ਮਗ੍ਨੋऽਹਂ ਦੁਃਖਜਲਧੌ ਮਗ੍ਨੋऽਹਂ ਪਾਪਕਰ੍ਦਮੇ
ਮੈਂ ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ, ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਚਿਕੜ ਵਿੱਚ ਫਸਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ।
ਨਮਸ੍ਤੇऽਸ੍ਤੁ ਮਹਾਭਾਗ ਕਿਂ ਕਰੋਮਿ ਪ੍ਰਸ਼ਾਧਿ ਮਾਮ੍
ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੋਵੇ, ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ! ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ? ਮੈਨੂੰ ਰਾਹ ਦੱਸ।
ਏਵਂ ਨਿਗਦਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪਿਸ਼ਾਚਸ੍ਯ ਵਰਾਨਨੇ 5.2.68.
ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਿਸਾਚ ਉਸ ਚਮਕਦਾਰ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ,
ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਯਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਆਸਮੁਦ੍ਰਗਤਾਨਿ ਵੈ
ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਤੀਰਥ ਹਨ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਤੱਕ ਵੀ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹੋਣ,
ਮਹਾਕਾਲਵਨਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਲਯੇऽਪ੍ਯਕ੍ਸ਼ਯਂ ਗਤਮ੍
ਮਹਾਕਾਲਵਨ ਦਾ ਧਰਮਕ ਖੇਤਰ ਕਦੇ ਵੀ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਇ en pralaye ਵੇਲੇ ਵੀ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਢੁਂਢੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਰ੍ਚਿਤਮ੍ ਤਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਪਿਸ਼ਾਚਤ੍ਵਾਤ੍ਪ੍ਰਮੋਕ੍ਸ਼੍ਯਸੇ
ਢੁੰਡੇਸ਼ਵਰ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਦੱਖਣ ਪਾਸੇ, ਜਿਥੇ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ ਹੀ ਤੂੰ ਪਿਸਾਚੀ ਜਨਮ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲਵੇਂਗਾ।
ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ ਪਿਸ਼ਾਚੋ ਵਰਾਨਨੇ
ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਿਸਾਚ ਨੇ ਆਖਿਆ,
ਮਹਾਕਾਲਵਨੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਸਮੀਹਿਤਫਲਪ੍ਰਦੇ
ਮਹਾਕਾਲਵਨ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਲਿਂਗਸ੍ਯ ਸ ਪਿਸ਼ਾਚੋ ਵਰਾਨਨੇ
ਉਸ ਲਿੰਗ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਪਿਸਾਚ, ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ,
ਦਿਵ੍ਯਂ ਵਿਮਾਨਮਾਰੂਢੋ ਗਤੋ ਲੋਕੇ ਸਨਾਤਨੇ
ਇਕ ਦਿਵਿਆ ਹਵਾਈ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਨ੍ਮਹਦਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਂ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਾਤਿਸ਼ਯਂ ਸ਼੍ਰਿਯੇ
ਉਹ ਵੱਡਾ ਅਚੰਭਾ, ਮਹਾਨ ਮਹਿਮਾ ਤੇ ਸ਼ਾਨ ਦੇਖ ਕੇ,
ਪਿਸ਼ਾਚੋਪਿ ਗਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਸ੍ਯ ਲਿਂਗਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍। ਅਤੋ ਦੇਵਃ ਸ ਵਿਖ੍ਯਾਤੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਮਹੀਤਲੇ
ਉਸ ਲਿੰਗ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਪਿਸਾਚ ਵੀ ਸੁਰਗ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਯੇ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਨਰਾ ਦੇਵਿ ਪਿਸ਼ਾਚੇਸ਼੍ਵਰਸਂਜ੍ਞਕਮ੍ । ਤੇषਾਂ ਹਿ ਪਿਤਰਃ ਸਦ੍ਯੋ ਯੇ ਚਾਪਿ ਨਿਰਯੇ ਸ੍ਥਿਤਾਃ 5.2.68.
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪਿਸ਼ਾਚੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਿਉ-ਦਾਦੇ, ਭਾਵੇਂ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਣ, ਤੁਰੰਤ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਸਮ੍ਯਗਿष੍ਟਸ੍ਯ ਯਤ੍ਫਲਮ੍
ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗ ਦੀ ਪੂਰੀ ਰੀਤ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਕੁਰਬਾਨੀ ਦਾ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ,
ਗਯਾਯਾਂ ਪਿਂਡਦਾਨੇਨ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਮੁਦਾਹृਤਮ੍
ਗਯਾ ਵਿਖੇ ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਜੋ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ,
ਯੇ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਪਿਸ਼ਾਚੇਸ਼੍ਵਰਸਂਜ੍ਞਕਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਚੌਦਵੀਂ ਨੂੰ ਪਿਸ਼ਾਚੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਨ ਵਿਯੋਨਿਂ ਨਰੋ ਯਾਤਿ ਨਰਕਂ ਚ ਨ ਪਸ਼੍ਯਤਿ
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਨਾ ਤਾਂ ਫੇਰ ਮਾਂ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਨਰਕ ਵੇਖਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਸਮਾਯੁਕ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਬਨ੍ਧੁਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਹ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੌਣਕ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਸਾਕ-ਸੰਬੰਧੀਆਂ ਨਾਲ ਨਿਵਾਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕੀਰ੍ਤਨਾਨ੍ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਪਾਪਾਦ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸੁਗਮ ਸਵਰਗ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਦੈਵ ਸ ਨਰੋ ਮੁਕ੍ਤਃ ਸਂਸਾਰਨਿਗਡਾਦਿਭਿਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਬੰਧਨਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਜ੍ਞਾਨਾਂ ਤਪਸਾਂ ਚੈਵ ਦਾਨਾਨਾਂ ਚੈਵ ਯਤ੍ਫਲਮ੍
ਯਗ, ਤਪ ਅਤੇ ਦਾਨ ਦੇ ਜੋ ਫਲ ਹਨ,
ਯਦਿ ਪਸ਼੍ਯੇਚ੍ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਵੈਸ਼ਾਖੇ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕੇ ਤਥਾ । ਤਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਮਸਂਖ੍ਯਾਤਂ ਜਾਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਵੈਸਾਖ ਜਾਂ ਕਾਰਤਿਕ ਦੀ ਚੌਦਵੀਂ ਨੂੰ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਪੁੰਨ ਅਣਗਿਣਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਏष ਤੇ ਕਥਿਤੋ ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਭਾਵਃ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਃ 5.2.68.
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਕਾਂਦੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ ਪਞ੍ਚਮ ਆਵਨ੍ਤ੍ਯਖਣ੍ਡੇ ਪਿਸ਼ਾਚੇਸ਼੍ਵਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਵਰ੍ਣਨਂਨਾਮਾष੍ਟषष੍ਟਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਸਕਾਂਦ ਮਹਾ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪੰਜਵੇਂ ਅਵੰਤਿ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਪਿਸ਼ਾਚੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਅਠਾਹਠਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਈਸ਼੍ਵਰ ਉਵਾਚ। ਏਕੋਨਸਪ੍ਤਤਿਂ ਦੇਵਿ ਸ਼ृਣੁ ਪਾਰ੍ਵਤਿ ਯਤ੍ਨਤਃ
ਈਸ਼ਵਰ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਪਾਰਵਤੀ, ਹੁਣ ਤੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਉਨਹੱਤਰਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸੁਣ।
ਕਲਿਂਗਵਿषਯੇ ਦੇਵਿ ਸੁਬਾਹੁਰ੍ਨਾਮ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਕਲਿੰਗ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਸੁਬਾਹੁ ਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਪਤ੍ਨੀ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ੀ ਦੁਹਿਤਾ ਦृਢਧਨ੍ਵਨਃ
ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਵਿਸ਼ਾਲਾਖ਼ਸ਼ੀ ਸੀ, ਜੋ ਦ੍ਰਿੜਧਨਵਨ ਦੀ ਧੀ ਸੀ।
ਪਰਸ੍ਪਰਾਨੁਰਾਗਤ੍ਵਾਤ੍ਪਰਾ ਪ੍ਰੀਤਿਰਭੂਤ੍ਤਯੋਃ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਆਯੁਰ੍ਵੇਦਵਿਦਾਂ ਮੁਖ੍ਯੈਃ ਸ਼ਰੀਰਸ੍ਯ ਚਿਕਿਤ੍ਸਕੈਃ
ਆਯੁਰਵੇਦ ਦੇ ਵਧੀਆ ਵੈਦ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕਰਦੇ ਸਨ,
ਏਵਂ ਬਹੁਤਰੇ ਕਾਲੇ ਗਤੇ ਦੇਵਿ ਮਹੀਪਤਿਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਾਫੀ ਸਮਾਂ ਲੰਘ ਗਿਆ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਰਾਜੇ ਨੇ...