ਉਸ ਵੇਲੇ ਰਾਜਾ ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਅਥੈਨਾਮष੍ਟਮੇ ਪੁਤ੍ਰੇ ਜਾਤੇ ਪ੍ਰਹਸਤੀਮਿਵ
ਫਿਰ, ਜਦ ਅਠਵਾਂ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਮੁਸਕਰਾ ਰਹੀ ਸੀ,