ਤਾਵਤ੍ਪਤਂਤਿ ਸਂਸਾਰੇ ਘੋਰੇ ਦੁਃਖਸ਼ਤਾਕੁਲੇ
ਉਹ ਇੰਨਾ ਸਮਾਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਡਰਾਉਣੇ, ਦਰਦ ਭਰੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਡਿੱਗਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਯਦਾ ਪਾਪਕ੍ਸ਼ਯਃ ਪੁਂਸਾਂ ਤਦਾ ਤੇ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਭਵੇਤ੍
ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਦੋਂ ਉਹ ਤੇਰਾ ਦਰਸ਼ਨ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਏਵਂ ਭਵਿष੍ਯਤੀਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੇਨ ਲਿਂਗੇਨ ਪਾਰ੍ਵਤਿ 5.2.66.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਉਸ ਲਿੰਗ ਨਾਲ, 'ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਹੋਵੇਗਾ' ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ।
ਤਸ੍ਮਿਁਲ੍ਲਿਂਗੇ ਲਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਨृਪੇ ਜਲ੍ਪੇ ਵਰਾਨਨੇ ਭੁਕ੍ਤਿਦੋ ਮੁਕ੍ਤਿਦਸ਼੍ਚੈਵ ਸਦਾਭੀष੍ਟਕਰਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਜਲਪ ਉਸ ਲਿੰਗ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਹੇ ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭੋਗ, ਮੁਕਤੀ ਤੇ ਮਨ-ਚਾਹੀ ਦਾਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏष ਤੇ ਕਥਿਤੋ ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਭਾਵਃ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਃ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਸ਼ਕਤੀ ਬਾਰੇ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਕਾਂਦੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ ਪਞ੍ਚਮ ਆਵਨ੍ਤ੍ਯਖਣ੍ਡੇ ਚਤੁਰਸ਼ੀਤਿਲਿਙ੍ਗਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਜਲ੍ਪੇਸ਼੍ਵਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਵਰ੍ਣਨਂਨਾਮ षਦषष੍ਟਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਠਾਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੇ ਸ਼੍ਰੀ ਸਕੰਧ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪੰਜਵੇਂ ਅਵੰਤਿਆ ਖੰਡ, ਚੌਰਾਸੀ ਲਿੰਗਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਜਲਪੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਵਾਲੇ ਛਿਆਠਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸਮਾਪਤੀ ਹੋਈ।
ਸਪ੍ਤषष੍ਟਿਕਸਂਖ੍ਯਾਕਂ ਕੇਦਾਰੇਸ਼੍ਵਰਸਂਜ੍ਞਕਮ੍
ਸੜ੍ਹਸਠਵੇਂ ਨੰਬਰ ਤੇ ਕੇਦਾਰੇਸ਼ਵਰ ਨਾਮਕ ਇਕ ਲਿੰਗ ਹੈ।
ਸृष੍ਟਿਕਾਲੇ ਪੁਰਾ ਦੇਵਿ ਦੇਵਾ ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਾ ਹਿਮੇਨ ਹਿ
ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਦੇਵਤੇ ਬਰਫ਼ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਹਿਮਾਦ੍ਰਿਣਾਰ੍ਦਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਯਂ ਦੇਵ ਜਗਤ੍ਪਤੇ
ਹੇ ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਹਿਮਾਲਾ ਦੀ ਤਕਲੀਫ਼ ਵਿੱਚ ਪਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਦੇਵਾਨਾਂ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਵੈ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਪ੍ਰਿਯੇ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਬੋਲਿਆ, ਹੇ ਪ੍ਰੀਤਮ।
ਨਾਹਂ ਯਾਤੁਂ ਸਮਰ੍ਥੋऽਸ੍ਮਿ ਸਤ੍ਯਮੇਤਨ੍ਮਯੋਦਿਤਮ੍ ਮਹਾਦੇਵ ਮृਤੇ ਦੇਵਾ ਗਤਿਰਨ੍ਯਾ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਮੈਂ ਜਾਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ—ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਜੋ ਮੈਂ ਕਿਹਾ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਮਹਾਦੇਵ ਦੇ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਆਸਰਾ ਨਹੀਂ।
ਸ ਏਵ ਸ਼ਰਣਂ ਦੇਵਃ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਨੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਉਹੀ ਪਰਮਾਤਮਾ ਸਾਡੇ ਸਾਰੇ ਲਈ ਆਸਰਾ ਬਣੇਗਾ।
ਕृਤਾ ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਵਿਚਿਤ੍ਰਾ ਚ ਹਿਮਾਦ੍ਰਿਸ਼੍ਚ ਮਯਾ ਕृਤਃ
ਇਕ ਅਜੀਬ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਹਿਮਾਲਾ ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ।
ਹਿਮਾਚਲਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯੈਵ ਸ਼ਾਸ੍ਤਾ ਦੇਵੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਉਸ ਹਿਮਾਚਲ ਦਾ ਸ਼ਾਸਕ ਖੁਦ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਤਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਦੇਵਦੇਵੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ ਦृष੍ਟੋਹਂ ਪੂਜਿਤਸ੍ਤੈਸ੍ਤੁ ਸ੍ਤੁਤੋऽਹਂ ਵਿਵਿਧੈਃ ਸ੍ਤਵੈਃ
ਜਿੱਥੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦਾ ਆਤਮਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਦੇਵਤਾ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਵੱਸਦਾ ਹੈ—ਉਥੇ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ, ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਆ ਗਿਆ।
ਮਯਾ ਸਂਮਾਨਿਤਾ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚਤੁਵਕ੍ਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਪੂਜਿਤਃ 5.2.67.੧
ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਚਤੁਰਮੁਖਾ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਰੀਤ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ।
ਕਿਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਮਾਗਤੋऽਸਿ ਪਿਤਾਮਹ
ਹੇ ਪਿਤਾਮਹ, ਤੁਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਇੱਥੇ ਕਿਸ ਕੰਮ ਲਈ ਆਏ ਹੋ?
ਹਿਮਾਚਲਂ ਸਮਾਹੂਯ ਮਰ੍ਯਾਦਾ ਚ ਕृਤਾ ਮਯਾ
ਹਿਮਾਚਲ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਹੱਦ ਵੀ ਮੈਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੀ।
ਦੇਵਾਨਾਂ ਵਿषਯਾਸ਼੍ਚੈਵ ਗਂਧਰ੍ਵਾਣਾਂ ਤਥੈਵ ਚ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਖੇਤਰ, ਅਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੇ ਗਏ।
ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਾਣਾਂ ਕ੍ਰੀਡਾਰ੍ਥਂ ਪृਥਕ੍ਪृਥਙ੍ਨਿਵੇਸ਼ਿਤਾਃ
ਵਿਦਿਆਧਰਾਂ ਦੀ ਖੇਡ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਥਾਵਾਂ ਰੱਖੀਆਂ ਗਈਆਂ।
ਜਾਹ੍ਨਵੀਨਿਰ੍ਝਰੋष੍ਣੀषਃ ਸ਼ਰ੍ਵਾਣੀਜਨਕਸ੍ਤਥਾ
ਜਾਹਨਵੀ ਨਦੀ, ਝਰਨਾ, ਚੋਟੀ, ਅਤੇ ਸ਼ਰਵਾਣੀ ਦੇ ਪਿਤਾ ਵੀ।
ਸਰ੍ਵਦੇਵਮਯੋ ਦਿਵ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਮਯਃ ਕृਤਃ
ਉਹ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ, ਦਿਵਿਆ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਨੂੰ ਸਮੇਟਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ।
ਏਵਂ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਸ਼ੈਲੇਂਦ੍ਰਂ ਲਿਂਗਮੂਰ੍ਤ੍ਤਿਰਹਂ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਓਥੇ ਲਿੰਗ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿਆ।
ਉਦਕਂ ਨਿਰ੍ਮਿਤਂ ਤਤ੍ਰ ਮਂਤ੍ਰਪੂਰ੍ਣਂ ਮਯਾ ਪ੍ਰਿਯੇ
ਪਿਆਰੀਏ, ਮੈਂ ਓਥੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਪਾਣੀ ਬਣਾਇਆ।
ਯੋਤ੍ਰਾਗਤ੍ਯ ਨਰੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਮ੍ਯਙ੍ਮਾਂ ਪੂਜਯਿष੍ਯਤਿ ਤਸ੍ਯੋਦਰੇ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਲਿਂਗਰੂਪੀ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਓਥੇ ਆ ਕੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਤੇ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇਗਾ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਲਿੰਗ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੱਸਾਂਗਾ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੇ ਵਚਨੇ ਦੇਵਿ ਸਦੇਵਾਸੁਰਪਨ੍ਨਗਾਃ 5.2.67.
ਇਹ ਗੱਲ ਕਹਿ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਅਸੁਰ ਤੇ ਸੱਪ—
ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਗਣਾਸ਼੍ਚੈਵ ਮਮ ਦਰ੍ਸ਼ਨਲਾਲਸਾਃ
ਅਤੇ ਵਿਦਿਆਧਰਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵੀ, ਜੋ ਮੇਰੀ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਸਨ—
ਦृष੍ਟੋऽਹਂ ਵਿਧਿਨਾ ਤੈਸ੍ਤੁ ਲਿਂਗਮੂਰ੍ਤ੍ਤਿਗਤਃ ਪ੍ਰਿਯੇ ਜਨਲੋਕਗਤੈਃ ਸਿਦ੍ਧੈਃ ਪੂਜ੍ਯਮਾਨਾ ਵਰਾਨਨੇ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਲਿੰਗ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ, ਪਿਆਰੀਏ, ਅਤੇ ਜਨ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਸਿੱਧ ਲੋਕ ਮੈਨੂੰ ਪੂਜ ਰਹੇ ਸਨ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ।
ਅਥ ਕਾਲੇਨ ਬਹੁਨਾ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਫਿਰ, ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਉੱਚ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣ ਕੇ—
ਮਨੁष੍ਯਾਃ ਸਮੁਪਾਯਾਤਾਸ੍ਤੇ ਰਜੋਬਹੁਲਾ ਯਤਃ
ਲੋਕ ਓਥੇ ਆਏ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਰਜਸ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ।