ਤਤਸ੍ਤੇ ਪੂਜਯਾਮਾਸੁਃ ਪੁष੍ਪੈਰ੍ਨਾਨਾਵਿਧੈਸ੍ਤਥਾ
ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਦੁਰ੍ਲਭੋऽਤਿਵਰੋ ਦਤ੍ਤਃ ਕੈਲਾਸੇ ਸ੍ਥਾਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇੱਕ ਵਿਰਲਾ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ: ਕੈਲਾਸ 'ਤੇ ਉੱਚਤਮ ਥਾਂ।
ਅਤੋऽਹਂ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੈਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਃ ਕੇਦਾਰੇਸ਼੍ਵਰਨਾ ਮਤਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਮੈਂ ਕੇਦਾਰੇਸ਼ਵਰ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਇਹਾਗਤ੍ਯ ਨਰਾ ਯੇ ਚ ਤ੍ਵਾਂ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਸੁਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਥੇ ਆ ਕੇ, ਸੱਚੀ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਤੇਰਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਹਿਮਾਦ੍ਰੌ ਹਿਮਨਾਥਸ੍ਯ ਯਾਤ੍ਰਾਯਾਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਹਂ ਫਲਮ੍
ਹਿਮਾਲਾ 'ਤੇ ਹਿਮਨਾਥ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਦਾ ਫਲ—
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਾ ਵਾ ਸੁਰਾਪੋ ਵਾ ਸ੍ਤੇ ਯੀ ਵਾ ਗੁਰੁਤਲ੍ਪਗਃ 5.2.67.
ਚਾਹੇ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆਰਾ ਹੋਵੇ, ਸ਼ਰਾਬੀ ਹੋਵੇ, ਚੋਰ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸੇਜ ਨੂੰ ਭੰਗ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ—
ਸੋऽਪਿ ਯਾਤਿ ਪਰਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਪੁਨਰਾਵृਤ੍ਤਿਵਰ੍ਜਿਤਮ੍ ਤਤ੍ਫਲਂ ਸਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਕੇਦਾਰੇਸ਼੍ਵਰਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍
ਉਹ ਵੀ, ਮੁੜ ਆਉਣ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਉੱਚਤਮ ਥਾਂ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਫਲ ਕੇਦਾਰੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤੇ ਨਰਾਃ ਪਸ਼ਵੋ ਲੋਕੇ ਤੇषਾਂ ਜਨ੍ਮ ਨਿਰਰ੍ਥਕਮ੍
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪਸ਼ੂ ਵਾਂਗ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਵਿਅਰਥ ਹੈ।
ਕੌਮਾਰੇ ਯੌਵਨੇ ਬਾਲ੍ਯੇ ਵਾਰ੍ਦ੍ਧਕੇ ਯਦੁਪਾਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਬਚਪਨ, ਜਵਾਨੀ, ਨੌਜਵਾਨੀ ਜਾਂ ਬੁਢਾਪੇ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ,
ਹਿਮਾਲਯਕृਤਾ ਯਾਤ੍ਰਾ ਤਸ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਚ ਯਤ੍ਫਲਮ੍
ਹਿਮਾਲਿਆ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਫਲ ਵਾਰੇ ਜੋ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ,
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੋऽਹਂ ਤਦਾ ਦੇਵਿ ਦੇਵੈਃ ਪ੍ਰਣਤਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਇਉਂ ਆਖਿਆ ਸੀ।
ਏष ਤੇ ਕਥਿਤੋ ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਭਾਵਃ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਃ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ—ਇਹ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਕਾਂਦੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ ਪਞ੍ਚਮ ਆਵਂਤ੍ਯਖਣ੍ਡੇ ਚਤੁਰਸ਼ੀਤਿਲਿਙ੍ਗਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਕੇਦਾਰੇਸ਼੍ਵਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਵਰ੍ਣਨਂਨਾਮ ਸਪ੍ਤषष੍ਟਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਸਕੰਧ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪੰਜਵੇਂ ਅਵੰਤੀ ਖੰਡ, ਚੌਰਾਸੀ ਲਿੰਗਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੇ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਕੇਦਾਰੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਮਹਾਤਮਤਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸਤੱਰਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ृਣੁ ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ—ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਆਦੌ ਕਲਿਯੁਗੇ ਦੇਵਿ ਸ਼ੂਦ੍ਰੋ ਬਹੁਧਨੋऽਭਵਤ੍
ਕਲਿਯੁਗ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇੱਕ ਸ਼ੂਦਰ ਬਹੁਤ ਧਨਵਾਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯੋ ਨृਸ਼ਂਸਸ਼੍ਚ ਕਦਰ੍ਯੋ ਨਿਰਪਤ੍ਰਪਃ
ਉਹ ਧਰਮ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ, ਕਠੋਰ, ਕੰਜੂਸ ਤੇ ਲਾਜ਼ ਰਹਿਤ ਸੀ।
ਤ੍ਰਿਵਰ੍ਗਹਂਤਾ ਚਾਨ੍ਯੇषਾਮਾਤ੍ਮਕਾਮਾਨੁਵਰ੍ਤ੍ਤਕਃ
ਉਹ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਤਿੰਨ ਮੁੱਖ ਲਕੜਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਚਲਾਉਂਦਾ ਸੀ।
ਮਰੁਦੇਸ਼ੇ ਪਿਸ਼ਾਚੋऽਭੂਨ੍ਨਗ੍ਨੋ ਦੀਨੋ ਭਯਾਵਹਃ
ਉਹ ਰੇਤਲੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਪਿਸ਼ਾਚ ਬਣ ਗਿਆ—ਨੰਗਾ, ਦੁਖੀ ਤੇ ਡਰਾਉਣਾ।
ਬਹਵੋ ਮਰ੍ਦ੍ਦਿਤਾਸ੍ਤੇਨ ਪਿਸ਼ਾਚਾ ਬਲਵਤ੍ਤਰਾਃ
ਉਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਪਿਸ਼ਾਚ, ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਨਾਲੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਤਾਕਤਵਰ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਥ ਤੇਨੈਵ ਮਾਰ੍ਗੇਣ ਕਦਾਚਿਚ੍ਛਾਕਟਾਯਨਃ
ਫਿਰ, ਉਸੇ ਰਸਤੇ ਰਾਹੀਂ, ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਸ਼ਾਕਟਾਯਨ ਆਇਆ।
ਉਦਯਾਦਿਤ੍ਯਸਂਕਾਸ਼ੋ ਵਿਭਾਵਸੁਸਮਦ੍ਯੁਤਿਃ
ਉਹ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅੱਗ ਵਰਗਾ ਤੇਜ਼ ਸੀ।
ਗਤੋ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਤਂ ਰੌਦ੍ਰਂ ਪਿਸ਼ਾਚਂ ਚ ਭਯਾਵਹਮ੍
ਉਹ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਪਿਸ਼ਾਚ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਂ ਸ਼ਕਟਾਰੂਢਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਸ਼ਾਕਟਾਯਨਮ੍ 5.2.68.
ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸ਼ਾਕਟਾਯਨ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ,
ਤਥਾਰੂਪਃ ਪਿਸ਼ਾਚਸ੍ਤੁ ਕਰ੍ਣਾਭ੍ਯਾਂ ਬਧਿਰੀਕृਤਃ ਤਂ ਧਾਵਂਤਂ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਪਿਸ਼ਾਚਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਹ ਪਿਸ਼ਾਚ, ਜਿਸ ਦੀ ਦੋਵੇਂ ਕੰਨ ਸੁਣਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਹੀਂ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਦੌੜਦਾ ਹੋਇਆ ਦਿੱਸਿਆ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਉਸ ਪਿਸ਼ਾਚ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਪਿਸ਼ਾਚ ਤ੍ਰਸ੍ਤਰੂਪੋऽਸਿ ਤ੍ਵਰਿਤਸ਼੍ਚੈਵ ਲਕ੍ਸ਼੍ਯਸੇ
ਹੇ ਪਿਸ਼ਾਚ, ਤੂੰ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਜਲਦੀ ਵਿੱਚ ਦਿੱਸ ਰਿਹਾ ਹੈਂ।
ਪਿਸ਼ਾਚ ਉਵਾਚ ਸ਼ਕਟਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਮਹਤੋ ਘੋषਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਭਯਂਕਰਮ੍
ਪਿਸ਼ਾਚ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਇਸ ਵੱਡੇ ਰਥ ਦੀ ਡਰਾਉਣੀ ਤੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ…'
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ ਉਵਾਚ ਪਿਸ਼ਾਚਾਨਾਂ ਬਲਿष੍ਠਾਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਰੂਯਂਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਪਿਸਾਚਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਾਕਤਵਰ ਬ੍ਰਹਮਰਾਕਸ਼ਸ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪਿਸ਼ਾਚ ਉਵਾਚ ਦੁਃਖਂ ਹਿ ਮृਤ੍ਯੁਃ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਜੀਵਿਤਂ ਚ ਸੁਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਮ੍
ਪਿਸਾਚ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੌਤ ਸਾਰਿਆਂ ਲਈ ਦੁੱਖਦਾਈ ਹੈ, ਤੇ ਜੀਵਨ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਪੈਸ਼ਾਚੀ ਕੁਤ੍ਸਿਤਾ ਯੋਨਿਃ ਪਾਪਿਨਾਮੇਵ ਜਾਯਤੇ
ਪਿਸਾਚ ਦੀ ਜਨਮ-ਜਾਤੀ ਬਹੁਤ ਮੰਦੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਇਹ ਸਿਰਫ ਪਾਪੀਆਂ ਨੂੰ ਹੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਜ੍ਜੀਵਿਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਪ੍ਰਸੀਦ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰਾਕ੍ਸ਼ਸ
ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਜੀਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਮਿਹਰ ਕਰ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਰਾਕਸ਼ਸ।