ਏਵਂ ਹਿ ਵਸਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਦੁਰ੍ਦ੍ਧਰ੍षਸ੍ਯ ਵਰਾ ਨਨੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਅਟੱਲ ਵਿਅਕਤੀ ਵਧੀਆ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਜ੍ਵਲਿਤੋ ਵਿਕਟਾਕਾਰੋ ਦਂष੍ਟ੍ਰੋਤ੍ਕਟਕਟਾਨਨਃ ਜਹਾਰ ਮਨ੍ਮਥਾਵਿष੍ਟੋ ਰੂਪਯੌਵਨਸ਼ਾਲਿਨੀਮ੍
ਇੱਕ ਭੜਕਦਾ, ਡਰਾਉਣਾ, ਵੱਡੇ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ, ਪਿਆਰ ਵਿੱਚ ਮਸਤ ਹੋ ਕੇ, ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਔਰਤ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ।
ਰਾਜਾ ਚ ਤਾਂ ਹृਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਯੋਗਵਿषਮੂਰ੍ਛਿਤਃ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਜਦ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਵਿਛੋੜੇ ਦੇ ਜ਼ਹਿਰ ਨਾਲ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਹਾ ਪ੍ਰਿਯੇ ਪ੍ਰੇਮਪੀਯੂषੇ ਪ੍ਰਣਯਾਮृਤਦੀਰ੍ਘਿਕੇ
ਹਾਏ ਪ੍ਰੀਤਮ! ਪਿਆਰ ਦਾ ਮਿੱਠਾ ਰਸ, ਲੰਬੀ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਧਾਰ!
ਪੁਨਰਿਨ੍ਦੁਮਿਵਾਨਂਦਂ ਕਦਾ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਮੁਖਮ੍ ਉਨ੍ਮਤ੍ਤ ਇਵ ਬਭ੍ਰਾਮ ਤਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਮਰਾਤੁਰਃ
ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਚੰਨ ਵਰਗਾ ਚਿਹਰਾ ਮੁੜ ਕਦ ਵੇਖਾਂਗਾ, ਜੋ ਮੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ? ਪਿਆਰ ਵਿੱਚ ਪਾਗਲ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਇੱਧਰ-ਉੱਧਰ ਪਾਗਲਾਂ ਵਾਂਗ ਭਟਕਦਾ ਰਿਹਾ।
ਏਵਂ ਵਿਲਪਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਦੁਰ੍ਦਰ੍षਸ੍ਯ ਨृਪਸ੍ਯ ਤੁ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਨृਪਤਿਂ ਤਤ੍ਰ ਭ੍ਰਮਂਤਂ ਭ੍ਰਮਰਂ ਯਥਾ
ਜਦ ਉਹ ਅਟੱਲ ਰਾਜਾ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਲਾਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਕਿਸੇ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਥੇ ਮਧੁਮੱਖੀ ਵਾਂਗ ਭਟਕਦੇ ਵੇਖਿਆ।
ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਜਾਮਾਤਰਂ ਸਮ੍ਯਕ੍ਸਮਾਸ਼੍ਵਾਸ੍ਯ ਵਚੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਕ੍ਵ ਗਤੋ ਹਿ ਮਹੀਪਾਲ ਨੇਪਾਲਵਿषਯਸ੍ਤਵ
ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਜਵਾਈ ਸਮਝ ਕੇ, ਓਹਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਧੀਰਜ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਪੁੱਛਿਆ: 'ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਕਿੱਥੇ ਗਿਆ? ਨੇਪਾਲ ਦੀ ਧਰਤੀ ਤੇਰੀ ਹੈ।'
ਕੁਲੀਨਾ ਰੂਪਵਤ੍ਯਸ਼੍ਚ ਤਿਸ੍ਰੋ ਭਾਰ੍ਯਾਃ ਕ੍ਵ ਵੈ ਗਤਾਃ 5.2.70.
ਤੇਰੀਆਂ ਤਿੰਨ ਉੱਚ ਕੁਲ ਅਤੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਕਿੱਥੇ ਗਈਆਂ ਹਨ?
ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਨਸ਼੍ਵਰਂ ਲੋਕੇ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਨਗਰੋਪਮਮ੍
ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਕੁਝ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਾਂਗ।
ਏਵਮਾਸ਼੍ਵਾਸਿਤੋ ਰਾਜਾ ਕਲ੍ਪੇਨ ਚ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸਮਝਾ ਕੇ ਧੀਰਜ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।
ਬ੍ਰੂਹਿ ਮੇ ਭਗਵਨ੍ਸਮ੍ਯਗ੍ਯਦਿ ਤੇऽਸ੍ਤਿ ਦਯਾ ਮਯਿ
ਪਵਿੱਤਰ ਜੀ, ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਲਈ ਦਇਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਸੱਚ ਸੱਚ ਦੱਸੋ।
ਤਿਸ੍ਰੋ ਭਾਰ੍ਯਾਃ ਕਥਂ ਵਿਪ੍ਰ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਪृਥਿਵੀਤਲੇ ਕਥਂ ਸਮਾਗਮੋ ਭੂਯੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਮਯਾ ਸਹ
ਪੰਡਿਤ ਜੀ, ਮੈਂ ਆਪਣੀਆਂ ਤਿੰਨ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਵੇਖ ਸਕਾਂ? ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਮੁੜ ਮੇਰੀ ਮਿਲਾਪ ਕਿਵੇਂ ਹੋਵੇਗੀ?
ਇਤਿ ਤਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਿਪ੍ਰੇਣੋਕ੍ਤਂ ਵਰਾਨਨੇ
ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਪੰਡਿਤ ਨੇ ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਤੀਰ੍ਥਵਰੇ ਲਿਂਗਂ ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਸਾਧਕਮ੍
ਉਸ ਥਾਂ, ਚੰਗੇ ਤੀਰਥ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਲਿੰਗ ਹੈ ਜੋ ਹਰ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਪ੍ਰਾਯਾਸ੍ਤੁ ਤਟੇ ਰਮ੍ਯੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਸ਼ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ
ਸ਼ਿਪਰਾ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੰਢ ਤੇ, ਬ੍ਰਹਮੇਸ਼ਾ ਦੇ ਪੱਛਮ ਵੱਲ।
ਕਲ੍ਪਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਤ੍ਵਰੋ ਨृਪਸਤ੍ਤਮਃ
ਕਲਪ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਾਜਾ ਤੁਰੰਤ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸਾਂਤਃਪੁਰਪਰੀਵਾਰੋ ਮਹਾਕਾਲਵਨਂ ਗਤਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਹਲ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਤੇ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ ਮਹਾਕਾਲ ਵਣ ਵੱਲ ਗਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਜਲੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਸ਼ਿਪ੍ਰਾਯਾਸ਼੍ਚਾਸ਼ੁਸਿਦ੍ਧਿਦੇ 5.2.70.
ਉਥੇ, ਸ਼ਿਪਰਾ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਤੁਰੰਤ ਸਫਲਤਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ—
ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਰਤ੍ਨੈਸ਼੍ਚ ਦਿਵ੍ਯੈਰ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰੈਃ ਸੁਭੂषਣੈਃ
ਉਸ ਨੇ ਹੀਰੇ, ਦਿਵਯ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਮੁਕ੍ਤਾਫਲੈਃ ਸੁਤਾਰੈਸ਼੍ਚ ਜਲਧਾਰਾਭਿਰੇਵ ਚ
ਚਮਕਦਾਰ ਮੋਤੀਆਂ, ਸੁੱਚੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਧਾਰਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ।
ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਪੀਯੂषਂ ਗੀਤਂ ਦੇਵਗृਹੇ ਸ਼ੁਭੇ ਪ੍ਰਿਯਾਮਪਸ਼੍ਯਤ੍ਤਤ੍ਰਸ੍ਥਾਂ ਲਾਵਣ੍ਯਲਲਨਾਵਧਿਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਦੇਵ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਕੰਨਾਂ ਨੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗਾ ਗੀਤ ਸੁਣਿਆ, ਤੇ ਉਥੇ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ, ਸੋਹਣੀ ਲੜਕੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਸ੍ਮਯੋਤ੍ਫੁਲ੍ਲਲੋਚਨਸ੍ਤਨ੍ਮਯੋऽਭਵਤ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਖਿੜ ਗਈਆਂ, ਤੇ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਮੇ ਸੈਵ ਪਤ੍ਨੀਯਂ ਦृष੍ਟਾ ਦੇਵਪ੍ਰਸਾਦਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਜਾਣ ਲਿਆ, 'ਇਹ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਹੀ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੈ।'
ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਪੁਲਿਕਿਤਾ ਤਸ੍ਯਾ ਵਿਰਰਾਜ ਕੁਚਸ੍ਥਲੀ
ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਤੁਰੰਤ ਚਮਕ ਉਠੀ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਵਸੋਃ ਸਿਦ੍ਧਪਤੇਃ ਸੁਤੈषਾ ਪ੍ਰਾਣਵਲ੍ਲਭਾ
ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਾਵਸੁ, ਸਿੱਧਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਧੀ ਹੈ।
ਆਨੀਤਾ ਤੇ ਮਯਾ ਪਤ੍ਨੀ ਹਤ੍ਵਾ ਤਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਧਿ ਪਮ੍
ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਲਿਆਇਆ ਹਾਂ, ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੋऽਸੌ ਗਤੋ ਦੇਵਿ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਿਯਾਂ ਤਦਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਆਰਾਧਿਤੋ ਨਰੇਂਦ੍ਰੇਣ ਦੁਰ੍ਦ੍ਧਰ੍षੇਣ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਖ੍ਯਾਤੋ ਵਾਂਛਿਤਾਰ੍ਥਫਲ ਪ੍ਰਦਃ ।। 5.2.70.
ਅਦਿੱਠੇ ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ ਨੇ ਜਿਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਅਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਯੇ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਿ ਦੁਰ੍ਦ੍ਧਰ੍षੇਸ਼੍ਵਰਸਂਜ੍ਞਕਮ੍
ਹੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਜੋ ਲੋਕ ਦੁਰਧਰਸ਼ੇਸ਼ਵਰ ਨਾਮ ਵਾਲਾ ਲਿੰਗ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਸਂਕ੍ਰਾਂਤੌ ਰਵਿਵਾਰੇ ਚ ਗ੍ਰਹਣੇ ਚਂਦ੍ਰ ਸੂਰ੍ਯਯੋਃ ਤੇ ਪ੍ਰਯਾਂਤਿ ਵਿਮਾਨੇਨ ਮਦੀਯਂ ਸ੍ਥਾਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਸੂਰਜ ਦੇ ਸੰਕ੍ਰਾਂਤ, ਐਤਵਾਰ ਜਾਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਗ੍ਰਹਣ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਉੱਚਤਮ ਥਾਂ ਤੇ ਵਿਮਾਨ ਰਾਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।