ਨਿਯਤੇਨੈਵ ਕਾਲੇਨ ਮਾਨੁषਾਣਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ, ਹਰ ਸਮੇਂ ਤੇ ਨਿਯਤ ਸਮੇਂ 'ਤੇ—
ਆਖ੍ਯਾਸ੍ਯੇ ਤਦੁਪਾਯਂ ਚ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਸਾਵਧਾਨਤਃ
ਮੈਂ ਉਹ ਰਾਹ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।
ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾਣਾਮੁਤ੍ਤਮਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦਾਯਕਮ੍
ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਤੀਰਥ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਜੋ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰਾਹਂ ਸਂਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਲੋਕਾਨਾਮਨੁਕਂਪਯਾ
ਉਥੇ ਮੈਂ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵਾਂਗਾ।
ਸੋਮੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਸ੍ਥਾਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਸੋਮੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਤੇ ਉੱਚਤਮ ਥਾਂ 'ਤੇ—
ਸਰ੍ਵਦਾ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਤਤ੍ਰ ਮਯਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ 5.2.67.
ਉਥੇ, ਹਰ ਵੇਲੇ, ਮੇਰਾ ਦਰਸ਼ਨ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਹੋਵੇਗਾ।
ਇਹ ਯਾਵਤ੍ਫਲਂ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਹ੍ਯਧਿਕਂ ਤਤਃ ਆਕਾਸ਼ਾਦੁਤ੍ਥਿਤਾਂ ਦਿਵ੍ਯਾਂ ਮਨਃਪ੍ਰਹ੍ਰਾਦਕਾਰਿਕਾਮ੍
ਇਥੇ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਆ ਦਿਆਂਗਾ: ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ, ਮਨ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਦਿਵਿਆ ਫਲ।
ਗਤਾ ਵਨਂ ਮਹਾਕਾਲਂ ਸਂਸ੍ਮਰਨ੍ਤੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਹ ਮਹਾਕਾਲ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਗਏ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਪ੍ਰਾਜਲੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਯਾਵਤ੍ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਭਾਸ੍ਕਰਮ੍
ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਿਪਰਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਜਦ ਤਕ ਉਹ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਰਹੇ—
ਅਥ ਤੇ ਹਰ੍षਿਤਾਃ ਪ੍ਰੋਚੁਃ ਕੇਦਾਰੋऽਯਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਫਿਰ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਕਹਿ ਉਠੇ: 'ਇਹ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਕੇਦਾਰ ਹੈ, ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।'
ਤਤਸ੍ਤੇ ਪੂਜਯਾਮਾਸੁਃ ਪੁष੍ਪੈਰ੍ਨਾਨਾਵਿਧੈਸ੍ਤਥਾ
ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਦੁਰ੍ਲਭੋऽਤਿਵਰੋ ਦਤ੍ਤਃ ਕੈਲਾਸੇ ਸ੍ਥਾਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇੱਕ ਵਿਰਲਾ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ: ਕੈਲਾਸ 'ਤੇ ਉੱਚਤਮ ਥਾਂ।
ਅਤੋऽਹਂ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੈਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਃ ਕੇਦਾਰੇਸ਼੍ਵਰਨਾ ਮਤਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਮੈਂ ਕੇਦਾਰੇਸ਼ਵਰ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਇਹਾਗਤ੍ਯ ਨਰਾ ਯੇ ਚ ਤ੍ਵਾਂ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਸੁਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਥੇ ਆ ਕੇ, ਸੱਚੀ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਤੇਰਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਹਿਮਾਦ੍ਰੌ ਹਿਮਨਾਥਸ੍ਯ ਯਾਤ੍ਰਾਯਾਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਹਂ ਫਲਮ੍
ਹਿਮਾਲਾ 'ਤੇ ਹਿਮਨਾਥ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਦਾ ਫਲ—
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਾ ਵਾ ਸੁਰਾਪੋ ਵਾ ਸ੍ਤੇ ਯੀ ਵਾ ਗੁਰੁਤਲ੍ਪਗਃ 5.2.67.
ਚਾਹੇ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆਰਾ ਹੋਵੇ, ਸ਼ਰਾਬੀ ਹੋਵੇ, ਚੋਰ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸੇਜ ਨੂੰ ਭੰਗ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ—
ਸੋऽਪਿ ਯਾਤਿ ਪਰਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਪੁਨਰਾਵृਤ੍ਤਿਵਰ੍ਜਿਤਮ੍ ਤਤ੍ਫਲਂ ਸਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਕੇਦਾਰੇਸ਼੍ਵਰਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍
ਉਹ ਵੀ, ਮੁੜ ਆਉਣ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਉੱਚਤਮ ਥਾਂ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਫਲ ਕੇਦਾਰੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤੇ ਨਰਾਃ ਪਸ਼ਵੋ ਲੋਕੇ ਤੇषਾਂ ਜਨ੍ਮ ਨਿਰਰ੍ਥਕਮ੍
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪਸ਼ੂ ਵਾਂਗ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਵਿਅਰਥ ਹੈ।
ਕੌਮਾਰੇ ਯੌਵਨੇ ਬਾਲ੍ਯੇ ਵਾਰ੍ਦ੍ਧਕੇ ਯਦੁਪਾਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਬਚਪਨ, ਜਵਾਨੀ, ਨੌਜਵਾਨੀ ਜਾਂ ਬੁਢਾਪੇ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ,
ਹਿਮਾਲਯਕृਤਾ ਯਾਤ੍ਰਾ ਤਸ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਚ ਯਤ੍ਫਲਮ੍
ਹਿਮਾਲਿਆ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਫਲ ਵਾਰੇ ਜੋ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ,
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੋऽਹਂ ਤਦਾ ਦੇਵਿ ਦੇਵੈਃ ਪ੍ਰਣਤਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਇਉਂ ਆਖਿਆ ਸੀ।
ਏष ਤੇ ਕਥਿਤੋ ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਭਾਵਃ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਃ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ—ਇਹ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਕਾਂਦੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ ਪਞ੍ਚਮ ਆਵਂਤ੍ਯਖਣ੍ਡੇ ਚਤੁਰਸ਼ੀਤਿਲਿਙ੍ਗਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਕੇਦਾਰੇਸ਼੍ਵਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਵਰ੍ਣਨਂਨਾਮ ਸਪ੍ਤषष੍ਟਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਸਕੰਧ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪੰਜਵੇਂ ਅਵੰਤੀ ਖੰਡ, ਚੌਰਾਸੀ ਲਿੰਗਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੇ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਕੇਦਾਰੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਮਹਾਤਮਤਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸਤੱਰਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ृਣੁ ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ—ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਆਦੌ ਕਲਿਯੁਗੇ ਦੇਵਿ ਸ਼ੂਦ੍ਰੋ ਬਹੁਧਨੋऽਭਵਤ੍
ਕਲਿਯੁਗ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇੱਕ ਸ਼ੂਦਰ ਬਹੁਤ ਧਨਵਾਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯੋ ਨृਸ਼ਂਸਸ਼੍ਚ ਕਦਰ੍ਯੋ ਨਿਰਪਤ੍ਰਪਃ
ਉਹ ਧਰਮ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ, ਕਠੋਰ, ਕੰਜੂਸ ਤੇ ਲਾਜ਼ ਰਹਿਤ ਸੀ।
ਤ੍ਰਿਵਰ੍ਗਹਂਤਾ ਚਾਨ੍ਯੇषਾਮਾਤ੍ਮਕਾਮਾਨੁਵਰ੍ਤ੍ਤਕਃ
ਉਹ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਤਿੰਨ ਮੁੱਖ ਲਕੜਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਚਲਾਉਂਦਾ ਸੀ।
ਮਰੁਦੇਸ਼ੇ ਪਿਸ਼ਾਚੋऽਭੂਨ੍ਨਗ੍ਨੋ ਦੀਨੋ ਭਯਾਵਹਃ
ਉਹ ਰੇਤਲੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਪਿਸ਼ਾਚ ਬਣ ਗਿਆ—ਨੰਗਾ, ਦੁਖੀ ਤੇ ਡਰਾਉਣਾ।
ਬਹਵੋ ਮਰ੍ਦ੍ਦਿਤਾਸ੍ਤੇਨ ਪਿਸ਼ਾਚਾ ਬਲਵਤ੍ਤਰਾਃ
ਉਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਪਿਸ਼ਾਚ, ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਨਾਲੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਤਾਕਤਵਰ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਥ ਤੇਨੈਵ ਮਾਰ੍ਗੇਣ ਕਦਾਚਿਚ੍ਛਾਕਟਾਯਨਃ
ਫਿਰ, ਉਸੇ ਰਸਤੇ ਰਾਹੀਂ, ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਸ਼ਾਕਟਾਯਨ ਆਇਆ।