ਕृਤਵਾਂਸ੍ਤਦ੍ਭਯਾਰ੍ਥਾਯ ਨ ਚ ਤੇ ਭੀਤਿਮਾਗਤਾਃ
ਉਹ ਇਹ ਕੰਮ ਡਰ ਕਰਕੇ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਡਰ ਨਹੀਂ ਆਇਆ।
ਨ ਤੈਰ੍ਦृष੍ਟੋ ਮਹਾਦੇਵਿ ਯਤੋऽਹਂ ਮਹਿषਾਕृਤਿਃ ਉਦ੍ਵਿਗ੍ਨਾ ਨਿਸ਼੍ਵਸਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਵੈਰਾਗ੍ਯਂ ਪਰਮਂ ਗਤਾਃ
ਉਹ ਲੋਕ, ਹੇ ਮਹਾ ਦੇਵੀ, ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਸਕੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਮਹਿਸ ਰੂਪ ਵਿਚ ਸੀ; ਉਹ ਘਬਰਾਏ, ਡੂੰਘੀ ਸਾਹ ਲੈਂਦੇ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਉੱਚ ਵੈਰਾਗ ਮਿਲ ਗਿਆ।
ਨਾਤ੍ਰ ਦੇਵੋ ਨ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਨ ਗਂਗਾ ਪੁਣ੍ਯਦਾਯਿਨੀ
ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਕੋਈ ਤੀਰਥ, ਨਾ ਹੀ ਗੰਗਾ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੇਵੇ।
ਏਵਂ ਕਿਲ ਪੁਰਾਣੇषੁ ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਸਰ੍ਵਦਾ ਸ਼੍ਰੁਤੌ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਤੁ ਵਦਤਾਂ ਤੇषਾਂ ਮਾਨੁषਾਣਾਂ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਿ
ਜਦ ਉਹ ਲੋਕ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਹੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧਾ—
ਅਮਾਰ੍ਗਂ ਮਾ ਵਦਤ੍ਵਤ੍ਰ ਨ ਨਿਂਦ੍ਯਾਃ ਸ਼੍ਰੁਤਯੋऽਵ੍ਯਯਾਃ 5.2.67.
ਇੱਥੇ ਗਲਤ ਗੱਲ ਨਾ ਕਰੋ; ਅਟੱਲ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਨੂੰ ਨਿੰਦਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਯੇ ਨਿਂਦਂਤਿ ਪੁਰਾਣਾਨਿ ਧਰ੍ਮਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਨਾਸ੍ਤਿਕਾਃ
ਜੋ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਅਤੇ ਧਰਮ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਾਸਤਿਕ ਹਨ।
ਸਦਾ ਦੇਵੋਤ੍ਰ ਕੇਦਾਰਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮੋਕ੍ਸ਼ਪ੍ਰਦਾਯਕਃ
ਇੱਥੇ ਕੇਦਾਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੇਵਤਮ ਹੈ, ਜੋ ਸਵਰਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਕਰੋਤਿ ਪੂਜਾਂ ਹਿਮਵਾਨ੍ਮਾਸਾਨष੍ਟੌ ਚ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਾਨ੍ ਸੇਵ੍ਯਸ਼੍ਚ ਰਮਣੀਯਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਨਮਸ੍ਕृਤਃ
ਹਿਮਵੰਤ ਅੱਠ ਸਦੀਵ ਮਹੀਨੇ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਸੇਵਣਯੋਗ ਹੈ, ਸੁਹਣਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨਨਿਧਾਨਸ਼੍ਚ ਦੇਵਾਨਾਂ ਵਲ੍ਲਭਸ੍ਤਥਾ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਰਤਨਾਂ ਤੇ ਖਜਾਨਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਵੀ ਹੈ।
ਨਿਯਤੇਨੈਵ ਕਾਲੇਨ ਮਾਨੁषਾਣਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ, ਹਰ ਸਮੇਂ ਤੇ ਨਿਯਤ ਸਮੇਂ 'ਤੇ—
ਆਖ੍ਯਾਸ੍ਯੇ ਤਦੁਪਾਯਂ ਚ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਸਾਵਧਾਨਤਃ
ਮੈਂ ਉਹ ਰਾਹ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।
ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾਣਾਮੁਤ੍ਤਮਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦਾਯਕਮ੍
ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਤੀਰਥ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਜੋ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰਾਹਂ ਸਂਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਲੋਕਾਨਾਮਨੁਕਂਪਯਾ
ਉਥੇ ਮੈਂ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵਾਂਗਾ।
ਸੋਮੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਸ੍ਥਾਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਸੋਮੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਤੇ ਉੱਚਤਮ ਥਾਂ 'ਤੇ—
ਸਰ੍ਵਦਾ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਤਤ੍ਰ ਮਯਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ 5.2.67.
ਉਥੇ, ਹਰ ਵੇਲੇ, ਮੇਰਾ ਦਰਸ਼ਨ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਹੋਵੇਗਾ।
ਇਹ ਯਾਵਤ੍ਫਲਂ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਹ੍ਯਧਿਕਂ ਤਤਃ ਆਕਾਸ਼ਾਦੁਤ੍ਥਿਤਾਂ ਦਿਵ੍ਯਾਂ ਮਨਃਪ੍ਰਹ੍ਰਾਦਕਾਰਿਕਾਮ੍
ਇਥੇ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਆ ਦਿਆਂਗਾ: ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ, ਮਨ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਦਿਵਿਆ ਫਲ।
ਗਤਾ ਵਨਂ ਮਹਾਕਾਲਂ ਸਂਸ੍ਮਰਨ੍ਤੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਹ ਮਹਾਕਾਲ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਗਏ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਪ੍ਰਾਜਲੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਯਾਵਤ੍ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਭਾਸ੍ਕਰਮ੍
ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਿਪਰਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਜਦ ਤਕ ਉਹ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਰਹੇ—
ਅਥ ਤੇ ਹਰ੍षਿਤਾਃ ਪ੍ਰੋਚੁਃ ਕੇਦਾਰੋऽਯਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਫਿਰ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਕਹਿ ਉਠੇ: 'ਇਹ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਕੇਦਾਰ ਹੈ, ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।'
ਤਤਸ੍ਤੇ ਪੂਜਯਾਮਾਸੁਃ ਪੁष੍ਪੈਰ੍ਨਾਨਾਵਿਧੈਸ੍ਤਥਾ
ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਦੁਰ੍ਲਭੋऽਤਿਵਰੋ ਦਤ੍ਤਃ ਕੈਲਾਸੇ ਸ੍ਥਾਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇੱਕ ਵਿਰਲਾ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ: ਕੈਲਾਸ 'ਤੇ ਉੱਚਤਮ ਥਾਂ।
ਅਤੋऽਹਂ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੈਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਃ ਕੇਦਾਰੇਸ਼੍ਵਰਨਾ ਮਤਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਮੈਂ ਕੇਦਾਰੇਸ਼ਵਰ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਇਹਾਗਤ੍ਯ ਨਰਾ ਯੇ ਚ ਤ੍ਵਾਂ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਸੁਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਥੇ ਆ ਕੇ, ਸੱਚੀ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਤੇਰਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਹਿਮਾਦ੍ਰੌ ਹਿਮਨਾਥਸ੍ਯ ਯਾਤ੍ਰਾਯਾਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਹਂ ਫਲਮ੍
ਹਿਮਾਲਾ 'ਤੇ ਹਿਮਨਾਥ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਦਾ ਫਲ—
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਾ ਵਾ ਸੁਰਾਪੋ ਵਾ ਸ੍ਤੇ ਯੀ ਵਾ ਗੁਰੁਤਲ੍ਪਗਃ 5.2.67.
ਚਾਹੇ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆਰਾ ਹੋਵੇ, ਸ਼ਰਾਬੀ ਹੋਵੇ, ਚੋਰ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸੇਜ ਨੂੰ ਭੰਗ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ—
ਸੋऽਪਿ ਯਾਤਿ ਪਰਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਪੁਨਰਾਵृਤ੍ਤਿਵਰ੍ਜਿਤਮ੍ ਤਤ੍ਫਲਂ ਸਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਕੇਦਾਰੇਸ਼੍ਵਰਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍
ਉਹ ਵੀ, ਮੁੜ ਆਉਣ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਉੱਚਤਮ ਥਾਂ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਫਲ ਕੇਦਾਰੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤੇ ਨਰਾਃ ਪਸ਼ਵੋ ਲੋਕੇ ਤੇषਾਂ ਜਨ੍ਮ ਨਿਰਰ੍ਥਕਮ੍
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪਸ਼ੂ ਵਾਂਗ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਵਿਅਰਥ ਹੈ।
ਕੌਮਾਰੇ ਯੌਵਨੇ ਬਾਲ੍ਯੇ ਵਾਰ੍ਦ੍ਧਕੇ ਯਦੁਪਾਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਬਚਪਨ, ਜਵਾਨੀ, ਨੌਜਵਾਨੀ ਜਾਂ ਬੁਢਾਪੇ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ,
ਹਿਮਾਲਯਕृਤਾ ਯਾਤ੍ਰਾ ਤਸ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਚ ਯਤ੍ਫਲਮ੍
ਹਿਮਾਲਿਆ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਫਲ ਵਾਰੇ ਜੋ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ,