ਦੇਵਦਾਰੁਵਨਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਕਾਲਵਨਂ ਗਤਃ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਵਿਧਿਵਤ੍ਪਰਮੇਣ ਸਮਾਧਿਨਾ
ਦੇਵਦਾਰੁ ਦੇ ਵਣ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਕਾਲ ਦੇ ਵਣ ਵਿਚ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਚਿਤ ਰੀਤ ਨਾਲ, ਪੂਰਨ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਤਤ੍ਰ ਵਾਣੀ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਲਿਂਗਮਧ੍ਯਾਦ੍ਵਰਾਨਨੇ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਨृਪਵਿਪ੍ਰਾਣਾਮਦृष੍ਟਂ ਤਤ੍ਰ ਕਾਰਣਮ੍
ਉਥੇ, ਲਿੰਗ ਦੇ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਆਵਾਜ਼ ਉਠੀ, ਹੇ ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ; ਰਾਜਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਗਾਇਬ ਹੋਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਉਥੇ ਪਤਾ ਲੱਗਾ।
ਵਿਪਾਕੇਨ ਸ੍ਵਕੀਯੇਨ ਗਤਾ ਵੈਵਸ੍ਵਤਂ ਪੁਰਮ੍ 5.2.66.
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਨਾਲ, ਉਹ ਵੈਵਸਵਤ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਚਲੇ ਗਏ ਹਨ।
ਅਨੇਨ ਸ਼ੁਦ੍ਧਭਾਵੇਨ ਤੁष੍ਟੋऽਹਂ ਨृਪਸਤ੍ਤਮ
ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਤੈਥੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਰਾਜਾ।
ਸਂਸਾਰਸਾਗਰੇ ਘੋਰੇ ਮਾ ਭਵੇਨ੍ਮਮ ਜਨ੍ਮ ਚ
ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਡਰਾਉਣੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਮੇਰਾ ਜਨਮ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਅਕ੍ਸ਼ਯਾਂ ਦੇਹਿ ਮੇ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਂ ਨਾਮ੍ਨਾ ਮੇ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤੋ ਭੁਵਿ
ਮੈਨੂੰ ਅਮਰ ਇਜ਼ਤ ਦੇ, ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਵੇ।
ਵਦਂਤੁ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਏष ਮੇ ਦੁਰ੍ਲਭੋ ਵਰਃ ਤੇषਾਂ ਵਿਯੋਗੋ ਮਾ ਭੂਯਾਤ੍ਪੁਤ੍ਰਤੋ ਧਨਤੋऽਪਿ ਵਾ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਇਹ ਕਹਿ ਦੇਣ, ਇਹ ਮੇਰਾ ਵਿਰਲਾ ਵਰ ਹੈ: ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਵਿਛੋੜਾ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਨਾ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੋਂ, ਨਾ ਧਨ ਤੋਂ।
ਨ ਸਂਸਾਰਭਯਂ ਤੇषਾਂ ਦਸ੍ਯੁਤੋ ਨੈਵ ਰਾਜਤਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਡਰ, ਚੋਰਾਂ ਦਾ ਡਰ ਜਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਡਰ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।
ਸ਼ਿਵਮਸ੍ਤੁ ਸਦਾ ਤੇषਾਂ ਯੇषਾਂ ਤ੍ਵਂ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਗਤਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੂੰ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿੱਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੰਗੀ ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਹੋਵੇ।
ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਾਭਿषੇਕੈਸ੍ਤੁ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਨਰੈਃ
ਜੋ ਪੁੰਨ ਲੋਕ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਤਾਵਤ੍ਪਤਂਤਿ ਸਂਸਾਰੇ ਘੋਰੇ ਦੁਃਖਸ਼ਤਾਕੁਲੇ
ਉਹ ਇੰਨਾ ਸਮਾਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਡਰਾਉਣੇ, ਦਰਦ ਭਰੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਡਿੱਗਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਯਦਾ ਪਾਪਕ੍ਸ਼ਯਃ ਪੁਂਸਾਂ ਤਦਾ ਤੇ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਭਵੇਤ੍
ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਦੋਂ ਉਹ ਤੇਰਾ ਦਰਸ਼ਨ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਏਵਂ ਭਵਿष੍ਯਤੀਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੇਨ ਲਿਂਗੇਨ ਪਾਰ੍ਵਤਿ 5.2.66.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਉਸ ਲਿੰਗ ਨਾਲ, 'ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਹੋਵੇਗਾ' ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ।
ਤਸ੍ਮਿਁਲ੍ਲਿਂਗੇ ਲਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਨृਪੇ ਜਲ੍ਪੇ ਵਰਾਨਨੇ ਭੁਕ੍ਤਿਦੋ ਮੁਕ੍ਤਿਦਸ਼੍ਚੈਵ ਸਦਾਭੀष੍ਟਕਰਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਜਲਪ ਉਸ ਲਿੰਗ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਹੇ ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭੋਗ, ਮੁਕਤੀ ਤੇ ਮਨ-ਚਾਹੀ ਦਾਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏष ਤੇ ਕਥਿਤੋ ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਭਾਵਃ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਃ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਸ਼ਕਤੀ ਬਾਰੇ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਕਾਂਦੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ ਪਞ੍ਚਮ ਆਵਨ੍ਤ੍ਯਖਣ੍ਡੇ ਚਤੁਰਸ਼ੀਤਿਲਿਙ੍ਗਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਜਲ੍ਪੇਸ਼੍ਵਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਵਰ੍ਣਨਂਨਾਮ षਦषष੍ਟਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਠਾਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੇ ਸ਼੍ਰੀ ਸਕੰਧ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪੰਜਵੇਂ ਅਵੰਤਿਆ ਖੰਡ, ਚੌਰਾਸੀ ਲਿੰਗਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਜਲਪੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਵਾਲੇ ਛਿਆਠਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸਮਾਪਤੀ ਹੋਈ।
ਸਪ੍ਤषष੍ਟਿਕਸਂਖ੍ਯਾਕਂ ਕੇਦਾਰੇਸ਼੍ਵਰਸਂਜ੍ਞਕਮ੍
ਸੜ੍ਹਸਠਵੇਂ ਨੰਬਰ ਤੇ ਕੇਦਾਰੇਸ਼ਵਰ ਨਾਮਕ ਇਕ ਲਿੰਗ ਹੈ।
ਸृष੍ਟਿਕਾਲੇ ਪੁਰਾ ਦੇਵਿ ਦੇਵਾ ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਾ ਹਿਮੇਨ ਹਿ
ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਦੇਵਤੇ ਬਰਫ਼ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਹਿਮਾਦ੍ਰਿਣਾਰ੍ਦਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਯਂ ਦੇਵ ਜਗਤ੍ਪਤੇ
ਹੇ ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਹਿਮਾਲਾ ਦੀ ਤਕਲੀਫ਼ ਵਿੱਚ ਪਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਦੇਵਾਨਾਂ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਵੈ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਪ੍ਰਿਯੇ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਬੋਲਿਆ, ਹੇ ਪ੍ਰੀਤਮ।
ਨਾਹਂ ਯਾਤੁਂ ਸਮਰ੍ਥੋऽਸ੍ਮਿ ਸਤ੍ਯਮੇਤਨ੍ਮਯੋਦਿਤਮ੍ ਮਹਾਦੇਵ ਮृਤੇ ਦੇਵਾ ਗਤਿਰਨ੍ਯਾ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਮੈਂ ਜਾਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ—ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਜੋ ਮੈਂ ਕਿਹਾ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਮਹਾਦੇਵ ਦੇ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਆਸਰਾ ਨਹੀਂ।
ਸ ਏਵ ਸ਼ਰਣਂ ਦੇਵਃ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਨੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਉਹੀ ਪਰਮਾਤਮਾ ਸਾਡੇ ਸਾਰੇ ਲਈ ਆਸਰਾ ਬਣੇਗਾ।
ਕृਤਾ ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਵਿਚਿਤ੍ਰਾ ਚ ਹਿਮਾਦ੍ਰਿਸ਼੍ਚ ਮਯਾ ਕृਤਃ
ਇਕ ਅਜੀਬ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਹਿਮਾਲਾ ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ।
ਹਿਮਾਚਲਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯੈਵ ਸ਼ਾਸ੍ਤਾ ਦੇਵੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਉਸ ਹਿਮਾਚਲ ਦਾ ਸ਼ਾਸਕ ਖੁਦ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਤਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਦੇਵਦੇਵੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ ਦृष੍ਟੋਹਂ ਪੂਜਿਤਸ੍ਤੈਸ੍ਤੁ ਸ੍ਤੁਤੋऽਹਂ ਵਿਵਿਧੈਃ ਸ੍ਤਵੈਃ
ਜਿੱਥੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦਾ ਆਤਮਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਦੇਵਤਾ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਵੱਸਦਾ ਹੈ—ਉਥੇ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ, ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਆ ਗਿਆ।
ਮਯਾ ਸਂਮਾਨਿਤਾ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚਤੁਵਕ੍ਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਪੂਜਿਤਃ 5.2.67.੧
ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਚਤੁਰਮੁਖਾ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਰੀਤ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ।
ਕਿਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਮਾਗਤੋऽਸਿ ਪਿਤਾਮਹ
ਹੇ ਪਿਤਾਮਹ, ਤੁਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਇੱਥੇ ਕਿਸ ਕੰਮ ਲਈ ਆਏ ਹੋ?
ਹਿਮਾਚਲਂ ਸਮਾਹੂਯ ਮਰ੍ਯਾਦਾ ਚ ਕृਤਾ ਮਯਾ
ਹਿਮਾਚਲ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਹੱਦ ਵੀ ਮੈਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੀ।
ਦੇਵਾਨਾਂ ਵਿषਯਾਸ਼੍ਚੈਵ ਗਂਧਰ੍ਵਾਣਾਂ ਤਥੈਵ ਚ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਖੇਤਰ, ਅਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੇ ਗਏ।
ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਾਣਾਂ ਕ੍ਰੀਡਾਰ੍ਥਂ ਪृਥਕ੍ਪृਥਙ੍ਨਿਵੇਸ਼ਿਤਾਃ
ਵਿਦਿਆਧਰਾਂ ਦੀ ਖੇਡ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਥਾਵਾਂ ਰੱਖੀਆਂ ਗਈਆਂ।