ਤਤੋ ਜ੍ਯਾਸ੍ਵਨਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਕੁਜਂਭੋ ਦਾਨਵੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਉਸ ਤੰਨ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੁਜੰਭ, ਦਾਨਵਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ—
ਤਤੋ ਯੁਦ੍ਧਮਭੂਤ੍ਤਸ੍ਯ ਸਹ ਰਾਜ੍ਞਾ ਵਰਾਨਨੇ
ਫਿਰ ਉਸ ਤੇ ਰਾਜੇ ਵਿਚਕਾਰ ਜੰਗ ਹੋਈ, ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ।
ਤਤਃ ਕੋਪਪਰੀਤਾਤ੍ਮਾ ਮੁਸ਼ਲਾਯਾਭ੍ਯਧਾਵਤ
ਫਿਰ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਮੁਸ਼ਲ ਵੱਲ ਦੌੜਿਆ।
ਯਾਵਦ੍ਗृਹ੍ਣਾਤਿ ਮੁਸ਼ਲਂ ਤਾਵਤ੍ਸਾ ਚ ਮੁਦਾਵਤੀ
ਜਦ ਉਹ ਮੁਸ਼ਲ ਫੜਨ ਲੱਗਾ, ਉਦੋਂ ਮੁਦਾਵਤੀ ਉਥੇ ਸੀ।
ਤਤਃ ਸ ਗਤ੍ਵਾ ਯੁਯੁਧੇ ਮੁਸਲੇਨਾਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਫਿਰ, ਉਥੋਂ ਜਾ ਕੇ, ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਮੁਸ਼ਲ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕੀਤੀ।
ਧਨੁਰ੍ਜ੍ਯਾਘਾਤਸ਼ਬ੍ਦੇਨ ਪਤਿਤੇ ਭੂਤਲੇ ਤਦਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਤੰਨ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ, ਉਹ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਤਤੋऽਪਤਤ੍ਪੁष੍ਪਵृष੍ਟਿਸ੍ਤਸ੍ਯੋਪਰਿ ਮਹੀਪਤੇਃ 5.2.63.
ਫਿਰ ਉਸ ਰਾਜੇ ਉੱਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ।
ਸ ਚਾਪਿ ਰਾਜਾ ਤਂ ਹਤ੍ਵਾ ਪੁਤ੍ਰੌ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਸੁਤਾਂ ਤਦਾ
ਉਹ ਰਾਜਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਧੀ ਮੁੜ ਲੈ ਆਇਆ।
ਪੁਤ੍ਰਾਭ੍ਯਾਂ ਸਹਿਤੋ ਦੇਵਿ ਸੁਸਂਪੂਰ੍ਣਮਨੋਰਥਃ
ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਹੋ ਗਏ।
ਮਹਾਕਾਲਵਨੇ ਰਮ੍ਯੇ ਯਤ੍ਰ ਤਲ੍ਲਿਂਗਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਸੁੰਦਰ ਵੱਡੇ ਕਾਲਾ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਉੱਚਾ ਲਿੰਗ ਹੈ।
ਕੁਜਂਭੋऽਪਿ ਹਤੋ ਦੈਤ੍ਯੋ ਦੇਵਵਿਦ੍ਵੇषਕਾਰਕਃ
ਕੁਜੰਭ ਨਾਂ ਦਾ ਦੈਤ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਵੈਰ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯੇ ਪੂਜਯਿष੍ਯਂਤਿ ਧਨੁਃਸਾਹਸ੍ਰਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰ ਧਨੁਸ਼ਾਂ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਅਰ੍ਚਿਤੇ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ੇ ਧਨੁਃਸਾਹਸ੍ਰਿਕੇ ਸ਼ਿਵੇ
ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਹਜ਼ਾਰ ਧਨੁਸ਼ਾਂ ਵਾਲੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ,
ਪ੍ਰਾਤਰ੍ਮਧ੍ਯੇऽਪਰਾਹ੍ਣੇ ਚ ਧਨੁਃਸਾਹਸ੍ਰਕਂ ਸ਼ਿਵਮ੍
ਸਵੇਰੇ, ਦੁਪਹਿਰ ਤੇ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ, ਹਜ਼ਾਰ ਧਨੁਸ਼ਾਂ ਵਾਲੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਚ ਯਥਾ ਗਂਗਾ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾ ਯੋਧਸਤ੍ਤਮੈਃ
ਜਿਵੇਂ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿਚੋਂ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਯੋਧਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ,
ਤਤ੍ਰ ਗਂਗਾਦਿਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਵਿਦ੍ਯਨ੍ਤੇ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ 5.2.63.
ਉਥੇ ਗੰਗਾ ਤੇ ਹੋਰ ਅਨੇਕ ਤੀਰਥ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਤੇषਾਂ ਫਲਂ ਵਿਨਿਰ੍ਦਿष੍ਟਂ ਯੇ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਤੁ ਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਫਲ ਨਿਸ਼ਚਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਏष ਤੇ ਕਥਿਤੋ ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਭਾਵਃ ਪਾਪਨਾ ਸ਼ਨਃ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਕਾਂਦੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ ਪਞ੍ਚਮ ਆਵਂਤ੍ਯਖਣ੍ਡੇ ਚਤੁਰਸ਼ੀਤਿ ਲਿਙ੍ਗਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਧਨੁਃਸਾਹਸ੍ਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਵਰ੍ਣਨਂਨਾਮ ਤ੍ਰਿषष੍ਟਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਸਕਾਂਦ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਇਕਿਆਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੀ ਸੰਹਿਤਾ ਦੇ ਪੰਜਵੇਂ ਅਵੰਤੀ ਖੰਡ ਵਿੱਚ, ਚੌਰਾਸੀ ਲਿੰਗਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿੱਚ, ਧਨੁਸ਼ਸਾਹਸਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਦਾ ਤ੍ਰੇਸਠਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਯਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਪਸ਼ੁਯੋਨਿਰ੍ਨ ਲਭ੍ਯਤੇ
ਜਿਸ ਦੀ ਸਿਰਫ਼ ਝਲਕ ਨਾਲ ਹੀ ਜੀਵ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ,
ਪਸ਼ੁਪਾਲੋ ਮਹਾਦੇਵਿ ਬਭੂਵ ਭੁਵਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਉਹ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਹੇ ਮਹਾਂਦੇਵੀ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ।
ਦਿਦृਕ੍ਸ਼ੁਃ ਸ ਕਦਾਚਿਚ੍ਚ ਗਤਸ੍ਤੋਯਨਿਧਿਂ ਪ੍ਰਤਿ ਏਕਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਮੁਕ੍ਤਕੇਸ਼ਾ ਸਾ ਭ੍ਰਮਨ੍ਤੀ ਚ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਉਹ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਗਿਆ; ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਔਰਤ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਵਾਲਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰ ਵਾਰ ਭਟਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਅਥ ਰਾਜਾ ਭਯਾਵਿष੍ਟੋ ਵਿਸਂਜ੍ਞਃ ਸਮਪਦ੍ਯਤ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਡਰ ਕਰਕੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਤੋਨ੍ਯੇ ਸਮਪਾਤਂ ਚ ਆਗਤ੍ਯ ਨृਪਸਤ੍ਤਮਮ੍
ਫਿਰ ਹੋਰ ਲੋਕ ਵੀ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ, ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਰੁਦ੍ਧੇ ਰਾਜਨਿ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਏਕੀਭੂਤਾਸ੍ਤੁ ਦਸ੍ਯਵਃ
ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲੈਣ ਤੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਡਾਕੂ ਇਕਠੇ ਹੋ ਗਏ।
ਤਸ੍ਯ ਤਾਂ ਧृष੍ਟਤਾਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਸ੍ਥੈਰ੍ਯਂ ਚ ਨृਪਤੇਰ੍ਮृਧੇ
ਉਸ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਡੌਲ ਨਾ ਹੋਣ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਮਿਲੀ,
ਅਮੂਰ੍ਤਾ ਇਵ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਏਕੀਭੂਤਾਸ੍ਤਤੋऽਭਵਨ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ, ਜਿਵੇਂ ਰੂਹ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਇਕਠੇ ਹੋ ਗਏ।
ਅਥਾਪਸ਼੍ਯਤ੍ਤਦਾऽऽਯਾਂਤਂ ਨਾਰਦਂ ਮੁਨਿਪੁਂਗਵਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖਿਆ।
ਅਕਸ੍ਮਾਤ੍ਪੁਰੁषਾਃ ਪਂਚ ਸਮਾਯਾਤਾ ਭਯਾਵਹਾਃ ।। 5.2.64.
ਅਚਾਨਕ ਪੰਜ ਡਰਾਉਣੇ ਆਦਮੀ ਆ ਗਏ।
ਤੈਰਹਂ ਵੇष੍ਟਿਤੋ ਦੁष੍ਟੈਰ੍ਵ੍ਯਾਕੁਲਸ਼੍ਚ ਕृਤਸ੍ਤਦਾ
ਉਹ ਮੰਦੇ ਲੋਕ ਮੈਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਘਬਰਾਹਟ ਹੋਈ।