ਤੇਨਾਪਿ ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਵਸ਼ਿष੍ਠੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਇਹ ਸਾਰਾ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਨੇ ਵੀ ਦੱਸਿਆ।
ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਤ੍ਵਮਾਤ੍ਯਪੁਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਮृਤਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਪਂਚਕਮ੍
ਤੇਰੇ ਨਾਲ, ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਪੰਜ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮਰ ਗਏ ਹਨ।
ਮਤ੍ਤੋऽਨ੍ਯਃ ਕਃ ਪਾਪਰਤੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਮਹਾਨ੍ਭੁਵਿ 5.2.66.
ਇਸ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਕੌਣ ਇੰਨਾ ਬੁਰਾਈ ਵੱਲ ਲੱਗ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਤਤਸ੍ਤੇ ਨ ਵਿਨਸ਼੍ਯੇਯੁਰ੍ਮਮ ਪੁਤ੍ਰਪੁਰੋਹਿਤਾਃ
ਇਸ ਲਈ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਮਰਦੇ ਨਾ।
ਕਾਰਣਤ੍ਵਂ ਗਤੋ ਯੋऽਹਂ ਵਿਨਾਸ਼ਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਨ੍ਮਨਾਮ੍ ਨਾਸ਼ਂ ਯਯੁਰ੍ਨ ਦੁष੍ਟਾਸ੍ਤੇ ਦੁष੍ਟੋऽਹਂ ਨਾਸ਼ਕਾਰਣੇ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਨਾਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਿਆ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਬੁਰਾਈ ਕਰਕੇ ਮਰੇ; ਉਹ ਬੁਰੇ ਨਹੀਂ, ਮੈਂ ਹੀ ਨਾਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਬੁਰਾ ਹਾਂ।
ਇਤ੍ਥਮੁਦ੍ਵਿਗ੍ਨਹृਦਯਃ ਸ ਜਲ੍ਪਃ ਪृਥਿਵੀਪਤਿਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਚਿੰਤਤ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਵਧੇਰੇ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਉਹ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ—
ਰਾਜੋਵਾਚ ਭਗਵਨ੍ਬ੍ਰੂਹਿ ਮੇ ਤੀਰ੍ਥਮਵਿਯੋਗਕਰਂ ਸਦਾ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਦੱਸੋ ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਿਛੋੜੇ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਜਲ੍ਪਸ੍ਯ ਪृਥਿਵੀਪਤੇਃ
ਜਲਪ ਦੇ ਇਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ—
ਗਚ੍ਛ ਜਲ੍ਪ ਮਮਾਦੇਸ਼ਾਨ੍ਮਹਾਕਾਲਵਨੋਤ੍ਤਮਮ੍ ਤਤ੍ਰ ਲਿਂਗਮਨਾਦ੍ਯਂ ਚ ਕੁਕ੍ਕੁਟੇਸ਼੍ਵਰਪਸ਼੍ਚਿਮੇ
ਜਲਪ, ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਤੂੰ ਮਹਾਕਾਲ ਦੇ ਵਣ ਵਿਚ ਜਾ; ਉਥੇ ਕੁੱਕੁਟੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਆਦਿ ਲਿੰਗ ਹੈ।
ਤਦਾਰਾਧਯ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮੇ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਜਾਮਦਗਨੀ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਰਹਿ ਕੇ ਉਸ ਲਿੰਗ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ।
ਦੇਵਦਾਰੁਵਨਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਕਾਲਵਨਂ ਗਤਃ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਵਿਧਿਵਤ੍ਪਰਮੇਣ ਸਮਾਧਿਨਾ
ਦੇਵਦਾਰੁ ਦੇ ਵਣ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਕਾਲ ਦੇ ਵਣ ਵਿਚ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਚਿਤ ਰੀਤ ਨਾਲ, ਪੂਰਨ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਤਤ੍ਰ ਵਾਣੀ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਲਿਂਗਮਧ੍ਯਾਦ੍ਵਰਾਨਨੇ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਨृਪਵਿਪ੍ਰਾਣਾਮਦृष੍ਟਂ ਤਤ੍ਰ ਕਾਰਣਮ੍
ਉਥੇ, ਲਿੰਗ ਦੇ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਆਵਾਜ਼ ਉਠੀ, ਹੇ ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ; ਰਾਜਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਗਾਇਬ ਹੋਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਉਥੇ ਪਤਾ ਲੱਗਾ।
ਵਿਪਾਕੇਨ ਸ੍ਵਕੀਯੇਨ ਗਤਾ ਵੈਵਸ੍ਵਤਂ ਪੁਰਮ੍ 5.2.66.
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਨਾਲ, ਉਹ ਵੈਵਸਵਤ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਚਲੇ ਗਏ ਹਨ।
ਅਨੇਨ ਸ਼ੁਦ੍ਧਭਾਵੇਨ ਤੁष੍ਟੋऽਹਂ ਨृਪਸਤ੍ਤਮ
ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਤੈਥੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਰਾਜਾ।
ਸਂਸਾਰਸਾਗਰੇ ਘੋਰੇ ਮਾ ਭਵੇਨ੍ਮਮ ਜਨ੍ਮ ਚ
ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਡਰਾਉਣੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਮੇਰਾ ਜਨਮ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਅਕ੍ਸ਼ਯਾਂ ਦੇਹਿ ਮੇ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਂ ਨਾਮ੍ਨਾ ਮੇ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤੋ ਭੁਵਿ
ਮੈਨੂੰ ਅਮਰ ਇਜ਼ਤ ਦੇ, ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਵੇ।
ਵਦਂਤੁ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਏष ਮੇ ਦੁਰ੍ਲਭੋ ਵਰਃ ਤੇषਾਂ ਵਿਯੋਗੋ ਮਾ ਭੂਯਾਤ੍ਪੁਤ੍ਰਤੋ ਧਨਤੋऽਪਿ ਵਾ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਇਹ ਕਹਿ ਦੇਣ, ਇਹ ਮੇਰਾ ਵਿਰਲਾ ਵਰ ਹੈ: ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਵਿਛੋੜਾ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਨਾ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੋਂ, ਨਾ ਧਨ ਤੋਂ।
ਨ ਸਂਸਾਰਭਯਂ ਤੇषਾਂ ਦਸ੍ਯੁਤੋ ਨੈਵ ਰਾਜਤਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਡਰ, ਚੋਰਾਂ ਦਾ ਡਰ ਜਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਡਰ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।
ਸ਼ਿਵਮਸ੍ਤੁ ਸਦਾ ਤੇषਾਂ ਯੇषਾਂ ਤ੍ਵਂ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਗਤਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੂੰ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿੱਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੰਗੀ ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਹੋਵੇ।
ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਾਭਿषੇਕੈਸ੍ਤੁ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਨਰੈਃ
ਜੋ ਪੁੰਨ ਲੋਕ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਤਾਵਤ੍ਪਤਂਤਿ ਸਂਸਾਰੇ ਘੋਰੇ ਦੁਃਖਸ਼ਤਾਕੁਲੇ
ਉਹ ਇੰਨਾ ਸਮਾਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਡਰਾਉਣੇ, ਦਰਦ ਭਰੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਡਿੱਗਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਯਦਾ ਪਾਪਕ੍ਸ਼ਯਃ ਪੁਂਸਾਂ ਤਦਾ ਤੇ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਭਵੇਤ੍
ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਦੋਂ ਉਹ ਤੇਰਾ ਦਰਸ਼ਨ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਏਵਂ ਭਵਿष੍ਯਤੀਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੇਨ ਲਿਂਗੇਨ ਪਾਰ੍ਵਤਿ 5.2.66.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਉਸ ਲਿੰਗ ਨਾਲ, 'ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਹੋਵੇਗਾ' ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ।
ਤਸ੍ਮਿਁਲ੍ਲਿਂਗੇ ਲਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਨृਪੇ ਜਲ੍ਪੇ ਵਰਾਨਨੇ ਭੁਕ੍ਤਿਦੋ ਮੁਕ੍ਤਿਦਸ਼੍ਚੈਵ ਸਦਾਭੀष੍ਟਕਰਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਜਲਪ ਉਸ ਲਿੰਗ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਹੇ ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭੋਗ, ਮੁਕਤੀ ਤੇ ਮਨ-ਚਾਹੀ ਦਾਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏष ਤੇ ਕਥਿਤੋ ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਭਾਵਃ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਃ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਸ਼ਕਤੀ ਬਾਰੇ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਕਾਂਦੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ ਪਞ੍ਚਮ ਆਵਨ੍ਤ੍ਯਖਣ੍ਡੇ ਚਤੁਰਸ਼ੀਤਿਲਿਙ੍ਗਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਜਲ੍ਪੇਸ਼੍ਵਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਵਰ੍ਣਨਂਨਾਮ षਦषष੍ਟਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਠਾਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੇ ਸ਼੍ਰੀ ਸਕੰਧ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪੰਜਵੇਂ ਅਵੰਤਿਆ ਖੰਡ, ਚੌਰਾਸੀ ਲਿੰਗਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਜਲਪੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਵਾਲੇ ਛਿਆਠਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸਮਾਪਤੀ ਹੋਈ।
ਸਪ੍ਤषष੍ਟਿਕਸਂਖ੍ਯਾਕਂ ਕੇਦਾਰੇਸ਼੍ਵਰਸਂਜ੍ਞਕਮ੍
ਸੜ੍ਹਸਠਵੇਂ ਨੰਬਰ ਤੇ ਕੇਦਾਰੇਸ਼ਵਰ ਨਾਮਕ ਇਕ ਲਿੰਗ ਹੈ।
ਸृष੍ਟਿਕਾਲੇ ਪੁਰਾ ਦੇਵਿ ਦੇਵਾ ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਾ ਹਿਮੇਨ ਹਿ
ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਦੇਵਤੇ ਬਰਫ਼ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਹਿਮਾਦ੍ਰਿਣਾਰ੍ਦਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਯਂ ਦੇਵ ਜਗਤ੍ਪਤੇ
ਹੇ ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਹਿਮਾਲਾ ਦੀ ਤਕਲੀਫ਼ ਵਿੱਚ ਪਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਦੇਵਾਨਾਂ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਵੈ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਪ੍ਰਿਯੇ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਬੋਲਿਆ, ਹੇ ਪ੍ਰੀਤਮ।